นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

​​ โรงพยาบาล Seventh Health

ชั้นสอง ภายในห้องอาหารสำหรับผู้บริหารและคณะแพทย์ประจำ   คุณหมอราชนั่งรับประทานอาหารพร้อมกับแพทย์หญิงอมิตา   “ ผลการตรวจเลือดทุกอย่างปกติค่ะดิฉันมั่นใจค่ะ ไม่มีอะไรผิดปกติแน่นอน"  สีหน้าเคร่งครึมของราชอ่านผลการตรวจเลือด  " ผมสงสัยทำในมีจดหมายแจ้งมาแบบนั้น“อมิตายื่นยันอีกครั้ง “น่าจะมีการอักเสบจากแรงกระแทรกค่ะ“ แฟ้มประวัติของนิทตี้วางใกล้มือราช สายตาของคุณหมอหนุ่มกวาดอ่านผลการตรวจอีกครั้ง“คุณฉีดยาคุมกำเนิดให้เธอเท่านั้น”  อามิตาเลื่อนจากอาหารไว้กลางโต๊ะอาหารหยิบช้อนส้อม จัดจานอาหารชุดใหม่ให้คุณหมอราช  ซึ่งสั่งอาหารเพิ่มอีกชุด “ฉันมั่นใจว่าทุกอย่างปกติค่ะ ดิฉันก็เลยฉีดยาคุมฯตัวใหม่ให้เธอ”  

ภาพของทั้งคู่ในห้องพยาบาลวันนั้นปรากฏขึ้นในความคิดของคุณหมอ  วินนี่พลอดรักกับนิตยา  ร่างของหญิงสาวกึ่งไร้อาภรณ์ชายคนรักโอบรัดร่างเธอไว้   คุณหมอส่ายศีรษะเหมือนสะบัดความคิดให้ออกไปพร้อมอมยิ้มในความน่ารักของคู่รัก

เสียงจานอาหารร่วงลงพื้น ตามมาด้วยเสียงแก้วน้ำแตกกระจาย  เพล้ง  เพล้ง !!! คุณหมอหันมองหาเสียงที่ดังลั่น  เสียงโต๊ะอาหารล้มลงดัง โครม โครม!!  “ผมไม่ต้องการรักษาที่นี่ออกไปให้พ้น” ชายวัยกลางคนทะเลาะกับภรรยาส่งเสียงดังมาก มาธูรเข้าห้ามคนไข้คนนั้น ป้องกันไม่ให้เขาทำร้ายภรรยา “ออกไปให้พ้น”  ร่างของมาธูรถูกผลักร่วงลงกองบนพื้น   เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวิ่งเข้าควบคุมสถานการณ์ไว้ทัน ร่างของคนไข้ถูกรวบตัว  เสียงคำรามดัง ”ปล่อยกูปล่อยกู “ คนไข้ชายส่งเสียงด่าด้วยวาจาอาฆาตภรรยา  “มึงเอากูมารักษาทำไมมึงต้องการมีชู้ใช่ไหม“    อมิตาตกใจชี้ไปที่ร่างของมาธูรที่นั่งบนพื้น  “  คุณหมอค่ะ นั่นมาธูร!!”  ร่างของหญิงสาวผู้ช่วยสั่นเทา น้ำตาร่วงรินเป็นครั้งแรกที่เธอเจอคนไข้อาละวาด ทั้งกลัวทั้งสงสาร  มาธูรพยายามยันร่างลุกจากพื้น ราชก้าวยาวเพียงไม่กี่ก้าวเข้ามา ก้มลงพยุงร่างของเธอขึ้น “คุณหมอ ฉันขอโทษ คุยกับเขาไม่สำเร็จค่ะ เขาไม่ยอมรักษาพูดไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร” ถ้อยคำที่กล่าวออกมาจากอาการหวาดกลัวของเธอคุณหมอราชดึงร่างของเธอเข้ามากอด ปลอบใจเธอ  “ใจเย็นๆไม่ต้องตกใจ ผมรู้ว่าคุณทำดีที่สุดแล้ว  ไม่รู้ว่าจะพูดกับคนไข้อย่างไรใช่ไหม” คุณหมอก้มลงช้อนอุ้มร่างเธอขึ้นมาไว้ในวงแขน “คุณหมอ !!!” มาธูรร้องเสียงดัง “ ปล่อยฉันนะคะ ฉันเดินเองได้ค่ะ “ คุณหมอราชjก้มลงมองใบหน้าของเธอ “น้ำแกงหกใส่เสื้อผ้าหมดแถมเศษแก้วบาดแขนคุณไม่รู้ตัว  ผมพาไปทำแผลก่อนดีไหม”

คุณหมอราชอุ้มมาธูรเข้ามาในห้องฉุกเฉิน  แววตาดุมองอย่างน่ากลัว  ทีมนางพยาบาลยืนตัวสั่นรอคำสั่ง “พวกคุณยืนรอให้ผมสั่ง มองไม่เห็นหรือว่าแกล้งไม่เห็นกันแน่  ทำแผลให้เธอด่วน และพาเธอไปส่งที่ห้องทำงานของผม”   ร่างบางถูกวางลงบนเตียงคนไข้ในห้องฉุกเฉิน

ภายในห้องผนังสีขาว   ร่างสูงยืนพิงกำแพงมองการปฐมพยาบาลเบื้องต้น เสียงฝีเท้าของแพทย์ฉุกเฉินรีบวิ่งเข้าที่เตียงของมาธูร     ระหว่างนั้นราชก้าวออกมาจากห้องฉุกเฉิน   อมิตายืนรอคุณหมอราชที่หน้าห้องฉุกเฉิน“เธอเป็นอะไรมากไหมคะ” สายตาของอมิตามองที่ชุดกาวน์ของเขามีรอยเลือดเปื้อนหลายแห่ง “เศษแก้วกระเด็นโดนแขนขวาบาดแผลไม่ลึกมาก  ผมจะขึ้นไปเปลี่ยนชุดก่อน ผมมีตรวจคนไข้รอบบ่ายครับ”