ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มทำไมมันยากจัง ทะลุมิติมาป่วนไทย

บทที่ 59 ข้อแลกเปลี่ยนของม่านแก้วและการหลบหนีของพันนา

นินเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสำหรับคนส่งเงินเขาเป็นมิตรอย่างถึงที่สุดม่านแก้วพิจารณานินขึ้นลงราวกับว่าอยากจะจดจำเขาเอาไว้ ก่อนหน้านี้สายตาของนางแปลกประหลาดไปแวบหนึ่งเขาที่เคยเป็นสายลับสังเกตเห็นอย่างแน่นอนแต่เขาไม่สนใจเพราะคิดว่านางคงโกรธที่เสียเงินให้เขา

นิน “ป้ามองผมขนาดนี้ไม่ทราบว่าคิดอะไรกับข้าอย่างนั้นหรือ “นางของนางถึงกับกระตุก

หมื่นแผน” นั่นปากหรืออยากให้ข้าเอาดาบยัดเข้าไปหรือไม่ “นินยกมือยอมแพ้

นิน” โอ้พี่ชายใจเย็นๆ ก็ดูแม่ท่านจ้องข้าขนาดนั้นทำเอาข้าทำตัวไม่ถูกเลยนี่ “พิมเองก็แปลกใจเช่นกันที่ม่านแก้วจ้องนินขนาดนั้นแต่นางก็ต้องแสดงท่าที

พิม” นายหัดพูดให้มันน้อยๆ หน่อยนั่นมันผู้อาวุโสนะ “นินยักไหล่

นิน” ก็ได้ “เขาไปนั่งด้านขวาของท่านเจ้าคุณม่านแก้วขมวดคิ้ว ท่าทางของนางสง่างามมากม่านแก้วคนนี้ฐานะไม่ธรรมดาเลยนางคือลูกสาวของเจ้าเมือง ลังกาสุกะ ทางใต้กล่าวถึงเมืองนี้เสียหน่อยแต่เดิมมันคือ อาณาจักรลังกาสุกะ เป็นอาณาจักรโบราณที่ตั้งอยู่ในพื้นที่เทียบกับโลกของนินคือจังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส โดยมีศูนย์กลางการปกครองหลักเชื่อว่าตั้งอยู่ในบริเวณ จังหวัดปัตตานี หรือ ลังกาสุกะนั่นเอง เจ้าเมืองลังกาสุกะฉลาดมากเขารู้นี้ว่าอย่างไรก็แพ้ถ้าสู้แทนที่จะต่อต้านเขายอมแพ้ยกเมืองให้กรุงรัตนโกสินทร์มันจึงรักษาเมืองไว้ได้ทว่าลังกาสุกะใหญ่เกินไปจึงต้องฮั่นมันออกมา อีกสองเมืองเพื่อลดอำนาจลังกาสุกะลงมา นั่นคือเมือง ยาลอ (ยะลา) และ เมอนารอ (นราธิวาส) แล้วให้คนของขุนหลวงในรัชกาลตอนนั้นแต่งตั้งคนของตัวเองเป็นเจ้าเมืองเพื่อจับตาดู เมืองลังกาสุกะทำให้มันสงบสุขมาจนทุกวันนี้ นี่เป็นสาเหตุที่ท่านเจ้าคุณไม่สามารถทำอะไรพวกมันได้อย่างเปิดเผยเพราะอำนาจพวกมันไม่ธรรมดาเช่นกัน

ม่านแก้ว “ได้ยืนชื่อเสียงท่านขุนมานานแล้วไม่คิดว่าจะหนุ่มขนาดนี้” นินยิ้มออกมา

นิน “ก็จริงไม่ใช่แค่หนุ่มนะท่านป้าแต่ยังหล่อและเก่งด้วยดูสิไม่ทันไรเป็นขุนเสียแล้วพี่ชายคนนี้ยังเป็นแค่หมื่นทั้งที่อายุมากกว่าข้าถึงห้าปีข้านี่นับว่ายอดเยี่ยมใจริงๆ” ทุกคนเกือบหลุดขำ

แผน “มึงตั้งใจใช่หรือไม่ “นินทำท่าหวาดกลัวหันไปหาไหมแก้ว

นิน “ท่านป้าดูเหมือนว่าผมจะขวัญเสียอีกแล้วแบบนี้ ห้าแสนไม่น่าจะพอแล้วกระมัง” สีหน้าของม่านแก้วและหมื่นแผนถึงกับกระตุก

ม่านแก้ว “เข้าเรื่องกันเถอะ” นินยกมือห้าม

นิน “ก่อนอื่นเอาห้าแสนมาก่อนค่อยคุยกัน” ม่านแล้วถึงกับมุมปากกระตุกกับความโลภของนิน นางสั่งให้คนยกหีบเงินมา

ม่านแก้ว “เงินห้าแสรเราไม่มีหรอกเราคือข้าราชการสุดจริตจะไปมีเงินมากมายขนาดนั้นได้อย่างไร “ท่านเจ้าคุณยิ้มออกมา

“ร้านที่ตลาดฝั่งใต้ทั้งแทบเป็นของเจ้าไม่ใช่หรือเอามันมาสักแถวหนึ่งก็น่าจะได้สักหนึ่งหรือสองแสนกระมังเดี๋ยวเรียกคนมาประเมินก็ได้จริงไหม” หน้าของนางถึงกับกระตุกนางลืมไปว่ากำลังคุยกับผู้ตรวจการแผ่นดินอยู่ทรัพย์สินของนางทั้งหมดไม่อาจซ่อนชายคนนี้ได้หรอก

” เช่นนั้นห้าแสนก็ห้าแสน” หีบเงินถูกยกมาเพิ่มดวงตานินเป็นประกายทำเอาพิมกลอกตา

พิม “รักษามารยาทหน่อยได้ไหม” นินยิ้มแห้งๆ

ม่านแก้ว “ตรวจดูหรือไม่” นินโบกมือ

นิน “ท่านป้าหน้าใหญ่ ไม่สิท่านป้ามีหน้ามีตาจะมาโกงเงินเล็กน้อยนี้ทำไมจริงไหม” หมื่นแผนหน้ากระตุก

ม่านแก้ว” เช่นนั้นท่านเจ้าคุณจะเอาอย่างถึงจะไม่เอาความลูกชายของข้า” ท่านเจ้าคุณมองไปที่ม่านแก้วอย่างกดดัน

“แล้วเจ้ามีความจริงใจแค่ไหนกันเล่า” นางเอาโฉนดที่ดินออกมาเป็นที่ดินเขตภาคใต้เกือบจะทั้งหมด

ม่านแก้ว” นี่คือที่ดินที่ข้าจะแลกกับการปล่อยเรื่องนี้ไป “ท่านเจ้าคุณยิ้มออกมา

“ไอ้นินเอ็งว่าไง” นินยักไหล่

นิน “ผมไม่รู้ว่าที่สวยไหมน่ะสิไม่เคยเห็นที่ที่ภาคใต้มาก่อนเลย” พิมจึงเอาแผนที่มาดูนินก็มองตามแล้วสนใจที่ดินที่หนึ่งตรงกับแผนที่ปัจจุบันในความทรงจำของเขามันคือกระบี่แต่ที่นี่เรียกมันว่า ปกาสัย บริเวณที่ดินที่ม่านแก้วครอบครองคือ เกาะลันตา ทั้งเกาะเลยแน่นอนว่าตอนนี้มันเป็นเกาะร้างมีแต่ป่าและภูเขารอการพัฒนาอยู่

พิม “ห้ามเลือกที่นี่เด็ดขาด” นินสงสัย

นิน “ทำไมเล่า” พิมจึงอธิบายให้ฟัง

พิม “แม้ว่ามีป่าที่อุดมสมบูรณ์ทว่าที่นั่นหนาวมากติดลบมากกว่าห้าสิบองค์ศาเสียอีกแถมพื้นที่ที่ว่าหกส่วนมีน้ำสีดำผุดขึ้นมาจากใต้ดิน” นินเริ่มสนใจ

นิน “น้ำสีดำหรือกินได้ไหม “พิมกลอกตา

พิม” จะไปกินได้อย่างไรกัน “แผนที่ทนดูสองคนนี้จีบกันไม่ไหวจึงบอก

” ก็แค่มันดำและหนืดไปหน่อยเท่านั้นเป็นที่ที่ดีมากนะป่าเขาส่วยน้ำใส “ท่านเจ้าคุณและไหมแก้วกลอกตาเรื่องนี้ไม่เป็นความลับใครๆก็รู้เพราะม่านแก้วจ้างคนมาดูและพยายามขายแต่ไม่มีใครสนใจ

” เอ็งหลอกใครกันไอ้แผน “ทว่านินตกอยู่ในภวังค์จริงๆ

นิน” หรือว่าจะเป็นสิ่งนั้นกัน “เขาขมวดคิ้ว

นิน” แล้วพื้นที่สี่ส่วนที่เหลือเป็นอย่างไร “ม่านแก้วยิ้มอย่างเย้ยหยันราวกับจะบอกว่าข้าจะบอกเจ้าให้โง่หรือไง หมื่นแผนมองนินด้วยรอยยิ้มเขามองเห็นว่านินสนใจที่นี่มากเพราะมีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่สุดในที่ดินทั้งหมดเขาแอบดูถูกมันในใจ

นิน” ที่ดินภาคกลางไม่มีเลยหรือพ่อของพี่แผนมีศักดินาไม่น้อยเลยไม่ใช่หรือ “ม่านแก้วปรายตามองนิน

ม่านแก้ว” ไม่มีทาง “นินยิ้มออกมา

นิน” ไม่ยอมหรืองั้นข้าก็ไม่เอาท่านป้าก็ปล่อยให้ลูกชายติดคุกเถอะ “นายยิ้มออกมา

” หากเจ้าอยากให้ลูกชายข้าติดคุกคงไม่ยอมเจรจาหรอกจริงไหม “นินพยักหน้า

นิน” ก็ถูกแต่ว่าข้าไม่ใช่คนที่จะยอมถูกเอาเปรียบได้ง่ายๆ แม้เขาจะติดคุก 1 วันข้าก็ไม่เดือนร้อนจริงหรือไม่ช้าเร็วข้าไม่สนใจสักนินกลับกันพี่แผนอาจจะหลุดตำแหน่งทางการเมืองได้เลยนาอย่าลืมว่าข้าอยู่ในหอจดหมายเหตุไปแล้ว “ม่านแล้วมองนินอีกครั้ง

นางพบว่าชายหนุ่มคนนี้ฝีปากไม่เลวเลยบทสนทนาทั้งหมดล้วนถูกเขาควบคุมไม่ได้นางต้องกลับมาคุมบทสนทนานี้ไว้

ม่านแก้ว” เช่นนั้นก็ตามนั้นแม้ลูกข้าจะไม่ได้ติดยศแต่ความสามารถของเขาก็ใช้สามัญจะต้องมีวันที่ขุนหลวงเรียกลูกข้าเข้ากองทัพอีกแน่ “นินหน้ากระตุกป้าคนนี้ถอยเพื่อรุกสินะ

นิน” งั้นก็ตามใจท่านป้าแล้วกันผมได้เงินห้าแสนก็พอใจแล้ว “นางแค่นเสียง

ม่านแก้ว” ลูกข้าติดคุกทำไมต้องให้ให้เงินเข้าอีก “นินยิ้มไม่มีพ่อแม่คนไหนทนให้ลูกติดคุกได้หรอกแม้เขาจะไม่มีพ่อแม่แต่เขาเข้าใจดี

นิน” อ้อก็ผมสามารถทำให้พี่แผนโดยโบยเพิ่มหรือติดคุกเพิ่มอีกสักสิบปีเชียวนะอย่างเช่นผมโดนป้าสองคนทำให้โกรธจนไม่สามารถอบรมครูได้แล้วน่ะ “ม่านแก้วหรี่ตาลงแล้วยิ้มเย็นชาเรื่องการศึกษาตอนนี้สำคัญมากหากใครกล้าทำให้ชะงักละก็มีหวังหัวขาด

“ไม่ทีใครเชื่อเจ้าหรอก” นินยิ้มจากนินสีหน้าเขาก็ขาวซีด

นิน “ท่านบ้าท่านจะมาขู่ข้าเช่นนี้ไม่ได้นะเพื่อช่วยลูกชายท่านถึงกับขู่เอาชีวิตข้าหรือ” นินสลบไปทุกคนตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นแบบกะทันหันนี้

ไหมแก้ว “พ่อนินเป็นอะไรไป” พิมเองก็รีบประคองหน้าเขา

พิม “หรือว่ายังไม่หายบาดเจ็บ” ม่านแก้วหน้ากระตุกคนที่นี่คนของท่านเจ้าคุณทั้งนั้นนางแพ้แล้ว

ม่านแก้ว” ไม่คิดว่าเจ้าจะร้ายกาจถึงเพียงนี้ “นินยิ้มออกมาแล้วลุกขึ้นมานั่งก่อนจะบิดคอเล็กน้อยทุกคนอ้าปากค้างท่านเจ้าคุณกลอกตา

นิน” ไม่เลยผมไม่ใช่คนร้ายกาจขนาดนั้นทว่าท่านป้าบีบผมเองต่างหาก “นางหรี่ตาลงหมื่นแผนถึงกับอยากจะฆ่ามันจริงๆ

” ได้งั้นข้าจะมอบโรงงานกระดาษให้เจ้าตกลงหรือไม่ “ไหมแก้วที่ปรับตัวได้แล้วว่านินแกล้งรีบขัดรีบขัด

ไหมแก้ว” โรงงั้นนั้นสิบปีมานี้ยังผลิตกระดาษไม่ได้สักแผ่นเจ้ายังกล้า “ม่านแก้วไม่สนใจ

ม่านแก้ว” ถึงอย่างไรมันก็มีที่ดินในเมืองหลวงราคาก็ๆ ไม่ถูกจริงไหม “นินสีคางไปมาอย่างใช้ความคิดถ้าที่เกาะลันตาเป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ นี่อาจทำให้ประเทศไทยก้าวเข้าสูงยุคเครื่องจักรได้อย่างรวดเร็วนี่คือการพนันที่สำคัญมากแต่หากว่าที่นั่นไม่ใช่อย่างที่เขาคิดเขาจะขาดทุนอย่างมากเพราะภาคใต้ในโลกนี้หนาวมากๆ ไม่ใช่สถานที่ที่น่าไปเลยรวมไปถึงพื้นที่โดยรวมอาจใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้เลยเพราะมีคราบสีดำเต็มไปหมดปลูกอะไรก็คงยากและที่สำคัญมีสัตว์เวทย์บ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้

พิม “ที่นั่นไม่คุ้มหรอกทำอะไรก็ไม่ได้พวกเขาพยายามขายแล้วแต่ขายไม่ออก “ไหมแก้วก็ช่วยเกลี้ยกล่อม

ไหมแก้ว “ที่นั่นไกลมากถึงได้เป็นเจ้าของก็เหมือนไม่ใช่” นินพยักหน้า

นิน “ผมทราบครับ” เขาเอาที่ดินอื่นๆ มาดูแต่มันมีข้อมูลน้อยเกินไปท่านเจ้าคุณที่เคยเดินทางมาแล้วทั่วประเทศไทยจึงกล่าวคำแนะนำ หลังจากที่นินได้ฟังพบว่าสภาพอากาศคล้ายทางใต้คล้าย เป่ยจี๋ชุน ของจีนมากและพื้นที่ติดชายแดนสภาอากาศจะเหมือนโอยมยาคอนของรัสเซีย นินไม่เข้าใจว่าทำไมไทยถึงหนาวขนาดนี้แต่อาจจะเป็นเพราะว่าวงโคจรของโลกอาจไม่เหมือนกับโลกเดิมของเขาหรือบางทีอาจเกิดเพราะพลังเวทย์และไทม์ไลน์ของเวลาของแต่ละประเทศที่ไม่ตรงกันเลยก็ได้แต่ช่างเถอะเขาไม่ได้เดือดร้อนอยู่แล้วแม้เขาจะไม่ชอบอากาศหนาวแต่เขาต้องเดิมพันครั้งนี้ถ้ามันใช่จริงๆ ผลประโยชน์จะได้ไม่ตกไปอยู่ในมือของพวกมัน หลังจากที่นินพิจารณาแล้วอย่างไรเสียก็ของฟรีพนันถูกก็รวยแพ้พนันก็เสมอตัวไม่ใช่หรืออย่างไรโรงกระดาษนั่นเขาก็สามารถใช้ทำเงินได้นี่วิธีทำกระดาษเขามีอยู่แล้ว

นิน “ได้งั้นเกาะลันตาและโรงงานกระดาษผมรับแต่ว่ามีข้อแม้” พวกท่านเจ้าคุณตกตะลึงแต่เมื่อเป็นการตัดสินใจของนินเขาก็มีกล่าวขัดพิมเม้มริมฝีปาก ม่านแก้วขมวดคิ้วทำไมมันตกลงง่ายขนาดนี้ทำให้นางใจหล่นวูบเหมือนเสียของมีค่าไปแต่พอนึกดูทั้งสองที่นี้ทำเงินไม่ได้เลยนางจึงไม่สนใจอีก

ม่านแก้ว” ข้อแม้อะไร “นินกล่าวออกมา

นิน” โรงงานกระดาษนั่นผมขอดูโฉนดก่อนแล้วก็ท่านป้าต้องจัดการคนงานให้เรียบร้อยภายในสามวันหากท่านป้าเล่นตุกติกไม่ว่ากรณีใดที่เป็นการขัดขวางการเข้าครอบครองโรงกระดาษหรือที่ดินของเกาะลันตาทุกอย่างจะเป็นโมฆะ “หน้าของหมื่นแผนแล้วม่านแก้วกระตุก

หมื่นแผน” ไอ้เวรนี่เคี้ยวยากจริงๆ “ม่านแก้วเองไม่คิดว่านินจะเขี้ยวลากดินแบบนี้มองแผนการออกทั้งหมด ท่านเจ้าคุณยกยิ้มขึ้นเขารู้นานแล้วว่าไอ้นินเจ้าเล่ห์แค่ไหนจะกินมันยากมาก

ม่านแก้ว” ไม่คิดว่าเจ้าจะร้ายกาจขนาดนั้น “นินยิ้มออกมา

นิน” สังคมมันหล่อหลอมน่ะครับผมเห็นกลโกงมามากเกินไปน่ะครับโดยเฉพาะคนแบบป้า “ม่านแก้วถึงกับหน้ากระตุกไอ้เวรนี่ปากจัดจริงๆ

ม่านแก้ว “ได้” หมื่นแผนแอบยิ้มเย็นชาแม้ว่ามันจะดูเหมือนรอบคอบที่กันพวกเขาเล่นตุกติกแต่การที่รับที่ดินตาบอดและโรงกระดาษไปก็จัดได้ว่านินคนนี้วิสัยทัศน์ของเขาไม่ดีนักทำให้เขาวางใจลงแล้วหาทางจัดการนินทีหลังจะเห็นว่าพ่อหมื่นแผนอยู่กับแม่เขาดูเหมือนไร้พิษสงทว่าสังคมไทยในตอนนี้คือลูกเชื่อฟังพ่อแม่ยิ่งตระกูลใหญ่ด้วยแล้วยิ่งถูกปลูกฝังเรื่องนี้แต่หากมันอยู่ข้างนอกจะกลายเป็นอีกคนทันที จากนั้นท่านเจ้าคุณก็เรียกคนจากกรมที่ดินมาทำเรื่องให้เรียบร้อยนินได้ดูโรงงานกระดาษก็ยอมรับได้แม้ทำเลจะไม่ดีทว่าที่ดินใหญ่พอสมควรจากนั้นก็เขียนสัญญาตอนนี้นินเป็นเจ้าของที่ดินทั้งสองที่แล้วทางเจ้าหน้าที่จะทำเรื่องไปยังเขตรับผิดชอบว่าที่ดินเปลี่ยนเจ้าของแล้ว ทั้งสองจึงออกจากบ้านที่เจ้าคุณ และนั่งรถม้ากลับไปตลอดทางม่านแก้วนิ่งสงบ ส่วนหมื่นแผนก็ขมวดคิ้วมองไปที่แม่ตัวเอง

” ท่านแม่มีอะไรงั้นหรือ “ม่านแก้วส่ายหน้า

ม่านแก้ว” แม่ว่าคนชื่อนินอาจเป็นภัยต่อเราในอนาคตต้องกำจัดเขาให้ได้” หมื่นแผนเผยยิ้มออกมา

“มีแผนหรือขอรับ” ม่านแล้วส่ายหน้า

ม่านแก้ว “รอปรึกษาพ่อของลูกก่อน” แผนพยักหน้า

“ขอรับ” เวลาเดียวกัน ที่ภาคใต้บนเขาที่เต็มไปด้วยหิมะมีร่างของสตรีสวมชุดคลุมสวมเสื้อผ้าสีแดงคลุมยาวมีด้ายแดงเส้นหนาเย็บดวงตาและปากของนางในมือมีข้อความที่ส่งมาด้วยวิชาเวทย์ขั้นสูง

“บัดซบพันนาแกทำแผนที่เราคิดขึ้นมาล้มเหลวเพราะสตรีงั้นหรือ” เมื่อนางโกรธก็เกิดการสั่นสะเทือนขึ้น

ที่ภาคเหนือในป่าลึกก็มีชายสวมชุดดำใบหน้าซีดขาวราวกับศพกำลังนังอ่านของความอยู่เช่นกันเสียงของเขาแหบจนน่ากลัวเขากล่าวบางอย่างออกมาลอยฟังไม่รู้เรื่องทว่าพืชที่ขึ้นรอบตัวของเขามันกลับสลายไปในพริบตาเขาโกรธมาก เช่นเดียวกับภาคอีสานชายหลังค่อมสวมเสื้อผ้าขาดๆ นั่งตกปลาอยู่ในป่าได้รับข้อความแบบเดียวกัน

” พันนาแก “เมื่อเขาโกรธสัตว์ในแม่น้ำแห่งนี้ก็ลอยขึ้นมาจากใต่น้ำแน่นอนว่าเพราะพวกมันตายแล้วเขาพูดออกมาลอยๆ

“ส่งคนไปช่วยมันออกมาถ้าช่วยไม่ได้ก็สังหารมันเสีย” เงาดำสายหนึ่งหายตัวไปแล้วใช้วิชาบางอย่างส่งข้อความออกไปมันเร็วแบบที่ว่าสามนาทีถึงมืออีกคนเลยทีเดียว พรืบบบ ข้อความนั้นปรากฏขึ้นตรงหน้าคนคนหนึ่งเขาเผยยิ้มออกมาแล้วร่างหายไป ส่วนที่ห้องขังในเรือนจำของกรมตระลาการ ในที่สุดพันนาก็ฟื้นแล้วเขามองไปรอบๆ

พันนา “ที่นี่ที่ไหน” มันสะบัดหัวไล่ความคนงงแล้วพบว่าร่างตัวเองถูกตรึงไว้บนเตียงแขนขาของมันถูกโซ่มัดติดกับเตียงโลหะขนาดใหญ่ เมื่อทหารเห็นว่ามันฟื้นจึงรีบไปรายงานพระยาเดช ใช้เวลาสักพักสองพระยาก็เดินทางมาที่นี่พันนาเห็นทั้งสองก็ขมวดคิ้วพระยาเดชพระยาสมานก้มมองมันบนเตียงด้วยรอยยิ้ม

พระยาเดช “ไม่คิดเลยว่าเอ็งจะมาอยู่ในมือของข้า” พันนาแค่นเสียง

พันนา “คิดจริงๆ หรือว่าจะรั้งข้าไว้ได้ด้วยโซ่พวกนี้ “มันใช้อาคมเพื่อนสะเดาะโซ่ออกทว่า

” อ๊ากกก ควมเจ็บปวดของมันระเบิดออกมาทั่วร่าง “สายตามันพันนาดุร้าย

พันนา “พวกแกทำอะไรกับข้า” พระยาสมานยิ้ม

พระสมาน” ข้ากดอาคมของเอ็งไว้แล้วไม่มีทางที่เอ็งจะใช้อาคมได้หรอก “มันไม่เชื่อ

” เป็นไปไม่ได้อาคมของข้าไม่ใช่จะกดได้ง่ายๆ “พระยาเดชยิ้มออกมา

พระยาเดช “แกนี่ไม่รู้อะไรเลยผู้สืบทอดหมุดสะกดอาคมคนสุดท้ายก็คือท่านพระยาสมานไง” สีหน้าของพันนาบิดเบี้ยว

พันนา” พวกแกปล่อยข้าเดียวนี้ “พรวดดด อาการบาดเจ็บมันยังไม่หายดีจึงกระอักเลือดออกมา

พระยาเดช” เอาล่ะใจเย็นค่อยๆ พูดสิ “สีหน้าของพันนาโกรธจัด พระยาเดชสั่งให้คนยกเตียงตั้งขึ้นจะได้คุยถนัดๆ หน่อยทหารรีบหมุนกลไกเตียงค่อยๆ ตั้งฉากขึ้นมา

พระยาเดช” พวกแกมีแผนจะทำอะไรกับแผ่นดินของข้ากันแน่ “มันหัวเราะออกมา

พันนา” คิดว่าถามแล้วข้าจะตอบงั้นหรือฝันไปเถอะ “มันหัวเราะพระยาสมสานยิ้มออกมา

พระยาสมาน “วันนี้ถึงเจ้าไม่อยากตอบก็ต้องตอบ” พระยาสมานหยิบกล่องออกมาในนั้นมีแมลงที่คล้ายด้วงเสือสามจุดอยู่ตัวหนึ่งเมื่อพระยาสมานสวดบางอย่างออกไปมันก็พุ่งไปเกาะที่ใกล้ดวงตาของมันก่อนที่มันจะมุดเข้าไปในหัวตาแล้วเข้าไปยังสมองของมันก่อนที่จะเดินไปเกาะใจกลางสมองจากนั้นมันก็ปล่อยหนวดหลายเส้นออกมาแล้วจับไปที่สมองของมันราวกับใยแมงมุม ร่างพันนากระตุกสองสามครั้งตาของมันก็เหลือกขึ้นไปน้ำลายไหลยืดออกมาพระยาสมานพยักหน้าพระยาเดชจึงถาม

“พวกแกมีแผนจะทำอย่างไรกับไทย” ร่างมันกระตุกสองสามครั้ง

“เรา เรา ข้า ข้า เรา เรา จะโจม โจม ตี ไทย ทั้งสี่ ภาค พร้อมกัน” ทั้งสองมองหน้ากัน

พระยาเดช” ใช้ผีดิบหรือพวกแกมากองกำลังทำไร “มันกระตุกอีกครั้ง

” ใช่ ไม่ ใช่ ไม่ สี่ สี่ พ พ พ เรา เรา ยัง ยัง มีกองกำลัง ซ่อน อยู่ อยู่ ที่ ที่” ในตอนนั่นเองปรากฏนกสีดำที่เหมือนน้ำหมึกเหนือคุกมันร้องออกมาจากนั้นร่างของมันก็สลายไปแล้วเกิดหลุมสีดำขึ้นบนอากาศและนั่นเองหัวของพันนาก็ระเบิดทันที ปังงง!!! วิญญาณของพันนาพุ่งออกมาจากร่างของมันแล้วพุ่งหนีไป

พระบาเดช” หยุดมันเร็ว “หารรีบวิ่งออกไปจากคุกอย่างรวดเร็วพระยาเดชและพระยาสมานก็พุ่งตามออกไป

พันนา “ไอ้พวกสารเลวข้าจะกลับมาอีกครั้ง “พรืบบบ มันพุ่งเข้าไปตรงที่นกสีดำระเบิดเมื่อครู่จากนั้นร่างมันก็หายไป

พระยาเดช “อ๊ากกกก ไอ้เวรพันนา” พระยาสมานมองไปยังทิศทางหนึ่งก็พบร่างคนลอยอยู่กลางอากาศมันเหยียบบนใบไม้สวมชุดคลุมและสวมหมวกปีกกว้างที่มีโซ่เล็กๆ ห้อยลงมาจากปีกหมวกของมันร่างของมันปกคลุมไปด้วยไอสีดำกำลังเป่าขลุ่ยอยู่ จากนั้นมันก็หยุดแล้วหันมายิ้มให้พระยาสมานแล้วเป่าขลุ่ยอีกครั้ง พรืบบบ จากนั้นนกสีดำก็ปรากฏที่ไหล่ของมันพร้อมวิญญาณของพันนาที่เป็นดวงไฟมันสะบัดแขนเสื้อแล้วมันก็หายไป

พระยาสมาน” ใครกันที่มีวิชาย่นระยะขนาดนี้หรือว่าเป็นขลุ่ยไร้เสียงที่ลือกัน “เขาพุ่งตามออกไปทว่าไม่ทันแล้วมันเร็วมาก พระยาเดชรีบตามมา

พระยาเดช” มีอะไรหรือ “พระยาสมานขมวดคิ้ว

พระยาสมาน” พวกขอมทำไมถึงได้น่ากลัวเช่นนี้ “เขาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่น่ากลัวมากจากคนเมื่อครู่

“ท่านเคยได้ยินชื่อขลุ่ยไร้เสียงหรือไม่” พระยาเดชส่ายหน้า กลับมาที่นินตอนนี้เขากอดเงินอย่างมีความสุข

นิน “ลุงผมใช้หนี้ก่อนเลยที่ยืมไปวันก่อน” ท่านเจ้าคุณพยักหน้าหลังจากใช้หนีไปสองแสนกว่าทำให้เขามีพอจะให้เขามีทุนในการทำอีกหลายอย่าง ท่านเจ้าคุณถามนิน

“ข้าจะไปทางใต้พอดีหลังรับราชทูตเสร็จเจ้าไปด้วยไหม” นินขมวดคิ้ว

นิน “ไหนว่าจะไปภาคอีสานไง” ท่านเจ้าคุณส่ายหน้า

“คดีศพหายมีเบาะแสแล้วไม่ต้องถึงมือข้าหรอกข้าจะไปตรวจสอบขุนนางที่ใต้ได้ยินมาว่าพวกมันกดขี่ชาวบ้านทำบางอย่างน่ะ” นินคิดสักพัก

นิน “ได้สิน่าสนใจผมจะได้ไปดูที่เสียหน่อยว่าน้ำสีดำคือกันแน่” ท่านเจ้าคุณพยักหน้า

“ว่าแต่เอ็งกับลูกข้าไปถึงขั้นไหนกันแล้วเห็นเดินมาด้วยกันนี่” นินถึงกับหน้ากระตุก

นิน “นั่นลูกสาวลุงนะมาถามเรื่องส่วนตัวขนาดนี้ได้หรือ” ท่านเจ้าคุณยิ้ม

“ข้าเห็นลูกสาวข้ายิ้มบ่อยก็เลยสงสัยน่ะ” นินกลอกตา

นิน “นั่นเพราะลุงไม่ค่อยอยู่บ้านหรือเปล่า” ท่านเจ้าคุณถึงกับสะอึก

“ไอ้เวรไม่ใช่โวยลูกข้าปีหนึ่งยิ้มได้สามครั้งก็บุญแล้ว” นินสีคางไปมา

นิน “ไม่นะก็ปกตินะลุงแถมยัง” เขามองไปรอบๆ เห็นพิมไม่อยู่ก็กล่าวออกมา

นิน “กวนประสาทด้วย” ท่านเจ้าคุณกลอกตา

“เอ็งไม่ชอบลุกข้าจริงดิหมั้นแล้วก็ยังไม่ชอบหรือ” นินกระซิบ

นิน “เรื่องของผมครับ” ผลักกก นินโดนถีบกระเด็นม้วนหลายตลบ

นิน “ลุงทำบ้าอะไรเนี่ย” ท่านเจ้าคุณหน้ากระตุก

“ข้าเพื่อนเล่นเอ็งหรือข้าพ่อตาเอ็งนะโว้ย” นินหัวเราะ

นิน” เอาน่าผมแค่หยอกเองน่า “ท่านเจ้าคุณไม่สบอารมณ์ จากนั้นก็มีคนพรวดพราดเข้ามาที่เรือนท่านเจ้าคุณแล้วกระซิบให้ยามหน้าเรือนท่านเจ้าคุณ มันรีบวิ่งขึ้นมารายงานท่านเจ้าคุณ

” พันนาฟื้นแล้วขอรับและมันหนีไปแล้ว “ท่านเจ้าคุณดวงตาเบิกกว้างด่าออกมาเป็นชุด…