บทเรียนรักพิศวาสร้าย

“เอ่อ...เรามาเริ่มเรียนกันเลยดีกว่า” ชายหนุ่มบอกก่อนจะเริ่มการสอน ชายหนุ่มอธิบายพร้อมบอกเทคนิคในคำนวนสูตรคณิตศาสตร์ ในขณะที่พฤกษ์ตั้งโจทย์ให้นักเรียนในคลาสคิดกันนั้นเสียงสัญญาณแชทไลน์ของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นจนพฤกษ์ต้องหันไปมองต้นเสียงก็เห็นหญิงสาวที่เขาแอบพึงใจกำลังก้อหน้าก้มหน้ากดโทรศัพท์โดยไม่ได้รู้เลยว่าเขากำลังจะถูกเขาคาดโทษ

“การแอบแชทในห้องเรียนไม่ใช่เ๹ื่๪๫ถูกระเบียบสักเท่าไหร่ หรือว่าเธอไม่รู้กฎของที่นี่ต้องปิดอุปกรณ์สื่อสารทุกชนิดก่อนเข้าห้องเรียน” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเครียดจนบรรดานักเรียนคนอื่นๆ ในคลาสต่างพากันเงียบเป็๞แถว

“หนูขอโทษค่ะ” เสน่ห์รักเอ่ยเสียงแ๶่๥ก่อนจะรีบปิดมือถือของตัวเองในทันที เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายปิดโทรศัพท์ในมือแล้วพฤกษ์พนาจึงเริ่มต้นสอนใหม่อีกครั้ง

กริ๊งงง!!!

เสียงสัญญาณหมดชั่วโมงดังขึ้นนักเรียนทุกคนทยอยเก็บข้าวของก่อนจะก้าวออกจากห้อง พฤกษ์ไม่รีรอที่จะหาโอกาสใกล้ชิดเด็กสาว

“เสน่ห์รักเดี๋ยวเธออยู่ก่อน ฉันมีเ๹ื่๪๫จะคุยกับเธอ” คำสั่งราบเรียบทว่าแฝงอำนาจบางอย่างทำให้เสน่ห์รักอดหวาดกลัวไม่ได้ แต่เธอก็ต้องจำใจยอมทำตามที่อาจารย์หนุ่มสั่ง

หลังจากทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับมีเพียงเสน่ห์รักที่ยังนั่งอยู่ในห้องเรียนกับอาจารย์หนุ่มเพียงลำพัง

“รออาจารย์สักครู่นะ” พฤกษ์ไม่ได้พูดอะไรมานอกจากสั่งให้หญิงสาวนั่งรอ

“ค่ะ”

เสน่ห์รักนั่งรอพักใหญ่จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ขอดังขึ้น เธอมองเลขหมายของสายที่โทรเข้าก่อนที่เธอจะรีบกดรับสายเพื่อบอกกับคนขับรถของที่บ้านให้รอ พฤกษ์เห็นอีกฝ่ายแอบคุยโทรศัพท์ทั้งที่เขาเพิ่งจะคาดโทษตำหนิเ๹ื่๪๫นี้ไปเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา แต่เด็กสาวก็ยังทำผิดกฎอีกเห็นทีคราวนี้เขาคงต้องลงโทษกันเสียหน่อยจะได้หลาบจำ ชายหนุ่มลุกจากเก้าอี้แล้วปราดเข้าไปกระชากโทรศัพท์ในมือเสน่ห์รักมาสนทนาเสียงเอง

“อ๊ะ!!” หญิงสาวอุทานเสียงหลงเมื่อโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูราคาแพงถูกอาจารย์หนุ่มฉวยไปจากมือ

“สวัสดีครับผมอาจารย์ที่สอนพิเศษน้องเนเน่” 

“ครับ คือผมเป็๲คนรับรถของคุณหนูเนเน่น พอดีเห็นว่าเลยเวาลาสอนพิเศษมานานแล้วผมเลยโทรมาสอบถามน่ะครับ” 

“ขอโทษทีนะครับ พอดีเสน่ห์รักต้องเรียนเสริมพิเศษอีกสักยี่สิบนาที” 

“อย่างนั้นหรือครับ งั้นก็ไม่เป็๲ไรครับ ผมจะได้เรียนคุณท่านตามที่อาจารย์บอกนะครับ” คนขับรถเอ่ยด้วยน้ำเสียงโล่งใจหลังจากทราบเหตุผลจากปากอาจารย์ของคุณหนูของเขา

อาจารย์หนุ่มกดวางสายก่อนจะปิดเครื่องอุปกรณ์สื่อสารของเด็กสาวที่พยายามยื้อแย่งคืนจากเขา แต่ด้วยความสูงหนึ่งร้อยห้าสิบสองของเธอกับความสูงหนึ่งแปดสิบสี่ของอาจารย์หนุ่มจึงเป็๞เ๹ื่๪๫ยากที่เสน่ห์รักจะแย่งโทรศัพท์คืนจากเขา

“เอาของหนูคืนมานะ อาจารย์ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้” จังหวะยื้อแย่งจนสะดุดกับขาโต๊ะภายในห้องจนร่างบางเสียหลักล้มทับอาจารย์หนุ่มเข้าอย่างจัง๼ั๬๶ั๼ชิดใกล้ถึงเนื้อถึงตัวเสมือนกระแสไฟแล่นผ่านจนร่างบางร้อนผ่าวไปทั้งเนื้อตัว ดวงหน้าหวานแดงซ่านใจเต้นรัว

“ขะ...ขอโทษค่ะ” เสน่ห์รักรีบยันกายหมายจะลุกขึ้น แต่ถูกวงแขนแกร่งโอบรัดแน่นก่อนจะพลิกกายกดร่างบางลงกับพื้นห้อง

“เธออายุเท่าไรสาวน้อย”

“เอ่อ...หนู...” เสน่ห์รักอึกอักด้วยความเขินอายอย่างบอกไม่ถูก

“จะตอบหรือไม่ตอบ หรือว่าจะให้ฉันหาคำตอบด้วยตัวเอง” พฤกษ์เหยียดยิ้มร้ายพลางไล่สายตาไปยังลำคอระหงไล่ลงมายังอกอวบใหญ่เกินตัวที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงไปตามลมหายใจของหญิงสาว แต่มันช่างเย้ายวนจนเขาอยากจะเอื้อมมือไปขยำกอบกุม อยากรู้นักว่าจะนุ่มหยุ่นสู้มือเขาสักแค่ไหน เมื่อเห็นเด็กสาวยังคงลังเลชายหนุ่มจึงแกล้งโน้มหน้าเข้าไปใกล้

“ซะ...สิบเก้าค่ะ อีกสามเดือนจะสิบเก้าค่ะ” หญิงสาวหลับตาปี๋พร้อมกับโพล่งตอบออกไปด้วยใจสั่นหวั่นไหว

“ก็แค่นั้น”

“อาจารย์จะปล่อยหนูได้หรือยังคะ” หญิงสาวถามเพราะเธอรู้สึกถึงสถานการณ์ล่อแหลมเกินไป