ตอนที่เจ็ด Beyond the journey end 7
แน่นอนผมไม่ได้เดิมพันด้วยชีวิตตนเองขนาดนั้นกับฮ่องเต้ผู้คลั่งรัก
ผมแค่เดิมพันว่า่นี้นางเอกและพระเอกฮ่องเต้คลั่งรักนั้นได้มีความสุขที่พึ่งส่งฮองเฮาไปอยู่ตำหนักเย็นแถมยังจัดการสนมของขุนนางได้ครองรักกันอย่างหวานชื่น
ทำให้พวกเขามีความสุขมากพอหลังจากที่เรียกว่า
Victory Glow
ความรู้สึกเปี่ยมสุขหลังจากชัยชนะ
สาเหตุที่ผมคิดว่าผมคงจะไม่รอดแน่หากออกจากเมืองหลวงด้วยคนจำนวนน้อยเพราะคนที่หมดอำนาจจะโดนคนส่งพวกโจรมาลอบสังหารคือเื่ปรกติ
แต่อย่างน้อยผมถือว่าไม่ใช่คนมีโทษความผิดอะไรเป็แค่บุตรชายตระกูลกว๋อกงที่หลุดจากอำนาจเท่านั้น
แต่อย่างน้อยบารมีบรรพชนปกปักษ์สามชั่วรุ่น
ผู้คนยังเกรงใจป้ายยี่ห้อกว๋อกงของสกุลเย่อยู่บ้าง...ยกเว้นคนที่มีอำนาจจริงๆอย่างฮ่องเต้นี่ละ
ผมคิดว่านี่คือโอกาสที่ดี เพราะพวกสกุลใหญ่อื่นๆคงกำลังปวดศีรษะอยู่กับการที่คนของตนเองที่ส่งไปเป็นามสนมได้รับความเฉยเมยและการรังเกียจจากฮ่องเต้ที่คลั่งรักนางเอกคนเดียว
คติที่ผมได้มาจากแอฟริกาคติหนึ่งคือ
หาก้าเดินทางได้เร็วให้ไปคนเดียว
หาก้าเดินทางได้ไกลให้ไปหลายคน
ผมเดิมพันกับการเดินทางไกลตามคติ
์อยู่สูงฮ่องเต้อยู่แสนไกล
โลกนี้การสื่อสารคมนาคมยังไม่ดีเท่าปัจจุบัน อำนาจรัฐยังครอบคลุมได้ไม่ถึงทั่วแผ่นดิน
ดังนั้นผมกลับบ้านเกิดเพื่อเอาตัวรอดก่อนจึงคือทางเลือกที่ดีที่สุด
“เตรียมม้าและหมอสัตว์หมอยาต่างๆให้เพียบพร้อม ช่างฝีมือต่างๆก็อย่าได้ขาด่ที่ต่อรองนั้นไม่จำเป็ต้องเน้นเป็ตัวเงินมากนัก หากได้มาเป็ข้าทาสคนขับสารถีหรืออุปกรณ์ช่างหรือวัตถุดิบก็ให้รับมาไว้ทั้งหมด”
ผมกล่าวอาหู่พร้อมกับยิ้มเยาะ
“ป้ายทองราชทานนี่คงทำให้ข้าผ่านแดนได้ง่ายขึ้นกระมัง”
ของที่นางเอกให้มาเพื่อเตะตัดขาผมไม่ให้เข้าสู่ราชสำนักกลับกลายเป็ของที่ช่วยชีวิตผมในการถอยจากเมืองหลวง
หากว่ากันตามตรงตามสามัญสำนึกไม่มีใครคิดที่จะใช้ป้ายทองนี้เพื่อหนีอย่างแน่นอน
“นายท่านวางใจบารมีของนายผู้เฒ่าแผ่ไพศาลพวกนั้นต้องไม่ลืมบุญคุณที่นายผู้เฒ่าเกื้อหนุนพวกนั้นมาก่อนอย่างแน่นอนไม่กล้าสร้างความลำบากแก่นายท่าน”
อาหู่กล่าวอย่างมั่นใจ
เชื่อมั่นว่าผู้คนในแผ่นดินจะเป็คนซื่อสัตย์จงรักภักดีแบบเดียวกับตนเอง
ที่ยอมตายถวายชีวิตเพื่อเ้านายเอาไว้ได้
“เอาเถอะ รีบทำให้เร็วที่สุดต่อให้ขาดทุนก็ไม่เป็ไร เราจะเตรียมตัวกลับบ้านเกิดกัน จำเอาไว้หลีกเลี่ยงความขัดแย้งสำคัญที่สุด ลูกผู้ชายนอนเตียงฟืนเลียดีขมคอยวันหวนกลับมาใหม่ ดังนั้นตอนนี้เ้าต้องอดกลั้นเอาไว้ให้มากที่สุดหลีกเลี่ยงปัญหาเพื่อปฏิบัติตามแผนการของเรา”
ผมกล่าวเพื่อป้องกันอาหู่มันไปหาเื่กับใครในนครหลวงในตอนที่เรากำลังลำบากอยู่อย่างนี้