[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

“ หวังว่าเราจะไม่ได้เอาชีวิตรอดหลังจากกลับโลกนะ นางฟ้าคงไม่ปล่อยอะไรแผลงๆใส่เราหรอกใช่ไหม ”

ยอร์ชมองไปยังเพื่อนร่างใหญ่ อีกฝ่ายเดินเข้ามานั่งข้างๆพลางพูดด้วยใบหน้าไม่สบายใจ ถึงแม้ทุกคนจะอยู่ในหอประชุมแต่สามารถหยิบจับโทรศัพท์ที่วางอยู่บนฟูกนอนของตนเองมาตรวจสอบสิ่งต่างๆได้  คอปเปอร์จึงเห็นข่าวนางฟ้าที่ปรากฎตัวขึ้นมาทั่วโลกจนรู้สึกกังวล กลัวว่ามันจะเชื่อมโยงกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในอเวคเคนโซน

“ หวังว่ามันจะมาแค่ดูแล้วก็ไปนะ ฉันไม่อยากวิ่งหนีอีกแล้ว เหนื่อย ”

เจฟเดินมานั่งข้างๆก่อนจะแย่งถุงขนมจากมือของคอปเปอร์ ไม่นานฮาร์ทที่ตรวจสอบร่างกายเสร็จแล้วได้เดินมานั่งร่วมวง

“ ในร่างกายมีสิ่งผิดปกติไหม ” ยอร์ชได้ยินคำถามจากฮาร์ทจึงส่ายหน้า คอปเปอร์และเจฟจึงส่ายหน้าเช่นเดียวกัน ไม่มีไวรัสหรือเชื้อผิดปกติติดตัวพวกเขามาด้วย ตอนนี้จึงปลอดภัย

“ มีอะไรเหรอ ”

“ เปล่าแค่ถาม  ว่าแต่ยอร์ช นายดังไม่น้อยเลยนะในระหว่างที่เราถูกส่งไปยังพื้นที่อเวคเคนโซน ” เจฟพึ่งนึกบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงเลิกคิ้วแล้วหันมองไปยังเพื่อน เมื่อครู่เขาได้เข้าไปตรวจสอบนางฟ้าแต่กลับเห็นคนพูดถึงเพื่อนตัวเองผ่านตาเล็กน้อย เขาสนใจนางฟ้าจึงไม่ได้กดเข้าไปดู

“ เออใช่ แกทำได้ยังไงยอร์ช ” คอปเปอร์อยากรู้จึงเป็นอีกคนที่ถาม

“ ก็ไม่ได้ทำอะไรยุ่งยากเลยนะ แค่ติดตั้งกล้อง เปิดใช้งานสกิล แล้วก็พูด ”

“ งั้นแสดงว่าเวลาเกือบเดือนที่ผ่านมา แกขอความช่วยเหลือจากคนบนโลกได้น่ะสิ น่าอิจฉา ฉันต้องหลบซ่อนราวกับหมูตัวน้อยๆ ทั้งหนาว ทั้งกลัว ”

“ แกเนี่ยนะตัวน้อยๆ ให้ตายเหอะคอปเปอร์ ถ้าบอกว่าแกเป็นลูกช้างน่าจะเหมาะกว่า แต่ก็นะ  การถ่ายทอดสดไม่ได้ทำให้ฉันเอาตัวรอดง่ายขึ้นหรอก หลายอย่างไม่มีใครรู้เกี่ยวกับมันเลย เช่นพื้นที่ที่เปลี่ยนแปลงกระทันหัน กว่าจะได้ข้อมูลฉันตกอยู่ในพื้นที่นั้นไปแล้ว เช่นฝนที่ตกลงมาเป็นสีดำ ”

“ ฉันก็เจอ ว่าแต่เพื่อนใหม่แกสวยจัง ”

“ ไหนๆ ขอฉันดูบ้าง ” เจฟรีบเดินไปยืนด้านหลังคอปเปอร์แล้วส่องดูใบหน้าของผู้หญิงสองคนที่อยู่ในวีดีโอภายในช่องของยอร์ช เขาขออนุญาตพวกเธอทั้งสองแล้วว่าจะขอลงใบหน้า เพื่อแลกกับการที่เขาจะพาทุกคนหนี 

“ คนนี้คือฮาโมนี่ ครอบครัวของเธอน่าจะรวยมากๆ เธอมาจากอเมริกา ส่วนคนนี้คือสาวสวยจากออสเตรเลีย ฉันไม่รู้ว่าครอบครัวเธอเป็นยังไง ว่าแต่แกไม่ถามเพื่อนชายอีก 2 คนล่ะ ”

“ ไม่ล่ะ ฉันไม่ชอบไม้ป่าเดียวกัน ” เจฟหัวเราะเบาๆหลังจากได้ยินคำตอบจากคอปเปอร์

“ ว่าแต่ยอร์ช แกเลเวล 9 จริงเหรอ ฉันเห็นข้อมูลแกจากเจ้าหน้าที่ผ่านๆตา ” เจฟเป็นคนพูด

“ ใช่ ทีมของฉันเลเวล 9 ทั้งหมด พวกแกเลเวลเท่าไหร่ ”

“ 4 ” คอปเปอร์บอกเลเวลของตนเอง นับว่าเป็นเลเวลที่สูงไม่น้อยเมื่อเทียบกับปีก่อนที่มีเลเวลสูงสุดคือ 5 

“ ฉันเลเวล 4 เหมือนกัน ทุกครั้งที่ฉันป้องกันการโจมตีจากมอนสเตอร์จะได้ส่วนแบ่งจากเพื่อนร่วมทีม เลเวลก็เลยขึ้นเยอะเป็นพิเศษ ”

“ ฮาร์ทแกล่ะ ”

“ ฉันเลเวล 5 ทีมของฉันพาลอบสังหารมอนสเตอร์ที่ออกมาจากเขต 3 เลเวลก็เลยสูงหน่อย ”

ยอร์ชไม่แปลกใจเลยที่เพื่อนของเขาเลเวลสูงเพราะแต่ละคนมีอาชีพหายาก คอปเปอร์ได้อาชีพผู้ใช้ธนูโลหิต ฮาร์ทได้อาชีพนักฆ่าราตรี เจฟได้อาชีพผู้ใช้โล่แห่งความตาย

อาชีพของพวกเขาทั้ง 3 เทียบเท่าอาชีพของฮาโมนี่ แต่การที่รอดชีวิตมาได้ หมายความว่าคนอื่นในทีมจะต้องมีอาชีพระดับเดียวกัน 

“ มีคนตายเยอะไหม ”

ยอร์ชอยากรู้ว่ามีคนตายเยอะหรือเปล่า ตลอดการวิ่งหนีนกน้ำแข็งเขาและเพื่อนได้วิ่งไปรอบๆเขต 3 และเขต 2 สิ่งที่เห็นไม่ใช่นักเรียนที่มีชีวิตรอด แต่เป็นศพของพวกเขาถูกตัดแขนขาขาด บางร่างเหลือเพียงแค่ชิ้นส่วนเล็กๆเช่น มือ นิ้วเท้า และอวัยวะภายใน

จากสีหน้าของคอปเปอร์ทำให้เขารู้ว่ามีคนตายมากไม่น้อย เจฟและฮาร์ทแสดงสีหน้าไม่ต่างกัน  หากให้เขานำจำนวนเพื่อนร่วมรุ่นที่อยู่ในหอประชุมมาเปรียบเทียบกับโรงเรียนอื่นๆทั่วโลก

ถ้าหากว่าการเข้าไป 600 คนแต่กลับออกมาไม่ถึง 100 คน การเอาชีวิตรอดในครั้งนี้อาจจะเป็นครั้งที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์

“ มีใครที่ผู้ปกครองมารับให้แยกไปทางขวา ส่วนใครจะเดินทางไปเจอผู้ปกครองที่ศูนย์อพยพให้แยกไปทางซ้าย ทหารจะนำพวกเธอไปส่งยังศูนย์หลบภัยต่างๆเอง ”

ผู้อำนวยการป่าวประกาศให้นักเรียนทุกคนได้ทราบ หลายคนยังคงตกใจเพราะเพื่อนที่คุยกันเมื่อ 29 วันก่อนหายไป หลังจากได้รับการปลุกพลังพวกเขาก็ถูกส่งเข้าสู่อเวคเคนโซน ยังไม่มีเวลากินข้าวด้วยกันเลยสักครั้งกลับต้องมาตายก่อน

ยอร์ชเปิดดูโทรศัพท์ แม่ของเขาทิ้งข้อความเอาไว้ให้เขาหลบไปยังศูนย์หลบภัยใกล้บ้าน ส่วนตัวของเธอยังคงอยู่โรงพยาบาลเตรียมตัวรักษาผู้ป่วยในระหว่างที่นางฟ้าปรากฎตัว

“ นึกว่าพวกแกจะแยกไปทางขวา ”  ยอร์ชเห็นเพื่อนนั่งอยู่ที่เดิมเขาจึงรู้ว่าครอบครัวของพวกเขาคงไปรอที่ศูนย์อพยพกันทั้งหมดแล้ว เพียงแต่ว่าเขาลืมบางอย่างจึงเดินเข้าไปหาเจ้าหน้าที่สมาคมฮันเตอร์ ก่อนจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เก็บมาจากพื้นที่อเวคเคนโซน

“ ตามฉันมา ”

คอปเปอร์มองเพื่อนที่เดินไปกับเจ้าหน้าที่ ราวกับว่ามีบางอย่างไม่สามารถเปิดเผยให้เห็นได้ เขาจึงรอให้เพื่อนกลับมาตอบคำถามพลางชะโงกหน้าออกไปนอกหอประชุมเพื่อดูว่านางฟ้าขยับตัวหรือยัง เธอยังคงยืนนิ่งอยู่บนฟ้าเช่นเดิม โดยมียานรบจากหน่วยงานต่างๆบินเวียนวน

“ ผมเจอพวกเขาเพียงเท่านี้ ”

“ อืม นายทำดีมาก ทางเราจะผสานกับสมาคมฮันเตอร์ของแต่ละประเทศเพื่อส่งพวกเขากลับบ้าน นายกลับไปรวมกับเพื่อนได้แล้ว รถน่าจะมาถึงแล้ว ”

ยอร์ชมองไปยังห่อผ้าสีขาวที่เขาซื้อมาจากระบบเพื่อห่อศพเอาไว้ จำนวนคนที่เขาเจอมีทั้งหมด 68 คน นอกจากนี้เขาไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีหรือไม่  หากยังมีชีวิตอยู่คงจะหลบอยู่ที่ไหนสักแห่งโดยที่เขาก็ตรวจหาไม่พบ แต่ถ้าหากตายไปแล้วคงจะถูกกินไปทั้งร่าง

“ เด็กๆ ขึ้นรถเร็วเข้า เราจะเดินทางกันแล้ว ”

นักเรียน ม.6 ทั้ง 53 คนเดินขึ้นรถ อีก 32 คนเดินแยกตัวไปยังหน้าโรงเรียนโดยมีทหารคอยคุ้มกัน พวกเขามีผู้ปกครองเดินทางมารับตัวจึงต้องแยกออกไป

หลังจากขึ้นรถทหาร ยอร์ชไม่ลืมนำโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาเชื่อมต่อเครือข่าย  สกิลไลฟ์สตรีมทำให้เขาพูดคุยกับคนที่เข้ามาในช่องได้ แต่การจะหาข้อมูลที่รวดเร็วอย่างไรการเชื่อมต่อเครือข่ายด้วยโทรศัพท์มือถือยังถือว่าดีกว่า

“ รถจอดเต็มถนนเลย ราวกับว่าวันสิ้นโลกมาถึงแล้ว ”

บนใบหน้าของเจฟเต็มไปด้วยความกังวล ทั้งๆที่เขาเป็นคนอารมดียิ้มง่าย ภาพที่เห็นสองข้างทางคือรถจำนวนมากถูกจอดทิ้งเอาไว้ โดยเหลือพื้นที่กลางถนนให้รถของทางการได้แล่นผ่าน

ผู้คนที่กำลังเดินอยู่ข้างทางเหลือน้อยเต็มทน แต่ละคนแบกของเต็มหลัง ถึงแม้จะดูหนักพวกเขากลับยกได้สบายๆเพราะผ่านการปลุกพลังมาแล้ว

แต่ละคนที่มองเห็นล้วนแล้วกำลังมุ่งหน้าไปยังศูนย์หลบภัย ยอร์ชเห็นว่าทหารไม่ได้ละเลยคนที่กำลังเดินอยู่บนถนนจึงหยุดรถคันหลังให้ประชาชนขึ้นไป

“ นั่นเหรอนางฟ้า ”

ร่างสูงใหญ่ไม่สามารถวัดความสูงที่แท้จริงได้ปรากฎเหนือน่านฟ้า สิ่งที่อยู่ในผ้าคลุมสีขาวปิดหน้าปิดตาจึงไม่รู้ว่าข้างในมีรูปลักษณ์เช่นไร รู้เพียงแค่ว่าปีกด้านหน้ามีสีทองสว่างไสวราวกับว่ามันสร้างมาจากทอง 

ดวงตาที่เคยบอกว่าเปล่งแสงสีแดงก่อนจะมีการเคลื่อนไหวในอดีตถูกปกปิดเอาไว้ นางฟ้าในตอนนี้ไม่ต่างจากลูกบอลลูนยักษ์ที่ลอยเด่นอยู่เหนือเมือง

ยอร์ชประหลาดใจไม่น้อยเพราะทุกคนที่อยู่ทั่วประเทศไทย สามารถมองเห็นนางฟ้าตัวนี้ได้ โดยที่ขนาดของมันเท่ากันทั้งหมด

ไม่ว่าจะอยู่ใกล้ๆหรืออยู่ไกล หรืออยู่ภาคเหนือยังมองเห็นนางฟ้าราวกับว่ามันลอยอยู่เหนือหัวของตนเอง สิ่งที่แต่ละภาคมองเห็นคือทิศทางการยืนของมัน

ภาคใต้มองเห็นด้านหลัง ภาคเหนือมองเห็นด้านหน้า ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเห็นหน้าทางฝั่งขวา ส่วนทิศตะวันออกเห็นทางฝั่งขวามือของนางฟ้า

“ มันคืออะไรกันแน่นะ ”

ยอร์ชถ่ายวีดีโอแล้วตัดต่อคลิปนางฟ้าลงไปในช่องของเขา ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมไลฟ์สดช่องจักรวาลค้างเอาไว้เผื่อมนุษย์ต่างดาวจะรู้จักนางฟ้าเหล่านี้.