ณ.ตำหนักเสียนฝู
ฝ่าานั่งเล่นหมากล้อมกับซินฉางจ้าย อย่างมีความสุข ฝ่าาแกล้งแพ้ให้ซินฉางจ้างทุกตา จึงกล่าวออกมาด้วยความขบขัน
ฝ่าา “ข้าแพ้เ้าอีกแล้ว”
ซินฉางจ้าย “เห็นๆอยู่ว่าฝ่าาตั้งใจยอมแพ้ให้หม่อมฉัน”
ฝ่าา “ข้ายอมให้เ้าได้ เพราะในท้องของเ้ามีสายเืของข้า” (พร้อมลุกขึ้นแล้วเดินไปกอดซินฉางจ้ายไว้)
ฝ่าา “ทายาทที่เกิดกับสนมเล่านั้น วาสนาน้อยยิ่งนัก เหลือเพียงเ้าแล้วที่จะให้กำเนิดลูกของข้า ข้าจะดูแลเ้ากับลูกเป็อย่างดี ข้าอยากตั่งชื่อให้ลูกของข้าด้วยตัวข้าเอง ข้าจะปกป้องเ้าและลูกเป็อย่างดี เ้าเชื่อใจข้าหรือไม่
ซินฉางจ้าย "หม่อมฉันเชื่อใจฝ่าาเพคะ"
จากนั้นฝ่าาก็ได้ยื่นหยกห้อยเอว หยกคู่ัฟ้าดิน ที่โลกนี้มีเพียงสองชิ้นนี้เท่านั้น มอบให้ซินฉางจ้ายไว้หนึ่งชิ้นเพื่อเป็ตัวแทนความรักของฝ่าา ซินฉางจ้ายรับไว้แล้วกล่าวชมถึงความสวยงาม
ซินฉางจ้าย “หยกนี้งดงามยิ่งนัก หม่อนฉันชอบมากเพคะ”
ฝ่าา “เ้าชอบก็เก็บไว้ให้ดี”
ในขณะพูดคุยกันอยู่นั้น หลี่กงกง ก็หน้าตาตืนใรีบเข้าไปรายงานฝ่าา
หลี่กงกง “ฝ่าาพะยะคะ นี้เป็ศาลด่วนจะชายแดนพะยะคะ”
ซินฉางจ้าย “ฝ่าามีงานด่วน ไม่ต้องอยู่ป็นเพื่อนหม่อนฉันแล้วเพคะ”
ฝ่าา “ไม่เป็ไร”
จากนั้นฝ่าาก็รับศาลมาอ่าน ศาลนั้นเขียนไว้ว่า ท่านเสนาบดี แอบเดินทางไปที่ชายแดน รวมตัวกับแม่ทัพหลายท่าน รวมถึงลูกชาย แม่ทัพเจียนซิน ปรึกษาหาลือกันในกระโจม ช่องสุมกำลังพล ให้ฝ่าาโปรดระวัง
เป็ศาลลับจากหน่วยลับที่ฝ่าาให้ไปสอดแนม ฝ่าาพอเดาได้ว่าสองพ่อลูกตระกูลเจียนสมขบคิดกันเพื่อจะแย่งชิงบัลลังก์แต่อย่างจะทดสอบซินฉางจ้ายว่าถ้าฆ่าล้างตระกูลเจียนแล้วนางจะแก้แค้นหรือไม่ จึงยั่งเชิงซินฉางจ้าย
ฝ่าา “ข้ามีเื่คิดไม่ตก อย่างจะปรึกษาเ้า”
ซินฉางจ้าย “หม่อมฉันเป็แค่สนมในวังหลังมิบังอาจก้าวก่ายเื่บ้านเมือง”
ฝ่าา “ถึงจะเป็เื่บ้านเมือง แต่ข้าเกิดความขัดข้องในใจ เ้าแค่ช่วยแบ่งเบาภาระก็พอ มิได้เป็การวิพากษ์วิจารณ์
ในฎีกานี้มีข้อความว่า แม่ทัพมอเป่ยล้างแค้นให้บิดาจนสิ้นชาติ แม้จะมีลูกเมียที่โดนจับเป็ตัวประกัน แม่ทัพมอเป่ย ก็ยังสั่งฆ่าให้หมดสิ้น เ้าคิดว่าแม่ทัพมอเป่ยผู้นี้ไร้มนุษยธรรมหรือไม่”
ซินฉางจ้ายได้ยินคำถามจากฝ่าา จึงออกความคิดเห็น ที่เจอมากับตนเอง ตอบฝ่าาทันที
ซินฉางจ้าย “เมื่อความแค้นฝังรากลึกในใจ กิ่งก้านที่แตกหน่อออกมา ย่อมกลืนกินมนุษยธรรม วันแล้ววันเล่าที่ความรู้สึกเพิ่มทวีพูน จนนำไปสู่การตัดสินใจเด็ดขาด แม่ทัพมอเป่ยสังหาร ภรรยาและลูกเพื่อความแค้นส่วนตัวและชาติบ้านเมือง หม่อมฉันคิดว่าไม่ผิด”
ฝ่าา “แต่ดาบอาบยาพิษจะกัดกินมือของผู้ถือดาบก่อน แม้แม่ทัพมอเป่ยจะล้างแค้นได้สำเร็จ แต่ข้างกายก็ไร้ซึ่งญาติมิตร ข้าว่าวางความแค้นลงแล้วใช้ชีวิตกับครอบครัวก็เป็ทางรอดทางหนึ่งมิใช่หรือ ชั่งเถอะ ไม่พูดเื่นี้แล้ว เ้ากลับไปพักผ่อนเถอะ”
รุ้งสาย ณ.ตำหนักเสียนฝู
ซินฉางจ้ายนั่งเย็บเสื้อผ้าให้องค์ชายน้อยอยู่นั้น ฟางหลูก็ได้เอาขนมมาเสิร์ฟให้ซินฉางจ้าย แล้วกล่าวต่อว่าซินฉางจ้าย
ฝางหลู “พระนางพักทานอะไรออกเถอะ นี้มันสองชั่วยามแล้วนะ พระนางพักสายตาสักหน่อยเถอะเพคะ”
ซินฉางจ้ายเห็นขนมที่ฟางหลูนำมาก็เกิดคลื่นไส้ อยากจะอาเจียน วินเวียนศีรษะ
ซินฉางจ้าย “เ้าว่างไว้ก่อนเถอะ ข้ารู้สึกไม่สู้ดี ขอไปงีบสักหน่อย”
ในขณะที่ฟางหลูพยุงซินฉางจ้ายลุกขึ้นนั้น ก็เจอเืที่ติดอยู่ที่เก้าอี้ของซินฉางจ้าย ฟางหลูใมากจึงรีบบอกกับซินฉางจ้ายทันที
ฟางหลู “ซินฉางจ้าย นั้นเืเพคะ ท่านป็นอะไรไปเพคะ หม่อมฉันจะไปตามหมอหลวงโห”
ซินฉางจ้าย “ช้าก่อน เ้าอย่าให้ผู้ใดรู้ ไปตามหมอหลวงที่เ้าใกล้ชิตมา”(คนรักของฟางหลู)
ฟางหลู “ได้เพคะ ซินฉางจ้ายรออยู่ที่นี้ดีดี หม่อมฉันจะรีบกลับมา”
ไม่นานหมอหลวงมู่กับฟางหลูก็กลับมา หมอหลวงมู่รีบเร่งเข้าตรวจชีพจรซินฉางจ้ายแล้วกล่าว
หมอหลวงมู่(คิด) “ ชีพจรของซินฉางจ้าย ทำมัยถึงอ่อนแรงเช่นนี้ สองเดือนก่อนหมอหลวงโหบอกว่าแข็งแรงดี แต่นี้ผ่านมาแค่หนึ่งเดือน ทำไมเป็เช่นนี้ไปได้”
ฟางหลู(ท่าทีร้อนใจ) “หมอหลวงมู่เป็อย่างไรบาง รีบพูดเข้า ซินฉางจ้ายเป็อะไรกันแน่”
ซินฉางจ้าย “หมอหลวงมู่ไม่ต้องปิดบังข้า พูดความจริงมาเถอะ”
หมอหลวงมู่ “ชีพจรซินฉางจ้ายอ่อนแอมาก ครรภ์เริ่มมีแนวโน้มว่าจะอ่อนแอ ขอถามซินฉางจ้ายว่า่นี้เคยเสวยของที่ทำร้ายพระครรภ์หรือไม่”
ฟางหลู “เป็ไปไม่ได้่นี้พระนางเก็บตัวบำรุงครรภ์เป็อย่างดี ฝ่าาก็ไม่ทรงอนุญาตให้เหล่าสนมมาเยี่ยมเยียน ยิ่งไปกว่านั้นของใช้ประจำวันของซินฉางจ้ายล้วนผ่านการตรวจสอบจากหมอหลวงโห เพื่อให้แน่ใจว่าปลอดภัยก่อนส่งมาที่ตำหนักเสียนฝู ระมัดระวังถึงเพียงนี้จะมีสิ่งใดเป็อันตรายได้อีก”
หมอหลวงมู่ “ขอพระสนมโปรดรีบนำเื่นี้แจ้งไปยังสำนักหมอหลวงและฝ่าาบางทีอาจจะยังมีทางแก้ไข”
ซินฉางจ้าย “เมื่อไม่นานมานี้ฝ่าาทรงเตือนเหล่าสนมอย่างเปิดเผยตามหลักแล้วไม่น่าจะมีผู้ใดกล้าทำรายรัชทายาทใน่นี้ แต่ลูกของข้า…….ท่านบอกความจริงข้ามา ว่าลูกของข้า ยังรักษาไว้ได้หรือไป”
หมอหลวงมู่ “ยังดีที่ซินฉางจ้าย รู้ตัวเร็วยังมีทางรักษาแต่ต้องไม่ให้อ่อนแอไปมากกว่านี้ เเต่ตอนนี้ยังไม่รู้ต้นต่อว่าเกิดจากอะไร กระหม่อมก็ตอบไม่ได้ว่าจะรักษารัชทายาทไว้ได้หรือไม่พะยะคะ”
ฟางหลู “เื่นี้ต้องกลาบทูลฟ่าบาทหรือไม่เพคะ”
ซินฉางจ้าย “ไม่ต้อง…. ข้าระมัดระวังทุกทางเพื่อไม่ให้มีอะไรผิดพลาด แต่กับหนีไม่พ้น ข้าจะต้องหาคนที่อยู่เื้ัแผนการนี้ และข้าจะต้องรู้ให้ได้ว่าเหตุเกิดจากอะไรกันแน่ ไม่งั้นข้าจะรักษาลูกของข้าไว้ไม่ได้ ฟางหลู เ้าไปนำยาที่หมอหลวงโหจัดมา ให้หมอหลวงมู่ตรวจดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่
ฟางหลู. “นี้คือยาที่หมอหลวงโหจัดไว้ให้ซินฉางจ้าย”
2K
