ฮาคุโตะ บุตรแห่งอาร์ค

ผม คิมิสุเกะ และพี่มิริน กลับมาจากเมือง อาดาร์ส โดยมีราชรถ ของเลาห์คอน ยูมะ มาส่งถึงเมืองอาร์คัส ตอนนี้ชาวเมืองอาร์คัส พากันสรรเสริญผมราวกับวีรบุรุษ ลุงคิริว กับริโอล่า รวมทั้งพี่คาโอริ ก็มายืนคอยต้อนรับอยู่ที่ประตูหน้าเมือง

การไปครั้งนี้ ทำให้เราสามารถเจรจาค้าขายกับเมืองอาดาร์ส ได้อย่างเป็นทางการ โดยทางเมืองอาดาร์ส จะรับซื้อ เหล้าเลิศรส(ในที่นี้คือเหล้า ชากะ ชากะ ที่ทำจากผลไม้คล้ายส้ม ถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีป อาร์คัส ) และ ฟูลโพชั่นที่ทำจากหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ที่คุณลุงคิริว และริโอล่าปลูก จากเรา ในขณะที่เราจะรับซื้อผ้าไหมผ้าแพร จากเมืองอาดาร์ส
ผมลงมาจากรถและเข้ากราบเท้าคุณพ่ออาร์ค ที่ให้โอกาสเราไปเป็นราชทูตในครั้งนี้ โดยมีคิมิสุเกะยืนมองอย่างภาคภูมิใจในตัวเพื่อนอย่างผม ครั้งนี้ เลาห์คอน ยูมะกับองค์หญิงจีร่า กรุณาเสด็จเยือนเมืองอาร์คัสด้วยตัวเองเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี คุณพ่ออาร์ค เข้าจับมือกับพระองค์ ในโอกาสครั้งนี้
ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องโถงเพื่อชมการแสดง [ในที่นี้หมายถึงเลาห์คอน ยูมะ กับ ผู้บัญชาการอาร์ค]
ส่วนผมนั่งเป็นเพื่อนเล่นกับองค์หญิงจีร่า อยู่ที่สวนหน้าทางเขางานเลี้ยงอาหารค่ำ
" นายชื่ออะไรอะ เราจำไม่ได้ " องค์หญิงจีร่าตรัสถามด้วยน้ำเสียงน่ารัก
" กระหม่อมชื่อ ฮาคุโตะ พะยะค่ะ " ผมตอบคำถามด้วยหน้าตา เด๋อด๋า จนทำให้องค์หญิงจีร่าหัวเราะขึ้นมา
" เจ้ามีนิทานอะไรจะเล่าให้เราฟังไหม ฮาคุโตะ " 
ผมหันหลังไปมองหน้าพี่คาโอริ เป็นทำนองบอกว่า ช่วยผมด้วยครับ
พี่คาโอริ เดินมาคุกเข่าลงตรงหน้าองค์หญิงจีร่า และเริ่มเล่านิทาน
" หม่อมฉันมี นิทานสนุกๆ จะเล่าถวายเพค่ะ "
องค์หญิงจีร่า เหม่อมองพี่คาโอริ และตรัส อนุญาติให้เล่านิทานได้
เรื่องมีอยู่ว่า 
นานละครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อ มหาเทพ โปซาปุ สร้างโลก เพราะองค์ทรงเบื่อหน่าย กับเหล่ามนุษย์มากที่ชอบ ขอโน่นขอนี่ไปวันๆ พระองค์จึงทรงสร้าง เทพธิดา นาม มิเรเน่ ขึ้นมาเพื่อให้ฟังความเดือดร้อนของมนุษย์ หากมันไม่เหลือบ่ากว่าแรงของ เทพธิดา มิเรเน่ ก็ไม่ต้องเอาถ้อยคำมาทูลถวายแด่มหาเทพ
แรกเริ่มเดิมที เหล่ามนุษย์พอใจมาก ที่มีเทพธิดามิเรเน่ มาบันดาลให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล พวกเขาต่างมีกินอิ่มนอนหลับ จนจำนวนของมนุษย์เพิ่มขึ้นทุกที ทุกที
กลับกัน เทพธิดามิเรเน่ เริ่มเกียจคร้าน เธอเริ่มขี้เกียจฟังความเดือดร้อนของมนุษย์ จึงเริ่มสร้าง เทพบุตรขึ้นมาเพื่อเป็นผู้ช่วยนามว่าไรชิน
ช่วงแรก เทพบุตรไรชิน ก็ทำงานอย่างขยันขันแข็ง แต่เมื่อเวลาผ่านไป ไรชินเองก็เริ่มเบื่อหน่ายกับความต้องการของมนุษย์ จึงมาขอร้องให้ เทพธิดา มิเนเร่ สร้างเทพบุตรเพิ่มอีก สามตน นามว่า ไคชิน มาชิน และจูชิน
เหตุการณ์เป็นไปด้วยดี เมื่อเทพบุตรทั้งสาม ทำงานอย่างขยันขันแข็ง ทำงานช่วยมนุษย์สร้างบ้านสร้างเมืองทุกอย่าง ทว่า.......
ทั้งสาม เริ่มเกี่ยงกันว่าใครจะไปช่วยมนุษย์ดี เมื่อเทพบุตรทั้งสาม เห็น เทพบุตรไรชิน ขี้เกียจไม่ช่วยมนุษย์เลย พวกเขาก็เริ่มทำตามอย่างบ้าง พวกเขาเริ่มอู้งาน และเกี่ยงกัน ว่าใครกันจะไปช่วยให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล ใครกันจะไปช่วยมนุษย์สร้างเมือง นานวันเข้าพวกเขาก็เริ่มขู่เข็นมนุษย์ให้สักการะตน
เมื่อมนุษย์เริ่มการสักการะ เทพบุตร ทั้งสี่ พวกเขาก็เริ่มลุ่มหลงในอำนาจมากขึ้น และเริ่มเกี่ยงกันว่าใครจะทำงาน ต่างฝ่ายต่างมี เลาห์คอนของมนุษย์ สนับสนุน พวกเขาจึงเริ่มรบกัน จนพื้นพสุธาย้อมไปด้วยเลือดของมนุษย์ ถ้าหากใครแพ้ต้องทำงาน
การรบอย่างดุเดือดกินเวลานาน จนเหล่ามนุษย์ตาดำๆ เริ่มเดือดร้อน พวกเขาจึงไปหาที่เพิ่งสุดท้าย นั่นคือ เทพธิดา มิเรเน่
มนุษย์ ทั้งหญิงชาย ต่างกล่าวร้องทุกข์ต่อเทพธิดามิเนเร่ ทุกที่ในตอนนี้ ต่างเต็มไปด้วย สงคราม โรคระบาด และความตาย
เทพธิดามิเรเน่ เมื่อทราบความเธอก็พยายามจะหยุดเทพบุตรทั้งสี่ แต่ทั้งสี่คนตอนนี้ไม่ยอมฟังเธอเลย พวกเขาต่างหันอาวุธให้ เทพธิดา มิเรเน่
เทพธิดามิเรเน่ เสียใจเป็นอันมาก เธอได้บินไปถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เพื่อรายงานต่อมหาเทพ โปซาปุ
มหาเทพโปซาปุ ทรงพิโรธ อย่างมาก พระองค์ ทรงเสก อุกกาบาตยักษ์ พุ่งชน เทพบุตรทั้งสี่ ทั้ง ไรชิน ไคชิน มาชิน และจูชิน จนร่างกายของเทพบุตรทั้งสี่มอดไหม้สลายไป
และทรงลงโทษ เทพธิดา มิเรเน่ ให้กลายเป็นต้นไม้ และยืนร้องไห้ตลอดไป ชดใช้ความผิดที่ละเลยหน้าที่ของตนเอง แล้วสร้างเทพบุตรทั้งสี่ ขึ้นมา โดยไม่คำนึงถึง เรื่อง มากคนก็มากความ ว่าพวกเทพบุตรจะเกี่ยงกันไม่ยอมทำงาน แถมยังนำพาความเดือดร้อนมาให้เหล่ามนุษย์
นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า ไม่ควรละเลยหน้าที่ของตน โดยการผลักภาระไปให้คนอื่น และหวังว่าเขาจะทำได้ดีกว่าตนเอง เพื่อให้ตนเองสบาย เพราะอาจเกิดเหตุผิดพลาดเหมือนเทพธิดามิเรเน่......จบ
เมื่อพี่คาโอริเล่าจบ องค์หญิงจีร่า ก็ทรงร้องไห้ออกมา เพราะทรงสงสาร เทพธิดา มิเนเร่ ที่ต้องกลายเป็นต้นไม้ยืนร้องไห้ตลอดกาล และพระองค์ทรงตำหนิการกระทำของมหาเทพ โปซาปุว่า ตัวเองนั่นแหละผิดกว่าใคร กลับไม่ยอมลงโทษตัวเอง
" นี่ลูกฟังนิทานอยู่รึ " เลาห์คอนยูมะที่ออกมาจากงานเลี้ยงยามราตรี เข้ามาจับมือลูกสาวแล้วปาดน้ำตา
" เพค่ะ เสด็จพ่อ เดี๋ยวลูกจะเล่าให้ฟังในห้องบรรทม นะเพค่ะ "
เลาห์คอน ยูมะและองค์หญิงจีร่า ต่างพากันเดินไปยังห้องบรรทม ที่ทางเมืองอาร์คัสจัดเตรียมไว้ให้ และแล้วก็หมดหน้าที่ ของผมในวันนี้สักที
ผมพยักหน้าขอบคุณพี่ คาโอริที่เล่านิทานสนุกๆให้ฟัง ก่อนจะปลีกตัว ไปคุยเรื่องการสกัดสมุนไพร กับลุงคิริว และริโอล่า
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
A : มหาเทพ โปซาปุ เป็นคนผิดเองทั้งหมด กลับโบ้ยความผิดให้ เทพธิดา มิเรเน่
B : เทพธิดามิเรเน่ก็ผิด ที่ละเลยหน้าที่ของตน แล้วสร้างเทพบุตรมารับใช้ ว่างั้นไหมเจ้าC
C : เห็นด้วยอีกคน
บายครับ พบกันใหม่ในตอนหน้าขอบคุณทุกกำลังใจครับ 10 coin ที่ท่านมอบให้ จะเป็นกำลังใจให้ผมตลอดไปครับ