Amara จากคนสู่ราชัน

        "ดูก็รู้แล้วว่าแกมันสุดยอด" นิรนามหันไปชมสีชาด ซึ่งเป็นราชาหมาป่าพระจันทร์สีเลือด เขาตั้งชื่อมันว่า <สีขาด> เพราะอะไรเขาก็ไม่รู้ แต่ชอบให้มันมีชื่อนี้เท่านั้นเอง สีชาดได้ยินคำชมของเจ้านายมันก็ครางอย่างออดอ้อนเอาหัวลูบต้นขาชายหนุ่มใหญ่

        นิรนามหาสนใจไม่ พริบตาเขาก็สวมชุดคลุมสีดำ หน้ากากโครงกระดูกสีดำ เมื่อมองไปด้านหน้าก็พบกับทารกสีแดงที่ไม่รู้นั้นเลือดมัน หรือสีผิวกันแน่

        'ขนาดทารกในนรกยังแกร่งแบบนี้ แล้วหากเป็นประชาชน อัศวิน ผู้ปกครอง ราชาจะขนาดไหน' นิรนามไม่อาจสามารถจินตนาการถึงขุมพลังนรกและสวรรค์ได้เลย โดยเฉพาะตำนานอย่างผู้ใช้เลือดที่สามารถเกือบสังหาร 3 โลกา

        'สองโลกาที่ว่ายังพอเข้าใจอยู่ นั้นก็คือราชานรก ราชาสวรรค์ และอีกโลกาอาจจะเป็นโลกแห่งภูติ หรือจะเป็นมนุษย์กันแน่ ไม่สิ! มนุษย์ไม่แข็งแกร่งที่จะเทียบกับเหล่าภูติได้เลย ไม่ว่าทางใด็ตาม' นั้นคือความคิดของนิรนาม

        "แอ๋~~!!"

        เปรี๊ยง! 

        บึม!

        "สายฟ้า? สีชาดหลบ! หาโอกาสฆ่ามัน"

        กรร~!

        หนึ่งสัตว์ หนึ่งมนุษย์ หนึ่งทารกกำลังต่อสู้กับอย่างดุเดือด สายฟ้าสีดำผ่าใส่นิรนามอย่างต่อเนื่อง และรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงสีชาด แต่พลันมองออกไปก็พบกับสีชาดที่กำลังตบหน้าทารกอย่างต่อเนื่องจนพื้นแตกกระจาย โดยไม่โดนสายฟ้าจู่โจม

        'นี้เป็นการตัดสินอะไรกันเนี่ย ชั่งไม่เป็นธรรมจริงๆ'

        'เขาว่ากันว่าเรามีขาขึ้นกลับขาลง' คำพูดของพระโบราณที่วัดดังเข้าหูชายหนุ่ม นิรนามก็พยักหน้าหาได้ไม่พอใจแต่อย่างใด เมื่อมาถึงจุดการปะทะ ชายหนุ่มก็รีบเก็บดาบใหญ่ทันที

        [ดาบเล่มนี้หนักเกินไป ท่านไม่อาจใช้งานได้]

        เปรี๊ยง!

        "อ๊าก~~!"

        [ท่านได้รับความเสียหาย 10,000 หน่วย]

        'การโจมตีคงที่ ที่มินเฉยต่อพลังป้องกันงั้นหรอ' ชายหนุ่มสาปแช่งค่าสถานะใหม่ทันที ที่ทำให้เขาเหลือพลังชีวิตเพียง 8,700 หน่วย

        "สายเลือดที่แท้จริง"

        ตูม!

        ร่างของนิรนามปรากฏเส้นเลือดสีแดงนับร้อยเส้นทั่วร่าง และครอบคุมครึ่งใบหน้า จนดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ ทำให้เขาน่ากลัวมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ขนาดทารกที่โดนตบต่อเนื่องยังสะดุ้ง

        'ถึงฉันจะไม่มีดาบใหญ่ผิดคลาส แต่การฆ่าแกนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยาก' นิรนามหมุนควงพุ่งไปมาทารกอย่างรวดเร็ว โดยสลับดาบราชาหมาป่ามาใช้ข้างขวา

        "ฉันจะแสดงให้แกเห็นถึงผู้เล่นโซโล่" 

        ฟุม! นิรนามหายตัวไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสีชาดที่พุ่งตัวห่างออกไปไกล และสนับสนุนด้านนอก ใบดาบที่มีพลังทำลายล้างเท่ากับนิรนามปรากฏขึ้นฟันหน้าทารกจนเลือดสาด

        "แอ๋~!"

        เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!

        เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!

        สายฟ้านับสิบจู่โจมใส่นิรนามอย่างต่อเนื่อง แม้มันจะรวดเร็ว และน่าผวา แต่ชายหนุ่มกลับหลบได้อย่างทันท่วงที ก่อนจะปรากฏด้านหลังปีศาจทารก

        "สับ!"

        ฉัวะ! แอ๋~~!

        [ท่านสร้างความเสียหาย 3,145 หน่วย]

        [ท่านได้รับพลังชีวิต 3,145 หน่วย]

        "โฮ่! เลือดไม่ต่างจากเราสักเท่าไหร่" นิรนามที่เห็นหลอดเลือดอีกฝ่ายลดลงไป 50% ก็รับรู้เลยว่าพลังชีวิตของมันมีกว่า 20,000 หน่วยแม้จะน้อยกว่าเขาก็ตาม แต่พลังโจมตีอย่างได้ไม่ลองกับปีศาจทารกนี้ มันชั่งมากมายเขาจนน่ากลัว

        "เป็นมอนสเตอร์ที่ฉันเกลียดจริงๆ" 

        แววตานิรนามปรากฏจิตสังหาร

        "เอาเลย!"

        กรร~~!

        แม้จะแข็งแกร่ง ไร้เทียมทาน แต่ถึงอย่างไงมันก็เป็นเด็กทารกที่เน้นความสนุกเท่านั้น เมื่อมันโดนรังแกมากๆ ก็ย่อมต้องร้องไห้ ไม่มีแผนการ ไม่มีสติ ไม่มีอะไรที่น่ากลัวนอกจากความแข็งแกร่งของมัน

        ตูม!!

        "สับ!!"

        [คริติคอล!]

        [ท่านสร้างความเสียหายต่อเป้าหมาย 2,716 หน่วย]

        [สัตว์อัญเชิญ <สีชาด> สร้างความเสียหายต่อเป้าหมาย 3,390 หน่วย]

        [ท่านได้รับพลังชีวิต 6,106 หน่วย]

        "เหลืออีก 4,145 หน่วยเท่านั้น เอ๋~~!" ชายหนุ่มพลันเบิกตากว้างเมื่อเห็นสายฟ้าสีดำ 1 เส้นรายล้อมทารกพุ่งมาหาตนห่างกันไม่ถึงเซน

        เปรี๊ยง! บึม!

        "อ๊าก~~!"

        [ท่านได้รับความเสียหาย 10,000 หน่วย]

        "ฉิบหายเอ้ย!" เลือดที่ฟื้นฟูกว่า 18,629 หน่วย กลับถูกโจมตีเพียงครั้งเดียวเหลือเพียง 8,629 เท่านั้น ไม่ต้องบอกก็รู้หากเขาโดนไปอีกทีมีหวังตายแน่นอน

        "หากมองโดยรวมแล้ว ฉันจะฆ่ามันทำเป็นสูตร หรือดูดกลืนดีนะ?" หลังจากที่เขาได้ศึกษามานาน เขาพบว่าทักษะสกิลทั้งหมด ตั้งแต่ที่เขาได้เล่นคลาสตำนานผู้ใช้เลือดมาทักษะสกิลทั้งหมดจะถูกใส่ใน <สมุดทักษะสกิล> ของเขาทั้งหมด

        หากเขาต้องการทักษะไหนก็สามารถดูส่วนประกอบของมัน และเมื่อครบจะทำให้เขาได้รับทักษะนั้นทันที ส่วนการฆ่าแล้วนำมาเป็นสูตรนั้น คือการทำให้อีกฝ่ายกลายมาเป็นสัตว์อัญเชิญของเรา ซึ่งนับว่าดีงามพระรามแท้ยิ่งนัก

        "เฮ้ย! ฉิบหายแล้ว" นิรนามเบิกตาโตมองสายฟ้าสีดำมากกว่า 20 เส้นล้อมรอบกายปีศาจทารก โดยที่มันกำลังร้องไห้อย่างน่าสงสาร แต่กลับชายหนุ่มหาได้สงสารไม่ แต่เป็นความวิตกกังวลมากกว่า

        "พักสัตว์"

        ฟุม!

        พริบตาสีชาดก็สลายหายไปในอากาศ นี้คือสกิลของเขาที่สามารถใช้ได้เมื่ออัญเชิญสัตว์เลี้ยงเท่านั้น แน่นอนว่ามันจะหายไปจนกว่าผู้ใช้จะเรียกมันออมาอีกครั้ง ในตำแหน่งที่ต้องการ โดยรอบ 10 เมตร มีคูลดาวน์ 10 วินาที

        "แอ๋~~"

        เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง...!

        สายฟ้านับสิบๆ อันพุ่งทะยานเข้าหาชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถสู้กับความเร็วที่สามารถไปยังตำแหน่งที่ต้องการได้หรอก พริบตาที่ชายหนุ่มหายการโคจรการโจมตี สิ่งที่เกิดขึ้นคือสายฟ้าสีดำยี่สิบเส้นกลับหักเหทิศทางกระทันหันมุ่งมาหาเขา

        "แมร่งเอ้ย!" ชายหนุ่มหัวร้อน และแสระยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกัน ก่อนจะหายตัวไปใกล้กับสายฟ้า และสลับตำแหน่งไปมาจนเกิดลำแสงที่เหวี่ยงไปมาไม่รู้ทิศทาง

        "อย่าหาว่าฉันใจร้ายละกัน" แววตานิรนามพลันปรากฏจิตสังหาร สายฟ้าสีดำเห็นก็พุ่งทะยานใส่ในจุดๆ ที่ปีศาจทารกอยู่ เสมือนว่ามันมีปัญญาทำให้มันอ้อมร่างดังกล่าวทันที แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้นิรนามรู้สึกแปลกใจอะไร

        "ลาก่อน...หลอกฟัน!"

        เปรี๊ยงงง!!!!

        บึมม~~!!

        [ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 200,000 หน่วย]

        [ท่านผ่านลานประลองผู้สืบทอดครั้งที่ 1]

        [รางวัลการผ่านเข้ารอบ : เลือกอาวุธที่ต้องการเพื่อ +6]

        [โปรดเลือกอาวุธที่ท่านต้องการ]

        "ฮ่าๆๆ!!" นิรนามหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ด้วยทักษะหลอกฟันที่เขานำมาเป็นสกิลส่วนตัว ส่งผลให้มันสามารถใช้ได้โดยปราศจากดาบใหญ่ดันเจี้ยนมือ (หากจำกันไม่ได้ มันคือรางวัลของภารกิจสังหารงูรัตติกาลครับ เมื่อสังหารจะสามารถเลือก 1 ทักษะมาเป็นของตัวเอง)

        ---

        [ทักษะหลอกฟัน]

        [จะเป็นทักษะแสดงภาพมายาให้เป้าหมายโจมตีตรงนั้น มีโอกาส 100% ที่ผู้เล่นจะโจมตีภาพมายา ผู้ใช้จะได้รับการโจมตีติดคริติคอล 100% ในครั้งแรก เสียมานา 10% คูลดาวน์...สังหารสำเร็จไม่ต้องรอเวลาใช้ หากไม่สามารถฆ่าได้ต้องรอเวลาอีก 1 ชั่วโมงเพื่อใช้ใหม่]

        ---

        "ฮ่าๆๆ! ดูเหมือนไอเดียการใช้ <สกิลหลอกฟัน> จะมีผลอย่างมากกับเรา ในอนาคตคงจะดีไม่น้อยที่เราจะใช้มันในการสังหารผู้เล่นคนอื่นโดยปกปิดตัวตน" ด้วยคำว่าภาพมายา และมีโอกาสโจมตีตรงนั้น 100% เป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นมากสำหรับเขาในครั้งนี้

        หากเขาสร้างภาพมายาผู้เล่นในกิลโจมตีใส่พวกมันกันเอง แน่นอนผู้โดนย่อมต้องฟันอีกฝ่ายทันทีอย่างไม่ลังเลแน่นอน ด้วยทักษะนี้ คำว่า <หลอกฟัน> ชายหนุ่มจะเปลี่ยนเป็น <สกิลมายาผลายญโลหิต> ไม่รอช้าชายหนุ่มใช้สกิลของตัวเองที่มาพร้อมกับคลาส นั้นคือการแก้ไขลักษณะสกิล

        [ท่านต้องการเปลี่ยนชื่อและลักษณะของ <สกิลหลอกฟัน> หรือไม่?]

        "ย่อมต้องการ"

        /// ปิ้ง ///

        [ท่านได้เรียนรู้สกิล 'มายาผลาญโลหิต']

        [เมื่อท่านใช้สกิลนี้ จะส่งผลให้เกิดภาพมายา และทำให้ผู้เล่นโจมตีจุดที่ผู้ใช้ต้องการทันทีไม่มีเงื่อนไข และหากท่านใช้สกิลนี้แล้วจะส่งผลให้ท่านได้รับ <โจมตีติดคริติคอลครั้งแรก> และหากมีเลือดออกมาจากเป้าหมาย มีโอกาสปานกลางที่จะปรากฏการณ์ <ระเลงเลือด>]

        [เงื่อนไขการใช้งาน : ผู้เล่นต้องวาดอักษรชื่อสกิลใส่ใบดาบ หรืออะไรก็ได้ที่ท่านต้องการ โดยเวลาการวาดต้องอยู่ระหว่าง 1~2.5 วินาที และต้องวาดใส่โดย <ตาต่อตาฟันต่อฟัน> เท่านั้น คูลดาวน์ 10 วินาที]