หลังจากที่นทีวิเคราะห์และทำความเข้าใจค่าสถานะอย่างพอประมาณแล้ว เขาก็เบนความสนใจมาที่ช่องทักษะใช้งานและทักษะติดตัว ที่มันยังว่างเปล่าอยู่ทั้งสองช่อง หากอ้างอิงจากเกมที่เขาเคยเล่น การได้มาของสกิลหรือทักษะใช้งานและทักษะติดตัวนั้น มันจะมาจากการที่เลเวลอัพหรือได้มาจากการกำจัดมอนสเตอร์ แต่บางทักษะก็มาจากการเรียนกับ NPC
ส่วน Master Skill ของเขา ก็คือ Reading Master สกิลสุดโกงที่เขาชื่นชอบเป็อย่างมาก ความสามารถในการจดจำได้อย่างไม่ผิดเพี้ยน การแปรเปลี่ยนตัวอักษรในหน้ากระดาษหนังสือไปเป็ค่าความฉลาดโดยตรง เมื่อความสามารถเหล่านี้ตกลงมาอยู่ในมือของเนิร์ดอย่างนทีแล้ว นี่ก็เปรียบเสมือนอาเธอร์ที่ได้เอกซ์คาลิเบอร์ั้แ่ยังไม่เริ่มออกเดินทางเสียด้วยซ้ำ
เมื่อนทีสายตาเลื่อนลงมายังช่องเก็บของที่บ่งบอกสถานะว่ามีไอเท็มอยู่ 3/20 นั้น ในช่องแรกปรากฏคทาเวทย์สีดำที่มีคริสตัลสีแดงอยู่ตรงปลาย รูปทรงของมันคล้ายกับคทาที่ราชวงษ์ฝั่งยุโรปมีใน นทีลองจิ้มตรงคทาเวทย์หนึ่งครั้ง กล่องข้อความแสดงรายละเอียดก็แสดงขึ้นมาในหน้าต่างแบบโฮโลแกรมในทันที
คทาเวทมนตร์ ระดับ F
ประเภท : อาวุธมือเดียว
คำอธิบาย : คทาเวทย์พื้นฐานที่สามารถร่ายทักษะได้ ปลายคทามีคริสตัลทรงกลมสีแดงประดับอยู่
พลังโจมตีปกติ =( ความแข็งแกร่ง *0.5)+(ความแรงทักษะใช้งาน)+(ทักษะติดตัว)
พลังโจมตีเวทมนตร์ = (ความฉลาด *1)+(ความแรงทักษะใช้งาน)+(ทักษะติดตัว)
เลเวลที่้า : 1
ความคงทน 100/100
"YES! Let's gooooo!" นทีะโลั่นพร้อมกับะโไปมาด้วยท่าทีโลดโผน
‘ถึงอ้างอิงจากค่าสถานะของเราแล้วล่ะก็ ถ้าเราใช้คทาเวทนี้ การโจมตีปกติจะแรงแค่ 4 หน่วย แต่พลังโจมตีเวทมนตร์ของเราจะรุนแรงถึง 49 หน่วย! พลังโจมตีเวทเยอะกว่าการโจมตีปกติถึง 12 เท่า!’
นั่นคือสิ่งที่เด่นชัดที่สุดจากคำอธิบายของคทาเวทอันนี้และนทียังสังเกตเห็นสิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือ ปกติแล้วอาวุธสวมใส่ในเกมระดับเริ่มต้นจะเพิ่มพลังโจมตีให้กับผู้สวมใส่เป็ตัวเลขคงที่ ตัวอย่างเช่น ผู้เล่นมีค่าพลังโจมตีเวทอยู่ 10 และคทาระดับต่ำสุดก็เพิ่มพลังโจมต์เวทย์เป็ตัวเลขคงที่ ที่ 30 รวมกันเป็ 40
แต่คำอธิบายคทาเวทตรงหน้านั้นกลับมีสูตรคำนวณในการเอาค่าสถานะความฉลาดของนทีคูณกับความแรงของคทาเวทย์ซึ่งในกรณีนี้เขามี ค่าความฉลาด 49 เมื่อไปคูณ 1 ก็จะเท่ากับ 49 แต่ถ้าหากนที มีค่าความฉลาดเพิ่มขึ้นจากการเลเวลอัพหรือการที่เขาอ่านหนังสือเพิ่มขึ้นล่ะก็พลังโจมตีเวทมนตร์ของเขาจะเพิ่มขึ้นในทันที! สมมติว่านที มีค่าความฉลาดเพิ่มขึ้นมาเป็ 100 เขาก็จะมีพลังโจมตีเวทถึง 100 ทั้ง ๆ ที่ใช้แค่คทาเวทมนตร์ขั้นต่ำที่สุด
‘ขนาดคทาระดับ F ยังเริ่มต้นที่คูณหนึ่ง ถ้าระดับสูงขึ้นจะรุนแรงขนาดไหนกัน’ นทีคิดถึงไปความเป็ไปได้ต่าง ๆ
ถึงเขาจะไม่รู้ว่า พลังโจมตีเวทย์ 49 ของเขานั้นรุนแรงขนาดไหน แต่เมื่อเปรียบเทียบกับการโจมตีปกติที่มีตัวเลขแค่ 4 นั้น มันก็พอจะบ่งบอกได้ถึงความห่างชั้นแล้ว แต่สิ่งที่เขาโฟกัสจริง ๆ คือค่าความฉลาดเพราะมันคือสถานะตั้งต้นก่อนที่จะนำไปคูณกับพลังโจมตีของคทาเวท
‘ยิ่งเราอ่านหนังสือมากขึ้นค่าความฉลาดของเราก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น ด้วยความสามารถ Photographic Memory แล้วเราไม่จำเป็ต้องโฟกัสกับการอ่านเพื่อทำความเข้าใจ แต่สามารถกวาดสายตาแปปเดียวก็ได้หนังสือเพิ่มแล้วอีกหนึ่งเล่ม! นี่มันจะโกงเกินไปแล้ว!’ นทีเริ่มคิดแล้วว่า Master Skill ของเขานั้นมันโกงเกินกว่าที่ระบบจะมอบให้
แต่เขาไม่มีทางรู้ได้เลยว่า ผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็มีความสามารถที่คล้ายคลึงแบบนี้เช่นเดียวกัน ในขณะที่นทีกำลังตกอยู่ในภวังค์กับโลกใบใหม่ของตัวเองอยู่นั้นเอง
ปัง ปัง ปัง !
เสียงเคาะประตูดังมาจากหน้าห้องของนที ทำให้เขาหลุดจากโลกส่วนตัวของเขาแล้วกลับมาสู่โลกความเป็จริง
"เปิดประตูหน่อย นทีอยู่ข้างไหม ช่วยเปิดประตูให้พี่หน่อย" เสียงผู้ชายดังมาจากหลังประตูอย่างขวัญเสีย เขาเคาะประตูเสียงดังอย่างต่อเนื่องโดยไม่สนใจว่าจะมีใครตื่นขึ้นมาหรือไม่ก็ตามแต่
‘ใครมันมาเคาะประตูเสียงดังตอนเที่ยงคืนวะเนี่ย’ นทีหงุดหงิดเล็กน้อยที่ถูกปลุกให้หลุดจากภวังค์
สำหรับเขาแล้วเขาไม่ได้โกรธที่โดนเคาะประตูเสียงดังแต่เขาหงุดหงิดที่คนเคาะประตูนั้นไม่รู้จักมารยาทสากลในการเคาะประตู ทำให้อารมณ์ของเขานั้นแย่ลงไปอีก
นทีก้าวเดินไปที่ประตูอย่างรีบร้อนเพราะ้าที่จะไล่ให้ใครก็ตามที่มารบกวนเวลาอันมีค่าของเขาให้ไปที่อื่น เขาจะได้กลับมาชื่นชมกับของขวัญชิ้นใหม่ที่พระเ้า ระบบ หรืออะไรก็ตามประทานมาให้
นทีก้มมองลอดผ่านทางรูช่องประตู ปรากฏภาพชายคนหนึ่งรูปร่างอ้วนท้วมอย่างเบลอ ๆ เขาจำได้ทันทีว่าคือพี่จอร์จ พี่คนนี้ชอบส่งเสียงดังในยามวิกาลและมารบกวนเขาเป็ปกติ นทีจึงแง้มประตูออกมา
"ว่าไงพี่จอร์จ? ผมกำลังยุ่งอยู่นะ ถ้าไม่เร่งด่วนก็ค่อยมาพรุ่งนี้นะครับ" นทีเอ่ยด้วยน้ำเสียงค่อนข้างไม่พอใจ
นอกจากที่จอร์จจะมารบกวนในเวลาที่ไม่สมควรแล้ว เขายังมาขัดจังหวะใน่เวลาที่นทีกำลังชื่นชมของขวัญที่โลกใบใหม่ได้มอบให้ โดยที่นทีไม่ได้สังเกตเห็นขาข้างซ้ายของจอร์จที่หายไปครึ่งหนึ่ง เืสด ๆ ที่ไหลออกจากาแนั้นแสดงถึงตัวอะไรก็ตามที่ได้ท่อนขาไปนั้น มิใช่แค่สัตว์ปกติเป็แน่
"หมาใต้อพาร์ทเม้นมันกัดพี่ ไม่รู้มันเกิดเป็บ้าอะไรขึ้นเมื่อเช้าพี่ยังให้ข้าวมันกินอยู่เลย ไอ้หมาเนรคุณเอ้ย แต่ช่างหมามันเถอะ เอ็งพาพี่ไปโรงพยาบาลที.."เสียงเอ่ยจากปากของจอร์จยังไม่ทันจบประโยคก็ขาดหายกลางทาง
ตุบ !
ร่างของจอร์จร่วงหล่นกระแทกกับพื้นอย่างแรง ใบหน้าคว่ำลงจูบพื้นห้อง
"เฮ้ยพี่จอร์จ!!...." นทีตื่นใเมื่อเห็นสภาพขาของจอร์จ
"พี่จอร์จพี่ไปโดนตัวอะไรกัดมาวะเนี่ย ไม่มีหมาที่ไหนมันกัดจนขาขาดแบบนี้หรอกนะ!"
ความคิดของนทีนั้นแตกตื่นเพราะสภาพรอยแผลที่เหวอหวะของจอร์จนั้นหมาปกติไม่น่าจะทำให้เกิดแผลที่น่าสยดสยองแบบนั้นได้ ทันใดนั้นเองร่างกายของจอร์จก็เริ่มแสดงอาการผิดปกติ เขาดิ้นทุรนทุรายไปมา เส้นเืสีดที่เด่นชัดจากแผลเหวอหวะเริ่มแผ่ไปทั่วร่างกาย สีผิวของเขาเปลี่ยนเป็สีซีด จอร์จเงยหน้าขึ้นมาเผยดวงตาสีแดงก่ำ เขาอ้าปากกว้างโชว์ให้เห็นน้ำลายที่ไหลย้อยลงมาชวนให้ขนหัวลุก
ฟุบ !
เมื่อเห็นเหยื่ออยู่ตรงหน้าจอร์จก็ไม่รีรอ เขาะโพุ่งเข้าหานทีในทันที!!
"เชี้ย!!" นทีอุทานแล้วพุ่งตัวหลบไปทางด้านซ้ายตามสัญชาตญาณ ปฏิกิริยาตอบสนองอันรวดเร็วทำให้เขารอดพ้นเงื้อมมือของจอร์จ
เมื่อเห็นสภาพของจอร์จที่แตกต่างไปจากปกตินั้น นทีก็เริ่มระวังตัวในทันที จอร์จในตอนนี้เปรียบเหมือนดั่งสัตว์ร้ายที่จะพร้อมจะขย้ำเขาในทุกเมื่อ นทีพยายามเรียกจอร์จให้ได้สติแต่ไม่ว่าเขาจะพยายามเท่าไร จอร์จก็ไม่ตอบสนอง
‘เส้นเืสีดำปูดตามร่างกาย น้ำลายไหลทะลักออกจากปาก ดวงตาที่แดงก่ำ นี่มัน...เหมือนกับซอมบี้!’ ความคิดแล่นในหัวของนทีอย่างรวดเร็ว
สิ่งตรงหน้าหน้าของเขาจะเป็ซอมบี้หรือไม่ใช่เขาก็ไม่มีเวลาให้คิดแล้ว หากมัวแต่ใช้เหตุผลเขาคงไม่รอดจากสิ่งตรงหน้า เหตุผลมีไว้ใช้กับสิ่งที่มีชีวิตและพูดคุยได้เท่านั้นถ้าจอร์จ้าชีวิตเขา เขาก็ต้องเอาตัวรอด!
นทีแตะริสแบนสีดำที่ข้อมือ จอโฮโลแกรมปรากฏขึ้นมาในทันที เขาไม่อ่านรายละเอียดหรือสนใจสิ่งใดตรงหน้าทั้งนั้น เป้าหมายเดียวของเขาคือ จิ้มไปยังคทาสีดำที่มีคริสตัลแดงประดับอยู่
เมื่อเขาจิ้มไปแล้วนั้นก็ปรากฏตัวเลือกให้ติดตั้งขึ้นมาอีกครั้ง นทีหัวเสียเล็กน้อยก่อนจะจิ้มคำว่าตกลงรัว ๆ คทาเวทก็ปรากฏในมือขวาของเขาในทันที ทันใดนั้นเองจอร์จก็พุ่งเข้ามาหานทีอีกครั้ง
ปั้กกก !!
นทีเหวี่ยงคทาเวทในมือสุดแรงไปยังหัวของจอร์จ บนหัวของจอร์จก็ปรากฏแถบรายละเอียดบางอย่างลอยขึ้นเหนือหัว
ซอมบี้ธรรมดา LV1
HP 96/100
นทียังไม่ทันที่จะทำความเข้าใจกับแถบสีแดงบนหัวของจอร์จ จอร์จก็พุ่งเข้ามาหวังจะฉีกกระชากนทีอีกครั้ง นทีใช้คทาเวทอันเดิมฟาดขวาแล้วก็เหวี่ยงคทาฟาดซ้ายแล้วก็ฟาดขวาซ้ำเข้าไปอีกอย่างสุดกำลัง จอร์จกระเด็นลงไปนอนกองกับพื้น นทีสบโอกาสที่จอร์จล้มลงไป เขารีบสับตีนแตกไปยังห้องน้ำ
‘ต้องล่อมันเข้ามาและใช้ประตูหนีบมันซะ' สมองของนทีคิดแผนการขึ้นมาอย่างลวก ๆ
จอร์จที่ถูกฟาดจนล้มลงไปนอนลุกกลับขึ้นมา จอร์จพุ่งไปหาเหยื่อของมัน ั์ตาสีแดงก่ำที่จ้องเขม็งไปยังนทีก็แดงมากขึ้น เกิดเป็สีเืสดไม่เหลือแม้แต่ตาขาว นทียืนรอจังหวะที่จอร์จกำลังพุ่งเข้ามา เขาสูดหายใจลึก มือกำลูกบิดประตูแน่น เมื่อจอร์จพุ่งมาถึงระยะที่นทีรอคอยไว้นั้น เขาก็ลงมือ!
ปัง !
นทีใช้มือซ้ายผลักประตูอย่างสุดแรงเกิด เมื่อรู้ว่าแค่แขนซ้ายยังไม่สามารถกันจอร์จไว้ได้ เขาโน้มทุ่มน้ำหนักทั้งตัวไปที่ประตู คทาในมือขวารัวฟาดไปยังหัวของจอร์จที่ถูกบีบแน่นระหว่างประตูและขอบประตู
ผั้วะ ผั้วะ ผั้วะ ผั้วะ!!
นทีลงมือฟาดแล้วฟาดอีกจนเขาไม่รู้ว่าเขาฟาดไปกี่ครั้งและเขาก็ไม่สนใจที่จะนับ สิ่งที่เดียวเขาสนคือหากสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาไม่ตายก็จะเป็เขาเองที่ต้องพบจุดจบ ผ่านไปสักพักซอมบี้จอร์จก็เริ่มแน่นิ่ง เมื่อรู้ว่าจอร์จไม่ได้ออกแรงผลักเข้ามาอีกแล้ว นทีก็ค่อย ๆ ผ่อนแรงจากประตู ร่างไร้ิญญาของจอร์จร่วงหล่นลงไปนอนกองกับพื้นห้องน้ำ
นทียังคงไม่ไว้วางใจเขาเอาคทาฟาดไปยังหัวของซอมบี้จอร์จต่ออีกสิบกว่าที หัวของจอร์จแทบจะแยกออกเป็สองส่วน ถึงแม้แถบสีแดงและข้อความบนหัวของจอร์จจะหายไปสักพักใหญ่ ๆ แล้วก็ตาม
แขนขวาของนทีไม่สามารถยกคทาเพื่อฟาดจอร์จได้อีกแล้ว ร่างของเขาทรุดลงกับพื้นพร้อมหอบหายใจถี่ เขามองดูหยดเืตามตัวและเืที่เจิ่งนองพื้นห้องน้ำด้วยแววตาว่างเปล่า เขานั่งแน่นิ่งอยู่แบบนั้นอีกสักพักจึงก่อนที่จะได้สติกลับคืน
‘โลกได้เปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ สินะ’ มือที่เพิ่งหายจากอาการสั่นเทาก็ปล่อยคทากระทบกับพื้น เขามองดูริสแบนที่ข้อมือข้างซ้ายแล้วก็หลับตา นึกย้อนถึงเวลาที่เขาลืมตาตื่นในคืนนี้อีกครั้งหนึ่ง
การเปลี่ยนแปลงของโลก การวิวัฒนาการ และ TRUE WORLD คือคีย์เวิร์ดที่นทีจำได้อย่างแม่นยำ ริสแบนที่แสดงโฮโลแกรมค่าสถานะของเขาทั้งหมด จอร์จที่กลายร่างเป็ซอมบี้หลังจากที่เขาบอกว่าโดนหมากัด คทาเวทมนตร์ที่เขาใช้จัดการกับซอมบี้จอร์จ สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าทำให้นทีไม่สามารถปฏิเสธความจริงที่โลกได้เปลี่ยนแปลงไปแล้วได้อีกต่อไป นทีไม่รู้ว่าใครทำสิ่งนี้หรือสร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมา แต่ที่แน่ ๆ เขาไม่สามารถต่อต้านมันได้ นทีต้องปรับระบบความคิดของเขาใหม่ หากเขาอยากจะมีชีวิตรอดในโลกใบใหม่นี้เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น!
การที่เขาเกือบตายกับซอมบี้ตัวเดียวนั้นดูช่างน่าสมเพชเมื่อเปรียบเทียบกับพระเอกในนวนิยายหรือตัวเอกในภาพยนตร์ พวกเขานั้นวาดดาบเพียงครั้งเดียวแล้วศัตรูก็ตกตายเป็ร้อยเป็พันชีวิต แต่นทีนั้นต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดเพื่อจัดการกับซอมบี้ตัวเดียว โดยที่ชีวิตของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้าย แต่นทีก็รู้ดีว่าการเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเองจริง ๆ นั้น ไม่ได้ง่ายดายเหมือนในหนังเลยแม้แต่นิดเดียว
กลิ่นคาวเืฉุนลอยเข้ามาเตะจมูก เปลือกตาของนทีค่อย ๆ เปิดขึ้นมาอีกครั้งแล้ว เขาสำรวจร่างกายที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเืแล้วมองไปยังคทาที่เวทที่ชุ่มไปด้วยเืเช่นกัน ฉากหลังของมันนั้นเพ้นท์ด้วยเืของจอร์จที่เจิ่งนอง โชคดีเหลือเกินที่สมองของเขาส่งกลยุทธ์ประตูหนีบมาให้ไม่อย่างนั้นแล้วละก็ คนที่จะจบชีวิตลงตรงนี้คงเป็เขาแทนที่จะเป็จอร์จ ทันใดนั้นเองร่างของจอร์จที่นอนแน่นิ่งก็ค่อย ๆ สลายเป็อณูแสงสีขาวสว่างวาบแล้วเลือนหายไปต่อหน้าต่อตานที
688
