อภินิหารมารฟ้า

หมาป่าขนเทาค่อยๆ ก้าวออกมาจากป่าล้อมรอบเทียนฟางเป็นวงกลม พวกมันมีทั้งหมดแปดตัว ด้วยกัน

บัดนี้แผ่นหลังของเทียนฟาง ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ร่างกายนั้นออกอาการสั่นเล็กน้อย แต่มันหาได้เกิดจากความกลัว หากแต่เกิดจากความรู้สึกตื่นเต้น

เทียนฟางเรียกกระบี่โลหิต ออกมาในทันที

ฝูงหมาป่าขนเทาไม่รอช้า  สองตัวที่อยู่ด้านหน้าของเทียนฟางกระโจนเข้ามาหวังฝากคมเขี้ยวไว้บนร่างของผู้บุกรุก เทียนฟาง จ้องมองก่อนจะก้มตัว และกลิ้งหลบไปทางด้านขวา พลางวาดกระบี่ ออกไปข้างลำตัว ของหมาป่าตัวหนึ่ง

ฉวะ!!!

เลือดสาดกระจาย จากคมกระบี่ เทียนฟางยิ้มมุมปาก ในทีแรกเขาคิดว่าจะยากเย็นกว่านี้ แต่ด้วยความคมของกระบี่โลหิตที่เขาใช้อยู่ตอนนี้ การตัดร่างของหมาป่าขนเทา ก็ไม่ต่างจากการตัดเต้าหู้ เมื่อครู่ เขาแทบจะไม่รู้สึกถึงแรงต้าน ในตอนที่ลงกระบี่เลย เมื่อเห็นพวกพ้องบาดเจ็บฝูงหมาป่าขนเทา ต่างโกรธแค้นมากยิ่งขึ้น พวกมันต่างระดมกำลัง กระโจนเข้าใส่เทียนฟาง อย่างไม่หยุดหย่อน

ฉับ!!!

หัวของหมาป่าตัวหนึ่งถูกสะบั้น ขณะนั้นฝูงหมาป่ามันกระโจนเข้าใส่เทียนฟาง เขากระโดดหลบไปพื้นที่ว่าง แม้ว่า จะมีบางตัวที่บาดเจ็บและถูกสังหาร แต่ฝูงหมาป่าก็ยังคงโจมตีเทียนฟางอยู่อย่างหมายจะแก้แค้น

หลังจากผ่านพ้นไปสองชั่วยาม ในที่สุด เทียนฟาง ก็จัดการ พวกมันได้ทั้งหมด เทียนฟางตัดเอาเนื้อบางส่วนของมันเก็บไว้ นอกเหนือจากโลหิตที่เขาเก็บใส่กระบอกไม้ไผ่แล้ว เขาก็ไม่ได้นำสิ่งใดไปอีก การต่อสู้ครั้งนี้ ได้สร้างประสบการณ์มากมายให้แก่เขา เพราะนี่ถือเป็นครั้งแรกที่เขาต่อสู้กับสัตว์อสูรที่มีมากกว่าหนึ่งตัว อีกทั้งยังเป็น สัตว์อสูร ระดับหนึ่งอีกด้วย

เทียนฟังในตอนนี้ เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโลหิต เขาจึงออกเดินทางต่อเพื่อหาแหล่งน้ำชำระร่างกาย จุดที่เกิดการต่อสู้เมื่อครู่จะดึงดูดสัตว์อสูรนักล่าเข้ามาเพราะกลิ่นของเลือด ขณะที่เทียนฟาง กำลังจะเดินลงไป ยังลำธารเบื้องล่าง เขาก็พลันได้ยินเสียงกรีดร้อง ของคนดังขึ้นมาจากป่าทางด้านซ้าย ของลำธาร เทียนฟางรีบรุดไปยังต้นตอของเสียง ก่อนจะพบกับผู้ชาย 2 คน 1 คนเป็นชายวัยกลางคน รูปร่างกำยำมีบาดแผลเต็มตัว สวมชุดคลุมสีเทาน้ำเงิน ที่บัดนี้ เต็มไปด้วยรอยจากคมดาบและกระบี่ อีกคนหนึ่ง เป็นเด็กที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเทียนฟาง เขาสวมใส่เสื้อผ้าเช่นเดียวกับชายวัยกลางคน

เสียงที่เทียนฟังได้ยินเมื่อครู่ น่าจะเป็นเสียงของชายวัยกลางคน ที่ตอนนี้ใช้มือกุมไปที่แขนซ้ายที่ขาดไป เลือดยังคงไหลริน ออกมาจากบาดแผล ใบหน้าของชายวัยกลางคนซีดเซียว เม็ดเหงื่อผุดออกมาเต็มใบหน้าของเขาร่างที่กำลังและเต็มไปด้วยมัดกล้ามตอนนี้สั่นสะท้านและมีอาการซวนเซ

เทียนฟางจ้องมองไปยังกลุ่มบุคคลเบื้องหน้าของชายวัยกลางคน ทุกคนต่างสวมใส่ ชุดคลุมสีเทา มีสัญลักษณ์แมงมุมอยู่ตรงอกเสื้อ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนกลุ่มนี้ เป็นกลุ่มโจร พวกมันมีทั้งหมด 5 คนด้วยกัน

"ยอมจำนนซะเถอะซุนกวน ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็ต้องตาย วางดาบลงและข้าสัญญา ว่าจะทำให้เจ้าได้ตายอย่างไม่ทรมาน" โจรที่อยู่หน้าสุด พูดขึ้นมา อีกสี่คนที่เหลือ ด้านหลังต่างพากันหัวเราะ เทียนฟาง มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก่อนจะค่อยๆ อ้อมไปทางด้านหลังของกลุ่มโจร

"ต่อให้วันนี้ข้าต้องตกตาย ข้าก็จะขอ ลากพวกเจ้าไปลงนรกด้วย" ซุนกวน เอ่ยขึ้น พร้อมพร้อมกับ พุ่งเข้าใส่โจรที่อยู่ ด้านหน้าสุด เทียนฟางที่ คอยโอกาส อยู่ก่อนแล้ว จึงมุ่งเป้าไปยังโจรที่อยู่ด้านหลังสุด ก่อนจะตวัดดาบด้วยความรวดเร็ว 'หยาดฝนโลหิต มิอาจร่วงหล่นแม้เพียงหยด ดั่งเป็นทัณฑ์สวรรค์ กระบวนท่าที่ 1 ตัดโลหิต'

ฉับ!

ทันทีที่กระบี่วาดผ่าน โจรที่อยู่หลังสุดพลันแน่นิ่งก่อนจะพบว่ามุมมองสายตาของมันค่อยๆต่ำลงเรื่อยๆเพียงไม่นานสายตาของมันก็ขนานกับพื้นดิน ตัวมันตกตายโดยไม่ทันรู้ตัว

หลังจากวาดกระบี่ ไปหนึ่งครั้งเทียนฟางก็พุ่งตัวไปยังด้านหลังของโจรอีกคน

ฉึก!!

กระบี่สีแดงถูกย้อมไปด้วยเลือด บัดนี้มันถูกแทงทะลุอกของโจรคนที่สองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

แต่ในขณะที่เทียนฟางกำลังลงกระบี่ครั้งที่สามนั้น โจรอีกสองคนที่เหลือรู้สึกผิดสังเกตก่อนจะหันมาดูเบื้องหลัง จนพบกับร่างไร้วิญญาณของพรรคพวกทั้งสองคนพร้อมๆกับ เด็กน้อยคนหนึ่งที่บัดนี้ยืนถือกระบี่สีแดงโลหิตอยู่เบื้องหน้าของโจรทั้งสองคน