หลังจากเข้ามาในห้องลองชุด ภาพแรกที่ผมได้เห็นก็คือ ปุ้ย ลูกสาวของผมในชุดเดรสสีแดงรัดรูปกำลังยืนหันหลังให้ และบริเวณด้านหลังชุดก็มีซิปที่ยังไม่ได้รูดคาอยู่ “คะ คุณพ่อเข้ามาแล้วเหรอคะ ช่วยรูดซิปให้ปุ้ยหน่อยไม่รู้มันติดอะไร..” ลูกสาวผมกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงแ่เบา ดูเหมือนเธอจะเขิน ๆ เล็กน้อย ผมเองก็ตอบกลับเธอไป ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงซิปขึ้นให้ตามที่ลูกปุ้ย้า
ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไรเกินเลยจริง ลูกขอให้ช่วยผมเป็พ่อก็ต้องช่วยลูกเป็ธรรมดา ก็ผมจะเป็ผัว เอ๊ย!! จะเป็พ่อที่ดีนี่นะ แต่ว่าก็ว่าเถอะ ฮึก..!! แผ่นหลังของลูกสาวผมในระยะประชิดทำไมมันถึงได้เนียนละเอียดขนาดนี้ อย่างที่บอกลูกปุ้ยไม่ใช่ผู้หญิงผิวขาวจั๊วะ แต่ผิวออกสีน้ำผึ้งนิด ๆ แล้วยิ่งใส่ยกทรงสีขาวมันยิ่งตัดกันจนดูเด่นขึ้นมาอีกหลายเท่า ผมถึงกับเหงื่อกาฬแตก มือไม้สั้น นึกพิเรนทร์อยากจะใช้มือดึงมันให้ขาดกระเด็นติดคามือออกมาซะเดี๋ยวนี้ แต่ขืนทำลูกปุ้ยคงแหกปากร้องกรี๊ดดังลั่นคาห้องลองชุดแน่ ๆ ผมต้องตั้งสติไว้ นี่ลูกสาว นี่ลูกสาว…. “ดะ ได้ หรือยังค่ะคุณพ่อ ถ้าไม่ได้ ไม่เป็ไรเดี๋ยวปุ้ยจะได้ถอดแล้ว ไปลองชุดอื่น” ลูกปุ้ยพูดขึ้นมาเพราะเห็นว่าพ่อยังทำไม่เสร็จ ผมก็ดันทะลึ่งใจลอยเคลิ้มพึมพำตอบออกไปอย่างบ้า ๆ “ถอดเลยลูกพ่อ เดี๋ยวพ่อช่วยถอด…” ลูกปุ้ยเหมือนจะสะดุ้งใเล็กน้อย “ค่ะ คะ!? เมื่อกี้คุณพ่อพูดว่าอะไรนะคะ” พอได้ยินเสียงเธอถามกลับผมจึงดึงสติกลับมาได้ ก่อนจะมีท่าทางใและรีบละล่ำ ละลัก ตอบกลับ
“อ๋อ ปะ เปล่า ไม่มีอะไรหรอกลูก พ่อจะบอกว่าไม่ต้องถอดหรอก ชุดนี้สวยแล้วพ่อขอเวลาอีกนิดหน่อย แหะ แหะ" จากนั้นลูกปุ้ยก็พยักหน้า และเงียบไป ผมถึงกับพ่นลมออกจากปากด้วยความโล่งอกก่อนจะหันมาตั้งสมาธิกับเ้าซิปตัวปัญหา ผมออกแรงใช้มือดึงมันขึ้นสุดแรง ฮึ้บบบบ…!! แข็งเป็บ้า ติดอะไรฟ่ะเนี่ย ชิ เปลี่ยนจากดึงขึ้นเป็ดึงลงง่ายกว่าม้าง หน้าตา ผมแอบคิดทะลึ่งนิดหน่อย
พอมันไม่ขยับผมก็เลยเปลี่ยนท่าดู เนื่องจากในห้องลองชุดนี้มันค่อนข้างจะแคบเกินไปสำหรับคนสองคน เวลาผมจะขยับแขนมันก็เลยทำได้ยาก “เอาละนะหนึ่ง…สอง…ซั่ม ฮึ้บบบ..!!” ผมจัดท่าทางเข้าที่ก่อนจะออกแรงดึงใหม่อีกรอบคราวนี้มันเริ่มขยับแล้ว แต่ทว่า…ตอนดึงขึ้นมันดันมีเสียงลูกปุ้ยร้อง ว้าย ดังขึ้นมาด้วย ผมใมากก่อนจะรีบหยุดมือแล้วรีบร้องถามเธอทันทีว่าโดนเนื้อ เข้าเนื้อจนเธอเจ็บเหรอ แต่ลูกปุ้ยก็ส่ายหัวแล้วบอกให้ผมทำต่อ
ผมงงมาก ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ในเมื่อลูกปุ้ยบอกไม่เป็อะไรผมก็ทำต่อ “อีกรอบนะคราวนี้ได้แน่ ฮึ้บบบบ…!!”
“อึ้ยยยยย….อืออออ…” ครั้งนี้ลูกปุ้ยร้องครางออกมาผมกับร่างกายที่สะดุ้งเล็กน้อย ผมรีบหยุดมือทันทีมันต้องมีอะไรสักอย่างแน่ ๆ รึว่าเธอเจ็บแต่อยากได้ชุดนี้มากก็เลยไม่ยอมตัดใจ ผมก็เลยถามลูกสาวออกไปตรง ๆ ว่าเป็อะไรกันแน่ เธอยืนนิ่งไปสักพักก่อนจะพูดจาอ้อม ๆ แอ้ม ๆ ด้วยเสียงที่เบามาก ๆ “ กะ ก้น…”
ก้นเหรอ? ก้นอะไร ก้นใคร ผมเอียงคอทำหน้านิ่งคิ้วขมวดก่อนจะค่อย ๆ ก้มหน้าลงมาดูที่พื้น และความจริงทุกอย่างก็ได้เฉลยออกมา..
อย่างที่บอกไปแล้วว่าอีห้องลองชุดนี้มันค่อนข้างจะแคบ มันถูกสร้างมาสำหรับให้คนเพียงหนึ่งคนเข้ามาลองชุด แต่ทว่าในตอนนี้มีคนถึงสองคนกำลังยืนเบียดกันอยู่แถมขนาดรูปร่างก็ไม่ใช่เล็ก ๆ โดยเฉพาะผมที่มีรูปร่างสูงใหญ่ ตอนที่เข้ามาก็ไม่ทันได้สังเกตว่าตัวผมแทบจะแนบชิดกับตัวลูกสาวอยู่แล้ว ยิ่งพยายามขยับตัวเพื่อที่จะดึงซิปขึ้นมันก็ยิ่งทำให้เข้าใกล้กันเข้าไปอีก แถม…..- -ก่อนหน้านี้ผมก็แอบหื่นมองแผ่นหลังเนียนของลูกสาวจนมีอารมณ์นิดหน่อย แต่หลังจากตั้งสติจะดึงซิปก็ลืมเ้าอนาคอนดาตรงเป้าไปเลย พอออกแรงดึงออกแรงขยับปั๊บเ้างูั์ตาเดียวในกางเกงมันก็ไปเบียดบี้กับก้นอวบ ๆ ของลูกสาวคนสวยผมนี้จึงเป็สาเหตุว่าทำไม ถึงร้องออกมาตอนผมดึงซิป…
“เอ่อ….คือ พ่อ พ่อ ขอโทษนะลูกปุ้ย พ่อ พ่อ ไม่ได้ตั้งใจ” ผมรีบกล่าวขอโทษลูกสาวทันที ลูกปุ้ยเงียบกริบไม่ตอบอะไรกลับ และตอนนั้นซิปเ้ากรรมของชุดก็ดึงขึ้นได้พอดี บรรยากาศในห้องนั้นน่าอึดอัดพอ ๆ กับร่างกายของผมกับลูกสาว ผมก็ได้แต่คิดในใจใน ว่าลูกปุ้ยคงจะโกรธผมแน่ ๆ มีอย่างที่ไหนให้พ่อเข้ามาช่วยดึงซิป แต่คุณพ่อดันเข้ามาเอา_หน้าตาแข็ง ๆ ถูตูดลูกสาวในไส้เล่น แต่ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะ ถ้ารู้แบบนี้แกล้งถูต่ออีกหน่อยดีกว่า อิอิ ถะ ๆๆ ถุยจะบ้าเหรอ!! นี่ลูกสาวมึงนะเฟ้ย มาถงมาถูอะไรเล่า บ้าบอ
ในเมื่อเป็แบบนี้ผมก็คงต้องยอมรับชะตากรรม ทำไงได้ก็ทำไปแล้ว ผมก็เลยบอกลูกปุ้ยว่าจะออกไปรอข้างนอก แต่ยังไม่ทันจะได้ออกไปไหน จู่ ๆ เื่ที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อลูกปุ้ยคนสวยของผมหันหน้ามาหาอย่างกะทันหัน ผมเองก็ใเล็กน้อยทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน ลูกปุ้ยหันมาแล้วยิ้มให้ผมอย่างอาย ๆ ก่อนจะบอกขอบคุณผมที่เข้ามาช่วยเธอ แถมยังถามอีกว่าชุดที่ใส่อยู่ตอนนี่สวยไหม…
ใน่เวลานั้นผมไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดีมันสับสนไปหมด ลูกปุ้ยสวยมาก สวยจริง แถมชุดที่ใส่ก็เซ็กซี่สุด ๆ เพราะด้วยขนาดของหน้าอกไซส์ บิ๊กเบิ้มของเธอที่อวบล้นออกมานอกชุด แถมมันยังเบียดบี้อยู่กับร่างกายของผม ยิ่งทำให้ผมหน้ามืดตามัวไปหมด ไม่ใช่แค่ตัวที่แนบชิดกันใบหน้าก็ยังใกล้กันอีก ถ้าผมเชยคางลูกสาวคนสวยแอร์โฮสเตสขึ้นมาแล้วประกบปากมันจะเป็ยังไงนะ จากนั้นก็ดูดลิ้น เอามือล้วงเข้าไปในชุด มันจะเสียว พิลึก แล้วก็จัดการ…..ไม่ได้สิแคบขนาดนี้ทำอะไรไม่สะดวก ต้องไปต่อในรถ หรือ พาเข้าโรงแรม ไม่ดีกว่าแบบนี้ต้องพากลับบ้าน ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า “พ่อคะ คุณพ่อคะ เป็รึเปล่าคะ” ลูกปุ้ยเอ่ยปากถามขึ้นด้วยดวงตากลมโตสดใส ผมดึงสติกลับมาได้อีกครั้ง “อ๋อ ปะ เปล่า ๆ ลูก ไม่ ไม่มีอะไร ลูกสวยมาก สวยจริง ๆ พ่อ ว่า พ่อ ออกไปก่อนดีกว่าในนี้มันอึดอัดเนอะ” ผมรีบพูดขึ้นมาก่อนจะถอยหลังออกมาจากห้องลองชุดทันที จากนั้นก็รีบวิ่งออกไปนอกร้านเพื่อมองหาห้องน้ำ
ผมตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำของห้างสรรพสินค้าและล็อกตัวอยู่ในนั้นพร้อมหัวใจที่เต้นตึกตัก ๆ “เชี้ย นี่กูเป็อะไรวะ บ้าไปแล้วนั้นลูกสาวมึงนะเฮ้ย!! คิดจะล่อลูกสาวตัวเองเข้าให้แล้ว กูนี่มัน เชี้ยจริง ๆ” ผมนั่งถอนหายใจคอตกอยู่ในห้องน้ำสักพัก จริง ๆ เ้าอนาคอนดาก็ยังแข็งอยู่แต่ี้เีชักมัน ปล่อยให้มันสงบเองดีกว่า ไม่อยากจะรู้สึกผิดไปมากกว่ากว่า นั่งไปนั่งมาก็มีเสียงข้อความจากไลน์ดังขึ้น พอหยิบมือถือขึ้นมาดูก็พบว่ามาจากลูกปุ้ย เธอถามว่าผมเป็อะไร? พออ่านแล้วก็ไม่รู้จะตอบลูกยังไงก็เลยได้แต่บอกไปว่า ปวดท้องเหมือนเดิม ลูกปุ้ยก็เลยส่งข้อความตอบกลับมาว่า งั้นเธอจะรออยู่ที่หน้าร้านเสื้อผ้าเหมือนเดิม หลังจากที่ผมออกจากห้องน้ำ เธอก็จะกลับบ้าน ผมก็เลยส่งสติกเกอร์ โอเคกลับไป..
ผมใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำประมาณห้านาทีทุกอย่างจึงสงบลงไม่ว่าจะจิตใจหรือร่างกายท่อนล่าง ก่อนที่จะเดินกลับไปหาลูกสาวที่จุดเดิม “เป็ไงบ้างคะคุณพ่อ วันนี้เข้าห้องน้ำสองสามรอบแล้ว ก่อนกลับแวะไปโรงพยาบาลดีไหมคะ” ผมยิ้มเจื่อน ๆ ก่อนส่ายหน้าปฏิเสธ บอกเธอไปว่าดีขึ้นแล้ว แต่อยากนอนพักผ่อนลูกปุ้ยพยักหน้าก่อนที่เราทั้งคู่จะเดินกลับไปที่ลานจอดรถเพื่อมุ่งหน้ากลับบ้าน…
หลังจากกลับมาบ้านผมก็ขังตัวนอนอยู่ในห้อง และนอนยาว ๆ ตื่นมาทานอาหารฝีมือลูกปุ้ยตอนเย็น ลูกถามผมว่าผมเป็ไงบ้างผมก็ยิ้มตอบเธอบอกว่าไม่เป็อะไรแล้ว ลูกปุ้ยยังบอกอีกว่าพรุ่งนี้ตอนตีห้าเธอจะต้องไปสนามบินเพื่อออกบิน และกว่าจะกลับมาก็อีกสามวัน ผมพยักหน้ารับพร้อมกับอวยพรให้เธอโชคดี รู้สึกใจหายเหมือนกันได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันนิดเดียวเอง แต่ก็เข้าใจแหละ อาชีพแอร์โฮสเตสก็แบบนี้…
หลังจากทานอาหารค่ำเสร็จผมกับลูกสาวก็แยกย้ายกันไปนอน ลูกปุ้ยน่าจะนอนหลับ แต่ผมนอนไม่หลับเลยสักนิดในหัวครุ่นคิดถึงสิ่งที่ทำลงไปทุกอย่าง ผมไม่ควรคิดเกินเลยกับเธอเลยจริง ๆ ให้ตายเถอะ ผมควรจะเป็พ่อที่ดีกว่านี้ เพื่อชดเชยวันเวลาที่เสียไปเกือบสามสิบปี ผมนอนมองเพดานห้อง และตั้งใจว่า ถ้าลูกปุ้ยกลับมาจากบินรอบหน้าผมจะต้องทำหน้าที่ของพ่อให้ดี..กว่า….นี้..คร่อกกกกก…
นอกคิดอะไรเพลิน อยู่ดี ๆ ก็ผล็อยหลับไปหน้าตาเฉย มารู้ตัวอีกทีก็รุ่งเช้าของอีกวันแล้ว ผมค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นอย่างัวเงีย ก่อนจะลุกขึ้นมองออกไปนอกหน้าต่างห้อง “กี่โมงแล้วเนี่ย อ๋อ หกโมงครึ่ง หลับไปตอนไหนหว่าเรา บ้านเงียบจังลูกปุ้ยน่าจะไปสนามบินแล้วสินะ…หาววววว ง่วงจัง แต่ไม่นอนต่อดีกว่า” ผมบ่นพึมพำก่อนจะบิดี้เี และลุกจากเตียงไปล้างหน้า ล้างตา แล้วเปลี่ยนเป็ชุดกีฬา สงสัยจะติดนิสัยชอบออกกำลังจากลูกสาวไปเรียบร้อยแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า แต่สองสามวันนี้คงต้องวิ่งคนเดียว มันก็จะเหงา ๆ หน่อย อดเห็นบั้นท้ายลูกสาว เอ๊ย!! อดวิ่งกับลูกสาวเลย (ชิ กะว่าจะเป็คุณพ่อที่ดี แอบนึกถึงก้นงอน ๆ ของลูกอีกแล้วกู) พอ ๆ ไปวิ่งออกกำลังกายให้หายฟุ้งซ่านดีกว่า..
ผมออกจากบ้านมาที่สวนสาธารณะเดิมก่อนจะเริ่มจ๊อกกิ้งออกวิ่งไปรอบ ๆ สวน ่เวลานี้คนยังไม่เยอะมาก มันจึงค่อนข้างเงียบมาก แต่ก็ดีครับไม่วุ่นวายดี ในขณะที่ผมกำลังวิ่งอยู่ จู่ ๆ ก็ดันวิ่งผ่านมาพบเข้ากับกลุ่มวัยรุ่นประมาณสองสามคน กำลังทำอะไรบางอย่างกันอยู่ ในกลุ่มมีวัยรุ่นชายอายุน่าจะประมาณสิบหกสิบเจ็ดสองคนราว ๆ สองคนกำลังยืนล้อมเด็กสาว ม.ปลายหน้าตาน่ารัก อายุอยู่พอกันอยู่ ๆ ดูจากการแต่งกาย วัยรุ่นชายสองคนไม่ได้มาวิ่งออกกำลังแน่ ๆ ผิดกับชุดของเด็กสาว และดูจากสถานการณ์ทั้งสองฝ่ายก็ไม่น่าจะรู้จักกัน เหมือนเ้าวัยรุ่นชายสองคงกำลังลวนลาม และทำไม่ดีกับเด็กสาวอยู่
ผมเริ่มชะลอฝีเท้าเพื่อหยุดดู ประจวบเหมาะกับที่หนึ่งในวัยรุ่นชายหันมาเห็นผมเข้าพอดี มันชี้มีดสั้นมาทางผม
“มองไรลุง อย่าเสือกเื่ของผัวเมีย วิ่งไปไหนก็ไป เดี๋ยวก็ไม่ได้แก่ตายหรอก..!!” ผมหยุดกึกทันที ด่าหยาบยังไม่โกรธเท่าเรียก….ลุง ไอ้พวกเด็กเวร ผมของขึ้นรีบเดินปรี่เข้าไปหามันทันที “อ้าว ไอ้แก่นี่ วอนตายแล้วมึง..” ไอ้เด็กวัยรุ่นคนเดิมพูดขึ้นอีกคราวนี้ไม่เรียกลุงแล้ว เรียก ไอ้แก่เลย มันไม่พูดอย่างเดียวแถมเดินตรงเข้ามาหาผมพร้อมกับมีสั้นในมืออย่างห้าวหาญ ผมก็ไม่ได้ใกลัวอะไร แถมพอมันเข้าจวนเจียนจะถึงตัวผมก็เตะมีดในมือจนกระเด็นปลิวลอยหายไปอย่างง่าย ๆ ไม่ต้องแปลกใจเพราะผมเคยอบรมวิชาการป้องกันตัวมาตอนอยู่ต่างประเทศ เ้าเด็กวัยรุ่นคนนั้นถึงกับหน้าเหวอไปเลย จากนั้นผมก็ตบกบาลสั่งสอนมันไปสองที ก่อนจะไล่มันไป ส่วนเพื่อนของมันอีกคนก็วิ่งตามไปติด ๆ ี้เีโทรแจ้งความ
จากนั้นผมจึงเดินเข้าไปหาเด็กสาวที่ยังอยู่ในอาการตื่นกลัว “เป็อะไรไหมหนู” ผมเอ่ยปากถามขึ้น เด็กสาวเริ่มตั้งสติได้ก่อนที่จะยิ้มออกมาเล็กน้อย และกล่าวขอบคุณผม “ขอบคุณนะคะ คุณลุงที่เข้ามาช่วยหนู” น้ำเสียงของเด็กสาวคนนี้ช่างไพเราะยิ่งนัก เจอแบบนี้จะเรียกลุงเรียกปู่ก็ยอมละวะ แถมรูปร่างของเซ็กซี่สุด ๆ เธอใส่เสื้อยืดสีดำรัดรูปที่มีเหงื่อเปียกโชก กับกางเกงกีฬาสีขาวตัวสั้นจู๋ ที่เผยให้เห็นโคนขาขาวอวบอิ่มน่าฟัดสุด เห็นแล้วเืในกายผมมันสูบฉีดทันที จากนั้นเด็กสาวจึงแนะนำตัวว่าเธอชื่อ ลินลี่ อาศัยอยู่แถวนี้ และจะมาวิ่งกับคุณแม่ของเธอทุกเช้า แต่วันนี้เธอมาคนเดียวเนื่องจากคุณแม่ของเธอปวดท้องลุกไม่ไหว แต่ในขณะที่วิ่งอยู่ดันโชคไม่ดีเจอกับเ้าสองคนเมื่อกี้ มันตรงเข้ามาไถเงิน และจะฉุดเธอไปทำมิดีมิร้าย โชคดีที่ผมวิ่งผ่านมาเจอเข้าเสียก่อน น้องลินลี่ขอบใจผมเป็การใหญ่ก่อนที่เธอจะชวนผมวิ่งเป็เพื่อนต่อเลย ซึ่งผมก็ไม่ปฏิเสธ ไม่ได้วิ่งกับลูกสาว แต่วิ่งกับเด็กสาวหน้าตาน่ารักแทนก็ได้วะ วิ่งไปก็คุยกันไป ถึงได้รู้ว่าน้องลินลี่ อายุ 20 ปี เรียนอยู่ชั้น ปี 1 ของมหาวิทยาลัยแถวนี้ ตัวเธออาศัยอยู่กับแม่แค่สองคนเนื่องจากคุณพ่อเสียไปหลายปีแล้ว ผมฟังอย่างตั้งใจดูเหมือนน้องลินลี่จะคุยเก่งมาก ซึ่งมันดีมากครับผมไม่เบื่อเลยแถม…ตอนที่วิ่งไปอะไรบางอย่างในเสื้อยืดสีดำมันก็กระเพื่อมเด้งดึ๋งดั๋งไปมาด้วย ได้แต่แอบคิดในใจเด็กสาวสมัยนี้มันโตไวจัง โตสุด ๆ เลย เห็นแล้วก็ร้องดังๆ ในใจว่าเ_ี่ยนว้อยยยยย เ_ี่ยนจริงๆๆๆ แต่ก็มองมากไม่ได้เดี๋ยวน้องลินลี่ใ
เราทั้งคู่วิ่งกันต่ออีกนิดก่อนจะมานั่งพักเหนื่อย และพูดคุยกันอีกเล็กน้อยจากนั้น น้องลินลี่ก็ชวนผมไปที่บ้านเธอเพราะเธออยากให้ผมพบกับคุณแม่ของเธอ ซึ่งผมก็ไม่ปฏิเสธอีกอย่างก็ไม่รู้จะไปไหนด้วย กลับบ้านไปก็ต้องอยู่คนเดียว ผมกับเธอจึงเดินไปคุยกันไปเรื่อย ๆ แต่ทว่า….ทางกลับบ้านของน้องลินลี่มันดูแปลก ๆ มันดูคุ้นตาจังมันเหมือนกับทางกลับบ้านผมเลยนี่หว่า….คิดในใจว่า อ้าว อยู่แถวบ้านผมเองเหรอดีจัง แบบนี้คนได้เจอน้องบ่อย ๆ แต่พอเดินต่อมาอีกสักพักจึงได้รู้ว่า…..- -ไม่ใช่แค่อยู่แถวบ้านนี่หว่าแต่
O_0 บ้านอีหนูนี่อยู่ข้างบ้านผมเลยไม่ใช่เหรอ…!!
จบตอน