ระบบฝึกเทพ god training system

เพียงไม่นานอาวุโสกุ่ยก็ได้เหินร่างลงมาที่กลางเวที พร้อมกับอาวุโสเหลียงที่ตามหลังมาติดๆ อาวุโสกุ่ยมองสำรวจไปทั่งร่างของเทียนฉินก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม

"ยินดีกับเจ้าด้วยที่เป็นผู้ชนะในการประลองครั้งนี้!"

"ส่วนนี้คือรางวัลของผู้ที่ได้อันดับหนึ่ง"

อาวุโสกุ่ยยื่นแหวนมิติวงหนึ่งให้กับเทียนฉิน

"ศิษย์ขอขอบคุณที่อาวุโสกุ่ยที่เมตตา!"

เทียนฉินก้าวออกไปรับแหวนมิตินั้นอย่างนอบน้อม

"หึๆ! มันเป็นสิ่งที่เจ้าสมควรจะได้รับอยู่แล้ว!"อาวุโสกุ่ยเอ่ยออกมาอย่างพึงพอใจที่เห็นท่าทางของเทียนฉิน

"การประลองในครั้งนี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว!"

"ขอให้ทุกคนแยกย้ายกันไปฝึกฝนต่อกันได้ เพื่อตนเองจะได้มีความสามารถมาประชันฝีมือในการประลองครั้งต่อไปในภายหน้า!"อาวุโสกุ่ยประกาศยุติการแข่งขันครั้งนี้อย่างเป็นทางการพร้อมกับหันมาทางเทียนฉินอีกครั้ง

"เมื่อเจ้าฟื้นฟูพลังปราณและรักษาร่างกายจนหายดีแล้ว ให้ไปที่หอกิจกรรมพร้อมกับนำป้ายหยกในแหวนมิตินั้นมอบให้กับอาวุโสที่ดูแลที่หอกิจกรรมทันที!"

"เจ้าเข้าใจหรือไม่?"อาวุโสกุ่ยเอ่ยออกมาอย่างง่ายๆ

"ศิษย์สงสัยว่าป้ายหยกนั้นใช้ทำอะไรกัน?"เทียนฉินเอ่ยถามออกมาอย่างเกรงใจ

"เจ้ายังไม่ต้องรู้ตอนนี้หรอก! เมื่อเจ้าไปถึงที่หอกิจกรรมแล้วเจ้าจะเข้าใจได้เอง"อาวุโสกุ่ยเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม

"ถ้าอย่างนั้นศิษย์ขอตัวกลับไปรักษาตนเองก่อน"เทียนฉินเอ่ยออกมาก่อนจะยกมือขึ้นมากุมไว้แล้วก้มศรีษะลงเพื่อทำความเคารพ

"อืม!เจ้ากลับไปพักผ่อนเถอะ"อาวุโสกุ่ยตอบรับออกมาเพียงสั้นๆ

เมื่อเทียนฉินลงมาจากลานประลอง ศิษย์หลายคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับเขาอย่างล้นหลาม บางคนถึงขนาดแนะนำตนเองว่าจะคอยติดตามเป็นสหายอย่างออกหน้าออกตา

แต่เทียนฉินเพียงยิ้มตอบรับไปตามมารยาทเท่านั้น เพราะเขารู้ดีว่าพวกที่เข้ามาส่วนใหญ่ล้วนแต่หวังพึ่งพาเขาให้ช่วยร่วมกันทำภารกิจเท่านั้นเอง

เมื่อเทียนฉินเดินกลับมาถึงที่พักเขาก็พบว่าเฉาจิ้งหงได้มายืนรออยู่ก่อนแล้ว

"ศิษย์พี่เฉารู้จักที่พักของข้าได้อย่างไรกัน?"เทียนฉินยิ้มทักทายเฉาจิ้งหงอย่างเป็นกันเอง

"คนดังอย่างเจ้าหาที่อยู่ได้ไม่ยากนักหรอก!"เฉาจิ่งหงเอ่ยหยอกล้อออกมาอย่างอารมณ์

"น้ำเสียงแบบนี้แสดงว่าศิษย์พี่เฉาไม่ได้ทำให้ข้าผิดหวังใช่มั้ย?"เทียนฉินเอ่ยถามไปอย่างยิ้มแย้ม

เฉาจิ้งหงยิ้มตอบโดยไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา เพียงแต่ยื่นป้ายหยกให้เทียนฉินถ่ายโอนคะแนนไปตามที่ได้บอกกันไว้ นั่นก็คือการเดิมพันครั้งนี้พวกเขาได้รับคะแนนมากันคนละสองแสนกว่าคะแนน ซึ่งทำให้ทั้งสองต่างยิ้มออกมาไม่หยุด จากนั้นเฉาจิ้งหงจึงเอ่ยลาไม่รบกวนเวลาเทียนฉินอีกต่อไป

"ยินดีกับเจ้าด้วยที่คว้าอันดับหนึ่งมาได้!"

ตาเฒ่าหม่าเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มทันทีที่เห็นเทียนฉินเดินเข้ามาในบ้าน

"โอ้ว! ท่านก็หูตาว่องไวเหมือนกันนี่!"เทียนฉินเอ่ยหยอกล้อตาเฒ่าอย่างอารมณ์ดี

"ฮ่าๆ ที่จริงข้าก็ได้ไปดูการประลองครั้งนี้เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าร้ายกาจขนาดนี้!"ตาเฒ่าหม่าเอ่ยออกมาอย่างชื่นชม

"อ้อ!"

เทียนฉินตอบกลับไปเพียงสั้นๆ หลังจากพูดคุยกันอีกสักพักเทียนฉินก็ขอตัวกลับไปฟื้นฟูพลังก่อน เมื่อได้เข้ามาอยู่ในห้องเทียนฉินจึงตรวจสอบแหวนมิติที่อาวุโสกุ่ยมอบให้อีกครั้ง

ในแหวนมิติมีเม็ดยาอยู่ทั้งหมดสี่ขวด ซึ่งสามขวดนั้นเทียนฉินเดาได้ไม่ยากว่าเป็นเม็ดยาเพิ่มปราณแน่ๆ แต่อีกขวดมีเม็ดยาที่บรรจุไว้เพียงแค่เม็ดเดียวเท่านั้น เทียนฉินมองขวดยานั้นด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น 

"ยาผันแปรกระจ่าง!"

เทียนฉินนึกถึงคำที่ศิษย์พี่เซียวของเขาเอ่ยเอาไว้ตอนก่อนที่จะเริ่มการประลอง ว่าของรางวัลในการประลองครั้งนี้ก็คือยาผันแปรกระจ่างนี้ ซึ่งยาผันแปรกระจ่างจะช่วยกระตุ้นให้ผู้ที่ติดอยู่ตรงคอขวดของระดับผันแปรขั้นต่างๆ สามารถทะลวงข้ามขั้นไปได้อย่างง่ายดาย 

ยาผันแปรนี้เป็นยาที่หาได้ยากมากในนิกาย เพราะทั้งส่วนผสมและวิธีการกลั่นล้วนแล้วแต่ลำบากมาก อีกทั้งการใช้คะแนนมาแลกเปลี่ยนยิ่งไม่ต้องคิดฝันเลยว่าจะใช้คะแนนมากเพียงใด

เทียนฉินเก็บเม็ดยาทั้งหมดเข้าไปในแหวนมิติของตนเอง ก่อนจะสำรวจสิ่งของภายในแหวนมิติที่อาวุโสกุ่ยให้ต่อ

เมื่อกระแสจิตถูกส่งเข้าไปในแหวนมิติอีกครั้ง เทียนฉินก็พบกับป้ายหยกสองแผ่นวางไว้อยู่ภายใน เขาไม่รอช้าดึงป้ายหยกทั้งสองแผ่นนั้นออกมาตรวจดูทันที

"หือ! ห้าแสนคะแนน!!"

เทียนฉินถึงกลับตกตะลึงในสิ่งที่ได้รับรู้เมื่อตรวจสอบป้ายหยกนั้น ห้าแสนคะแนนนี่คือรางวัลอีกอย่างของผู้ที่ได้อันดับหนึ่งนั่นเอง ซึ่งที่สองที่สามก็จะได้รับคะแนนที่ลดหลั่นกันมาอีกที และอันดับอื่นๆในร้อยอันดับนั้นก็จะได้รับคะแนนนี้เหมือนกัน เพียงแต่ว่าอาจจะได้กันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

"ส่วนป้ายหยกแผ่นนี้คงเป็นสิ่งที่อาวุโสกุ่ยได้บอกไว้อย่างนั้นรึ?"

เมื่อเทียนฉินตรวจสอบป้ายหยกอีกแผ่นหนึ่งกลับไม่พบสิ่งกับอะไรเลย มีเพียงพลังบางอย่างที่ปิดกั้นไว้ไม่ให้เขาเข้าถึง เขาจึงนึกถึงคำกล่าวที่อาวุโสเคยว่าไว้ว่าให้นำไปมอบให้อาวุโสที่อยู่ที่หอกิจกรรม

"ช่างเถอะ! ข้ารีบฟื้นฟูพลังปราณเสียก่อนดีกว่า!"

เทียนฉินเลิกสนใจป้ายหยกแผ่นนั้นก่อนจะหยิบเม็ดยาเข้าใส่ปากแล้วหลับตาลงอย่างช้าๆ

หลังจากผ่านไปสามวันเทียนฉินจึงลืมตาขึ้น เมื่อเดินออกมาด้านนอกก็พบว่าตาเฒ่าหม่ายังอยู่ในห้องฝึกฝนอยู่ เขาจึงเดินทางไปที่หอกิจกรรมอย่างไม่เร่งรีบเท่าใดนัก

ในระหว่างทางมีคนที่เข้ามาทักทายเทียนฉินอยู่ไม่ขาดสาย เขาก็ตอบรับไปตามมารยาทอย่างช่วยไม่ได้ แต่พอนานๆเข้าเริ่มมีคนเข้ามาทักทายกันอย่างต่อเนื่อง เทียนฉินจึงเริ่มเดินทางอย่างรวดเร็วเพื่อหลบหลีกผู้คนที่เข้ามาหาเขา

"เป็นคนดังนี่มันลำบากเสียจริง!"เทียนฉินบ่นออกมาหลังจากมาถึงหน้าหอกิจกรรมแล้ว

เมื่อเข้ามาด้านในสิ่งที่เทียนฉินเห็นอย่างแรกเลยก็คือกระดานเกียรติยศ เมื่อเขามองขึ้นไปทำให้เขาอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ เพราะกระดานเกียรติยศนี้ได้ปรับเปลี่ยนไปแล้ว อันดับหนึ่งนั้นเป็นชื่อของเขาเองที่ปรากฏอยู่บนนั้น

"นั่นใช่ศิษย์พี่เทียนที่ได้อันดับหนึ่งใช้มั้ย?"ชายคนหนึ่งหันมาเอ่ยถามกับชายร่างผอมที่อยู่ด้านข้าง

"ใช่แล้ว!"

"ตอนนั้นข้ายืนดูอยู่ใกล้เวทีเห็นได้ชัดเจนเลยตอนที่ศิษย์พี่เทียนต่อสู้กับศิษย์พี่ชิง!"ชายร่างผอมตอบกลับมาอย่างรู้จริง

"ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะชนะศิษย์พี่ชิงได้!"ชายคนเดิมเอ่ยออกมาอย่างไม่อยากจะยอมรับ

"เจ้าไม่เห็นตอนที่ศิษย์พี่ทั้งสองสู้กัน ขนาดม่านพลังที่อาวุโสกางไว้ป้องกันคนดูยังไม่อาจต้านทานได้เลย!"ชายร่างผอมเอ่ยออกมาอย่างภูมิใจที่ตนเองได้อยู่ในเหตุการณ์นั้น

"จริงหรือนี่!"

เสียงซุบซิบนินทาต่างมีอยู่ทั่วบริเวณภายในหอกิจกรรม บางคนชี้มือชี้ไม้มาทางเทียนฉิน บางคนก็ส่งเสียงดังออกมาทักทายราวกับรู้จักกันมานาน

เทียนฉินไม่ได้สนใจเสียงเหล่านั้นแม้แต่น้อย กลับรีบเดินทางไปยังศาลาเก่าแก่หลังหนึ่งเพื่อสอบถามข้อมูลทันที เพราะเขาเข้าใจแล้วว่าตั้งแต่ที่ชนะการประลองมา ย่อมต้องกลายเป็นจุดสนใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"คารวะผู้อาวุโส!"เมื่อมาถึงด้านหน้าของศาลาเทียนฉินจึงรีบทำความเคารพอาวุโสที่นั่งอยู่ด้านหน้าอย่างมีมารยาท

"หืม! เป็นเจ้าเองหรอกรึ?"ชายชราคนนั้นคล้ายจะจำเทียนฉินได้จึงเอ่ยปากถามออกมา

"เป็นศิษย์ที่มารบกวนผู้อาวุโสอีกแล้ว!"

เทียนฉินเอ่ยออกไปอย่างนอบน้อม

"คราวนี้เจ้ามาทำอะไรที่นี่กัน?"ชายชราคนนั้นถามกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ผู้อาวุโสกุ่ยให้ศิษย์นำมันมามอบให้กับท่านอาวุโส!"

เทียนฉินยื่นป้ายหยกให้กับชายชราสองแผ่น แผ่นหนึ่งคือป้ายหยกประจำตัวของเขาเองที่ต้องใช้ตรวจสอบทุกครั้งไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามภายในนิกายนี้ ส่วนป้ายหยกอีกแผ่นเป็นอาวุโสกุ่ยที่มอบให้กับเขาเป็นรางวัลชนะเลิศนั่นเอง

"เจ้าเองหรอกหรือที่ได้อันดับหนึ่ง?"ชายชรารับป้ายหยกขึ้นมาดูก็แปลกใจเป็นอย่างมาก เพราะเขาไม่คิดว่าชายหนุ่มคนที่อยู่ตรงหน้านี้จะคว้าอันดับหนึ่งในการประลองมาได้

"เป็นศิษย์คนนี้เองขอรับ!"เทียนฉินตอบกลับไปอย่างนอบน้อมเหมือนเดิม

"ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ตามข้ามา!"ชายชรามองสำรวจร่างกายเทียนฉินอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้นเดินนำหน้าเขาไป

ที่ที่ชายชราพามานั้นเป็นที่ที่เทียนฉินเคยมาแล้วครั้งหนึ่ง นั่นก็คือทางขึ้นไปยังด้านบนเพื่อแลกเปลี่ยนคะแนนนั้นเอง

จบตอนที่ 72