เฮนรีกำลังรอการกลับจากล่าสัตว์ของเ้าชายอย่างกระวนกระวาย กษัตริย์ฟาร์หุผู้ครองนครโฟอุลทรงมีพระราชสาส์น ส่งมาถึงราชโอรส องค์รัชทายาทเ้าชายไซฟา โดยมีเสนาบดีเป็ผู้ถือมา ทั้งคู่กำลังรอเ้าชายและเหล่าองครักษ์ที่หายไปทั้งคืน
"ในที่สุดก็กลับมาแล้ว" เฮนรีกล่าวอย่างยินดีเมื่อเห็นเ้าชายบนหลังม้าตัวแรกที่วิ่งเข้าสู่ประตูวัง ทั้งสองรีบออกไปต้อนรับเ้าชายทันที
"ถวายบังคมเ้าชาย" เสนาบดีกล่าว
"ท่านเสนาบดี มาได้ไง"
"กระหม่อมนำราชสาส์นจากฝ่าามาถวายเ้าชายพะย่ะค่ะ"
"เสด็จพ่อ งั้นเหรอ" ทรงลงจากหลังม้ารับราชสาส์นมาเปิดอ่านทันที
"เกิดจลาจลที่เขตอาลากัลหัวเมืองทิศตะวันตกและเขตวายฮาว ประชาชนต่อต้านการะเิหินสร้างทางออกสู่ทะเล"
"ห๋า! อะไรกัน ทำไมประชาชนต้องต่อต้านด้วยล่ะ" ชินกล่าว
"นั่นสิพะย่ะค่ะ" ชิหลงเห็นด้วยกับพี่ชาย
"เื่นี้ต้องมีเงื่อนงำแน่นอน" ราอูลกล่าว
"เสด็จพ่อ้าให้ข้าออกเดินทางไปที่นั่นพร้อมกับท่าน" ทรงตรัสต่อเสนาบดี
"ถูกต้องแล้วเ้าชาย" เสนาบดีรับคำ
"กระหม่อมเตรียมของจำเป็ทั้งหมดไว้ให้แล้วเ้าชาย" เฮนรีราชเลขากล่าว
"ดีถ้างั้นเราก็ไปกันเลย" ทรงกล่าวอย่างยินดี
"ใช่แล้วเ้าชาย ไคลีอยู่ที่วายฮาวนี่พะย่ะค่ะ" ชิหลงร้องอย่างตื่นเต้น
"พวกเราจะได้ไปเจอเขา เราจะได้อยู่กันพร้อมหน้าสักที เ้าชาย กระหม่อม ราอูล ชิหลง และ ไคลี" ชินเสริมอย่างยินดี
"ไคลีอาจจะรู้เื่การต่อต้านของประชาชน" ชิหลงว่า
"ใช่แล้ว ไปกันเถอะ" เ้าชายตอบ
ทั้งหมดจึงเดินทางในสายของวันนั้น
เขตอาลากัล
ชาวเมืองออกมาชุมชุมต่อต้าน ปิดกั้นไม่ให้เ้าหน้าที่ของทางการ เข้าไปทำงานภายในบริเวณที่ต้องะเิหินเพื่อตัดเส้นทางออกสู่ทะเล สำหรับการจัดสร้างท่าเทียบเรือ
"ต่อต้านๆ พวกเราไม่ยินยอม ๆ " เสียงประชาชนร้องคัดค้าน
"เอายังไงดีหัวหน้า ถ้าพวกเราเข้าไปทำงานไม่ได้ แบบนี้ ท่าเทียบเรือก็จะไม่มีทางเสร็จอย่างแน่นอน" เ้าหน้าที่ที่จะต้องเข้าไปทำการะเิหินกล่าว
"นั่นสิ เราต้องวางสายชนวนเพื่อจุดซะก่อน แต่เราเข้าไปในพื้นที่ไม่ได้แบบนี้ก็แย่ ชาวบ้านขัดขวางการทำงานของเราตลอดเวลา" หัวหน้าทีมะเิหินเริ่มวิตกเช่นกัน
"ท่านควรจะทำอะไรสักอย่าง นะท่านแม่ทัพ ใช้กำลังทหาร ของท่านจัดการกับพวกเขาสิ" หันไปยังท่านแม่ทัพที่ยืนสงบนิ่งอยู่ข้างๆ เพื่อคอยควบคุมสถานการณ์
"ไม่ได้ พวกเ้าก็เห็น ว่าข้าเจรจากับพวกเขา ไม่สำเร็จ คงต้องรอเ้าชายไซฟา และท่านเสนาบดีมาถึงซะก่อน ตอนนี้ ข้าทำได้แค่ไม่ให้เกิดความรุนแรงขึ้น"
"โดยที่ท่าน ปล่อยให้ประชาชนเ่าั้ ยึดดินะเิของเราไปเนี่ยนะ ท่านใจเย็นเกินไปหรือเปล่า พวกเขา อาจกำลังบ้าคลั่งอยู่ก็ได้"
"เอ่อ...เื่นั้นข้าก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน ว่าจะมีใครกล้าลอบเข้ามาขโมย ดินะเิ ของท่านได้ ในยามวิกาล " ท่านแม่ทัพกล่าว
"ใช่สิ ทั้งๆ ที่ทหารของท่านก็ออกจะมากมาย" หัวหน้าทีมะเิหินระบายอารมณ์โกรธใส่ ท่านแม่ทัพอย่างไม่เกรงกลัว ตอนนี้เขาเห็นท่านแม่ทัพเป็แค่หุ่นกระบอกไร้นำ้ยาคนหนึ่งไปซะแล้ว
แต่ที่ท่านแม่ทัพยังไม่ทำอะไรเลยนั้น เพราะเขากำลังกังวลว่าเด็กหนุ่มที่เข้ามาขโมยดินะเิไป จะเป็คนที่เขารู้จักดี "ไคลี เ้าควรจะมีเหตุผลที่ดีมาอธิบายให้พวกเราเข้าใจถึงการกระทำที่ขัดแย้งต่อพระประสงค์ของฝ่าาในครั้งนี้ ไม่เช่นนั้น คอเ้าจะหลุดจากบ่า " ทำไมเ้าเด็กหนุ่มไคลี ถึงได้เข้าร่วมต่อต้านกับประชาชนในการะเิูเาหิน
ขณะที่ไคลี เด็กหนุ่มในวัยเดียวกันกับเ้าชาย เขายังเป็สหายและองครักษ์ของเ้าชายด้วย เขาได้เข้าร่วมกับประชาชนต่อต้านการะเิูเาหิน กำลังยืนอยู่ในกลุ่มประชาชน แม้ว่าเขาจะคลุมศรีษะปิดบังตนเอง
"ได้ข่าวว่าเ้าชายจะเสด็จมาที่นี่ด้วยตนเอง เชียวล่ะ ข้าอยากเห็นเขานัก" หนึ่งในชาวบ้านที่ร่วมชุมนุมกล่าวขึ้น
"เ้าชายจะมาปราบเรางั้นเหรอ" ป้าคนหนึ่งกล่าว "เ้าชายจะไม่ทรงทราบถึงความเดือดร้อนของพวกเรา ถ้าเ้าหน้าที่ จะะเิูเาหินศักดิ์สิทธิ์ ที่ๆ เทพเ้าแห่งท้องทะเลสถิต จะต้องเกิดหายนะกับอาณาจักรโฟอุล และพวกเรา"
"เ้าชายจะต้องทรงทราบและจะช่วยพวกท่านขจัดปัญหาได้อย่างแน่นอน" ไคลีกล่าว
"แต่เ้าชายที่ยังเด็ก จะเข้าใจปัญหานี้หรือเปล่า ข้ายังกังวล"
"ข้าจะต้องไปดักพบเ้าชายก่อนที่พระองค์จะมาถึงที่นี่" ไคลี
บอกกับตัวเองก่อนจะค่อยๆ หลบออกมาจากฝูงชน
ขณะที่ไซฟาและเสนาบดี ใกล้เข้าเขตพื้นที่ของอาลากัล ไคลีก็ปรากฏตัวขึ้นขวางขบวนเสด็จ
"เกิดอะไรขึ้นไคลี เ้ามาทำอะไรที่นี่ เ้าควรอยู่ที่เขตวายฮาวไม่ใช่เหรอ" ไซฟากล่าวกับสหายและองครักษ์ ที่ก้มลงคุกเข่า
"เ้าชายกระหม่อมทำเื่ผิดต่อพระองค์และฝ่าาอย่างมหันต์พะย่ะค่ะ "
"เ้าทำสิ่งใดผิด" ท่านเสนาบดีกล่าวขึ้น
"นั่นสิไคลี เ้ารีบบอกพวกเรามาเถอะ" ชินกล่าว
"ไม่ใช่เ้าโดดงานที่ฝ่าามอบหมายนะ" ชิหลงหยอกล้อสหาย
"ต้องไม่ใช่อยู่แล้ว ใช่ไหม ไคลี" ราอูลกล่าว
"ข้า ..." ไคลีอ้ำอึ้งเงยหน้ามองเ้าชาย เสนาบดีและเพื่อนๆ ถอนหายใจหนักหน่วง "เ้าชาย กระหม่อมได้เข้าร่วมกับประชาชน ต่อต้านการะเิหินในวันนี้ และ ..."
"และอะไร ข้ากำลังฟังเ้าอยู่" ไซฟากล่าว
"เมื่อคืน กระหม่อมลักลอบเข้าไปขโมยดินะเิของคนงาน เพื่อขัดขวางไม่ให้พวกเขาใช้ในการะเิหินพะย่ะค่ะ" ไคลีสารภาพ
"ตายละวา" ชิหลงอุทานเสียงเบา
"เ้าชาย เื่นี้ไคลี ทำเกินไปแล้วนะพะย่ะค่ะ" เสนาบดีกล่าว
"ข้าอยากฟังเหตุผลของเ้า ถึงสาเหตุที่เ้าได้ทำลงไป" เ้าชายตรัส พักต์ยังคงนิ่งสงบ
"ูเาหินตรงนั้น ประชาชนเชื่อว่าเป็ที่อยู่ของเทพเ้าแห่งท้องทะเลพะย่ะค่ะ พวกเขาก็เลยต่อต้านเพราะเชื่อว่า หากูเาหินถูกทำลาย เทพเ้าจะทำให้พวกเขาเกิดความเดือดร้อน อาณาจักรโฟอุลจะเกิดหายนะ พวกเขาจึงออกมาคัดค้าน พะย่ะค่ะ"
"เหลวไหล!" เสนาบดีกล่าว "ประชาชนอ้างเทพเ้า ขัดขวางพระประสงค์ของกษัตริย์ผู้เป็ดั่งเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรแห่งนี้ได้ยังไง"
"นั่นเป็ความเชื่อ ท่านเสนาบดี ความเชื่อที่ยากจะเปลี่ยนแปลง เราควรหาวิธีที่ดีที่สุด เพื่ออธิบายแก่ประชาชน และทำให้พวกเขาพอใจ และยังไม่ขัดพระประสงค์ของเสด็จพ่อด้วย" เ้าชายตรัส
"ทรงพระปรีชา ฝ่าา" เสนาบดีกล่าว
..............................................................................................................
แถลงการณ์ต่อประชาชนครั้งแรก
ประชาชนที่รักของข้า ในฐานะองค์รัชทายาท และเ้าชายแห่งอาณาจักร์โฟอุล ข้าได้ทราบเื่ราวของพวกท่าน ถึงการต่อต้านการะเิูเาหินเพื่อเปิดทางออกสู่ทะเล เื่ราว และความเชื่อ ต่อเทพพระเ้าแห่งความโชคดี ที่จะอำนวยพรให้แก่ชาวประมงยามที่พวกท่านต้องออกสู่ทะเล ไม่ใช่ความผิดที่พวกท่านจะต่อต้าน แต่เราอยากให้พวกท่านได้ทราบเจตนาของกษัตริย์ พระบิดาของข้าและเปรียบเสมือนพระบิดาของพวกท่านทุกคน พระองค์ไม่มีทางที่จะทำร้ายพวกท่าน และไม่มีวันจะลบหลู่ความเชื่อนี้ เราจะสร้างสถานที่และรูปบูชาเทพเ้าแห่งความโชคดีขึ้น เพื่อให้พวกท่านและชาวประมง นักเดินเรือทั้งหลายได้สักการะบูชา ขอพร พร้อมๆกับท่าเทียบเรือแห่งใหม่นี้ ที่นี่จะสร้างสรรค์ การค้าที่นักเดินเรือจากแคว้นอื่นๆ ที่มาเยือน พวกท่านจะได้รับและแลกเปลี่ยนสินค้าต่างแดนสะดวกมากขึ้น ดีหรือไม่
เ้าชายไซฟากล่าวแถลงการณ์ต่อหน้าประชาชนจากเขตอาลากัลและวายฮาว ที่ถูกแจ้งข่าวให้มารวมตัวกันเพื่อฟังคำแถลงการณ์
"ดีๆ พวกเราเห็นด้วย เราสนับสนุนเ้าชาย ใช่ๆพวกเราสนับสนุนท่าน" ประชาชนทั้งหลายกล่าว ชูมือเห็นด้วย
"ขอบใจ พวกท่านทุกคน" เ้าชายกล่าว แย้มสลวยบางๆ ความสุขุม สงบ และนุ่มนวลของเ้าชายได้ สยบความดื้อดึง การต่อต้าน อย่างง่ายดาย
ณ ท้องพระโรง แห่งเมดีน
"ข่าวดี! ช่างเป็ข่าวดีจริงๆ " กษัตริย์ฟาร์หุ กล่าวเมื่อได้อ่านรายงานที่ถูกส่งมา พร้อมเสนาบดี
1K
