อภินิหารอักษรไขว้

    ตอนที่ 4.3 ก้อนเทียนปริศนา

          ....ทหารตั๊กแตน ที่อยู่ทางด้าน

    เนฟวี่ จึงถูกลูกหน้าไม้ พุ่งเสียบหัว ร่วงลงพื้นเป็๞ ใบไม้ร่วง

           พื้นราบ ปากทางเข้า๺ูเ๳าเทียนหยด อาร์มเมอร์ ชูดาบเหนือศีรษะ สวดภาวนา ประกายแสงทับทิมแดง พุ่งตรงไปยังพวกมัน ร่วงสู่พื้นเช่นกัน 

           โตเลโด้ แกว่งบ่วงบาศก์เหนือศีรษะ เกี่ยวทหารตั๊กแตน ตายไปหลายตัว 

           แสงตะวันแรงกล้า ครึ่งวันแล้ว ยังไม่มีทีท่าว่า กองทหารตั๊กแตน จะน้อยลงสักที

            ชายหนุ่ม อันโตนีโอ ทั้งสี่ สังหารกองกำลังตั๊กแตน ได้เป็๞จำนวนนับไม่ถ้วน แต่ทำไม พวกมันยิ่งตาย กลับยิ่งเพิ่ม จำนวนมากขึ้น 

            สถานการณ์ เป็๲เช่นนี้ พวกเขาจะรับมือ กองกำลังตั๊กแตน ไปได้นานเท่าใด พวกเขาต่อสู้กับ กองกำลังตั๊กแตนปีศาจ เกือบพลบค่ำ 

            พวกมันจึงล่าถอยกลับไป

    อาร์มเมอร์ ให้เต่าทอง คอยเฝ้าสังเกตการณ์ อยู่ที่เนินเขา ปากทางเข้า๺ูเ๳าเทียนหยด 

             พวกเขาทั้งสี่ กลับมาที่สามสาว กับครอบครัวตั๊กแตน ที่หลบภัยอยู่ที่เกาะกลางลำธาร 

             สามสาว กับตั๊กแตนเทียนหอม ช่วยกันทำอาหารเย็น คอยให้พวกชายหนุ่มทั้งสี่ กลับมา 

            ไอริส เห็นทั้งสี่อิดโรย ต้องต่อสู้กับ กองกำลังตั๊กแตนปีศาจ มาอย่างโชกโชนแน่ 

             " พวกตั๊กแตนปีศาจ ถอยกลับไปหมดแล้วหรือ " ตั๊กแตนเทียนหอม เอ่ยถาม 

            " จะว่าถอย คงไม่ใช่ เพราะถึงเวลากลางคืน พวกมันจึงกลับไป " อาร์มเมอร์ ตอบ 

             โตเลโด้ ดื่มน้ำดับกระหาย อย่างไม่เคยเหน็ดเหนื่อย อย่างนี้มาก่อนเลย 

             " พวกเรา ต่อสู้กับปีศาจ ยิ่งฆ่าพวกมันตาย กลับทำให้พวกมัน เพิ่มจำนวนมากขึ้น " เนฟวี่ เอ่ย อย่างเหน็ดเหนื่อย เช่นกัน 

        " อะไรกัน ยิ่งตาย ยิ่งเพิ่มมากขึ้น " 

    นาตาลี อุทาน 

           อ๊อคคิวลาร์ เล่าเหตุการณ์ต่างๆ ที่ต่อสู้กับกองทัพตั๊กแตนปีศาจ ให้สามสาวกับครอบครัวตั๊กแตน ฟัง 

           " เป็๞ไปได้ ยังไง เอ่อ แล้วพี่ม้า ไม่ได้ใช้พลังที่ปลายเท้า หรอกหรือ " โอลิเวีย เอ่ยแปลกใจ

          " ไม่มีประโยชน์ โอลี่ ยิ่งทำให้พวกมันตายมากขึ้น เท่าไร พวกมันยิ่งเพิ่มมากขึ้น เป็๲ทวีคูณ 

           พวกเรา ได้แต่ ยันพวกมันไม่ให้เข้ามาที่ ๥ูเ๠าเทียนหยด เท่านั้นเอง '' เนฟวี่ กล่าว 

           " คงจะหมดหวัง ที่จะปราบผู้เฒ่าตั๊กแตน " เทียนเช้า หัวหน้าครอบครัวตั๊กแตน เอ่ยอย่าง หมดหนทาง ที่จะรอดพ้น จากอำนาจ ของผู้เฒ่าตั๊กแตนปีศาจ 

          " พี่เต่าทอง ไปไหน " ไอริส เป็๞ห่วงเพื่อน ร่วมผจญภัย 

         " ผมให้คอยสังเกตการณ์ ที่ปากทางเข้า๺ูเ๳าเทียนหยด ไม่ไว้ใจ ว่าจะมีกองกำลัง ของผู้เฒ่าตั๊กแตน มาสอดแนมหรือเปล่า " อาร์มเมอร์ ตอบ 

         ทุกคน และครอบครัวตั๊กแตน กลับมาที่พัก เพื่อพักผ่อนเอาเเรง ไว้ต่อสู้ กับกองทัพของผู้เฒ่าตั๊กแตน ในวันรุ่งขึ้น 

          อันโตนีโอ ทั้ง 7 ต่างนอนไม่หลับ นั่งล้อมวงอยู่ปากถ้ำ 

          " ถ้าเป็๞อย่างนี้ พวกเราต้องต่อสู้ แบบนี้ไปอีกนาน เท่าไร อย่างดีแค่เสมอตัว '' เนฟวี่ เอ่ย หารือ 

           " พวกมันมาเฉพาะ กลางวัน กลางคืนมันกลับไป ถึงจะรู้ว่า มันมีจุดอ่อน แต่ก็เปล่าประโยชน์ " อ๊อคคิว กล่าว ท้อแท้ 

           คนอื่น ต่างนอนพักผ่อน เหลือแต่ อาร์มเมอร์ กับ ไอริส ยังสนทนากันอยู่ 

           ทั้งคู่ ต่างมองไปที่ ผาเทียนหยด เเสงเทียนส่องประกาย ทั้ง๺ูเ๳า น้ำตาเทียน หยดดั่งสายลูกประคำ 

           " ทำไม พวกตั๊กแตนปีศาจ จึงกลัว ผาเทียนหยด " ไอริส รำพัน ทำลายความเงียบ 

           " ไม่รู้ว่า เทียนเช้า หลับหรือยัง เราไปพบเขาหน่อย ดีกว่า " อาร์มเมอร์ ชวน ไอริส ไปที่พักของครอบครัวตั๊กแตน 

         ภาพตรงหน้า ที่พักของครอบครัวตั๊กแตน อาร์มเมอร์ กับ ไอริส แปลกใจ เทียนเช้ากำลัง นั่งก้มกราบ หันหน้าไปทาง ๥ูเ๠าเทียนหยด

         ทั้งสอง รอจนเทียนเช้า กราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ เสร็จแล้ว จึงเข้าไปสนทนาด้วย ทั้งสองลงนั่งข้างๆ ตั๊กแตนหนุ่มใหญ่ 

            

           " ท่านกราบไหว้ อะไรอยู่หรือ " อาร์มเมอร์ ถาม

        " ข้า กราบไหว้ เทพเ๯้า เเห่งภูผาเทียนหยด สมัยก่อน ร้อยกว่าปีมาแล้ว ๥ูเ๠านี้ ยังไม่มีเทียนปกคลุม ไปทั่วแบบนี้ มีเหตุการณ์ประหลาด เกิดขึ้น 

          มีพายุฝน ตกทั่วทั้งเมืองไม้ดัด และ๺ูเ๳าแห่งนี้ ฝนตกตลอด 7 วัน 7 คืน เช้าวันรุ่งขึ้น วันที่ 8 มีตั๊กแตนจากไม้ดัด เดินทางผ่านมา ที่๺ูเ๳านี้ และพบว่า ยอดเขา มีเทียนปกคลุมไปหมด 

            ตอนกลางคืน มีแสงเทียน ที่เกิดขึ้นเอง โดยไม่มีใครจุด อย่างที่พวกท่านได้เห็น "

    เทียนเช้า เล่าความเป็๲มา ของ๺ูเ๳าเทียนหยด

            " ท่านทราบไหม ตั๊กแตนปีศาจ ทำไม กลัวภูผาเทียน แห่งนี้ '' ไอริส ถามบ้าง 

         " ตั๊กแตน ทั้งเมือง เหลือรอดเพียงครอบครัวของข้า เพียงครอบครัวเดียว ตั๊กแตนส่วนใหญ่รู้ แต่หลบหนีลมหายใจมรณะไม่ทัน 

           ข้าและลูกเมีย รอดพ้นจากลมหายใจมรณะ ได้ อาจเป็๞สิ่งนี้ " 

           ตั๊กแตนเทียนเช้า หยิบสิ่งของบางอย่าง ที่คาดอยู่ข้างเอว ออกมาให้อาร์มเมอร์ กับไอริส ดู 

           ไอริส พิจารณา ก้อนกลมๆ ที่หยิบมาจากมือตั๊กแตนเทียนเช้า

          " น่าจะเป็๲ก้อนเทียน นะ " ไอริส คาดคะเน 

           " เป็๞เทียน จากภูผาเทียน นั่นแหละ ปู่ของข้า ได้นำมาจากยอดภูผาเทียน 

          เมื่อร้อยปีที่แล้ว ตั๊กแตนผู้อื่น ต่างกล่าวหาว่า บรรพบุรุษครอบครัวของข้า เชื่อในสิ่งที่ไร้สาระ นำก้อนเทียนมาบูชา " 

          อาร์มเมอร์ นำก้อนเทียนกลมๆ สีเหลืองอมส้ม จากมือของไอริส มาสังเกตดู 

          " ก้อนเทียนนี้ เย็น ไหม '' 

     อาร์มเมอร์ ถาม ทั้งไอริส และเทียนเช้า 

          " ไม่เย็น นะ ไอริสจับดู มันอุ่น นี่ " 

          " ก้อนเทียน ไม่เย็นหรอก ข้ากับลูกเมีย มีกันคนละก้อน " 

        เทียนเช้า กล่าวแปลกใจ 

         " แต่ มาอยู่ในมือข้า ก้อนเทียนมันเย็นขึ้น นะ ท่านสังเกตดูสิ " อาร์มเมอร์ กล่าวย้ำ 

          ก้อนเทียนจากเม็ดกลมๆ สีเหลืองอมส้ม กลายเป็๲ก้อนสีขาวนวล ประกายเจิดจรัส ดั่งไข่มุกมิปาน 

          " เป็๞ไปได้ ยังไง เนี้ย " ไอริส อุทาน อย่างแปลกใจ

          " ก้อนเทียน นอกจากพวกท่านแล้ว มีที่ไหนอีกไหม '' อาร์มเมอร์ ถาม 

          " ตามคำบอกเล่า ของปู่ข้า ท่านนำมาจาก ยอดภูผาเทียน " 

           เทียนเช้า ชี้มือไปที่ยอดภูผาเทียน ซึ่งขณะนี้ สว่างไสว ด้วยแสงเทียน ระยิบระยับไปหมด 

           อาร์มเมอร์ ส่งก้อนเทียน คืนให้กับเทียนเช้า ก้อนเทียนกลับคืนสู่สภาพเช่นเดิม ทั้งสามคน ยิ่งประหลาดใจ ขึ้นไปอีก 

          มีคำถามขึ้นว่า เมื่อก้อนเทียน มาอยู่ในมือ ของอาร์มเมอร์ ทำไมก้อนเทียนเปลี่ยนสีไป ไอริส ฉงนสนเท่ห์

          '' นั่น เป็๞ปริศนา ที่พวกเรา ต้องหาคำตอบ " อาร์มเมอร์ กล่าวทิ้งท้าย ก่อนลากลับ 

            

            วันรุ่งขึ้น กองทัพตั๊กแตนปีศาจ ไม่มีวี่แวว จะโผล่มาให้เห็นสักตัว 

            " มันไม่มา ก็ดีแล้ว พวกเรามีภาระกิจใหม่ ที่ต้องทำ " อาร์มเมอร์ กล่าวกับเพื่อนๆ 

          " อะไรหรือ " เนฟวี่ ถาม 

           " ขึ้นยอดเขาเทียนหยด " ไอริส ตอบ 

           อาร์มเมอร์ ให้เต่าทอง คอยสังเกตการณ์ อยู่ที่ปากทางเข้า๥ูเ๠าเหมือนเดิม ส่วนม้าทั้งหก ให้คุ้มกันครอบครัวตั๊กแตน ซึ่งข้ามไปหลบภัยที่เกาะกลางลำธาร 

           ทางเดินขึ้นเขา ไต่ระดับความชัน ขึ้นเรื่อยๆ มีต้นไม้สลับกับโขดหิน อากาศเริ่มเย็น เมื่อขึ้นมาถึง ครึ่งทางของ๺ูเ๳า 

           " พวกเรา ขึ้นยอดเขามาทำอะไรหรือ "

         โตเลโด้ เอ่ยถาม เพราะพวกเขา ยังไม่รู้เ๱ื่๵๹ที่ อาร์มเมอร์ กับ ไอริส ทราบมาจาก ตั๊กแตนเทียนเช้า 

          ไอริส จึงเล่าเ๹ื่๪๫ ที่รู้มาจากเทียนเช้า ให้เพื่อนคนอื่นฟัง 

          " เรา จะหาก้อนเทียน จากตรงไหน" อ๊อคคิวลาร์ ถาม 

          " ต้องไปตั้งหลัก ที่ยอดเขาก่อน " อาร์มเมอร์ ตอบ 

    .      ต้นไม้บนยอดเขา แตกต่างจากฐานของ๺ูเ๳า ลำต้น เปลือก ออกสีเหลืองทอง ใบสีเขียวอมส้ม 

            อันโตนีโอ ทั้ง 7 เพิ่งเริ่มเข้าใจ ยอด๥ูเ๠า ทำไม จึงมีเทียนปกคลุม ไปทั่ว 

           เทียนโดยทั่วไป ทำจากไขมัน อาจมาจากผึ้ง หรือสัตว์อื่นๆ แต่เทียนบนยอด๺ูเ๳าเทียน มาจากยางไม้ จากต้นสีเหลืองทองนี่เอง 

           ทุกต้นเหลืองทอง ยางจะไหลเอื่อยๆ ออกจากลำต้น ไหลฉาบพื้นหิน นานเข้าจึงหนาขึ้น ปกคลุมยอด๥ูเ๠าหินทั้งหมด 

           ส่วนไส้เทียน มาจากยางที่ไหลเคลือบเถาวัลย์ๆ จึงเป็๲ไส้เทียน โดยธรรมชาติ 

          แสงเทียน เกิดขึ้นได้อย่างไร ทุกคนยังสงสัยอยู่ 

           อันโตนีโอ ทั้ง 7 ขึ้นมาถึงยอดเขา ยอดเขาพอมีที่ราบ ไม่กว้างมากนัก ย่อมกว่าสนามบอลนิดหน่อย 

            กลางลานเทียนมีเถาวัลย์ โผล่ขึ้นมา เป็๞ไส้เทียน ทั้งหมดนั่งพักใต้ต้นเหลืองทอง พื้นเป็๞โขดหิน 

           อุณหภูมิ เกือบศูนย์องศา จึงทำให้ยางไม้ จับแน่นเกาะพื้นหิน แสงตะวัน ไม่สามารถ ละลายยางไม้ได้

           " เรา จะเริ่ม หายังไง เนี้ย"

    นาตาลี สงสัย มองไปรอบๆ ลาน

         " พวกเรา กระจายกันหา ให้ทั่วบริเวณ ยอดเขานี้ " อาร์มเมอร์ ออกความเห็น