เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

        ในดันเจี้ยนลับหวังเฉินกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความคาดหวัง รอคอยการปรากฏตัวของเหล่าสัตว์อสูร

        ตอนนี้เขาอยู่ในพื้นที่กว้างขวางโล่งโจ้ง ไม่มีสิ่งกีดขวางใดๆ

        พื้นดินเป็นสีแดงเข้มมีร่องรอยของการต่อสู้รุนแรงหลงเหลืออยู่

        หลังจากหวังเฉินสังเกตอย่างละเอียดเขายังคงได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ

        เขาคาดเดาว่าสีแดงเข้มเหล่านั้นน่าจะเกิดจากเลือดจำนวนมากที่ซึมลงไป

        “โฮก โฮก โฮก!!”

        ในขณะที่เขากำลังสำรวจไปรอบๆเสียงคำรามที่ป่าเถื่อนก็ดังก้องขึ้นในหู

        ตึงตึง ตึง!!

        วินาทีถัดมาเสียงฝีเท้าที่ดังสนั่นก็ดังขึ้นพร้อมกัน ฝุ่นควันฟุ้งตลบไปทั่วบริเวณไกลๆเหล่าสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

        ในเวลาเดียวกัน...

        [คลื่นอสูรระลอกแรกกำลังจะเริ่มขึ้น สัตว์อสูรจำนวนห้าสิบตัวผู้ท้าชิงโปรดเตรียมตัวให้พร้อม!]

        เสียงแจ้งเตือนจากดันเจี้ยนลับก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน

        “ในที่สุดก็มาแล้ว!”

        เมื่อเห็นกองทัพอสูรที่กำลังรุกคืบเข้ามาอย่างรวดเร็วดวงตาของหวังเฉินก็เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นในทันที

        “กี๊ซ! / หงิง!”

        เจ้าตัวเล็กทั้งสองสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของเขาจึงร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว

        ปิงชิงกระพือปีกขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที

        “โฮก!”

        เสียงคำรามของมังกรดังก้องขึ้นมันเปิดฉากการต่อสู้ทันที

        ส่วนเจ้าตัวเล็กซูซูก็กระโดดขึ้นไปบนหัวของหวังเฉินหางทั้งเก้าโบกสะบัดไปมาราวกับจะไม่ยอมแพ้

        จิ้งจอกเก้าหางเทวะและพญามังกรเหมันต์นั้นแตกต่างกันหากยังไม่ถึงวัยผู้ใหญ่ เว้นแต่จะเปิดใช้งานทักษะพิบัติเก้าหางล้างโลกมิฉะนั้นร่างกายจะคงอยู่ในสภาพตัวเล็กแบบนี้

        เมื่อเจ้าตัวเล็กทั้งสองพร้อมเหล่าสัตว์อสูรห้าสิบตัวที่เร่งรุดเข้ามาก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหวังเฉินอย่างชัดเจน

        พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสองเมตรรูปร่างคล้ายแมวตัวใหญ่ที่ยืนสองขาได้

        พวกมันมีฟันที่แหลมคมและกรงเล็บที่คมกริบเมื่อหายใจออกมาก็มีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งพุ่งเข้าใส่หวังเฉินและเจ้าตัวเล็กทั้งสอง

        “ภูตแมว?”

        เมื่อเห็นอสูรเหล่านี้ปรากฏขึ้นหวังเฉินก็ร่ายทักษะสำรวจทันที

        [สัตว์อสูร: ภูตแมวอำมหิต]

        [เลเวล: 50]

        [รูปแบบการต่อสู้: โจมตีระยะประชิด]

        [ทักษะ: ขย้ำ, พุ่งชน, กรงเล็บกระชาก]

        [ประเภท: ทั่วไป]

        ...

        “เริ่มต้นก็เลเวล 50 เลยหรือ?”

        เมื่อเห็นข้อมูลที่ทักษะสำรวจส่งกลับมาใบหน้าของหวังเฉินก็เผยรอยยิ้ม

        นี่คือกล่องของขวัญประสบการณ์เคลื่อนที่ชัดๆ!

        สวบสวบ สวบ!!

        ในขณะที่หวังเฉินกำลังตื่นเต้นภูตแมวที่วิ่งเข้ามาก็โอบล้อมเขาไว้ทันที จากนั้นก็เปิดฉากโจมตีโดยไม่ลังเล

        “โฮกกก!!”

        ในเวลานั้นเองซูซู จิ้งจอกเก้าหางเทวะที่หมอบอยู่บนหัวของเจ้านาย ก็พลันส่งเสียงคำราม

        มนต์เสน่ห์พันปี!

        วี้ดวี้ด วี้ด!!

        คลื่นเสียงในเวลานี้ถูกย้อมด้วยออร่าสีชมพูอ่อนปกคลุมพื้นที่หลายสิบเมตรในทันที ครอบคลุมภูตแมวทุกตัว

        “กรร?”

        ภูตแมวที่กำลังจะเปิดฉากโจมตีก็พลันกระสับกระส่ายชะงักฝีเท้าลง

        “กรร กรร กรร!!”

        ดวงตาของพวกมันปรากฏประกายสีชมพูอ่อนประหลาดพลันหันมองเพื่อนร่วมฝูงด้วยเสียงคำรามที่บ้าคลั่ง

        จากนั้น

        ชิ้งชิ้ง ชิ้ง!!

        พวกมันก็เปิดฉากโจมตีเพื่อนร่วมพวกโดยไม่ลังเล

        [สัตว์อสูรระลอกแรกตายทั้งหมด!]

        [10วินาทีต่อมา สัตว์อสูรระลอกที่สองจะมาถึงผู้ท้าชิงโปรดเตรียมตัวให้พร้อม!]

        ...

        “???”

        เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังก้องในหูหวังเฉินก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

        “ซูซู!”

        “แกช่วยเหลือพวกมันให้ฉันบ้างได้ไหม?”

        หวังเฉินอุ้มจิ้งจอกเก้าหางเทวะซูซูที่อยู่บนหัวลงมาในอ้อมแขนด้วยสีหน้าจนปัญญา

        ฉันกำลังเตรียมตัวจะเปิดฉากสังหารแล้วนะ!

        แต่แกกลับใช้ทักษะเดียวทำให้ภูตแมวเหล่านี้ฆ่ากันเองหมดเลยหรือ?

        เร็วเกินไปแล้ว!!!

        หวังเฉินพึมพำในใจแววตาของเขาเผยความตกตะลึงเล็กน้อย

        การเปิดฉากโจมตีครั้งแรกของเจ้าตัวเล็กนี้ทำให้เขาประหลาดใจเป็นอย่างมาก

        ทักษะมนต์เสน่ห์พันปีนี้เป็นทักษะเทพที่ใช้จัดการกับเหล่าอสูรระดับทั่วไปจริงๆ!

        “หงิง!”

        เมื่อได้ยินคำพูดของเจ้านายซูซูโบกหางด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ ราวกับกำลังบอกว่าฉันเก่งมาก รีบชมฉันเร็วเข้า!

        แต่ความภาคภูมิใจของมันยังไม่ทันได้ต่อเนื่องถึงหนึ่งวินาทีก็ถูกพี่ใหญ่อย่างปิงชิงกดดันอย่างโหดเหี้ยม

        กรงเล็บมังกรที่เย็นเยียบราวผลึกน้ำแข็งของปิงชิงพลันยื่นเข้ามาเพียงสองนิ้วก็หนีบร่างของซูซูขึ้นสูงลิ่ว

        ...

        “บัดซบ!”

        “เกิดอะไรขึ้น?”

        “ทำไมมันถึงได้เร็วขนาดนี้?”

        “...”

        ท่ามกลางเหล่านักศึกษารุ่นพี่ที่รายล้อมจัตุรัสหนึ่งในนั้นพลันอุทานออกมาอย่างไม่น่าเชื่อ ดวงตาแทบจะถลนออกมา

        เขาเห็นตัวเลขที่ปรากฏในช่องตารางบนหน้าจอเปลี่ยนจากหนึ่งเป็นสองทันที

        เมื่อได้ยินเสียงอุทานของเขาผู้คนรอบข้างก็หันไปมองตามสายตาของเขาทันที

        แล้วก็เห็นช่องของหวังเฉินพอดี

        “เฮือก!”

        วินาทีต่อมาอากาศรอบจัตุรัสแทบจะถูกคนกลุ่มนี้หายใจเข้าไปจนหมด

        ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยสีหน้าไม่น่าเชื่อราวกับได้เห็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อที่สุดในโลก

        “โกหกน่า!”

        “ตั้งแต่คลื่นอสูรระลอกแรกปรากฏขึ้น ยังไม่ถึงสิบวินาทีก็ถูกสังหารหมดแล้ว!”

        “เป็นไปได้ยังไงที่จะเร็วขนาดนี้? ภูตแมวห้าสิบตัวแม้จะยืนอยู่เฉยๆ ให้ฟัน เวลาก็ยังไม่พอสิบวินาทีเลยนะ!!!”

        “...”

        เหล่านักศึกษารุ่นพี่ต่างพึมพำกับตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อสีหน้าของพวกเขาสลับซับซ้อนอย่างยิ่ง

        หวังเฉินผ่านคลื่นระลอกแรกได้พวกเขาไม่ประหลาดใจเลย เพราะการที่เขาได้เข้ามหาวิทยาลัยเหยียนหลงแถมยังเป็นอันดับหนึ่งของมณฑล ย่อมต้องมีความสามารถอยู่บ้าง

        การจัดการกับภูตแมวเลเวล50แค่ห้าสิบตัว ย่อมไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

        แต่การที่เขาจัดการได้เร็วขนาดนี้กลับเกินความคาดหมายของพวกเขา

        ต้องรู้ว่าทุกคนในที่นี้ไม่ว่าจะเป็นใคร เมื่อตอนที่เข้าดันเจี้ยนลับนี้ครั้งแรกสมัยเรียนปีหนึ่งก็ไม่มีใครสามารถจัดการกับภูตแมวเลเวล 50 กลุ่มนี้ได้เร็วเท่าหวังเฉิน

        “บัดซบ... นี่มันถึงขั้นท้าทายสวรรค์เชียวนะ!!”

        บนแท่นสูงอาจารย์ทั้งสามคนของสามวิทยาลัยก็มองตาค้าง ซุนเหมียวผู้มีอารมณ์อ่อนโยนก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

        เธอเพิ่งกะพริบตาแค่สองครั้งปรากฏว่าหวังเฉินจัดการกับอสูรระลอกแรกทั้งหมดเรียบร้อยแล้วหรือ?

        “พวกคุณมีใครจดสถิติไว้บ้าง? เขาใช้เวลานานเท่าไร?”

        ในเวลานี้เธอหันหลังกลับอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์แล้วจ้องมองอาจารย์จ้าวแห่งคณะประจัญยุทธ์ที่เตรียมพร้อมไว้ก่อนหน้านี้อย่างดุดัน

        “แปดวินาที!”

        อาจารย์จ้าวที่กำเครื่องจับเวลาไว้ในมือตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย

        บอกตามตรงเขาก็ตกใจเหมือนกัน!

        แม้ว่าเขาจะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่าหวังเฉินจะทำผลงานได้โดดเด่นในดันเจี้ยนลับแต่เขาก็ไม่คาดคิดว่าจะโดดเด่นถึงเพียงนี้!

        ตอนที่เขากดปุ่มหยุดเครื่องนับเวลาเขารู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น!

        แปดวินาที!

        นั่นคือภูตแมวห้าสิบตัวไม่ใช่หนูห้าสิบตัว!

        “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!”

        “นี่ต้องเป็นทักษะพรสวรรค์ของจิ้งจอกเก้าหางแน่ๆ!”

        “พวกคุณดูสิ! การมีสัตว์อสูรที่ทรงพลังขนาดนี้ถ้าหวังเฉินไม่เข้าคณะเวทศาสตร์ของเรา ก็คงเป็นเรื่องน่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง!!”

        อาจารย์สาวสวยจากคณะเวทศาสตร์ตอนนี้ตื่นเต้นจนตบหน้าขาซ้ำๆจนแดงก่ำไปหมด

        งดงามจริงๆ!

        เพิ่งทำพันธสัญญาไปแล้วใช้งานเพียงทักษะเดียวก็สามารถล่อลวงภูตแมวห้าสิบตัวให้ฆ่ากันเองได้

        จิ้งจอกเก้าหางตัวนี้หวังเฉินคนนี้ ช่างมีบุญสัมพันธ์กับคณะเวทศาสตร์ของพวกเธอจริงๆ!

        อย่างไรก็ตามสิ่งที่อาจารย์เหล่านี้ไม่รู้ก็คือ ความตกตะลึงที่หวังเฉินนำมาให้พวกเขานั้นเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น