ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

    บทที่122 สัตว์เทพผู้พิทักษ์ 2

    อี้เฉินยกยิ้มเป็นปีติก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาเตรียมเดินสำรวจรอบๆ

    ลานประลองยุทธหมายคิดหาวิธีออกไปจากลานประลองยุทธ ที่นี่หน้าจะไม่มีของล้ำค่าอะไรอยู่เลย

    แถมประตูทางเก่ายังถูกปิดตายไม่สามารถย้อนกลับออกไปได้ ตอนนี้เขาเหมือนหนูติดจั่นไร้ทางหนีออกไป


    อยู่ๆ เขาก็ต้องเบิกตากว้างอ้าปากค้าง สนามประลองเกิดสั่นไหวอีกครั้ง


    หินสลักสัตว์อสูรผู้พิทักษ์อีกหนึ่งตัวสั่นไหวอย่างรุนแรงปลดปล่อยปราณพลังออกมาอย่างบ้าคลั่ง

    ร่างของมันค่อยๆ เคลื่อนไหวหินรอบๆ ตัวของมันค่อยๆ หลุดร่วงลงมา มันสยายปีกออกกว้าง เปล่งเสียงคำรามก้องฟ้า

    เสียงแหลมจนแสบแก้วหู หงส์เพลิงตัวใหญ่ขนาดหนึ่งจั้ง กางปีกออกโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่ง

    ลมกระโชกอย่างรุนแรงก่อเกิดคลื่นปราณพลังพายุเข้าฟาดฟันไปรอบทิศ ขนาดอี้เฉินห่างจากหงส์เพลิงไปมาก

    ยังถูกคลื่นพายุเชือดเฉือน จนชายอาภรณ์ของอี้เฉินขาดไปหลายส่วน


    อี้เฉินถึงกับถอนหายใจ"ยังไม่จบการทดสอบอีกหรือกะจะฆ่ากันให้ตายเลยใช่ไหม" เขาถึงกับหน้ามืดทะมึนดวงตาแดงก่ำ

    ด้วยความแค้นเคืองคนที่สร้างที่นี่ขึ้นมา อี้เฉินไม่แปลกใจทำไมที่นี่ถึงมีโครงกระดูกคนตายอยู่เยอะ

    พวกเขาเหล่านั้นเองก็คงเข้ามาทดสอบภายในนี้เช่นกัน มันยากมากที่จะผ่านสัตว์อสูรผู้พิทักษ์ทั้ง4ตัวไปได้


    หงส์เพลิง กระพือปีกอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าโจมตีอี้เฉินอย่างบ้าคลั่ง มันหอบเอาคลื่นพายุเพลิงเข้าไปกับมันด้วย

    หมายฉีกกระชากอี้เฉินเป็นชิ้นๆ


    อี้เฉินหมุนควงหอกเลือดเข้าฟาดฟันคลื่นพายุเพลิงที่พุ่งเข้ามา

    หมายมั่นโจมตีให้พายุนั้นแตกสลายหายไป เสียง"ตูม"ดังก้องไม่ขาดสาย

    อี้เฉินฟาดฟันหอกเป็นปราณพลังมังกรสีชาดฟุ้งเข้าปะทะคลื่นพายุเพลิงหลาย10ครั้ง จนพายุเพลิงค่อยๆ แตกสลายหายไป


    หงส์เพลิงที่เห็นโอกาส พุ่งเข้าใส่ดั่งสายแสง ง้างกรงเล็บหมายฆ่าอี้เฉินให้ตาย

    ทันทีที่อี้เฉินเห็นหงส์เพลิงเข้ามาใกล้ เขาระเบิดปราณพลังสีเลือดออกมาหลั่งไหลเข้าไปภายในหอกเลือด

    หอกเลือดสั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับจะแตกเป็นเสี่ยงๆ จากปราณพลังที่มากเกินไป


    ก่อนที่อี้เฉินจะขว้างหอกเลือดออกไปสุดแรงที่มี พุ่งเข้าใส่หงส์เพลิง "ฟึบ"

    หองพุ่งดิ่งดั่งสายแสงปราณพลังก่อรูปเป็นมังกรคาบหอกเลือดเข้าโจมตี ทุกทุกที่ ที่หอกเลือดผ่านทุกอย่างแหลกลาญ

    แม้แต่อากาศยังบิดเบี้ยวราวกับจะพังทลาย อี้เฉินคำรามอย่างบ้าคลั่ง "สลายไปซะ"


    เสียง"ตูม"ดังก้อง


    หงส์เพลิงร่างฉีกขาดเป็นรูใหญ่ ช่วงขาจนถึงลำตัวของมันขาดหาย แต่มันก็ยังไม่สลายหายไปพุ่งดิ่งเข้าใส่อี้เฉินอย่างบ้าคลั่ง

    มันกางปีกออกจนกว้างหมายหั่นร่างอี้เฉินให้เป็น 2 ท่อน

    เปลวเพลิงเคลือบปีกของหงส์เพลิงจนแดงฉานปราณพลังโพยพุ่งอย่างรุนแรง พุ่งโฉบเข้าหาอี้เฉิน


    อี้เฉินไร้ทางเลือกหากไม่หยุดหงส์เพลิงไว้เขาได้ตัวขาดเป็นสองท่อนแน่ เขาสำแดง"วิชาโซ่สวรรค์พันธนาการ"

    อี้เฉินชี้นิ้วไปที่หงส์เพลิงทันที โซ่สีเลือดนับร้อยเส้นสายพุ่งออกมารัดร่างหงส์เพลิงไว้อย่างบ้าคลั่ง

    ปราณพลังอี้เฉินหลั่งไหลเข้าไปเสริมแกร่งโซ่สีเลือดอย่างมากมาย หมายหยุดหงส์เพลิงที่พุ่งเข้ามาไว้


    เสียง"ตึง"ดังก้อง


    โซ่เลือดถูกกระชากอย่างรุนแรง ตรึงร่างหงส์เพลิงไว้ โซ่บางเส้นถึงกับมีรอยแตกร้าวราวจะสลายจากความแรงในการกระชากของหงส์เพลิง

    ปีกหงส์เพลิงเกือบเฉือนอี้เฉินจนขาดเป็น 2 ท่อน ขาดอีกไม่ถึงหนึ่งช่วงตัวคน

    ยังดีที่เขาหยุดหงส์เพลิงไว้ได้ไม่อย่างนั้นเขาคงหมดลมหายใจ

    อี้เฉินไม่รั้งรออีกต่อไป ปล่อยหมัดเข้าใส่หงส์เพลิงที่ถูกตรึงร่างในทันที ปราณพลังหลั่งไหลเข้าไปในหมัดอย่างบ้าคลั่ง

    หมุนควงหมัดเข้ากระแทก เข้าใส่ท้ายทอยของหงส์เพลิงเข้าเต็มๆ

    หมัดนั้นรุนแรงอย่างมาก ทางที่หมัดนั้นผ่านทุกอย่างแหลกลาญ เสียง "ตูม" ดังก้องหนักแน่น

    ร่างหงส์เพลิงถูกต่อยจนร่วง ลงสนามประลองอย่างรวดเร็ว กระแทกลงพื้นลานประลองอย่างรุนแรง "ตูม"

    ลานประลองยุทธสั่นไหวอย่างรุนแรง ร่างหงส์เพลิงกลายเป็นเศษหินแตกกระจายไปทั่วในทันที



    อี้เฉินหายใจหนักถี่ขึ้นเป็นอย่างมาก แถมยังเหลือศัตรูอีก 2 ตัว ปราณพลังสีเลือดของเขาใกล้หมดเต็มที


    หินสลักสัตว์อสูรผู้พิทักษ์ สั่นไหวอย่างรุนแรงอีกครั้งปราณพลังของมังกรวารี แพร่กระจายออกมาท่วมท้นท้องฟ้า

    หินรอบๆ กายาค่อยๆ หลุดร่วง ปราณพลังสัตว์อสูรมังกรวารีตัวนี้รุนแรงอย่างมาก

    ห่างชั้นกับตัวก่อนหน้านี้ลิบลับ มันคำรามก้องฟ้า "โฮก!!" แม้แต่แก้วหูอี้เฉินยังบาดเจ็บมีเลือดไหลซึมออกมา

    มังกรวารีตัวของมันยาวถึง 3 จั้ง เกล็ดของมันเป็นสีน้ำเงินแวววาว รอบๆ ที่มันบินผ่านเหมือนแหวกว่ายอยู่ในน้ำ


    มันบินวนรอบอี้เฉิน หมายรอโอกาสเข้าโจมตี


    มังกรวารีตัวนี้เหมือนมีความคิด มันไม่พุ่งเข้าใส่เหมือนสัตว์อสูรตัวก่อนๆ

    ทันทีที่มันเห็นโอกาสอี้เฉินระสายตาไปครู่หนึ่งมังกรวารีอ้าปากกว้าง

    ปราณพลังแพร่กระจายหลั่งไหลเข้าไปในปากของมันอย่างบ้าคลั่ง ปราณพลังหมุนวนดั่งกระแสน้ำรอบปากของมัน

    ก่อนมังกรวารีจะปลดปล่อยน้ำแรงดันสูงพุ่งเข้าใส่อี้เฉินอย่างรวดเร็ว น้ำแรงดันสูงพุ่งออกไปดั่งสายศร


    อี้เฉินหลบไม่พ้นแน่ความเร็วในการโจมตีนั้นรวดเร็วเกินไป เขาสำแดง"วิชาหมื่นโลก"ทันที โลกที่อี้เฉินสร้างหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

    หมายป้องกันการโจมตีของมังกรวารีไว้ ทันทีที่โดนน้ำแรงดันสูงพุ่งเข้าใส่โลกที่อี้เฉินสร้าง แตกเป็นเสี่ยงๆ เสียงระเบิดดังก้อง

    รอบบริเวณเต็มไปด้วยละอองน้ำแตกกระจาย


    อี้เฉินที่รับการโจมตีถึงกับกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ ร่างลอยกระเด็นออกไปไกล ร่างทั้งร่างสั่นเทิมกระดูกซี่โครงหักไปหลายซี่ เขาถึงกับดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ หากไม่ได้วิชาหมื่นโลกช่วยป้องกันความเสียหายไว้บางส่วน ตัวเขาได้บาดเจ็บหนักแน่ 


    อี้เฉินคำรามอย่างบ้าคลั่งดวงตาแดงก่ำ เขาขับเคลื่อน"วิชามังกรทะยานนภา"ไปยังจุดอับสายตาของมังกรวารี เข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

    หอกเลือดในมือของเขาหวดฟาดเข้าใส่ มังกรวารีเต็มแรง ปราณพลังก่อรูปเป็นมังกรสีแดงชาดพุ่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง

    แต่ทันใดเขากลับต้องเบิกตากว้างอ้าปากค้าง มังกรวารีมันเหมือนมองการโจมตีของอี้เฉินออก มันตวัดหางหวดฟาดอี้เฉินอย่างรุนแรง


    "ตูม"


    ถึงมังกรวารีจะบาดเจ็บไปบ้างมีเศษหินแตกออกไปบางส่วน จากการโจมตีของอี้เฉิน

    แต่อี้เฉินที่ถูกมังกรวารีหวดฟาดกลับบาดเจ็บหนักกว่ามาก ร่างของเขาพุ่งดิ่งกระแทกพื้นลานประลองอย่างรุนแรง

    เสียง"ตูม"ดังก้อง เศษหินเศษฝุ่นรอยฟุ้ง ลานประลองสั่นไหวอย่างรุนแรง แขนซ้ายของอี้เฉินบิดเบี้ยวจนผิดรูปผิดร่าง

    เสียงกระดูกแตกหักดังออกไปไกล ร่างทั้งร่างอาบย้อมไปด้วยเลือด


    "อ๊ากๆ" อี้เฉินร้องด้วยความเจ็บปวด ดวงตาของเขาแดงก่ำราวเลือด

    เดือดดาลอย่างบ้าคลั่งปราณพลังสีเลือดของเขาแทบแห้งเหือดไม่มีเหลือ

    อี้เฉินไร้ทางเลือกอีกต่อไป เขาสำแดงปราณพลังสายฟ้าออกมารอบบริเวณมืดครึ้มอย่างรวดเร็ว

    อสนีบาตผ่าฟาดลงมาเป็นระยะๆ ครื้น!! เปรี้ยง!! ดังก้อง


    กายาอี้เฉินเต็มไปด้วยสายฟ้าแลบแปลบปลาบ เขาพุ่งออกไปดั่งสายฟ้าฟาด เข้าใส่มังกรวารีอย่างบ้าคลั่ง

    หอกเลือดในมืออี้เฉิน อาบย้อมไปด้วยปราณพลังสายฟ้า หมุนควงหอกเลือดที่อาบด้วยสายฟ้าเข้า

    ทิ่มแทงมังกรวารี นับร้อยครั้ง ในไม่กี่10ลมหายใจ รอบบริเวณเต็มไปด้วยสายฟ้า ที่อี้เฉินพุ่งไปพุ่งมาอย่างรวดเร็ว


    "ตูมๆ"ดังไม่ขาดสาย


    ร่างของมังกรวารีค่อยๆ หลุดร่วงกลายเป็นเศษหิน

    มันร้องคำรามอย่างแค้นเคือง ไม่อาจตามความเร็วของอี้เฉินทัน มันเริ่มคลุ้มคลั่ง สะบัดพลังโจมตีสุ่มออกไปรอบทิศ

    อี้เฉินที่เห็นโอกาสในการโจมตี เขาพุ่งขึ้นไปบนฟ้าสูงก่อนระเบิดปราณพลังสายฟ้า รอบบริเวณมีแต่เสียง

    อสนีบาตผ่าฟาดลงมาอย่างบ้าคลั่ง ครื้น!! เปรี้ยง!! ดังไม่ขาดสาย


    อี้เฉินยกมือวาดกลางอากาศ ก่อนจะตะโกนออกมาลั่น "ลงทัณฑ์"


    อสนีบาตนับพันนับหมื่นเส้นสายรวมตัวก่อรูป เป็นมังกรสายฟ้าผ่าฟาดลงมา

    ใส่มังกรวารีอย่างรุนแรง คล้ายกับมีอสนีบาตขนาดใหญ่พุ่งดิ่งลงมา เสียง"ตูม"ดังก้องฟ้า
    มังกรวารีกลายเป็นเถ้าธุลี ในทันที ลานประลองสั่นไหวอย่างรุนแรง เศษหินเศษฝุ่นรอยคลุ้ง



    อี้เฉินดวงตามุ่งมั่น หากเขาชนะอีกหนึ่งครั้ง เป็นไปได้ที่เขาจะได้ของล้ำค่าจากเทพผู้ล่วงลับ

    คล้ายกับเรื่องลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ] ที่คุณอ่าน