เมื่อเว่ยชิงหลงพอจะรู้ราคาของโสมป่ากับเห็ดหลินแล้ว ก็ได้ให้ทหารองครักษ์นำไปขายทั้งหมดพร้อมกับหมีป่าและเสือ โดยให้ทหารองครักษ์สิบนายนำไปขายที่เมือง
จากนั้นเว่ยชิงหลงก็ให้ทหารองครักษ์ที่เหลือแล่เนื้อสัตว์ที่ล่ามาได้ เพื่อให้มารดาทำอาหารในตอนเช้า
“ทหารองครักษ์”
“ขอรับนายน้อย”
“เ้ามีความสามารถอะไรบ้างที่ข้าพอจะรู้”
“นายน้อยนอกเหนือจากการต่อสู้พวกเราเหล่าทหารองครักษ์สามารถซ่อนตัวตนมิให้ใครพบเห็นได้ขอรับ”
หลังจากที่พวกเ้าแล่เนื้อสัตว์เสร็จ ให้พวกเ้าซ่อนตัวตนในทันที หากข้าไม่เรียกก็ไม่ต้องออกมา
“ขอรับนายน้อย”
“ลูกแม่ แม่ฝากเ้าดูแลน้องหน่อย”
“ท่านแม่ทหารองครักษ์ได้แล่เนื้อสัตว์ออกมาบ้างส่วนแล้ว ท่านแม่สามารถนำไปทำอาหารได้เลยขอรับ”
“เอาเนื้อหมูป่า กับไก่ป่า ให้กับมารดาข้า”
“ขอรับ”
ครึ่งชั่วยามต่อมา…
หลังจากที่เว่ยชิงหลงกินอาหารเสร็จแล้ว ก็มานั่งรอว่าทหารองครักษ์จะได้เงินตำลึงมามากน้อยเพียงใด
“พี่สี่ มาแล้วขอรับ”
เว่ยชิงหลงเห็นทหารองครักษ์นำหีบเข้ามาหนึ่งหีบ
“นายน้อยเรียบร้อยแล้วขอรับ”
“ขายได้ตำลึงเงินมาเท่าใด”
เสือสามตัวทางการรับซื้อสี่สิบตำลึงทอง หมูป่าสองตัวทางการรับซื้อหกสิบตำลึงทอง ส่วนโสมป่ากับเห็ดหลินจือทางร้านขายยาในเมืองรับซื้อทั้งหมดให้ราคาแปดพันห้าร้อยตำลึงทองขอรับ
“ดีมาก ขอบใจพวกเ้าทุกคน”
“ขอรับนายน้อย”
“ท่านแม่ พวกเราย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองกันดีหรือไม่ขอรับ”
“จะไม่อันตรายเกินไปหรือลูกแม่ ”
“ท่านแม่ลูกมีทหารองครักษ์จำนวนมิได้มีเพียงเท่านี้ หากท่านแม่กังวล เช่นนั้นให้ลูกซื้อที่ดินแล้วสร้างที่อยู่อาศัยเองดีหรือไม่”
“อย่างงั้นก็ดีลูก ความปลอดภัยของลูกทั้งสามคนต้องมาก่อน”
“เช่นนั้นลูกจะจัดการในเื่นี้เองขอรับ”
จากนั้นเว่ยชิงหลงก็เดินออกมาจากกระท่อม แล้วเรียกทหารองครักษ์ออกมาจากมิติอีกหนึ่งพันนาย
“คาราวะนายน้อย”
“ข้าจะให้พวกเ้าทั้งหมดออกไปสำรวจพื้นที่ หากเป็พื้นที่ติดกับลำธารก็จะดีไม่น้อย หากเจอพื้นที่ดังกล่าวให้ติดต่อซื้อกับทางการ พวกเ้าไปได้แล้วข้าให้เวลาพวกเ้าห้าวัน”
“ขอรับนายน้อย”
ห้าวันต่อมา…
ตลอดห้าวันมานี้เว่ยชิงหลง ได้ให้ทหารองครักษ์ทั้งห้าสิบนายไปล่าสัตว์และนำไปขายในเมือง ทำให้ได้เงินตำลึงมาเพิ่มสองพันหกร้อยตำลึงทอง
“พวกเ้ากลับมาแล้ว”
“นายน้อยจากการสำรวจมีพื้นอยู่ไม่กี่แห่งที่เหมาะกับการสร้างที่อยู่อาศัย ส่วนพื้นที่ที่มีลำธารตามที่นายน้อย้าอยู่ไกลออกไปร้อยยี่สิบลี้(หกสิบกิโลเมตร)ขอรับ”
“เ้าได้สอบถามทางการหรือไม่”
“ทางการได้แจ้งเงื่อนไขมาว่าหาก้าพื้นที่ในลำธารต้องซื้อพื้นที่โดยรอบด้วยขอรับ”
“แล้วพื้นที่เ่าั้มีกี่หมู่เล่า”
“สองพันหมู่ขอรับนายน้อย”
นั้นมันไม่เท่ากับแปดร้อยกว่าไรเลยไม่ใช่เหรอ ราคาคงแพงน่าดู
“ทางการ้าขายราคาเท่าใด”
“ราคาที่ทางการ้าขายก็คือหนึ่งหมื่นตำลึงทองขอรับนายน้อย”
“พวกเ้าห้านายจงไปซื้อม้ามาสามตัวพร้อมกับรถม้าหนึ่งคัน”
“ขอรับนายน้อย”
เว่ยชิงหลง หยิบเงินตำลึงทองมาหนึ่งร้อยตำลึงทอง แล้วให้ทหารองครักษ์ไปซื้อม้าและรถม้าภายในเมือง เว่ยชิงหลรออยู่ครึ่งชั่วยาม ทหารองครักษ์ก็ได้นำรถม้าหนึ่งคันพร้อมม้าชั้นดีสามตัว
…………………………………………
2 ลี้ เท่ากับระยะทาง 1 กิโลเมตร
16K
