ในความฝัน
ลู่เซิ่งเดินไปตามท้องถนนที่ทรุดโทรมของฐานทัพ 1359 ร่างของเขาเคลื่อนผ่านไปที่ใด เหล่าซอมบี้ที่ไร้สติสัมปชัญญะก็พากันล้มลงทีละตัว ราวกับถูกเร่งให้ผุพังด้วยสายลม
สายควันสีดำไหลรวมกันดั่งลูกนกนางแอ่นกลับคืนสู่รัง พุ่งเข้าสู่ร่างของลู่เซิ่งอย่างไม่ขาดสาย
“ฮู่!”
ลู่เซิ่งหยุดฝีเท้า มองไปยังถนนที่ว่างเปล่าที่อยู่เบื้องหลัง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งพักที่แห่งหนึ่ง
ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาเริ่มทำการกวาดล้างฐานทัพ 1359 อย่างมีสติ สังหารเหล่าซอมบี้อ่อนแอออกไปก่อน เหลือไว้เพียงกระดูกแข็งที่แข็งแกร่งเพื่อค่อยๆ แทะเล็มอย่างช้าๆ
ปัจจุบัน งานกวาดล้างนี้เพิ่งคืบหน้าไปได้เพียงสองถนนเท่านั้น
“ดูดซับมากเกินไปแล้ว ต้องใช้เวลาในการย่อยสักหน่อย...”
ในกระบวนการกวาดล้าง ลู่เซิ่งได้ดูดซับเศษเสี้ยวความทรงจำมากมาย ทั้งที่มีประโยชน์และไร้ประโยชน์
ความทรงจำเหล่านั้นถาโถมเข้าสู่สมอง ทำให้เขารู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง
ลู่เซิ่งหลับตาลง เริ่มการฝึกร่างกาย “ทักษะสมาทานจิตแก้ว”
ในห้วงความคิด ร่างมนุษย์ที่ถูกสลักจากผลึกแก้วกำลังก่อร่างสร้างตัวขึ้นอย่างช้าๆ
เหลือเพียงเท้าทั้งสองข้างที่ยังสร้างไม่เสร็จ
เมื่อลู่เซิ่งเพ่งสมาธิจินตนาการต่อไป โครงร่างของร่างมนุษย์ก็ค่อยๆ ชัดเจนและแจ่มแจ้งขึ้น
ในที่สุด...
ร่างมนุษย์ผลึกแก้วที่สมบูรณ์ก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของลู่เซิ่ง
ภายในร่างผลึกแก้วนั้นเต็มไปด้วยสิ่งเจือปนสีดำและสีเทาจำนวนมาก
หนาแน่นเสียจนแทบจะย้อมร่างมนุษย์ทั้งหมดให้กลายเป็นสีดำ
“ฟู่——ซู้ด——ฟู่——”
ทรวงอกของลู่เซิ่งขยับขึ้นลง หายใจเข้าออกตามจังหวะของทักษะการหายใจอย่างเป็นธรรมชาติอย่างต่อเนื่อง
น่าอัศจรรย์ ร่างมนุษย์ผลึกแก้วในห้วงความคิดของเขาดูเหมือนจะเคลื่อนไหวตามร่างกายจริง ทำการหายใจเช่นเดียวกัน
เมื่อร่างผลึกแก้วหายใจ สิ่งเจือปนสีดำภายในผลึกก็ถูกขับออกมาทีละน้อย
ในระหว่างกระบวนการนี้ ลู่เซิ่งรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าในสมองของเขาเกิดกระแสความเย็นขึ้นทีละสาย
ความทรงจำนับไม่ถ้วนที่เขาเคยดูดซับมา ส่วนที่ไร้ประโยชน์กำลังถูกกำจัดออกไปเป็นจำนวนมาก
ในขณะที่ความรู้ด้านศิลปะการต่อสู้ ความเข้าใจ ทักษะ และประสบการณ์ที่มีประโยชน์...
ก็กำลังถูกจัดระเบียบให้ชัดเจนอย่างต่อเนื่อง
ทักษะการเคลื่อนไหว วิชาหมัดมวย วิชาการใช้เท้า วิชาการใช้มือ วิชาการใช้ปีน วิชาการใช้กระบี่...
ลู่เซิ่งสังหารซอมบี้มามากเกินไป ดังนั้นจึงเชี่ยวชาญทักษะศิลปะการต่อสู้มากมาย
ในเวลานี้ ภายใต้การจัดระเบียบของกระแสความเย็น ทักษะศิลปะการต่อสู้เหล่านั้นกำลังพัฒนาขึ้นอย่างมั่นคงและรวดเร็ว
เปรียบเทียบได้ว่า ก่อนหน้านี้แม้ว่าลู่เซิ่งจะได้รับมรดกความทรงจำเกี่ยวกับทักษะศิลปะการต่อสู้เหล่านั้น
แต่ทักษะเหล่านั้นก็ถูกเก็บไว้ในสมองและความทรงจำของเขาเท่านั้น
วางกองรวมกันอย่างยุ่งเหยิง ไร้กฎเกณฑ์
ก่อนหน้านี้ เมื่อลู่เซิ่งต้องการใช้งาน เขาจะต้องค้นหาจากกองความทรงจำเหล่านั้น
แต่ตอนนี้ สมองเริ่มประมวลผลความทรงจำเหล่านั้นโดยจำแนกประเภทอย่างเป็นระบบ ช่วยให้ร่างกายของลู่เซิ่งดูดซับและย่อยโดยอัตโนมัติ...
หากการได้รับความทรงจำมากมายในความฝันเป็นมรดก ก็นับได้ว่าจากช่วงเวลานี้เป็นต้นไป ลู่เซิ่งได้สืบทอดมรดกนี้อย่างแท้จริง
นักสู้แต่ละคนจะเลือกฝึกฝนในทิศทางที่แตกต่างกันตามพรสวรรค์ของตน
บางคนเชี่ยวชาญการใช้เท้า บางคนเชี่ยวชาญการใช้หมัด บางคนเชี่ยวชาญการใช้อาวุธ...
ไม่มีใครสามารถทำได้ที่จะฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ทุกด้านไปพร้อมๆ กัน หรือแม้แต่ฝึกฝนหลายแขนงก็มีน้อย
เพราะพลังของมนุษย์มีจำกัด พลังของคนคนเดียวจะครอบคลุมทุกด้านได้อย่างไร
แต่ตอนนี้ ข้อยกเว้นได้เกิดขึ้นแล้ว
ลู่เซิ่งที่สามารถสืบทอดศิลปะการต่อสู้ของผู้อื่นได้ด้วยการดูดซับความทรงจำ กำลังก้าวเข้าสู่ขอบเขตที่ไม่น่าเชื่อและไม่เคยมีมาก่อนทีละก้าว
บางที สักวันหนึ่ง อาจมีผู้ที่เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ทุกด้านถือกำเนิดขึ้นในหมู่มนุษย์
และคนคนนั้นก็คือลู่เซิ่ง!
“ฉันยืนอยู่บนบ่าของคนนับไม่ถ้วน ครอบคลุมทุกด้าน ไร้ที่ติ ไร้ช่องโหว่ นี่คือเส้นทางแห่งการต่อสู้ของฉัน”
“ทักษะการต่อสู้ผู้พิชิตครบด้าน!”
ลู่เซิ่งจ้องมองร่างผลึกแก้วในห้วงความคิดที่หายใจอย่างต่อเนื่องและค่อยๆ โปร่งใสขึ้นอย่างเงียบๆ พร้อมกับคิดในใจ “แท้จริงแล้ว นี่คือวิธีการที่ถูกต้องในการฝึก ‘ทักษะสมาทานจิตแก้ว’ ”
เมื่อร่างผลึกแก้วในห้วงความคิดโปร่งใสอย่างสมบูรณ์ ความทรงจำที่หลงเหลืออยู่ในสมองของลู่เซิ่งก็ได้รับการจัดระเบียบอย่างสมบูรณ์เช่นกัน
“น่ากลัวเกินไปแล้ว...”
ลู่เซิ่งค่อยๆ สัมผัสถึงทุกสิ่งในร่างกายตนเอง อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
คำว่าน่ากลัวนี้เขาพูดกับตัวเอง
ลู่เซิ่งที่จัดระเบียบความทรงจำทั้งหมดเสร็จสิ้น ในขณะนี้มีศิลปะการต่อสู้ที่ถึงขีดจำกัดมากกว่าสิบแขนง รวมถึงวิชาการใช้เท้า วิชาการใช้ฝ่ามือ วิชาะการใช้นิ้ว วิชาการใช้ปีน วิชาการใช้กระบี่ วิชาการใช้มีด...
ศิลปะการต่อสู้ที่เหนือกว่าขีดจำกัดมีสองแขนง ได้แก่ ทักษะการเคลื่อนไหวและทักษะการใช้หมัด
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ขอบเขตของการใช้หมัดนั้นเข้าใกล้ขอบเขตใหม่ถัดไปอย่างไม่สิ้นสุด
“ก่อนหน้านี้ฉันสามารถทำได้เกินมาตรฐานค่าพลังชีวิตถึงสิบเท่าในการทดสอบนักสู้ ตอนนี้ดาวฤกษ์แผดเผาก้าวข้ามไปถึงหกเท่า หากขอบเขตการใช้หมัดมีการพัฒนาอีกครั้ง ค่าพลังการต่อสู้จะพุ่งสูงขึ้นไปอีกกี่เท่ากันแน่?!”
การจัดระเบียบความทรงจำในครั้งนี้ช่วยลู่เซิ่งได้มากจริงๆ
มันยกระดับทักษะในทุกด้านของเขาขึ้นมาโดยตรง พลังโดยรวมแข็งแกร่งขึ้นมากจนไม่รู้ว่ากี่เท่า
ไม่เพียงเท่านั้น ลู่เซิ่งยังรู้สึกว่าสมองของเขาตื่นตัวขึ้นมากหลังจากที่ได้รับการจัดระเบียบอย่างสมบูรณ์
ความเร็วในการคิด ประสิทธิภาพในการทำความเข้าใจ และการดูดซับความรู้ใหม่ๆ ล้วนเพิ่มขึ้นอย่างมาก
แม้แต่ในบางด้านของร่างกาย ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าอัศจรรย์ขึ้น...
![ฤทธาสยบฟ้า ใต้หล้าเหนือพันธนาการ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1648634665_15527971.webp)
3.82M
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
