คำรามเพลิงมรณะ (The Roar of Deadly Flames)

                        ข่าวการกลับมาสู่ตำแหน่งแม่ทัพสูงสุดของ เว่ยอู๋จี๋ สู่ราชสำนักเป่ยหลิงเดินทางมาถึงเจียงหนานอย่างรวดเร็ว สร้างความปั่นป่วนให้กับเหล่าแม่ทัพและขุนนาง แต่กลับไม่ได้สร้างความหวาดหวั่นให้กับ อ๋องหลงเฟย แม้แต่น้อย หลงเฟยในชุดเกราะสีเงินอร่ามยืนอยู่บนแท่นบัญชาการกลางเมืองที่สร้างขึ้นใหม่ ดวงตาของเขาลุ่มลึกราวกับกำลังมองเห็นอนาคต เขากวาดสายตาไปยังทหารหาญนับหมื่นที่กำลังฝึกซ้อมอย่างเข้มแข็ง เหล่าทหารของเขามิได้มีเพียงแค่ความแข็งแกร่งทางกาย แต่พวกเขายังเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเป้าหมายอันเดียวกันคือการปกป้องเจียงหนานและทวงคืนความยุติธรรมให้กับแผ่นดิน

                        ในห้องประชุมลับซึ่งเต็มไปด้วยแผนที่และตำราพิชัยสงคราม หลงเฟยนั่งอยู่บนเก้าอี้บัญชาการโดยมี ซือหม่าคุน กุนซือคู่ใจยืนอยู่ข้างๆ และเหล่าแม่ทัพผู้เกรียงไกรอย่าง เหลียงกัง, หลงฮวน, หมิงเหยา และ ถานจง ที่ปรึกษาทางการเงินยืนอยู่รายล้อม หลงเฟยตัดสินใจที่จะไม่รอให้เว่ยอู๋จี๋ยกทัพมาถึงเจียงหนาน แต่จะใช้ยุทธวิธีตีโฉบฉวยเพื่อทำลายขวัญและกำลังใจของเป่ยหลิงก่อนที่เว่ยอู๋จี๋จะสามารถจัดทัพได้อย่างสมบูรณ์

                        "เว่ยอู๋จี๋กลับมาแล้ว" หลงเฟยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ "เขาจะใช้เวลาในการจัดทัพและปลุกขวัญกำลังใจของทหารที่อ่อนแอให้กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง นั่นคือโอกาสของเรา เราจะต้องโจมตีเป่ยหลิงก่อนที่พวกเขาจะพร้อม"

ซือหม่าคุนพยักหน้าเล็กน้อย "ถูกต้องขอรับท่านอ๋อง กองทัพของเป่ยหลิงในตอนนี้ยังอ่อนแอและขาดระเบียบวินัย เราจะใช้ความคล่องแคล่วและว่องไวของกองทัพเราในการโจมตีเมืองหน้าด่านของเป่ยหลิงอย่างรวดเร็วและไม่ทันให้พวกเขาตั้งตัว"

                        แผนการรบที่หลงเฟยวางไว้ร่วมกับซือหม่าคุนนั้นเรียกว่า "ยุทธการตัดเขี้ยวมังกร" โดยมีเป้าหมายคือการยึดเมืองหน้าด่าน

ของเป่ยหลิงทางตอนเหนือที่ชื่อว่า เมืองเฟิ่งหลิง (凤岭) ซึ่งเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์เป็นอย่างมาก และเป็นประตูสู่ดินแดนชั้นในของเป่ยหลิง

แผนการรบของซือหม่าคุนมีดังนี้:

เหลียงกัง และ หลงฮวน จะนำทัพส่วนหนึ่งบุกเข้าโจมตีเมืองเฟิ่งหลิงจากทางตอนเหนืออย่างดุดัน เพื่อดึงความสนใจของกองทัพเป่ยหลิง และทำลายกำลังทหารในเมือง

หมิงเหยา จะนำพลธนูและหน่วยสอดแนมไปซุ่มโจมตีหน่วยลาดตระเวนของเป่ยหลิง เพื่อทำลายการสื่อสารของพวกเขา และตัดเส้นทางการลำเลียงเสบียง

หลงเฟย จะนำกำลังพลที่เหลือไปซุ่มซ่อนอยู่ใกล้กับเมืองหลวงของเป่ยหลิง โดยรอคอยสัญญาณจากซือหม่าคุน

เมื่อกองทัพเป่ยหลิงส่งกำลังเสริมไปช่วยหลงเฟยก็จะฉวยโอกาสนี้บุกเข้าโจมตีเมืองเฟิ่งหลิง ของเป่ยหลิงอย่างไม่ทันให้พวกเขาตั้งตัว

                        การรบเป็นไปตามแผนที่วางไว้ทุกประการ เหลียงกังและหลงฮวนนำทัพบุกเข้าโจมตีอย่างดุดัน ทหารของเป่ยหลิงที่ยังไม่มีผู้นำที่มีฝีมือเท่าเว่ยอู๋จี๋ต่างตกใจเป็นอย่างมากและส่งกำลังเสริมไปช่วยทำให้เมืองเฟิ่งหลิงว่างเปล่า หลงเฟยฉวยโอกาสนี้บุกเข้าโจมตีอย่างไม่ทันให้พวกเขาตั้งตัว ทหารของเป่ยหลิงที่เหลืออยู่ไม่กี่คนต่างตกใจและยอมจำนนในไม่ช้า

                        การยึดเฟิ่งหลิงได้สำเร็จ ทำให้ชื่อเสียงของหลงเฟยและกองทัพเจียงหนานแพร่สะพัดไปทั่วแผ่นดิน เว่ยอู๋จี๋เองก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมากที่หลงเฟยสามารถทำได้ถึงเพียงนี้ เขาไม่คิดว่าหลงเฟยจะมีฝีมือและและเฉียบขาดยิ่งนัก