Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

ลมเย็นพัดเบา ๆ ขณะที่ลี่อินกับซินอี๋เดินมาถึงหน้าร้านชาเล็ก ๆ ที่ตกแต่งด้วยโคมกระดาษสีขาวอมทอง กลิ่นดอกไม้แห้งผสมกลิ่นชาอ่อน ๆ ลอยแตะจมูกทันที

“ยินดีต้อนรับค่ะ” เสียงของ **เสี่ยวซิน** ดังมาจากหลังเคาน์เตอร์ เธอยิ้มบางอย่างเป็นมารยาท แต่สายตาไหววูบเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าซินอี๋มาด้วย

ลี่อินสังเกตเห็นทันที — มันไม่ใช่สายตาของคนทั่วไปเวลามีแขกมา แต่มันคือสายตาของคนที่เคยรู้สึกบางอย่าง…แต่เลือกเก็บไว้เงียบ ๆ

“วันนี้ร้านดูเงียบดีนะ” ซินอี๋พูดพลางเดินไปนั่งโต๊ะมุมหน้าต่างกับลี่อิน

“พวกช่างเบลนด์ชาหลักไปส่งของที่ตลาดค่ะ ข้าเลยอยู่เฝ้าร้านคนเดียว” เสี่ยวซินตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลตามปกติ แต่ลี่อินสังเกตได้ว่ามือเธอจัดแก้วน้ำชาแน่นกว่าปกตินิดหนึ่ง

“ขอเบลนด์พิเศษแบบที่เจ้าแนะนำวันก่อนด้วยนะ” ซินอี๋พูด

“ได้ค่ะ” เสี่ยวซินยิ้มตอบ แต่ไม่สบตาเขาโดยตรง

ลี่อินนั่งนิ่ง ๆ มองภาพตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ ใจหนึ่งก็อดยิ้มไม่ได้กับบรรยากาศที่...คล้ายจะไม่มีอะไร แต่กลับมี ‘บางอย่าง’ เต็มไปหมด

“ดูเจ้าจะเป็นลูกค้าประจำของนางนะ” ลี่อินพูดเบา ๆ พลางยกแก้วชาขึ้นจิบ

ซินอี๋หัวเราะเบา ๆ “ก็ร้านเขาเบลนด์เก่ง...และใจเย็นดี”

“อืม...ใจเย็นจริง ๆ” ลี่อินรับคำด้วยรอยยิ้มบาง ๆ แต่ในใจมีอะไรบางอย่างที่เหมือนจะเข้าใจมากขึ้น

ไม่นาน เสี่ยวซินเดินมาเสิร์ฟชา พร้อมผ้าเช็ดมือเล็ก ๆ

“ขอบคุณที่มาเยือนค่ะ หวังว่าจะทำให้เจ้ารู้สึกผ่อนคลาย” เธอกล่าวเสียงเรียบ แต่สายตายังไม่กล้าสบตาซินอี๋นานเกินไป

ลี่อินยิ้มเล็กน้อย พลางนึกในใจ ‘ความรู้สึกบางอย่าง…แม้จะเงียบ แต่ชัดกว่ากลิ่นชาเสียอีก’