ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

      อี้เฉินเขาเองก็ตกใจเช่นกันไม่คิดว่า ป้ายแต่งตั้งแม่ทัพใหญ่ จะมาปรากฏอยู่เบื้องหน้า ครรลองสายตาของอี้เฉินเช่นนี้ เกรงว่าจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ส่งมันมา พวกเขาโอหังไม่น้อย ไม่แม้จะปรายตาดูผู้ต่ำต้อย อย่างพวกเขาทะเลาะตบตี แย่งชิงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ อยู่ในสายตาพวกเขาเสียด้วยซ้ำ ทำให้ภายในใจอี้เฉิน เกิดความเดือดดาล ขุ่นเคืองใจเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นมาไม่น้อย

      “ใครได้ถือครอง จะได้เป็นแม่ทัพใหญ่เช่นนั้นหรือ?” อี้เฉินอดไม่ได้ ที่จะครุ่นคิดเช่นนั้น ก่อนฝ่ามือของเขาจะเริ่มขยับไหว ออกไปคว้าแผ่นป้ายแม่ทัพใหญ่

      ทันใดปราณพลังแม่ทัพ หู่ เกา ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง ราวกับภูเขาไฟที่ระเบิดออก ศึกแย่งชิงป้ายแม่ทัพใหญ่ ก็ระอุขึ้นมาทันใด ครั้นเห็นอี้เฉินพยายามจะเอื้อมฝ่ามือจับคว้า ป้ายแม่ทัพใหญ่มาเป็นของตน

      ปราณพลังจากปลายนิ้วมือของ แม่ทัพ หู่ เกา ยิงลำแสงเข้าใส่ป้ายที่อี้เฉินคิดจะจับคว้า นั้นในเสี้ยวพริบตา  เสียง ฟึบ!! ที่ดังออกมาก้อง ส่งให้แผ่นป้ายแม่ทัพใหญ่ ลอยกระเด็น ออกจากฝ่ามือที่สั่นไหวอย่างรุนแรงของอี้เฉินไปอย่างฉับไว ด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ

      ภาพแผ่นป้ายหลุดออกจากฝ่ามืออี้เฉิน ในเสี้ยวพริบตา ทำให้อี้เฉิน เขาต้องหดหรี่ดวงตาจนเล็กแคบ คิ้วขมวดขึ้นมาเป็นปม ครั้นเห็นแม่ทัพ หู่ เกา สำแดงพลังการเคลื่อนที่คิดจะแย่งชิง ป้ายแม่ทัพใหญ่ไปจากตัวเขา

      จากความเร็วปานสายฟ้าฟาด ฉีกอากาศห้อตะบึง ออกไปอย่างรวดเร็ว จนมองเห็นร่างฉายทับซ้อนแม่ทัพ หู่ เกาออกไปเป็นทางยาว เสียงฝีเท้า ฟึบ!! ฟึบ!! ดังออกมาก้องไม่มีขาด

       “ป้ายแม่ทัพใหญ่ มันเป็นของข้า ฮ่าๆ” แม่ทัพ หู่ เกาไปด้วยความปราดเปรียวปานสายฟ้าฟาด เตรียมจะหยิบคว้า ป้ายแม่ทัพใหญ่มาไว้ในครอบครอง ด้วยความโอหัง จู่ๆ เขาก็ต้องขนลุกซู่ชูชัน ครั้นรับรู้ว่า มีบางอย่างพุ่งปราดมาด้วยความเร็วในเสี้ยวพริบตา พร้อมบางอย่างที่อัดกระแทก เข้าใส่กลางหลังของเขา เข้าอย่างจัง

       ก่อนเสียงตู้ม!!จะดังออกมาก้องฟ้า พร้อมร่างแม่ทัพ หู่ เกา ที่ร่วงหล่น ตกลงสู่พื้นลานกว้างเข้าอย่างจัง จนเกิดเสียง ปัง!! ดังออกมาสนั่นก้อง รอบบริเวณกลายเป็นหลุมยุบใหญ่ เกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง ส่งให้ร่างแม่ทัพ หู่ เกา ถึงกับฝังลงไปภายในพื้นดิน ริมฝีปากกระอักเลือกสด ออกมาด้วยความโกรธแค้น “บัดซบ! บัดซบ!”

        หมู่ชนพวกเขายังเบิกตาออก กว้างอ้าปากค้าง จนรูม่านตาขยายออกสุดขีด ก่อนเสียงขำแห้งๆ เต็มไปด้วยความเจ็บใจ จะขำออกมา “พวกเจ้าเห็นหรือเปล่า เมื่อกี้ข้าเห็นไอ้เวรนั้น มันนั่งทับ แม่ทัพ หู่ เกา ของพวกเราเช่นนั้นหรือ?”

       “อืมๆ ข้าก็เห็นเช่นนั้น มันเป็นไปได้อย่างไร” ภาพเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเร็วมาก แม้แต่อี้เฉิน เขายังไม่ได้ตั้งใจที่จะนั่งทับ แม่ทัพ หู่ เกา แต่ด้วยเหตุสุดวิสัย ที่อี้เฉินขับเคลื่อนวิชาเคลื่อนที่ อย่างวิชามังกรทะยานนภา ส่งให้ร่างของเขาเข้ากระแทก แม่ทัพ หู่ เกาเข้าอย่างจัง ก่อนเขาจะเอื้อมคว้า ป้ายแม่ทัพใหญ่มาไว้ภายในฝ่ามือ

        แม่ทัพ หู่ เกาเขารู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก แต่ก็ยอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี ครั้นเขาสะบัดชายเสื้อ สืบฝีเท้าเข้าไปนั่งภายในศาลาได้ เขาตบโต๊ะนั่งขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์ มีแม้แต่บางคน พวกเขาต่างก็ป้องปากขึ้นมา ด้วยความไม่อยากเชื่อ แม้แต่เสียงพูดคุยซุบซิบ ยังมีดังออกมาไม่ขาด ครั้นเห็นป้ายแม่ทัพใหญ่ ตกไปอยู่ในฝ่ามือของชายลึกลับ ทว่าเหตุใดพวกเขาถึงรู้สึก คุ้นเคย ชายลึกลับผู้นี้ชอบกล

       ฉู่ฮวนนางเองก็ไม่อยากเชื่อสายตาว่า ผู้อาวุโสอี้ ที่นางพามา จะกลายเป็นแม่ทัพใหญ่ไปเสียได้ ดวงตาที่ดุดันของนาง บัดนี้เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความนับถือในตัวอี้เฉินขึ้นมา

        ภาพที่อี้เฉินจ้องมอง พลิกป้ายแม่ทัพใหญ่อยู่หลายรอบ ก่อนน้ำเสียงแข็งกร้าว แม่ทัพ หู่ เกา จะกล่าวพูดออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์ ครั้นเห็นอี้เฉินเอาแต่จ้องมอง แผ่นป้ายแม่ทัพใหญ่อย่างไม่วางตา “เจ้าเป็นแม่ทัพใหญ่ คนใหม่แล้ว จะไม่กล่าวพูดปฏิญาณ อะไรหน่อยหรือ?”

ก่อนน้ำเสียงแม่ทัพ หู่ เกา จะเอ่ยพูดออกมาอีกครา “อย่างเช่นฆ่าสังหารศัตรู ที่ฆ่าสังหารแม่ทัพคนก่อน อย่างผู้สืบทอดจักรพรรดิสายฟ้า”

        อี้เฉินที่ได้ยินเขา สีหน้าตาตื่นขึ้นมาไม่น้อย ไม่คิดว่าดินแดนเทพ จะมีผู้สืบทอด จักรพรรดิสายฟ้าถือกำเนิดขึ้นแล้ว ‘เกรงว่าบัดนี้ จะมีคนพิชิตเจดีย์สายฟ้าชั้นที่7 ได้แล้วซินะ’

        ภาพหมู่ชนที่รอคอยคำตอบของอี้เฉิน พวกเขาถึงกับกล่าวพูดออกมา เสียงดังระเบ็งเซ็งแซ่ ครั้นรับรู้ว่า แม่ทัพ หู่ เกา อยากจะจัดการ ผู้สืบทอดจักรพรรดิสายฟ้า

        “ดินแดนเทพช่าง มีแต่ตัวยุ่งยากเสียจริง คราวก่อนก็จักรพรรดิหนุ่ม ผู้ปกครองดินแดนเทพ ไหนครานี้จะมี ผู้สืบทอดของจักรพรรดิสายฟ้า มาสร้างความยุ่งยาก ให้กับพวกเราเหล่าคนทวีปมืดอีก”

ชายหนุ่มอีกคนเองก็กล่าวออกมาเช่นกัน “ใช่ๆ ไอ้พวกคนดินแดนเทพ มันช่างดวงแข็งเสียจริงๆ”

       อี้เฉินครั้นเขาเก็บแผ่นป้ายแม่ทัพใหญ่ เข้าไปภายในแหวนมิติ ไม่กล้าที่จะเอามันเข้าไปไว้ภายในทะเลความรู้ หมู่ชนที่เห็นการกระทำของอี้เฉิน ราวกับไม่เห็นค่าแผ่นป้ายแม่ทัพใหญ่ พวกเขาจึงเกิดความเดือดดาล กันขึ้นมาไม่น้อย แล้วจึงค่อยผ่อนโทสะลง

เมื่ออี้เฉิน เอ่ยพูดเสียงเรียบนิ่งออกมา “ข้าเองก็อยากจะพบเจอ ผู้สืบทอดจักรพรรดิสายฟ้าเช่นกัน”

        เฒ่าชราพิษ แห่งแดนทมิฬ พร้อมผู้ติดตามของเขาได้ยินเช่นนั้น เขากล่าวพูดขึ้นมาทันที พร้อมรอยยิ้มยินดี ที่แอบแฝงไว้ “หากแม่ทัพใหญ่คนใหม่ อยากจะพบเจอ ผู้สืบทอดจักรพรรดิสายฟ้า สร้างชื่อ ข้าพร้อมพวกขออาสา พาท่านไปยังทัพหน้าเอง ดีหรือไม่?”

        เสียงหมู่ชนพูดซุบซิบทันที “พวกเขาบ้ากันไปแล้วหรือ พึ่งได้รับตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ ก็จะเข้าร่วมสงคราม เลยเช่นนั้นหรือ” ทว่าเมื่อพวกเขาไม่ได้ยินน้ำเสียงของอี้เฉิน กล่าวค้านเสียงแข็งออกมาแต่อย่างใด อยู่หลายชั่วอึดใจ

       หมู่ชนต่างก็โห่ร้อง ออกมาด้วยความยินดี เสียงเรียกผู้อาวุโส อี้ ยิ่งดังออกมาก้อง แม้แต่ราชาอมตะที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้ พวกเขายังมีใบหน้าที่บูดบึ้ง ไม่คิดว่าอี้เฉินจะใจกล้าห่อฟ้า เข้าร่วมสงคราม อย่างไม่มีเกรงกลัว

อี้เฉินกล่าวพูดออกมา น้ำเสียงไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย “เช่นนั้นเชิญเฒ่าชราพิษ นำทาง”

        ชายแก่พยักหน้าให้ราชาอมตะ อีกสองคนเป็นสัญญาณ ก่อนพวกเขาจะแอบลอบยิ้ม ที่มุมปากออกมากว้างอย่างชั่วร้าย “เช่นนั้นโปรดแม่ทัพใหญ่ตามพวกเรามา”    ภาพที่ชายชรา นำแผ่นยันต์ค่ายกลเคลื่อนย้าย ออกมาขับเคลื่อน ส่งให้เสาแสงลอยทะลุไปสู่ชั้นฟ้า รอคอยให้อี้เฉินสืบฝีเท้าเข้าไปเหยียบย่ำ หมู่ชนพวกเขาต่างก็ไม่อยากเชื่อว่า ชายลึกลับผู้นั้นจะไปจริงๆ

       ฉู่ฮวน นางถึงกับส่งปราณจิต ออกไปกล่าวเตือนตัวของอี้เฉิน “ท่านผู้อาวุโส ท่านจะไปจริงหรือ ..อย่างไรท่านต้องระวังชายแก่ พวกนั้นให้ดี เกรงว่าพวกเขาคงจะมีแผนร้ายบางอย่าง ถึงได้ลงทุนทำดีกับท่านเช่นนั้น”

        อี้เฉินพยักหน้าให้นางเป็นสัญญาณ แต่เขาไม่ได้บอกกล่าว อะไรกับนางอีกต่อไป ไม่ช้าเกรงว่า นางคงจะดิ้นพล่าน ราวกับปลาโดนทุบหัว แม้แต่คนอื่นๆ ก็เช่นกัน ครั้นรับรู้ความจริงว่า ตัวตนของเขาเป็นใครกันแน่

       ...ไม่นานร่างอี้เฉินก็สืบฝีเท้ามาถึงชายแดน จากค่ายกลเคลื่อนย้าย ภาพบรรยากาศทะเลทราย ซินเจียง ที่คุ้นตาอี้เฉิน ไม่แตกต่างอะไรไปจากยามก่อนมากนัก หากไม่นับที่มันถูกความมืด เข้าคืบคลานกลืนกินไปทั่วอาณา

       ก่อนเฒ่าชราพิษ จะแค่นเสียงแข็งกร้าวออกมาครั้นเห็นว่า เหล่าทหารไม่น้อย จับจ้องสายตามาที่ตัวของพวกเขา เป็นสายตาเดียว แม้แต่เหล่านายกอง ภายในกระโจมหลังใหญ่ ยังส่งสายตาออกมาตรวจสอบ ว่าผู้ใดมาเยือนยังค่ายทัพกำลังเสริมแห่งนี้กัน

        “พวกเจ้ายังไม่รีบหลีกทาง แม่ทัพใหญ่คนใหม่อีก ..แล้วส่งนายกองมารายงานสถานการณ์รบ ให้พวกเรารับทราบด้วยว่า ผู้สืบทอดจักรพรรดิสายฟ้า ในช่วงเวลานี้ เขาปรากฏตัวในทิศทางใด”

         ทันทีที่เฒ่าชราพิษแค่นเสียงออกมาดังก้อง  นายกองผู้หนึ่ง เขารีบสืบฝีเท้าออกมาอย่างฉับไว ครั้นรับรู้ว่าราชาอมตะถึงสี่คนสืบฝีเท้ามาเยือน ทัพกองกำลังเสริม “ท่านผู้อาวุโสท่านมาพอดีเลย ทิศทางแม่ทัพอู๋เหวิน กำลังต่อสู้พัวพันอยู่กับผู้สืบทอดจักรพรรดิสายฟ้า เมื่อสามวันก่อน ภายในทิศทางหุบเขาน้ำหลาก ทางทิศเหนือสุดติดกับหุบเขาหมื่นธรรม หากได้พวกท่านเป็นกำลังเสริม คงจะเป็นเรื่องดีไม่น้อย”

        เฒ่าชราพิษ ได้ยินเช่นนั้นเขาคลี่ยิ้มออกมากว้าง ส่งสายตาให้ราชาอมตะอีกสองคนในทันใด “เช่นนั้นนายกอง โปรดท่านนำทาง พวกเราจะได้รีบไปจัดการ ผู้สืบทอดจักรพรรดิสายฟ้า ให้หมดเสี้ยนหนามขัดขวางพวกเรา คนทวีปมืดเสียที”

***หมายเหตุ ช่วงเย็นๆจะลงให้อีกตอนนะครับ กำลังเร่งเขียนอยู่ตอนนี้