1สัปดาห์ผ่านมา
หนีอะไรเราต้องเจอแบบนั้น ทุกคนเชื่อไหม บริษัทหาพรีเซนเตอร์มาโปรโมทขนม คนๆนั้นคือ มิดไนท์ แล้วงานส่วนที่จะต้องหาศิลปินก็เป็หน้าที่ฉัน โอ๊ยย จะทำไงดีล่ะ ไอจีก็ไม่ได้ทักเขาไปนานมาก เอาล่ะ มันคืองานนะ สูดหายใจลึกๆ เริ่มได้
Blue_meyou : สวัสดีค่ะ บลูนะคะ
Blue_meyou : บริษัทของเรา้าให้คุณ มิดไนท์ มาเป็พรีเซ็นเตอร์ โดยคุณสามารถนัดเวลาตารางงานตามที่คุณ้าได้เลยค่ะ
ฉันติดต่อเขาไปแล้ว ไม่รู้เขาจะตอบกลับเมื่อไหร่ เพราะทางหัวหน้างานได้ติดต่อไปทางเมลและเบอร์โทรผู้จัดการส่วนตัวไปแล้ว
ตอนนี้ก็เวลา 17.00 น. ได้เวลากลับบ้านแล้ว
ฉันเดินออกมาเพื่อเรียกแท็กซี่กลับบ้าน พอได้ขึ้นแท็กซี่ ฉันเฝ้าดูว่าเขาจะส่งข้อความมาไหม หรือเขาอาจจะตอบไปทางผจกแล้วก็ได้ ส่วนฉันจะได้ไปจัดการเื่ สถานที่ และ ดูแลศิลปิน
สักพักก็มาถึงหน้า หมู่บ้าน ฉันบอกให้แท็กซี่จอด เพราะยังอยากนั่งเล่นบริเวณสนามเด็กเล่นก่อน ฉันยังอยากรอข้อความจากเขาอยู่ อย่างน้อยก็คุยงานให้เสร็จก่อนเข้าบ้าน
ไลน์กลุ่ม
มะมาว: บลู แกเงียบเลยนะ
บลู : ตอนนี้ฉันทำงาน
มะมาว: อ่อ
บลู : นี่แกอยู่ไหน
มะมาว: มาดูมิดไนท์ ที่ห้าง มีจัดงานร้องเพลง เขาคงมาแปบเดียวแหละ
บลู : หยุดงานเหรอ
มะมาว: ใช่
ก่อนนอนขอดูข้อความซะหน่อยแล้วกัน
Blue_meyou : สวัสดีค่ะ
Blue_meyou : บริษัทของเรา้าให้คุณ มิดไนท์ มาเป็พรีเซ็นเตอร์ โดยคุณสามารถนัดเวลาตารางงานตามที่คุณ้าได้เลยค่ะ
Midnight_00 : อยากร่วมงานกับผม เรามาทำข้อตกลงกันก่อน
ฉันติดต่อนายเพราะงานนะ
Midnight_00 : คุณหายไปเลยนะ ไม่ติดต่อผมเลย
ฉันแค่รักษาระยะห่างกับนาย
Midnight_00 : ทำไมครับ
ทำไงดี ฉันตอบเขาไม่ได้ ช่างเถอะ วันนี้ออกไปซื้อของใช้ส่วนตัวเข้าบ้านสักหน่อยดีกว่า