Saturday - วันเสาร์
ศาลพระภูมิ...สิ่งต้องห้ามคนวันนี้
อยากเจอดี...ลองจดจ้องแล้วเอ่ยท้า
เมื่อกลับบ้าน...ถ้าหมาหอนยามหลับตา
จงรู้ไว้...ผีตามมา...ฆ่าหักคอ!
เสียงบิดมอเตอร์ไซค์ของกลุ่มเด็กแว้นกลุ่มหนึ่งแล่นฝ่าความมืดเข้ามาจอดบริเวณซอยร้างใจกลางเมืองหลวงในยามราตรี เส้นทางลึกลับที่น้อยคนนักจะรู้ว่ามันสามารถเป็ทางลัดไปออกถนนเส้นใหญ่ๆ ได้ แต่กระนั้น...ด้วยเพราะความเปลี่ยวร้างและวังเวง มิหนำซ้ำยังเป็ที่ตั้งของสุสานศาลพระภูมิ จึงทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะมาใช้เส้นทางเส้นนี้หากไม่จำเป็
เสียงพูดคุยกันเอะอะโวยวายตามประสาวัยรุ่นดังขึ้น หญิงสาวหลายคนที่นั่งซ้อนท้ายนุ่งกางเกงสั้นกุดจนเห็นขาอ่อนและแต่งหน้าหนาเสียจนแก่กว่าวัย เช่นเดียวกับคนขี่มอเตอร์ไซค์ที่ต่างก็ไว้หนวดไว้เคราเพื่อทำให้ตัวเองดูน่าเกรงขามและดูเจ๋งในสายตาของผู้พบเห็น ทั้งๆ ที่ความจริงมันไม่ใช่ภาพลักษณ์ที่ดูดีเลยสักนิดเดียว!
“แถวนี้แหละ เมื่อเดือนก่อนกูฟังรายการผีของพี่เต้ย เขาบอกว่าแถวนี้เป็สุสานศาลพระภูมิ พวกผีห่าซาตานมาสิงกันอยู่เยอะแยะ แหม...กูล่ะอยากเห็นจริงๆ ว่าผีหน้าตาเป็ยังไง ถ้าเจอจะขอถ่ายคลิปไปอัพโห
ลดลงยูทูปให้ดังไปเลย” หัวโจกร่างผอมกะหร่องพูดจบก็หัวเราะร่วน พวกลูกน้องรีบหัวเราะตาม...นายว่าขี้ข้าพลอย!
“แล้วเอาไงต่อลูกพี่” ลูกน้องร่างเล็กหันมาเอ่ยถาม ดูท่านมเพิ่งแตกพานมาได้ไม่กี่ปีก็มีท่าทีกร่างเกินตัว หัวหน้ากลุ่มยกบุหรี่ขึ้นจุดแล้วสูบเอามะเร็งเข้าปอดก่อนจะสั่งให้ดำเนินการตามที่ได้ตกลงกันไว้
“เอาของเซ่นมา เดี๋ยวกูจะเชิญผีมาเอง พวกมึงจับตาดูให้ดี ถ่ายวิดีโอไว้ด้วย เผื่อเจอช็อตเด็ด”
พอหัวหน้าพูดจบลูกน้องก็รีบเปิดถุงพลาสติด หยิบถาดที่ใส่ของเซ่นอันประกอบไปด้วยขนมถ้วยฟู ไข่ต้มและไก่ต้ม วางลงตรงหน้าศาลพระภูมิใต้ต้นโพธิ์ต้นใหญ่ แฟนสาวกุลีกุจอหยิบธูปขึ้นมาหนึ่งดอกแล้วจุดไฟส่งให้กับคนรัก หัวหน้ากลุ่มยักคิ้วทำเก่งแล้วพนมมือขึ้น ก่อนจะเอ่ยท้าพวกิญญาสัมภเวสีที่สิงสถิตอยู่แถวนั้นให้ออกมาปรากฏตัว
“ข้าพเ้าเอาของเซ่นมาถวาย ถ้าิญญาแถวนี้มีจริง ขอเชิญมากินของเซ่นไว้ด้วยเถิด...สาธุ”
ทันทีที่เขากล่าวจบก็เกิดลมแรงหอบใหญ่พัดเข้ามาจนทำให้เศษใบไม้บริเวณนั้นปลิวว่อน ยอดของต้นโพธิ์เอนไหวไปตามแรงลม แก๊งเด็กแว้นมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เริ่มรู้สึกถึงลางร้าย
“ออกมาสิ ไอ้พวกผีไม่มีศาล ออกมาให้กูเห็นหน่อยว่าพวกมึงหน้าตาเป็ยังไง!” ลูกพี่ขาโจ๋ยังคงกร่างไม่เลิก เขาะโขึ้นฟ้าแข่งกับเสียงลมที่กำลังหวีดไหว ลูกสมุนต่างพากันมองรอบตัวด้วยความหวาดระแวง เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติที่กำลังจะเกิดขึ้น ทันใดนั้นก็มีเสียงสวบสาบดังขึ้นจากพงหญ้าข้างทาง ยอดหญ้าคาไหวเอนคล้ายกับมีบางสิ่งกำลังแหวกทางเพื่อจะเดินออกมา
แล้วก็เป็จริงอย่างที่คิด ร่างของเหล่าดวงิญญานับร้อยต่างพากันเดินออกมาจากพงหญ้าด้วยสภาพที่ ‘ไม่น่าดูนัก’ เหล่าบรรดาเด็กแว้นต่างพากันตาเหลือก แหกปากโวยวาย ก่อนจะพากันสตาร์ทมอเตอร์ไซค์แล้วบิดหนีไปทันทีโดยไม่สนใจรุ่นพี่ที่กำลังยืนมองสิ่งสิ่งนั้นด้วยความตกตะลึง!
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด...”
สาวที่ซ้อนมากับหัวหน้าแก๊งกรีดร้องก่อนจะวิ่งหนีออกไปอีกทาง ขณะที่แฟนหนุ่มได้แต่ยืนขาแข็ง ก้าวเท้าไปไหนไม่ออก ดวงตาของเขาเบิกโพลงขึ้นเมื่อเงาสีดำเงาเ่าั้เดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่ิญญาร้ายต่างพากันเข้ามารุมทึ้งร่างของชายหนุ่มที่แหกปากร้องลั่นขอชีวิต
“ช่วยด้วยยยยยยยยยย...ใครก็ได้ช่วยด้วยยยยยยยยยย...”
เสียงร้องโหยหวนนั้นดังแข่งกับเสียงฟ้าร้องคำราม แต่เพียงแค่ไม่นาน...เสียงร้องของคนลองดีก็เงียบหาย ท้องฟ้าสงบลงอย่างง่ายดายราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
รุ่งเช้าวันต่อมา บนหน้าหนังสือพิมพ์กรอบเล็กๆ ทางด้านขวามือก็ปรากฏข่าวหนึ่งขึ้น
‘พบศพเด็กวัยรุ่นตายสยองบนต้นโพธิ์
หน้าอกถูกกิ่งไม้เสียบจนทะลุ
ตำรวจยังหาสาเหตุการตายไม่พบ!’