เหนือพิภพ สยบสวรรค์ (ภาค 2 สยบสวรรค์)

ตอนที่ 701 การประมูลลับ ณเวทีประลองเก้าชั้นฟ้า (1)

หนึ่งนาทีผ่านไป.......

“ต้องขอประทานโทษด้วยขอรับคุณชายที่ทำให้รอนายหญิงของพวกเราให้ข้ามาเชิญท่านไปที่ห้อง VIP ของพวกเราเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเงินเดิมพันของท่านขอรับ!” หลังจากที่ชายวัยกลางหายไปครู่หนึ่งเขาก็กลับออกมาพร้อมกับเชิญเจิ้งฟู่เข้าไปในห้องที่เขาหายเข้าไปก่อนหน้านี้.......

อ่า!!

เจิ้งฟู่พยักหน้าเบาๆเป็นอันตกลงก่อนจะเดินตามหลังชายวัยกลางเข้าไปยังห้อง VIP ตามที่ชายวัยกลางบอกเขาซึ่งในขณะที่เจิ้งฟู่มาถึงหน้าห้อง เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แข็งแกร่งอยู่ถึงสิบจุดด้วยกันที่อยู่รอบๆนอกห้องนี้ซึ่งเขาสามารถรับรู้ได้ในทันทีว่าพลังงานที่เขาสัมผัสได้นี้น่าจะมาจากผู้คุ้มกันที่ซ่อนตัวอยู่แน่ๆ........

แอ๊ดดดดดดด!!

“เจ้าของตั๋วเดิมพันมาแล้วขอรัยนายหญิง!”เมื่อชายวัยกลางเปิดประตูออก เขาก็ส่งเสียงพูดเข้าไปข้างในห้องทันทีโดยที่ตัวของเขายังอยู่อยู่ข้างนอก......

“ให้เขาเข้ามาได้ส่วนเจ้าก็กลับไปทำหน้าที่ของเจ้าซะ!” เป็นเสียงผู้หญิงแหลมเล็กที่ตอบกลับมาเมื่อชายวัยกลางพูดจบซึ่งดูเหมือนว่าชายวัยกลางจะเชื่อฟังและหวาดกลัวเจ้าของเสียงมาก......

ขอรับนายหญิง!

“เชิญคุณชายข้างในข้าคงมาส่งท่านได้เพียงเท่านี้!” เมื่อชายวัยกลางคนได้รับคำสั่งมาแล้วเขาก็หันมาหาเจิ้งฟู่พร้อมกับเชิญเขาเข้าไปข้างในห้อง VIP ที่เปิดอยู่ก่อนที่เขาจะหันหลังและเดินจากไปโดยไม่พูดไม่จาสิ่งใดอีก........

อ่า!

ตึก! ตึก!ตึก!!

ปัง!!

เมื่อเจิ้งฟู่ก้าวเท้าเดินเข้าไปภายในห้อง VIPแล้ว ประตูห้องก็ทำการปิดเองโดยอัตโนมัติก่อนที่ไฟรอบห้องจะสว่างขึ้นให้เห็นภายในห้อง VIP แห่งนี้ซึ่งห้อง VIP นี้มีขนาดที่กว้างและใหญ่มากมันต่างจากที่เจิ้งฟู่ได้เห็นข้างนอกเลยราวกับเป็นพื้นที่มิติแยกอย่างใดอย่างนั้น......

“สวัสดีพ่อหนุ่มน้อย!เจ้าเป็นเจ้าของตั๋วนี้สินะ?!” ในขณะนั้นเองเสียงแหลมเล็กของหญิงสาวที่เจิ้งฟู่ได้ยินก่อนหน้านี้ก็ดังขึ้น พร้อมกับเรือนร่างอันน่ายั่วเย...ของเธอที่ปรากฏต่อสายตาของเจิ้งฟู่......

“คาราวะท่านผู้อาวุโส ตั๋วใบนั้นเป็นของข้าเอง!”เจิ้งฟู่ยกมือขึ้นมาประสานไว้ที่อกของเขาก่อนจะกล่าวทักทายกลับไปอย่างสุภาพ พร้อมกับพยักหน้าตอบรับเรื่องตั๋วในมือของหญิงสาว.......

“อื้ม! ดูเจ้าธรรมดาจังเลยนะ!ว่าแต่เจ้ามาจากตระกูลไหนละ? หรือว่ากองกำลังไหน?” หญิงสาวมองสำรวจดูเจิ้งฟู่ตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกับสำรวจระดับพลังของเขาด้วยก่อนที่หญิงสาวจะพูดถามออกมาอย่างอยากรู้อยากเห็น......

“ข้าไม่ได้มาจากตระกูลไหลหรือกองกำลังไหนข้าเป็นเพียงคนธรรมดาทั่วไปคนหนึ่งที่มารับเอารางวัลที่ข้าชนะเดิมพันเท่านั้นว่าแต่ท่านจะให้เงินชนะเดิมพันของข้าได้หรือยัง?”เจิ้งฟู่ไม่คิดที่จะตอบคำถามของหญิงสาวให้มันมากความ เพราะเขามารับเอาแค่เงินชนะเดิมพันเท่านั้น......

อ่า!

“ดูเย็นชาจังเลยนะน้องชายสุดหล่อ! ข้าก็แค่อยากรู้จักเจ้าและพูดคุยกับเจ้าให้นานๆเท่านั้นไม่เห็นเจ้าจะต้องใจร้ายทำตัวเย็นชากับพี่สาวคนนี้เลย มานี่สิ! มานั่งลงตรงนี้ก่อน!” หญิงสาวพยายามชวนเจิ้งฟู่ให้นั่งลงที่ข้างๆเธอซึ่งเธอได้แสดงท่าทางยั่วยวนออกมายั่วเจิ้งฟู่......

“ก็ได้! แต่ข้าไม่ขอรับประกันนะว่ามือข้าจะอยู่เฉยๆบางทีมันอาจจะซุกซนไปบ้าง!” เจิ้งฟู่ตอบตกลงไปในทันทีพร้อมกับพูดจาหยอกล้อกับหญิงสาวอย่างน่าไม่อาย.......

อ๊ะ!!

เมื่อหญิงสาวได้ยินคำพูดของเจิ้งฟู่สีหน้าของเธอก็พลันแดงขึ้นอย่างไม่รู้ตัวเพราะปกติแล้วไม่ค่อยมีใครกล้าที่จะพูดจาหยอกล้อกับเธอเช่นนี้มาก่อนผู้ชายทุกคนมักจะกลัว ไม่ก็หลงเธอจนทำตัวไม่ถูกแต่เจิ้งฟู่กับต่างไปจากคนอื่นๆที่ไม่เพียงแต่ไม่หลงเธอแต่กลับกล้าที่จะหยอกล้อเธอได้......

“ถ้าน้องชายต้องกามัน พี่สาวคนนี้ก็ยินดีมอบมันให้กับเจ้ามาสิ!มานั่งตรงนี้!” หญิงสาวพยายามตั้งสติและคิดว่าเจิ้งฟู่เพียงแค่แกล้งทำเท่านั้นคงไม่กล้าทำจริงๆหรอก นางจึงได้พยายามพูดยั่วยวนออกไปอีกครั้งพร้อมกับปลดปล่อยทักษะลับของเธอ......

ซ่า!!!

หือ?!

‘ว่าแล้วเชียว! ที่ทำทั้งหมดนี้คงเพราะแบบนี้สินะ?หึ! ของเล่นแบบนี้มันไม่ได้ผลกับข้าหรอกนะ คอยดูเถอะ!เดี๋ยวข้าจะเอาคืนให้สาสมใจเลย!’ เจิ้งฟู่สามารถรับรู้ได้ถึงพลังงานแปลกๆที่พุ่งเข้ามาใส่ตัวเขาและมันทำให้เขารู้สึกวินหัวเล็กน้อย แต่เพราะว่าเขามีภูมิคุ้มกันเรื่องพวกเขาและมีจิตใจที่แข็งแกร่ง เขาจึงหลุดรอดมาได้ และคิดที่จะเอาคืนหญิงสาว.....

อ่า!!

ตุบ!!

เจิ้งฟู่แกล้งทำเป็นสีหน้าลอยๆเหมือนคนเมาเหล้าที่ไม่ได้สติแล้วเดินไปนั่งตรงที่หญิงสาวบอก ก่อนจะทำตัวเอียงไปเอียงมาเล็กน้อย.......

“เป็นยังไงบ้างน้องชายสุดหล่อ? ตอนนี้เจ้ารู้สึกดีหรือไม่?อยากให้พี่สาวคนนี้ช่วยอะไรหรือป่าว? หากเจ้าอยากให้พี่สาวคนนี้ช่วยเจ้าเจ้าก็เซ็นลงบนกระดาษใบนี้ได้เลย เดียวพี่สาวคนนี้จะ........”

หมับ!!

อ้ายยยยยย!!

แต่ก่อนที่หญิงสาวจะทันได้พูดจบประโยคมือของเจิ้งฟู่ก็คว้าจับไปที่หน้าอกอันขาวนวลและใหญ่โตของเธอแล้ว ไม่เพียงแค่จับเท่านั้นหมับ!หมับ! มือของเจิ้งฟู่ยังบีบลงไปที่อกอันใหญ่โตของเธอถึงสองครั้งด้วยและเพราะแบบนั้นหญิงสาวจึงเผลอหลุดเสียงร้องอันยั่วยวนออกมา.....

อ้า!!

พร้อมกันกับใบหน้าที่แดงมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมเพราะนี้เป็นครั้งแรกเลยที่มีผู้ชายมาสัมผัสถูกหน้าอกของเธอ ซึ่งแทนที่จะทำให้เธอโกรธแต่มันกลับทำให้เธอรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก จนต้องส่งเสียงร้องครางอย่างน่าอับอายออกมาเช่นนี้......

“นี่เจ้า!รีบเอามือของเจ้าออกไปจาก..........”

หือ?

หมับ! หมับ!

อ้า!

ทว่าในตอนที่หญิงสาวได้สติกลับมาแล้วและกำลังจะขยับตัวออกจากมือของเจิ้งฟู่นั้นเจิ้งฟู่ก็ได้ทำการบีบลงไปที่หน้าอกของเธออีกสองครั้งและมันก็ทำให้หญิงสาวที่กำลังจะถอยหลังออกไปถึงกับหมดแรง แขนขาขยับไม่ได้ และส่งเสียงร้องครางเบาๆที่ดังขึ้นก่อนที่มือของเจิ้งฟู่จะหลุดออกไปเพราะการขยับถอยหลังของเธอ.......

“พี่สาว! หน้าอกของท่านช่างงดงามและเต็มไม้เต็มมือข้ายิ่งนักไม่ทราบว่าข้าขอจับมันอีกครั้งได้หรือไม่ข้าคิดว่าหน้าอกของท่านนั้นสุดยอดที่สุดเลยทั้งหน้าตาและรูปร่างของพี่สาวก็ดูดีเป็นอย่างมากด้วยเพียงแค่ข้ามองท่านข้าก็เกิดความรู้สึกดีแล้ว!” เจิ้งฟู่ยังคงแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องและยังไม่ได้สติกลับมาจากทักษะลับของหญิงสาวซึ่งเขาเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าอาการของคนที่โดนทักษะนี้เข้าไปจะเป็นแบบนี้หรือป่าว.......

ไม่!

หญิงสาวรีบยกมือขึ้นมาปิดบังที่หน้าอกของตัวเองในทันทีในใจของเธอไม่ตอนนี้รู้สึกโกรธมาก และเธอก็ที่จะจัดการกับเจิ้งฟู่เพื่อลบล้างบาปในครั้งนี้แต่ทว่าภาพในตอนที่เจิ้งฟู่บีบหน้าอกของเธอและความรู้สึกที่แสนจะมีความสุขนั้นมันได้ผุดขึ้นมาทำให้เธอลังเลใจ.......

“ไม่? หว่า! พี่สาวใจร้ายจังเลยนะเอาอย่างนี้ไหม? งั้นข้าขอนอนหนุนตักท่านก็ได้!” ทีแรกเจิ้งฟู่คิดว่าจะหยุดล้อเล่นกับเธอแต่พอเขาเห็นว่าหญิงสาวมีท่าทีแปลกๆไปและดูเหมือนจะไม่ว่าเขาเขาจึงพูดหยอกล้อเธอเล่นอีกเล็กน้อย......

“ไม่! นี่คือตั๋วเงินจำนวนเก้าสิบก้อนผลึกสวรรค์ม่วงระดับสูงที่เจ้าชนะเดิมพันเงินต้นสามสิบและเงินชนะอีกหกสิบรวมเป็นเก้าสิบก้อนซึ่งเจ้าสามารถใช้ตั๋วนี้ไปแลกเป็นผลึกสวรรค์ม่วงระดับสูงได้ที่ธนาคารกลางเมืองเลยรับไปแล้วก็ออกไปได้แล้ว” หญิงสาวเห็นว่าตนถูกเอาเปรียบอีกแล้วเธอจึงรีบหยิบเอาตั๋วเงินที่มีตราประทับรูปทรงแปลกๆออกมาและยื่นให้กับเจิ้งฟู่พร้อมกับอธิบายวิธีการใช้งานตั๋วเงินนี้ว่าควรทำอย่างไร ก่อนจะไล่เจิ้งฟู่ให้ออกไป......

หมับ!!

“ขอบคุณพี่สาวสุดสวยมากเลยนะ!เอาไว้วันหลังข้าจะมาเล่นเดิมพันกับท่านไหมนะ เพราะโต๊ะพนันของท่านนั้นทั้งนุ่มและนุ่มเลย!”เจิ้งฟู่คืนสีหน้าของเขากลับมาเป็นเช่นเดิมก่อนจะรับเอาตั๋วเงินในมือของหญิงสาวมาและพูดขอบคุณนางพร้อมกับพูดหยอกล้อเล็กน้อย.....

หือ?

“นี่เจ้าไม่ได้ถูกทักษะดอกไม้หลงใหลของข้าอย่างนั้นเหรอ?เช่นนั้นก่อนหน้านี้ที่เจ้าทำไปก็แสดงว่าเจ้านั้นรู้ตัวอยู่ตลอดเวลาเลยนะสิ?!” หญิงสาวพลันแสดงสีหน้าตื่นตระหนกตกใจขึ้น เมื่อเห็นว่าเจิ้งฟู่ยังคงสติได้และตอบกลับแบบนั้น.....

“ก็แล้วใครบอกว่าข้าถูกทักษะพิเศษอะไรสักอย่างของท่านละ?แล้วที่ข้าทำไปทั้งหมดนั้นข้าไม่ได้แกล้งทำเลยนะ ข้าทำมันจริงๆและรู้สึกได้จริงๆเอาละ!ข้าต้องไปแล้วพี่สาวคนสวย ไว้ค่อยเจอกันใหม่คราวหน้านะ หวังว่าพวกเราทั้งคู่จะได้มีความสุขด้วยกันอีก!”เจิ้งฟู่ตอบกลับหญิงสาวไปในทันที พร้อมกับแสดงสีหน้าที่ดูเจ้าเล่ห์และทะลึ่งออกมาเล็กน้อยก่อนจะขอตัวลาจาก......

เจ้า!!

ปัง!!

แต่ก่อนหญิงสาวจะทันได้พูดสิ่งใดเจิ้งฟู่ก็เดินออกจากห้องไปแล้ว ซึ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกเสียหน้าและไม่พอใจเป็นอย่างมาก......

“ชายคนนี้เป็นใครกันนะ?ถึงกับรู้ว่าเราแอบใช้ทักษะดอกไม้หลงใหลออกไปแบบนั้น หือ? คนบ้า!ไอ้คนลามก! ไอ้คนเลว!!” เพราะความสงสัยที่มีทำให้เธอลืมคิดถึงเรื่องที่เจิ้งฟู่ทำเอาไว้แต่หลังจากที่เธอคิดขึ้นได้อีกครั้งเสียงร้องตะโกนด่าก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง......

เมื่อเจิ้งฟู่ออกมาจากห้อง VIPเมื่อครู่นี้แล้วเขาก็เดินกลับไปหาชายหนุ่มที่นั่งรออยู่ที่เดิม......

“ทำไมถึงนานจังเลยละน้องชาย?หรือว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเจ้า?” ชายหนุ่มที่เห็นเจิ้งฟู่กลับมาแล้ว เขาจึงถามขึ้นอย่างสงสัยว่าทำไมเจิ้งฟู่ถึงไปนานจัง......

“ก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรหรอกพี่ชายเพียงแค่คนที่ชนะเดิมพันมีเยอะ มันเลยช้าไปบ้าง!” เจิ้งฟู่ไม่ต้องการที่จะพูดเกี่ยวกับเรื่องของเขากับหญิงสาวเขาจึงได้พูดโกหกออกไป......

“อ่า! แต่ทว่าข้าได้กลิ่นขอหญิงสาวมาจากตัวเจ้าด้วยนะ!ไม่ใช่ว่าเจ้าแอบไปหาสาวมาอย่างนั้นเหรอถึงได้นานขนาดนี้? สำหรับข้าที่มีจมูกที่ดีและไวต่อกลิ่นสาวๆแล้วข้าไม่มีทางพลาดแน่” ด้วยประสบมกามของชายหนุ่มที่ชอบเที่ยวแล้ว เขามักจะมีความรู้สึกที่ไวต่อกลิ่นของสาวๆมากและที่ตัวเจิ้งฟู่ก็มีกลิ่นของหญิงสาวก่อนหน้านี้ติดอยู่......

“หือ? นี่ท่านเป็นคนหรือสุนัขกันแน่จมูกถึงได้ดีแบบนี้!” เจิ้งฟู่อดที่จะตกใจกับความสามารถที่ไม่ควรจะเป็นความสามารถของชายหนุ่มเอามากๆแต่เขาก็ยังพยายามที่จะแสดงสีหน้าปกติเช่นเดิมไม่เปลี่ยนไปเพราะเขาคิดว่ายังไงชายหนุ่มก็คงเพียงแค่เดาเท่านั้น.....

“มันอาจจะเป็นเพราะว่าข้าเดินผ่านผู้หญิงมาก็ได้มันถึงได้มีกลิ่นอย่างว่าตามที่ท่านบอกมา ว่าแต่พวกเราจะทำอะไรต่อดีละ?ตอนนี้การประลองจบแล้ว ทุกคนก็เริ่มที่จะออกไปจากชั้นนี้กันจนเกือบจะหมด พวกเราเองควรที่จะออกไปไหม?”เจิ้งฟู่พยายามที่จะเปลี่ยนเรื่องพูดคุยโดนหันไปพูดเกี่ยวกับสนามประลองและผู้คนที่ค่อยๆลดน้อยลง......

“ถ้าเจ้าไม่รีบอยู่ที่นี้ต่อกับข้าอีกหน่อยสิเดียวพวกเราจะได้ดูอะไรดีๆกัน!” ชายหนุ่มได้ชวนให้เจิ้งฟู่อยู่ต่ออีกหน่อยเพราะมันยังมีเรื่องสนุกๆให้ดูอีก ซึ่งนอกจากชายหนุ่มกับเจิ้งฟู่แล้วในเวทีประลองชั้นที่หกนี้ก็มีผู้คนจำนวนหนึ่งที่ไม่ได้ลุกขึ้นไปอยู่.......

อ่า!

“ที่จริงข้าก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรอยู่แล้วถ้ามีเรื่องสนุกๆอย่างที่ท่านบอกจริงข้าก็จะอยู่ต่อ!” เจิ้งฟู่สังเกตเห็นผู้คนเหล่านี้ได้ซึ่งรวมถึงโต๊ะรับพนันเองก็ยังอยู่ด้วยไม่จากไปไหนเขาจึงรู้ว่ากิจกรรมที่จะเกิดขึ้นต่อไปนั้นต้องเป็นเรื่องที่น่าสนใจเอามากๆแน่.......

“เยี่ยมไปเลยน้อยชาย!ข้าคิดว่าด้วยเงินที่เจ้าได้มาจากการวางเดิมพันก่อนหน้านี้ เจ้าจะต้องได้ใช้มันอย่างแน่นอนแต่ตอนนี้รอให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปก่อน แล้วเจ้าจะได้รู้ว่าเรื่องสนุกที่ข้าพูดถึงนั้นคือเรื่องอะไร!”ชายหนุ่มพูดขึ้นอย่างกำกวมและมีเลศนัยมากเขาพูดเหมือนรู้ว่าเจิ้งฟู่ได้รับเงินชนะเดิมพันจากการประลองมามากน้อยเพียงใดอย่างนั้นแหละ......