Dealers Life System - ระบบชีวิตพ่อค้า - ตอนที่ 28 พลิกผัน

“ดวลพลังเวทย์งั้นเหรอฮ่า ๆ ก็ดีมาดูกันว่าใครจะหมดพลังเวทย์ไปเสียก่อนแต่ว่าน่าเป็นจะแกมากกว่านะที่ต้องพ่ายแพ้” โกลด์หัวเราะลั่น เขามั่นใจพลังเวทย์ของเขาต้องเหลือเยอะกว่าอย่างแน่นอน คราวนี้เขาผสมธาตุมืดเข้าไปในธนูเพลิงด้วย ธาตุมืด! คุณสมบัติอย่างหนึ่งของมันเมื่อถูกผสมเข้ากับธาตุทั่วไป กัดกร่อน ทำลาย เพิ่มพูน แม้ว่าโกลด์จะเพิ่งได้เข้าถึงกฎเกณฑ์ธาตุมืดในระดับผู้ใช้เวทย์ขั้นต้น แต่ว่ามันก็มากพอที่จะทำให้พลังโจมตีธาตุมีพลังอำนาจน่ากลัวเพิ่มขึ้น ดอกธนูเพลิงสีแดงส้มพลันมีควันสีดำแผ่ออกมา และเคลื่อนที่พุ่งเข้ามาใส่ซิลเวอร์อย่างรวดเร็ว ตึ้ม!! ซิลเวอร์ฟาดดาบเข้าใส่ธนูเพลิง ทำให้ตอนนั้นเขาถูกอำนาจธาตุมืดโจมตีเล็ดรอดเข้าใส่ ความเสถียรในการคุมพลังโดนปั่นป่วน และอุปกรณ์ของเขาก็ถูกกัดกร่อนจากธาตุมืด “อุปกรณ์ของฉันจะพังแล้วแบบนี้ยื้อได้อีกไม่นานแน่” ซิลเวอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวล เขาระเบิดพลังเวทย์ออกมาเป็นจำนวนมากเพื่อเสริมพลังอย่างเต็มที่ และพลางร่ายเวทย์ธาตุดินระดับผู้ใช้เวทย์ขั้นสูงสุดของเขา เสกหนามเข้าปะทะกับธนูเพลิงทันที ด้วยธนูเพลิงที่กฎเกณฑ์สูงกว่าจึงทำลายหนามหินแตกกระเด็น แต่ว่ากฎเกณฑ์ธาตุมืดที่ถูกผสมเข้ามาก็หายไปหลังจากการปะทะกันของพลังเวทย์ธาตุ “ฉลาดดีนี่ เพียงเพราะว่าธาตุมืดของฉันยังอ่อนหัดอยู่เท่านั้นแหละ แต่ว่าพลังเวทย์ของแกก็ใกล้หมดแล้วเพราะงั้นก็อีกไม่นานที่แกจะต้องตาย!” โกลด์หรี่ตามองและโจมตีต่อเนื่อง ผ่านไปห้านาทีผลลัพธ์ก็มาถึงจุดสิ้นสุด เพล้ง!! เสียงดาบแตกกระจาย ชุดเกราะที่มีรอยร้าวไปก็ระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ อุปกรณ์ของซิลเวอร์มาถึงจุดหมดความทนทาน ตอนนี้พลังเวทย์ของเขาก็ริบรี่ แฮ่ก! แฮ่ก! เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังออกมา โกลด์เองก็พลังเวทย์ใกล้หมดเช่นกันเพียงแต่ว่าเผ่าพันธุ์ปีศาจแล้วมีปริมาณพลังเวทย์มีเยอะกว่าในระดับเดียวกัน เพราะงั้นก็มากพอที่จะใช้บทเวทย์ได้อีก 2-3 บท “ฮ่า ๆ สุดท้ายแล้วแกเองก็เป็นฝ่ายหมดพลังเวทย์ไปเสียก่อน” โกลด์เค้นเสียงเย่อหยิ่ง สีหน้าของซิลเวอร์นั้นเหงื่อออกจำนวนมาก หน้าตาของเขาเหมือนหมดอะไรตายอยากและไม่มีแรงแม้แต่จะพูดสิ่งใด แววตาของเขาจ้องมองไปที่โกลด์ด้วยสีหน้าเคียดแค้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมต้องตายเพราะการถูกเข้าใจผิดเช่นนี้ด้วย ตอนที่เขาเกษียณนักผจญภัยออกมาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับภรรยาอยู่ที่บ้าน ก็จะต้องสูญสลายเพราะเผ่าพันธุ์ปีศาจจะกำลังมาบุกทำลายเมือง ตอนที่หาเงินด้วยการสอนเองก็ถูกขัดขวาง ดูถูก ดูแคลนเพราะชายที่ชื่อว่าโกลด์คนที่เขาไม่แม้แต่จะรู้จัก แต่รู้จักได้เพราะมีคนมาบอกชื่อให้ฟัง เข้าใจว่ามันก็เป็นแค่คนนิสัยย่ำแย่ดูถูก ดูแคลนไปทั่วเท่านั้น ก็เลยไม่อยากจะสนใจอะไรเกี่ยวกับมันมากนัก แต่ว่าต้องตายเพราะเรื่องแบบนี้เขายากจะยอมรับได้ลง “งั้นก็ส่งแกไปตายด้วยกฎเกณฑ์ธาตุมืดเลยแล้วกัน!” โกลด์กล่าวพลางร่ายเวทย์ธาตุมืดออกมา เป็นก้อนกลม แต่ว่ามันก็ต้องใช้เวลานิดหน่อย “เฮ้เจ้าหน้าประหลาด!” เสียงของเคลดังขัดขึ้นมา ซึ่งทำให้โกลด์สนใจหันหน้าไปมอง “เป็นเพียงแค่ระดับผู้ใช้เวทย์งั้นก็ตายไปด้วยกันนั้นแหละ” “รู้อะไรมั้ยว่าคนเราน่ะตายเพราะการประมาทเยอะไม่น้อยเลยนะ?” เคลกล่าวพลางเดินมาข้าง ๆ ซิลเวอร์และหยิบโพชั่นฟื้นฟูเวทย์ให้เขาดื่ม ซึ่งก็อยู่ในการเฝ้ามองของโกลด์ด้วยเช่นกัน เขากำลังจะรู้ดูว่า เจ้าหนุ่มคนนี้กำลังจะทำอะไรและพอได้เห็นอะไรแบบนี้แล้ว ก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฮะฮ่า..เป็นอะไรที่ฉันตลกมาก ๆ แกคิดจะให้โพชั่นฟื้นฟูพลังเวทย์กับมันนี่นะ?” “ช่าย! แล้วเขาก็จะลุกขึ้นมาจัดการแกด้วยหมัดยังไงละ” เคลกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขากำลังบอกความจริงให้โกลด์ได้รับรู้สรรพคุณไอเทมของเขาให้ฟัง “น่าขัน...โพชั่นฟื้นฟูพลังเวทย์ยังไงมันก็ต้องใช้เวลาในการฟื้นคืนพลังเวทย์อย่างต่ำก็ 2 ชั่วโมงถ้าคุณภาพสูงหน่อยก็น้อยกว่า 1 ชั่วโมงเท่านั้นนี่แกกำลังโกหกกับนักผจญภัยแรงค์ A อยู่นะไอ้หนู” โกลด์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดูหมิ่น เคลคิ้วกระตุกและอมยิ้ม “ไอ้หนูงั้นเหรอ” “ทำไมรู้สึกว่าโดนดูถูกหรือไงไอ้หนูเมื่อเทียบอายุกันแล้วแกก็เหมือนเด็กทารก!” เคลส่ายหัวและกล่าวว่าแบบยิ้มแย้ม “เยี่ยมผมชอบคำที่เรียกผมว่าไอ้หนูเป็นพิเศษเลยนะ!” “....” “งั้นถ้าผมเป็นไอ้หนูแล้วละก็งั้นผมจะบอกอะไรให้...ลุงน่ะมีออร่าแห่งความตายไหลเวียนอยู่นะ” “ออร่าแห่งความตาย?” โกลด์ขมวดคิ้ว “ฉันนี่น่ะกำลังจะตายวะฮาฮ่า!” “ใช่แล้ว...โพชั่นที่ผมให้อาจารย์ซิลเวอร์ไปคือโพชั่นฟื้นฟูพลังเวทย์เต็มร้อย เพียงแค่ดื่มหมดขวดร่างกายก็จะมีพลังเวทย์เต็มเปี่ยมทันทีเหมือนไม่ได้ใช้มันออกมาเลยสักนิด” “เหอ ๆ เอาสิพูดมันออกมาให้หมดสิฉันจะฟังแกพล่ามเรื่องไร้สาระนี่ก็ได้ เพียงแต่ว่าก็เร่งหน่อยนะ เพราะฉันร่ายเวทย์เสร็จแล้ว” โกลด์กล่าวและยกมือที่มีพลังเวทย์ก้อนกลมธาตุมืดโชว์ให้เห็น “ตกลง..ผมเป็นพ่อค้าและขายโพชั่นฟื้นฟูพลังเวทย์ที่มีสรรพคุณฟื้นคือพลังเวทย์จนเต็มเปี่ยมเพียงขวดละ 300 เหรียญทองเท่านั้น!” เคลตะโกนบอกด้วยสีหน้าจริงจัง อย่างน้อยถ้าขายกับศัตรูได้เขาก็จะขายและอีกอย่าง ก็จะได้ทำเควสพูดด้วย “พูดจบแล้วใช่มั้ยงั้นก็ไปตายซะไป” โกลด์หัวเราะลั่น เขาไม่ได้สนใจที่เคลฟังเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่รู้สึกดีที่พวกหน้าโง่ได้พล่ามก่อนตาย ขณะที่โกลด์จะยิงบอลมืดพลันเขาก็ตระหนักถึงอะไรบางอย่าง “เจ้าซิลเวอร์หายไปไหนกัน!?” “ฉันอยู่นี่!” ซิลเวอร์พูดและต่อยด้วยเวทย์เสริมพลังเต็มที และยังเสริมด้วยออร่าธาตุดินที่เสกขึ้นมาเคลือบแขนเอาไว้ด้วยทำให้การโจมตีครั้งนี้รุนแรงและหนักหน่วง ถ้าโดนไปแล้วละก็บาดเจ็บไม่น้อย ด้วยความโกลด์ปลดการเสริมพลังกายไปทุ่มกับการร่ายเวทย์ ทำให้เกราะป้องกันร่างกายไม่มีอยู่ “ได้ยังไงกัน!” โกลด์คำรามและหันมือที่ร่ายเวทย์บอลมืดจะไปโจมตีซิลเวอร์ แต่ก็ไม่ทันแล้ว มันถูกโจมตีก่อนที่สีข้างกระเด็นไปไกลกลิ้งหลายตลบบนพื้นก่อนจะนอนแผ่หลา เวทย์บอลได้ถูกลอยทิ้งอย่างไม่มีความหมายและลงพื้นโดยที่ไม่โดนใครเลย ถึงแม้จะปลดพลังเสริมกายไป โชคดีที่ว่าปฎิกิริยาของโกลด์นั้นรวดเร็วมากพอสามารถเสริมพลังกายได้ทันท่วงทีก่อนถูกโจมตี แต่ว่าตัวมันก็ได้แต่นอนบนพื้นอยู่แบบนั้นเพราะพลังเวทย์หมดสิ้น “พลังเวทย์ฉันหมดแล้ว...ฉันกำลังจะตายงั้นเหรอ” โกลด์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหมดแรง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเหตุการณ์พลิกพลันเช่นนี้ ทำไมซิลเวอร์ถึงยังมีพลังเวทย์เหลืออยู่ พลังเวทย์! “เจ้าหนูแกเป็นคนให้ดื่มโพชั่นนั่นเข้าไปใช่มั้ย?” โกลด์ตะโกนถามโดยเอียงหน้าหาคนที่เขาจะพูดด้วย ความหวังเพียงหนึ่งเพียงทว่า เคลอยู่ไหนก็ไม่รู้ ขณะนั้นซิลเวอร์ก็ได้พุ่งเข้ามาถึงก่อนและทุบตีโกลด์อย่างโหดร้ายจนโกลด์ได้แต่กระอั่กเลือดอย่างเดียว “แกจะฆ่าฉันเพราะเข้าใจผิด! แกดูถูกฉัน! แกหาเรื่องฉัน! ฉันไม่เคยทำอะไรให้แกเลย!” ซิลเวอร์ร้องคำราม เขาทุบตีจนสภาพโกลด์สะบักสะบอม “อาจารย์ซิลเวอร์เดี๋ยวก่อน” เคลที่หายไปไหนไม่รู้ก็เพราะว่าเขาอยู่ห่างออกไป ทำให้ต้องวิ่งมาทีหลังกว่าจะมาถึงโกลด์ก็สะบักสะบอมไปเสียแล้ว ซิลเวอร์ได้ฟังก็เงยหน้าขึ้นมองและถามขึ้นอย่างสงสัย “อะไรอีกเคล” “ให้ผมขายของก่อนสิ” เคลกล่าว “ไม่ได้-” ซิลเวอร์กำลังจะกล่าวก็เห็นเคลขยิบตาให้ ซึ่งทำให้ซิลเวอร์ขมวดคิ้วและยิ้มออกมา “เดี๋ยวฉันจะไปฉี่ก่อนและจะมาทุบตีแกอีก” “ว่ายังไงครับลุงโกลด์ ลุงอยากซื้อสินค้าของผมแล้วใช่มั้ย?” เคลเอ่ยถามขณะนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าโกลด์ “ชะ...ใช่ฉันขอซื้อ 100 ขะ..ขวด” โกลด์เอ่ยยังยากลำบาก เขาไม่เข้าใจว่าทำไมซิลเวอร์ถึงทิ้งโอกาสที่จะฆ่าเขาไป แต่นั่นแหละเพราะเหตุนั้นเขาก็เลยมีโอกาสรอดเมื่อเด็กหนุ่มคนนี้มาอยู่ตรงหน้า “ไม่มีเงินผมก็ไม่สามารถขายได้หรอกนะ” โกลด์ได้ฟังก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋ามิติของตน เขามีอุปกรณ์ระดับต่ำอื่น ๆ อยู่บ้างนิดหน่อย และเงินอีก 32000 เหรียญทอง “นะ..นี่ 3 หมื่นเหรียญทอง..เอาโพชั่นมาให้ฉันดื่มซะเร็วเข้า” เคลยิ้มแย้มและรับเงินมา 3 หมื่นเหรียญทองก่อนจะควักโพชั่นให้โกลด์ 100 ขวด “ได้เลยครับ นี้ครับ 100 ขวด” โกลด์ที่ได้เห็นก็ดีใจออกหน้าเขาคว้ามันขึ้นมาดื่มอย่างยากลำบากเมื่อดื่มเข้าไปแล้ว เขารู้สึกว่าร่างกายได้ฟื้นฟูกลับมาเต็มเปี่ยม บาดแผลสาหัส ถูกรักษาจนหายปลิดทิ้ง โกลด์กระเด้งตัวขึ้นมานั่งได้อย่างรวดเร็ว “สุดยอด...ร่างกายเหมือนไม่เคยผ่านการต่อสู้มาก่อนเลย” หลังจากตกตะลึงไปสักพักโกลด์ก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติ “อะไรกัน! ไอ้หนูทำไมพลังเวทย์ของฉันยังไม่ถูกฟื้นฟูอีก” โกลด์เงยหน้าขึ้นมาถามแต่ก็ได้เห็นชายที่อยู่ตรงหน้าถึงสองคน นั่นคือ เคลและซิลเวอร์ “อ๋อผมก็นึกว่าลุงจะซื้อโพชั่นเพิ่มชีวิตซะอีกนะ แหมก็ลุงไม่บอกนิว่าจะซื้อโพชั่นฟื้นฟูพลังเวทย์เองนะครับ!” “กะ...แก!” *****************************

Dealers Life System - ระบบชีวิตพ่อค้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 28 พลิกผัน

นิยายแนะนำ

Dealers Life System - ระบบชีวิตพ่อค้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 28 พลิกผัน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้