ตอนที่ 9 จิ้งหย่วนโหว เราถอนหมั้นกันเถิด
โม่หฺวาถิงหน้าถอดสี
เขาถูกองครักษ์ของเยี่ยนไหฺวจิงขวางไว้ ทำได้เพียงขยิบตาให้องครักษ์ที่ยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่ง องครักษ์ผู้นั้นหัวไว เข้ามาใช้ฝ่ามือสับเข้าที่ต้นคอสุ่ยอวิ๋น กล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน “เป็สายลับจากที่ใดถึงได้กล้าแฝงตัวเข้ามาในกลุ่มองครักษ์ของท่านโหว อาจ้าลอบสังหารท่านโหวของเราก็เป็ได้”
คำพูดของสุ่ยอวิ๋นหยุดลงกะทันหัน ดวงตาทั้งสองกลอกไปมา ทั้งร่างล้มลงกับพื้นอย่างแ่เบา
“เหตุใดจิ้งหย่วนโหวจึงไม่ให้นางกล่าวต่อเล่า ข้าอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างจิ้งหย่วนโหวกับพี่รอง เหตุใดสาวใช้ส่วนตัวของพี่รองถึงได้แต่งตัวเช่นนี้และติดตามอยู่ข้างกายจิ้งหย่วนโหว” เว่ยเย่ว์อู่ยืนขึ้น ดวงตาจ้องไปที่ใบหน้าของโม่หฺวาถิง คลี่ยิ้มน้อยๆ กลบซ่อนร่องรอยของเย็นะเืไว้ในแววตา
นางคาดการณ์ไว้แล้วว่าโม่หฺวาถิงไม่มีทางปล่อยให้สุ่ยอวิ๋นพูดจบแน่ ก็ดี อย่างไรนางก็ไม่มีหลักฐานสำคัญอะไรอยู่ในมือ หาก้าเปิดโปงกันจริงๆ ถึงเวลาขึ้นศาลตัดสินคดีก็ไม่แน่ว่าจะชนะ นางเพียงต้องกุมจุดอ่อนของพวกเขาเอาไว้ในกำมือก็พอแล้ว บางครั้งหลักฐานไม่ได้สำคัญอย่างที่คิด
ข่าวลือ ในเมื่อโม่หฺวาถิงใช้มันได้ นางเองก็ใช้ได้เช่นกัน!
ฝูงชนที่อยู่ในเหตุการณ์ได้ยินเื่ทั้งหมดผ่านบทสนทนาระหว่างเว่ยเย่ว์อู่และโม่หฺวาถิงเมื่อครู่นี้ ที่แท้ผู้นี้ก็คือคุณหนูหกเว่ยที่คนเพิ่งพูดกันว่าตายไปแล้ว สาวใช้ที่หมดสติไปเมื่อครู่นี้คือคนของคุณหนูรองเว่ย ไฉนคุณหนูรองเว่ยถึงส่งสาวใช้ส่วนตัวติดตามอยู่ข้างกายจิ้งหย่วนโหวเล่า
ระหว่างพวกเขาไม่มีเื่อะไรจริงๆ หรือ ดูเหมือนว่าคุณหนูหกเว่ยผู้นี้กว่าจะหนีจากความตายมาได้ไม่ง่ายเลย เื่นี้ไม่เกี่ยวข้องอันใดกับจิ้งหย่วนโหวและคุณหนูรองเว่ยจริงๆ หรือ
คงไม่ใช่เหตุผลที่ว่าอนุเ้าเล่ห์กับชายชั่ววางแผนฆ่าภรรยาเอกกระมัง
สายตาของฝูงชนที่จ้องมองโม่หฺวาถิงเริ่มซับซ้อนขึ้น
“ข้าไม่รู้ว่าสาวใช้ผู้นี้แฝงตัวเข้ามาคิดจะทำอะไร ในเมื่อเป็สาวใช้ของคุณหนูรองเว่ย ก็นำกลับไปให้คุณหนูรองเว่ยจัดการด้วยตนเองเถอะ!” โม่หฺวาถิงเลิกคิ้วขึ้นแล้วกล่าวออกมา
ความเกลียดชังสุมอยู่ในอก หากสุ่ยอวิ๋นดูให้ชัดเจนกว่านี้แล้วรู้ว่าคนในรถม้าไม่ใช่เว่ยเย่ว์อู่ เขาก็จะไล่ตามฆ่าเสียั้แ่ตอนนั้น มีหรือจะปล่อยให้เว่ยเย่ว์อู่หนีเอาชีวิตรอดไปได้ แล้วกลับมาทำท่าทางหยิ่งผยองใส่เขาอย่างตอนนี้
“เย่ว์อู่โง่เขลา ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดพี่รองถึงส่งคนมาลอบสังหารจิ้งหย่วนโหว” เว่ยเย่ว์อู่พูดอย่างเฉยเมย ในเมื่อองครักษ์ของโม่หฺวาถิงพูดเช่นนี้ นางก็จะถือว่ามันเป็เื่จริงเสีย
สาวใช้ผู้หนึ่งที่ดูไม่เป็วรยุทธ์ กลับถูกส่งตัวไปลอบสังหารจิ้งหย่วนโหวผู้มีวรยุทธ์ล้ำเลิศน่ะหรือ
เขาเพียงอยากให้คนคิดว่าสุ่ยอวิ๋นแฝงตัวมาอยู่ข้างกายเขา เพราะมีคนกำลังวางแผนทำร้ายเขาอยู่ พูดว่าเว่ยเยี่ยนส่งคนมาลอบสังหารตนั้แ่เมื่อไรกัน!
โม่หฺวาถิงนึกไม่ถึงว่าเว่ยเย่ว์อู่จะหลักแหลมถึงเพียงนี้ เขาพูดไม่ออกไปชั่วขณะ สีหน้าดำคล้ำขึ้นเรื่อยๆ สะบัดแขนเสื้อพลางพ่นลมหายใจ กล่าวอย่างหมดความอดทน “คุณหนูหกก็เป็เพียงสตรีที่ถูกเลี้ยงดูในห้องหอ เื่ใหญ่อย่างการลอบสังหารเช่นนี้จะออกความเห็นได้อย่างไร!”
กล่าวโดยสรุปคือ สิ่งที่สุ่ยอวิ๋นพูดไม่น่าเชื่อถือ และเื่นี้ไม่จำเป็ต้องเกี่ยวข้องกับเว่ยเยี่ยน
ในตอนนี้โม่หฺวาถิงสามารถหักล้างคำพูดของเว่ยเย่ว์อู่ได้แล้ว ทว่าเขากลับไม่ได้คิดว่า คำที่เอ่ยว่า ‘คุณหนูหก’ ของเขา แท้จริงแล้วก็เหมือนการยืนยันสถานะของเว่ยเย่ว์อู่ ถึงตอนนี้ไม่มีใครสงสัยในตัวตนของเว่ยเย่ว์อู่อีกต่อไป!
โดยเฉพาะใต้เท้าหวังที่อยู่อีกด้าน เมื่อได้ยินโม่หฺวาถิงยืนยันตัวตนของเว่ยเย่ว์อู่ ก็ใจนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง หากไม่ใช่เพราะตอนนี้สีหน้าของโม่หฺวาถิงถมึงทึงหนัก เขาคงจะรีบเผ่นออกไปแล้ว
“จริงอยู่ที่ไม่สามารถออกความเห็นได้ เพียงแต่เย่ว์อู่อาศัยในห้องหอที่เรือนส่วนหลังมานาน ไม่เคยเข้าเมืองหลวง ไม่รู้ว่าไปทำให้ผู้ใดขุ่นเคืองจนต้องหมายเอาชีวิต บ่าวรับใช้ล้วนถูกตัดหัว หากไม่ใช่เพราะบ่าวรับใช้ที่ภักดีช่วยชีวิตเอาไว้ เกรงว่าเย่ว์อู่คงไม่ได้พบกับจิ้งหย่วนโหวในครั้งนี้และไม่อาจค้นพบ ‘มือสังหาร’ ที่แฝงอยู่ข้างกายจิ้งหย่วนโหวแล้ว!”
สีหน้าเว่ยเย่ว์อู่เรียบเฉยไม่เปลี่ยน เพียงเพิ่มระดับเสียงพลางกล่าวเสียงเย็นะเื ดวงตาสงบนิ่งมองข้ามสุ่ยอวิ๋นที่หมดสติอยู่บนพื้น
คำพูดเสียดสีอย่างชัดเจน แต่สิ่งที่พูดก็เป็ความจริง โต้แย้งอะไรไม่ได้ มิเช่นนั้นก็มีแต่จะยิ่งอื้อฉาว
สีหน้าของโม่หฺวาถิงถมึงทึงหนัก เขาไม่เคยเดือดดาลขนาดนี้มาก่อน อ้าปากค้างอยู่ครู่หนึ่งก็กัดฟันพูดออกมาว่า “เื่ที่คุณหนูหกเว่ยถูกโจรปล้นฆ่า เื่นี้ใต้เท้าหวังจะใช้อำนาจทั้งหมดของเขาตรวจสอบเื่นี้ ในเมื่อคุณหนูหกไม่เป็อะไรก็ตามข้ากลับเมืองหลวงก่อนเถิด”
ระหว่างทางไปเมืองหลวง เขายังมีโอกาสเอาชีวิตของเว่ยเย่ว์อู่ ปล่อยให้เด็กน้อยได้เปรียบไปก่อน! แล้วจะเป็อย่างไร!
คิดถึงตรงนี้ แววตาของโม่หฺวาถิงยิ่งมืดมน ทว่าใบหน้ากลับค่อยๆ ผ่อนคลายลง
ไม่จำเป็ต้องเถียงกับคนตาย!
อย่างไรก็ตาม เขาก็วางแผนจะไกล่เกลี่ยประนีประนอมเื่ตรงหน้านี้ให้ผ่านพ้นไปก่อน แล้วเว่ยเย่ว์อู่จะพลาดโอกาสดีๆ เช่นนี้ปล่อยให้เขาหนีไปง่ายๆ ได้อย่างไร นางจ้องมองโม่หฺวาถิง แม้น้ำเสียงจะอ่อนหวาน แต่เฉียบคมทุกถ้อยคำ แววตาเ็า “จิ้งหย่วนโหว เราถอนหมั้นกันเถิด!”
5K
