ท่านยายซุนยังกล่าวคำมิทันได้จบคำ เจ้าขอทานน้อยกันจิที่พยายามจะลุกได้มิทันจะถึง 3 ลมหายใจ มันกับล้มลงไปนอนหมดสติอยู่บนพื้นอีกครั้ง พร้อมกระอักเลือดแดงผสมดำออกมา 3 คำรบ
““เจ้าหนุ่ม !
““เจ้าหนุ่ม !!
““เจ้าหนุ่ม !!!
ภายในหัวของกันจิ
*ติ๊ด....ติ๊ด...“ระบบ ใส่ใจความรู้สึก ฝึกเป็นนักนึกคิด เพื่อพิชิตทั่วหล้า”
*….ตรวจพบค่าความรู้สึกในทางที่ดีและไม่ดีกับตัวตนของโฮสต์
*....ระบบแปลงค่าความรู้สึกเป็นพลังลมปราณ...Auto Start….
...ติ๊ง..มีคนรู้สึกสมน้ำหน้าโฮสต์ +13 +14 +50 +60 ....
...ติ๊ง..มีคนรู้สึกเป็นห่วงและเห็นใจโฮสต์ -10 -20 -30 -35 ....
...ติ๊ง..มีคนรู้สึกอยากกระทืบโฮสต์ +30 +32 +32 +33 ....
...ติ๊ง..มีคนรู้สึกคิดร้ายอยากให้โฮสต์มีชีวิตอีกสักนิดเพื่อตายในภายหลัง +50 +50 +200 +300 ....
...ติ๊ง..มีคนรู้สึกชื่นชมและสงสารโฮสต์ -10 -20 -30 -35 ....
...ติ๊ง..
*เชี้ย !!!
*มีคนอยากกระทืบสุดหล่ออย่างข้า มากขนาดนี้เลยเหรอวะ !!!
*นี้แหละนะ เบ้าหน้าฟ้าประทาน มักทำให้สวรรค์ลงทัณฑ์...เฮ้ออออ !!!
o(︶︿︶)o (เอื้อมระอาใจ)
ตัดภาพกับมาที่โลกภายนอก
3 นาทีผ่านไป
ท่านยายซุนก้าวเดินมาเรียกกันจิที่ทำท่าทำทางเล่นใหญ่แกล้งหมดสติอยู่ที่พื้นดิน พร้อมกันนั้นนางยัง เขย่าร่างกายของมันเพื่อเป็นการบอกกล่าวให้เล่นตามแผนที่วางกันเอาไว้ แต่กับไร้ซึ่งการตอบสนองจากมัน
***.....เงียบ
แม้ว่านางจะกระซิบเรียกขานมัน 2-3 ครั้ง แถมเขย่าร่างกายมันก็แล้ว แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือ มิมีการตอบสนองจากกันจิ มันไม่ขยับหรือเคลื่อนไหวร่างกายใดใด แม้แต่กระพริบตาส่งสัญญาณ ให้เริ่มดำเนินการตามแผนต่อ ตามที่ทั้งสองได้ตกลงกันไว้นั้น ก็ไม่มี
““เจ้าหนุ่ม !!! พรึบ..พรึบ..
ทำให้ท่านยายซุนต้องตัดสินใจ ปลุกมันด้วยวิธีที่รุนแรงขึ้นมานิดส..นุง
““เจ้าหนุ่ม !!! เพียะ!!
*โอ้ยยยย !!!!
กันจิที่กำลังยื่นชื่นชมตนเองอยู่ภายในระบบถึงกับสติหลุดจิตวิญญาณกับร่างกายในทันที และ หลุดออกมายังโลกภายนอก ด้วยความเจ็บแสบ ปวด บริเวณที่ใบหน้าของมัน
“ท่านยายซุน ท่านมาตบหน้าของข้าทำไมหรือขอรับ ?!
“ตามแผนที่ข้าวางไว้นั้น มันมิได้มีกระบวนการนี้นะขอรับท่านยาย ?!!
- -^ (เซ็งแบบไม่มีปาก)
““เจ้าอย่ามากล่าวโทษข้า ในแผนการที่เจ้ากล่าวกับกับข้าก็ไม่มีสิ่งที่เจ้ากระทำอยู่เหมือนกัน
““ข้าก็นึกว่าเจ้าบาดเจ็บภายใน จนหมดสติไปจริงจริง !!!
o)=w=)o (ทำหน้าตาน่ารัก พร้อมให้กำลังใจ แต่กวนตีน)
ตามแผนการที่มันวางเอาไว้นั้น มันจะแกล้งหมดสติ สัก 1-2 นาที แล้วให้ท่านยายซุนมาเรียกมัน หลังจากนั้นมันจะแกล้งทำเป็นฟื้นคืนสติ แล้วค่อย กระอักเลือดเพิ่มอีกสักครั้ง สองครั้ง เพื่อปิดฉากแผนการแรก แล้วจะได้เริ่มแผนต่อไป แต่สมองคนหรือจะสู้ฟ้าลิขิต อยู่ดีดีก็มีเสียงที่ดังขึ้นในหัวของมันพอดิบพอดีกับในคราแรกที่มันกำลังจะขานรับท่านยายซุน มันเลยต้อง “แปลงสติ ย้ายจิตวิญญาณ” เพื่อเชื่อมโยงกับระบบแห่งความว่างเปล่า ทำให้ สภาวะการณ์ในโลกภายนอกนั้นมันกับเหมือนคนที่หมดสติไปจริงจริง
““เฮ้อ....ใน เมื่อเจ้าก็ฟื้นแล้วนั้นเรามาเริ่มแผนการที่บ้าระห่ำของเจ้าต่อเลยจะดีกว่า
นางพูดเสร็จก็หันไปมองประชากรที่อยู่โดยรอบ ว่ากันจิ จะมีความรู้สึก ที่ดีและไม่ดีผสมกันไป เพราะเสียงที่ยังคงดังอย่างต่อเนื่องอยู่ภายในหัวของมัน พอมันเผยอหน้าขึ้นดูตามท่านยายซุน ถึงรับรู้ได้ว่าความรู้สึกของพวกดาราเป็นแบบไหน เพราะในขณะนี้ สายตาของคนทั้งหมดจ้องมาที่จุดจุดเดียวกัน โดยมิได้นัดหมายด้วยซ้ำ
“ข้ามิเป็นอันใดมาก พวกท่านมิต้องเป็นห่วง !!!
“ลูกผู้ชาย พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้...
*...อุ๊บ...อึก..อึก!!!
กันจิจะกะอักเลือดออกมา แต่มันกลืนลงไปก่อนส่วนเลือดที่เล็ดลอดได้นั้น ก็ไหลย้อยลงมาที่มุมปากของมัน ตกลงแล้วมันแกล้งหรือว่าบาดเจ็บจริงจริงกันแน่ ?!
“““ดี ดี ดี สมเป็นลูกผู้ชาย
“““รีบ รีบ ตาย ตาย ไปสะ...
“““ยอดเยี่ยมมาก เจ้าหนุ่ม
“““สู้สู้นะ หนุ่มน้อย
“““พี่ชายขอทาน สู้สู้นะฮับ
“““อือ...พี่ชายถ้าท่านไม่ตาย เมื่อข้าโตขึ้น ข้าจะแต่งงานกับท่านเอง…
“““ช่างเป็นบุรุษที่สมชายชาตรียิ่งนัก
“““....
เสียงของชาวยุทธ พ่อค้า แม่ค้า ประชากรทุกผู้คนที่กำลังมุงดู เดินซื้อของ หรือแม้กระทั่งเด็กน้อยที่อยู่ภายในสำนัก ก็ได้กล่าวชื่นชมบ้าง สาปแช่งบ้าง ยกย่องบ้าง ด่าทอบ้าง ดังระงมไปทั่วบริเวณและยังดังออกมาจากฝูงชนที่มาก คณา นับ แบบมิขาดสาย
““เงียบบบบ !!! … ฟรึม
เสียงของชาวยุทธ พ่อค้า แม่ค้า ประชากรทุกผู้คนที่กำลังมุงดู เดินซื้อของ หรือแม้กระทั่งเด็กน้อยที่อยู่ภายในสำนัก นั้นเงียบลงทันที หลังจากที่ยายซุนตะโกนพร้อมปล่อยออร่าพลังลมปราณรอบกาย
““ดี...ข้ายายแก่ซุน ในนามของ ผู้ดูแลตำหนักฝ่ายนอก หอหยางพิสุทธิ์ จะขอเปิดโต๊ะเดิมพันเป็นตายขึ้น ณ บัดนี้ !!!
““อัตราเดิมพัน 2 : 5....
““เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน...เพื่อให้การเดิมพันยิ่งทวีคูณความสนุกมากยิ่งขึ้น ข้าจะร่วมเดิมพันฝั่งเจ้าหนุ่มน้อยนี้เอง ด้วยสิ่งนี้ ...
#...ปึก...ปึก...ปึก
“““#$%#@#$#$^$%@#$%...นั้นของ
“““...นั้นของจริงใช่ไหม ?!
“““จึก...โอ้ย !! เจ้ามาหยิกข้าทำไมกัน...
“““เจ้าร้องขนาดนี้แสดงว่าเจ็บสินะ ?! ... นั้นก็แปลว่าข้ามิได้ฝัน
หลังจากที่ท่านยายซุนนำของที่จะเดิมพันฝั่งเจ้าขอทานน้อยนั้นวางลงบนโต๊ะ ตอนแรกที่เงียบเป็นป่าช้าไร้ซึ่งเสียงใดใด ปานว่าเข็ม 1 เล่มตกกระทบพื้นก็จะได้ยินกังวานไปทั่วนั้น ก็กับมาดังระงมไปทั่วบริเวณอีกครั้ง และในขณะนี้ ยังคงดัง ดังยิ่งขึ้น ดังกังวาน ดังอย่างต่อเนื่อง กว่าในคราแรกอีกกระมั้ง อะไรกันแน่ที่ท่านยายนำมันออกมา ถึงทำให้ชาวยุทธทุกผู้คนนั้นตกตะลึงขึ้นมาอีกครั้งได้ ?!
““เงียบบบบ ! … ฟรึม
““เงียบบบบ !! … ฟรึม ฟรึม
““เงียบบบบ !!! … ตู้ม.....
ครั้งนี้กว่าที่ท่านยายซุนจะทำให้เสียงของชาวยุทธ พ่อค้า แม่ค้า ประชากรทุกผู้คนที่กำลังมุงดู เดินซื้อของ หรือแม้กระทั่งเด็กน้อยที่อยู่ภายในสำนัก นั้นเงียบลงได้นั้น ท่านถึงกับต้องตะโกนออกมาถึง 3 ครา เท่านั้นยังมิพอ ท่านยังปล่อยพลังปราณและต่อยทุบไปที่พื้นหิน จนแตกกระจาย จึงทำให้เสียงที่ดังระงมเป็นนกแตกรังนั้นเงียบลงได้อีกครา
““พวกเจ้า มิเคยเห็นมันรึยังไงกัน ?!
““เฮ้อ....
““ข้ารู้ว่ายังมีพวกเจ้าบางคนที่ยังไม่เชื่อ คำพูดของข้า...
““ใช่หรือไม่เจ้าหนุ่ม แซ่กง ?!
**วิ้ง...วิ้ง... !!!!
=_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)
***...พรึบ...พรึบ...พรึบ...
=_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)
““อึก...อึก...ข...ข้านายน้อยคนตระกูลกง กงหยุ่นฟง ผู้ต่ำต้อยผู้นี้ เชื่อท่านยายแล้วขอรับ....
=_='' (เหงื่อตก)
สายตาทุกทุกคู่ของชาวยุทธทุกทุกคนในที่แห่งนี้ที่ ขณะนี้มองมาที่มัน รวมถึง สายตาที่น่ากลัวยิ่ง ยิ่งกว่าของท่านยายซุน ทำให้ นายน้อยอย่างมันถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอที่เหนียวหนืดฝืดเคืองเป็นอย่างมากในตอนนี้ของมัน ครานี้ มันคงจะมิเชื่อ ก็มิได้เป็นแน่ คนธรรมดาที่ไหนจะมีของสิ่งนี้ และ ยังมีด้วยกันถึง 3 ชิ้นอีก แต่ชาวยุทธในที่นี้มีจำนวนเกือบจะ 1000 คน ได้แล้ว เพียงแค่ 3 ชิ้นมันอาจจะยังไม่เพียงพอ แต่มิมีใครกล้าพูดอะไรมากนัก
““หึหึ !!!
=O= (อ้อเหรอ~ อ้าปากแล้วพูด)
““เอาละในเมื่อไม่มีผู้ใดสงสัยแล้ว...
““ข้าจะประกาศเดิมพัน ด้วย อัตราเดิมพัน 1 : 100
““โดยข้าจะเดิมพันฝั่งเจ้าหนุ่มนี้เอง เพื่อให้การเดิมพันยิ่งทวีคูณความสนุกมากยิ่งขึ้นและมีความสมดุลของทั่งสองฝั่ง เพราะ ยายแก่อย่างข้านั้นรู้ว่าคงไม่มีผู้ใดมาลงเดิมพันฝั่งมันเป็นแน่ ถึงพวกเจ้าจะเอ่ยปากชื่นชม ยกย่องมันก็ตาม...
“““…
““ฮ่าฮ่าฮ่า !!! ข้าคงพูดถูกสินะ มิฉะนั้นคงมิคนออกมาโต้เถียงแล้วเป็นแน่ ดังนั้....
““เดี๋ยวก่อนท่านยาย...ข้าจะลงเดิมพันในฝั่งเพื่อนรักของข้าร่วมกับท่านเอง
““ด้วยสิ่งนี้....
#...ตุบ...
คราแรกที่ได้ยินเสียงก็พอจะคุ้นหูอยู่บ้าง แต่พอกันจิได้ได้เห็นเจ้าของเสียงก็ตกตะลึง...มิใช่ตกตะลึงในความสวย แค่ตกตะลึงในความสกปรกของมันที่มากยิ่งกว่าตัวมันเองสะอีก และ ที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือ สิ่งที่มันโยนออกมาข้างข้าง สิ่งที่ท่านยายซุน นำมาเดิมพันในฝั่งของมัน
*อาเหอนี้เจ้า...ไปทำอะไรมาเนื้อตัวถึงได้มีสภาพเช่นนี้...แล้วเจ้าไปเอาสิ่งนั้นมาจากที่ไหนกันนะ ?!
““ฮ่าฮ่าฮ่า !!!
““ดี ดี ดี !!! เจ้าหนุ่มเจ้ามีแม่นา..
**วิ้ง...วิ้ง... !!!!
=_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)
““เออ..มีเพื่อนรักยอดบุรุษ ที่ดีจริงจริง ข้าขอชื่นชม.....
““เอาล่ะ ทุกทุกคน..
““ในเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว มาลงเดิมพันที่โต๊ะเดิมพันเป็นตาแห่งนี้ได้เลย
““ด้วยผลึกที่ข้ากับแม่นา...เออ..เจ้าหนุ่มขอทาน นี้นำมาเดิมพันฝั่งเจ้าหนุ่มน้อยมี ผลึกทอง 3 ชิ้นกับ ผลึกน้ำ 1 ชิ้น...
““และเพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณของเจ้าหนุ่มขอทานนี้ ข้าจะทำตามคำสั่งเสียของเจ้าขอทานน้อยนี้เอง
““โดยที่ยายแก่อย่างข้าจะเดิมพัน 1 ผลึกไฟ ข้าง เจ้าอ้วนนี้ด้วย...
“““…
O[]O (โคตรตกใจเลยอันนี้ ปากอ้าเต็มที่ว่ะเฮ้ย)
ไม่มีเสียงกล่าวเสียงพูดคุยใดใดทั้งสิ้น มีเพียงสายตาทุกคู่ของชาวยุทธทุกทุกคน ที่ขณะนี้กำลังมองมาที่ท่านยายซุน ด้วยความเลื่อมใส ยกย่อง พร้อมทั้งเชื่ออย่างสนิทใจยิ่ง ว่าท่านยายซุนคนนี้คือผู้ดูแลหอฝ่ายนอกของ หอหยางพิสุทธิ์ ตัวจริง เพราะ คนธรรมดาไม่อาจจะมีของสิ่งนี้ แต่ท่านยายซุนกับมี แถม มีด้วยกันถึง 4 ชิ้น
““เพียงเท่านี้ก็คงพอ ให้พวกเจ้าได้เสวยสุขสบายกันไปทั้งชีวิตนี้ได้แล้ว...กระมั้ง ?!
O_o? (ทำหน้าสะเหร่อ เอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)
“““…
“““ข้าลงเดิมพันข้างเฮียเปา...
“““ถึงข้าจะไม่ชอบไอ้แก่อ้วนนี้...ข้าก็จะลงเดิมพันข้างเฮียเปา...
“““ข้าลงเดิมพันข้างไอ้อ้วน...
“““ข้าลงเดิมพันข้างไอ้เฮีย...
“““ข้าลงเดิมพันข้างเจ้าอ้วน...
“““ข้าลงเดิมพันข้างเฮียหน้าเลือด...
“““ข้าลงเดิมพันข้างไอ้แก่เปา...
เมื่อกันจิกับยายซุนเห็นชาวยุทธทุกคน ไปลงเดิมพันข้างไอ้แก่อ้วน กระขยิบตาส่งซิกให้กัน เพราะมันเป็นไปตามแผนการที่กันจิคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า
ท่านยายซุนมองไปทางที่กันจิ ก่อนจะกล่าวเสียงเบากับตนเอง เพียงแค่นางเท่านั้นที่ได้ยิน
““หมดหน้าที่ของข้าแล้ว ต่อไปเป็นเวทีการแสดงของเจ้าแล้วหนุ่มน้อย
““หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ประมุ...ให้ท่านยายคนนี้ผิดหวังนะ
““ให้ข้าได้เห็นความสามารถที่แท้จริงของเจ้าหน่อย....
““เจ้าที่เคยได้ฉายาว่า อัจฉริยะจอมซื่อบื้อ เจ้าหนุ่มแซ่แกจุน ?!!!
╮(╯▽╰)╭ (สบายใจเนื่องจาก ว่างจากสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่)
ตัดภาพมาที่กันจิ
“ชาวยุทธทุกท่าน และ ประชากรชาวโลกมหาปราณทุกคน...
“ข้ากันจิ ขอทานน้อยแห่งหมู่บ้านทรายขาว แม้ข้ามีความมั่นใจเพียงน้อยนิด และ อาจจะพ่ายแพ้ ตกตายในครานี้
“แต่ก่อนที่ข้าจะตาย หรือ พ่ายแพ้ ข้าน้อยจะขอให้ทุกท่านเป็นพยานถึงคำพูดของ ไอ้แก่อ้วนนี้
“ที่เรื่องที่ 1 คือให้ข้าพักปรับลมปราณ ซึ่งเรื่องนี้ ข้าได้ทำไปแล้ว ถึงแม้สภาพจะมิได้ดีขึ้นก็ตาม...
“ส่วนในเรื่องที่ 2 คือ มันกล่าวคำพูดว่ายืนอยู่ตรงนั้นให้ข้าโจมตีก่อน 5 ฝ่ามือ ซึ่งทุกคนในที่นี้เป็นพยานได้
“ท่านเฮีย....
“คำพูดนี้เจ้าเป็นคนกล่าวใช่หรือไม่ ?
O_o? (ทำหน้าสะเหร่อ เอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)
***...พรึบ...พรึบ...พรึบ...
สายตาทุกทุกคู่ของชาวยุทธทุกทุกคนในที่แห่งนี้ที่ ขณะนี้มองมาที่เฮียเปา ด้วยความพร้อมเพียง เฮียเปาผู้ขี่หลังเสือแล้วก็มิอาจจะลงได้มันต้องจำใจ แล้วเขียนเสือให้วัวกลัวแทน
““เออ...ข้าเฮียเปาผู้นี้พูดเอง และข้าจะพูดให้เจ้าฟังอีกครั้ง เพื่อเตือนความจำของเจ้า
=_='' (เหงื่อตก)
““ข...ข้ากล่าวว่า ข้าจะยืนอยู่ตรงนี้ให้เจ้าโจมตีข้าก่อน เพราะขยะพลังระดับพื้นฐานขั้นที่ 1 เออ ขั้นที่ 5 อย่างเจ้านั้น ต่อให้โจมตีก่อน 5 ฝ่ามือ ข้าก็ไม่สะท้าน
=O= (อ้อเหรอ~ อ้าปากแล้วพูด)
ทำไมเฮียเปาต้องพูดติดติดขัดขัด มันมีความกังวลในตัวกันจิ ?! หรือกลัวสถานะของท่านยายซุน ?! หรือจะเป็นทั้ง 2 อย่าง ?! ไม่มีใครล่วงรู้ความคิดของมัน เพียงแค่เห็นว่าเหงื่อของมันออกมากกว่าปกติ ทั้งที่ อากาศตอนนี้เริ่มหนาวเย็น ขึ้นเรื่อยเรื่อย
หิมะกำลังตกลงมา ช้า ช้า เหมือนต้องการเป็นพยาน ให้กับการต่อสู้ ระหว่างคนทั้งสอง และกำลังจะเริ่มในอีกไม่กี่อึดใจ
**เจ้าอ้วนมิต้องกังวล ข้ากงหยุ่นฟง อนุญาตให้เจ้าฆ่ามันได้ โจมตีมิต้องยั้งมือ ถ้าเกิดมันตกตายขึ้นมาข้าจะรับผิดชอบไกล่เกลี่ยกับตระกูลแกจุนให้เอง**
**หลังจากมันตาย...ข้าก็..หึหึ**
เป็นเสียงที่พูดผ่านลมปราณ ส่งมาที่หูของเจ้าแก่อ้วน ถึงการอนุญาตให้ฆ่ากันจิ แต่ มันกำลังคิดกระทำสิ่งใดอยู่กันแน่ ถ้าหากกันจิตาย ?!!
““ฟู้วส์…เจ้าพร้อมก็เข้ามาได้เลย เจ้าขยะเปียกกก...
*อ้าว !!! ไอ้แก่อ้วนนิวอนตายสะแล้ว
*คนที่สามารถด่าข้าแบบนี้ได้ มิเพียงแค่ เจ๊ซ๊โร่ คนสวยคนเดียวเท่านั้น
*หึหึ*
=_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)
“ดี !!! ข้านับถือที่เจ้ายังรักษาคำพูดของเจ้า
“นั้นข้าจะเริ่มโจมตีก่อนเลย 5 ฝ่ามือ เจ้าห้ามขยับล่ะ
กันจิค่อย ค่อย ก้าวเท้า เดิน เข้าไป ช้า ช้า ที่ละนิด จนมาถึงบริเวณตรงหน้า ของ เจ้าแก่อ้วน
““มาสิเจ้าขยะเปีย....
*แป๊ะ....
เจ้าแก่อ้วนยังกล่าวมิทันจบ กับโดนกันจิยกมือขึ้นและตบไปที่หน้าของมัน ด้วยพลังโจมตีระดับพื้นฐาน ขั้นที่ 1 พร้อมกันนั้นก็กล่าวชื่อกระบวนท่าที่ใช้ด้วยเสียงดังกังวานว่า
“ฝ่ามือที่ 1 ตบปากควายแก่
““เจ้าขยะเปีย...
*เพี๊ยะ....
เจ้าแก่อ้วนกำลังจะด่าทอออกไปแต่ มิทันกล่าวได้จบประโยค มันก็โดนกันจิยกมือขึ้นและตบไปที่หน้าของมันเป็นครั้งที่ 2 แต่รุนแรงมากกว่าคราแรก ด้วยพลังโจมตีระดับพื้นฐาน ขั้นที่ 2 พร้อมกับกล่าวชื่อกระบวนท่าที่ใช้ด้วยเสียงดังกังวานเหมือนคราแรกว่า
“ฝ่ามือที่ 2 ตบปากควายโง่
““นี้เจ้า...
*เพี๊ยะ!....
เจ้าแก่อ้วนเอ่ยปากได้แค่สองคำ ก่อนที่มันจะโดนกันจิยกมือขึ้นและตบไปที่หน้าของมันเป็นครั้งที่ 3 แต่รุนแรงมากกว่าสองครั้งที่ผ่านมา ด้วยพลังโจมตีระดับพื้นฐาน ขั้นที่ 3 พร้อมกับกล่าวชื่อกระบวนท่าที่ใช้ด้วยเสียงดังกังวานยิ่งกว่าเดิมว่า
“ฝ่ามือที่ 3 ลูบหน้าควายด้วยความรัก
““ไอ้...
*เพี๊ยะ!!....
ครั้งนี้มันเจ้าเอ่ยปากได้เพียง 1 คำ ก่อนที่มันจะโดนกันจิยกมือขึ้นและตบไปที่หน้าของมันเป็นครั้งที่ 4 แต่รุนแรงมากกว่าสามครั้งที่แล้ว ด้วยพลังโจมตีระดับพื้นฐาน ขั้นที่ 4 พร้อมกับกล่าวชื่อกระบวนท่าที่ใช้ด้วยเสียงดังกังวานยิ่งกว่าเดิมว่า
“ฝ่ามือที่ 4 ตบด้วยควงามรัก
““...
*ตูม!! โครมๆๆๆ
ในครั้งนี้มันเจ้ามิอาจเอ่ยปากอะไรได้อีกเพราะหน้าชาปากชาไปหมด ก่อนที่มันจะโดนกันจิยกเท้าขึ้นและเตะเข้าไปที่หน้าของมันเป็นครั้งที่ 5 ความรุนแรงในครั้งนี้มีมากเป็นทวีคูณ ด้วยพลังโจมตีระดับพื้นฐาน ขั้นที่ 5 ที่กระโดดถีบขาคู่เข้าที่หน้าของไอ้แก่อ้วน กันจิมิลืมที่จะกล่าวชื่อกระบวนท่าที่ใช้ด้วยเสียงดังกังวานสะท้านไปทั่ว
“ฝ่ามือ (เท้า) ที่ 5 นวดพักตร์ด้วยฝ่าเท้า

ในครั้งนี้มันถึงกับกระเด็นออกไปไกลจากจุดที่มันยืนอยู่ในคราแรก ร่วมกว่า 10 เมตร พร้อมกับกระอักเลือดออกมา 1 คำรบ
““นี้เจ้า...อักก....