ชีวิตนี้เป็นของเรา (จบ)

    บทที่ 29

            เฮเลนเดินเข้าไปในตู้โทรศัพท์ ผมแน่ใจว่าไม่ได้ยินเสียงเธอพูดอะไรกับใครที่ไหนเลย...แล้วผมก็หัวเราะกับตัวเอง        เราออกไปเที่ยวไนต์คลับด้วยกัน ไปดูโชว์ชั้นดี จากนั้นก็ไปกินซัปเปอร์ ต่อด้วยเครื่องดื่ม...จริงผมไม่ใช่คนที่กินเหล้าเก่งกาจอะไรน...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ