นี่มันอะไรกันครับเนี่ย ...
“เอาสิ จัดการเลยมันเป็ขอเธอแล้ว”
เ้านายหนุ่มใหญ่วัยกลัดมันยืนจังก้าต่อหน้าน้ำ นที เด็กหนุ่มวัยเบญจเพส นั่งตะลึงงันกับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า ที่เปลือยกายล่อนจ้อน มีผ้าขนหนูกองอยู่ตรงข้อเท้า ชายวันสี่สิบต้น มัดกล้ามชัด จากการออกกำลังกาย และดูแลตัวเองอย่างดี หากเปลี่ยนตัวนทีเป็หญิงสาวก็คงจะร้องกรี๊ดออกมา ในความเพอร์เฟคของกายเนื้อที่สมบูรณ์แบบ หรือไม่ก็กรี๊ดใกลัวจนสลบไปเลย นี่มันหลุดโลกเกินไปมาก นทีไม่คาดคิดว่าตัวเขาและเ้านายหนุ่มใหญ่จะมาไกลได้ถึงเพียงนี้
“เธอคงฉลาดพอนะ ว่าถ้าทำให้ฉันพอใจ เธอจะได้ทุกอย่างที่เธอ้า ฉันหมายถึงทุกอย่างจริง ๆ”
“นะ ... นี่มันอะไรกันครับเนี่ย” เขาพยายามสะบัดอารมณ์ตะลึงเค้นคำพูดออกมาอย่างยากลำบาก
“ไม่เคยเหรอ” เขาถามอย่างทีเล่นทีจริงแกมหยอก ทั้งที่อีกฝ่ายยังรู้สึกพะอืดพะอม
“มะ ... ไม่ครับ”
“ไม่เป็ไรฉันเข้าใจดี เื่แบบนี้ต้องค่อยเป็ค่อยไป” เขาย่างเท้าเข้ามาใกล้อีกนิดทั้งที่ยังอยู่ในร่างชีเปลือยอย่างนั้น
“อย่านะครับ” น้ำ นทีร้องห้ามด้วยสีหน้าซีดเผือด
“ว่าแล้วเชียว เธอนี่อ่อนต่อโลกเสียจริง ๆ ด้วย เอาละฉันจะสอนเธอก็ได้”
“อย่านะครับคุณรัตนะ” เขาพูดย้ำเป็แผ่นเสียงตกร่อง
“ฉันได้ทั้งรุกและรับ เพื่อความสบายใจของเธอ ฉันจะให้เธอเลือกก่อนในครั้งนี้”
“ไม่ได้นะครับ ผมไม่ได้มีรสนิยมอย่างนั้น”
“แต่เธอก็ยอมมานอนห้องเดียวกับฉันแล้วนี่”
“เรามาทำงานต่างจังหวัดกันนะครับ และผมก็ไม่ได้คิดว่าการที่จะนอนห้องเดียวกับเ้านายจะหมายถึงแบบนี้”
“ฉันก็เห็นว่าเธอไม่ได้ปฏิเสธอะไรนี่ตอนที่เช็คอินห้องเดียวกัน เตียงก็เตียงเดี๋ยว ภาษากายมันบ่งบอกอยู่แล้วนะ”
“ผมไม่รู้ว่ามันจะเกิดเื่บ้าอะไรแบบนี้นี่ครับ”
“มาถึงขนาดนี้แล้ว มาสนุกด้วยเถอะนะ ฉันสัญญาว่าจะเลี้ยงดูเธออย่างดี ฉันชอบเธอนะน้ำ หน้าตาเธอเหมือนอดีตคนโปรดเก่าของฉัน ฉันไม่เคยชอบใครเท่าเธอมาก่อน ฉันหมายตาจองเธอมาั้แ่รับเธอมาทำงานวันแรกแล้วนะ”
“บอกว่าอย่าไงครับ” น้ำ นทีลุกผึงขึ้น แล้วผลักเ้านายเซไปอย่างรวดเร็วจนเสียหลักล้ม
“โอ๊ย ... “ จนก้นจ้ำเบ้า
“ผมขอโทษครับเ้านาย ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมแค่ป้องกันตัวเอง เ้านายอย่าทำแบบนี้เลยนะครับ”
“คิดว่าหน้าที่การงานของเธอที่เด่นดีขึ้นทุกวันนี้ เพราะใครเหรอนที” เ้านายเริ่มทำเสียงเข้ม พร้อม ๆ กับยันกายขึ้นยืนประจันหน้ากับลูกน้องหนุ่ม
“มันเป็เพราะฉัน้าให้เธอเป็อย่างนั้น เพราะฉัน้าให้เธออยู่ใกล้ ๆ ตัว และตอนนี้หัวใจบอกฉันว่าฉันทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว”
“ถ้าเป็เพราะอย่างนั้น ผมก็ขอลาออกครับ ผมไม่ได้เอาตัวแลกนะครับ”
“คิดดี ๆ นะนที ถ้าเธอยังขืนดึงดันอยู่อย่างนี้ เธอจะไม่เหลืออะไรเลย”
“ผมลาละครับ” นทียกมือไหว้อย่างส่ง ๆ ไป ด้วยท่าทีกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาคิดไม่ถึงว่าชีวิตจะเจอเหตุการณ์ที่เลวร้ายกับชีวิตขนาดนี้
รัตนะ เวชญากร ซีอีโอหนุ่ม สตาร์ทอัพสายเทคที่ฮอตที่สุดใน พ.ศ. นี้ เขาจบจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และทำงานอยู่ในซิลิคอนวัลเลย์ ก่อนจะเริ่มก่อตั้งบริษัทเทคร่วมกับเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันที่ชื่อไวท์ซีค บริษัทคลาวด์เอไอที่กำลังร้อนแรง โด่งดังเป็ว่าที่ยูนิคอร์นตัวล่าสุด และไวท์ซีคเองก็ได้ขยายสาขามาที่ไทยได้สามปี
เป็สามปีที่ น้ำ นทีเพิ่งจะจบใหม่ ๆ ได้เข้าทำงาน และเป็พนักงานคนแรก ๆ ในไทยจนเขาไต่เต้าขึ้นเป็ผู้บริหารระดับต้น เป็มือขวาของซีอีโอ ไวท์ซีด และว่ากันว่าเขาถูกวางให้เป็ซีอีโอในไทย แทนรัตนะที่จะต้องไปดูแลที่สำนักงานใหญ่ในอนาคต
เขาคิดมาตลอดว่าตัวเขาโชคดีที่ได้เ้านายดี มีโอกาสได้ทำงานกับคนระดับโลก แต่แล้ววันนี้ความฝันของเขาต้องพังทลายลง ในเมื่อความสำเร็จที่อยู่ตรงหน้า ต้องแลกกับศักดิ์ศรีที่เขาไม่อาจยอมรับได้
“เธอแน่ใจนะนที” เ้านายหนุ่มเน้นย้ำ
“ผมแน่ใจครับ ผมไม่ได้รังเกียจเ้านายนะครับ เพียงแต่ว่าผมไม่ได้มีรสนิยมแบบนี้” เขาตอบเ้าไปแบบตรง ๆ
“ฉันคิดว่าเธอยังไม่เข้าใจอะไรอีกนะ ที่บอกให้เธอคิดดี ๆ นะ ฉันหมายความว่ายังไง”
“ผมอาจจะโลภอยากเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้”
“ถ้าเธอไป สิ่งที่เธอทำกับไวด์ซีดจะสูญเปล่า”
“ข้อนั้นผมรู้แล้วครับ”
“เธอจะไม่สามารถทำงานที่ไหนได้อีก”
“หมายความว่ายังไงครับ”
“ก็หมายความว่าเธอจะถูกแบล็กลิสต์จากไวด์ซีด และบริษัทเทคในไทย หรือไม่ก็ก็ต่างประเทศด้วย ที่จะไม่รับเธอเข้าทำงาน”
“นี่จะเล่นกันถึงขนาดนี้เลยหรือครับ ผมไปทำอะไรให้คุณนักหนา”
“ฉันแค่ขู่เธอเล่น ๆ มันจะไม่เกิดขึ้นถ้าเธอยอมฉัน”
“ไอ้เชี่ยเอ๊ย ...” น้ำ นทีสบถออกมาเบา ๆแม้ไม่ได้ตั้งใจให้อีกฝ่ายได้ยิน แต่อีกฝ่ายก็เข้าใจทุกถ้อยกระบวนความ
“ใส่เสื้อผ้าเถอะครับ เห็นแล้วอุจาดตา ผมทนคุณมามากแล้ว” ดูเหมือนน้ำ นทีจะเริ่มหมดความอดทน เขาคิดไม่ถึงว่าเ้านายที่เขาคิดว่านับถือได้ จะกลายเป็ชายสูงวันที่มีรสนิยมผิดเพี้ยน ซึ่งเขาจะไม่ถือสาเลยหากว่ารสนิยมนั้นมันกำลังสร้างความเดือดร้อนให้กับเขา
กลับกันถ้าหากว่าเขาเป็ผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วถูกเ้านายแบล็กเมล์แบบนี้ แทบจินตนาการไม่ออกเลยว่าเธอจะเป็อย่างไรบ้าง
“อย่าไปเลยน่าน้ำ ฉันขอเธอดี ๆ ฉันลงทุนกับเธอไปมากแล้วนะ” เ้านายหนุ่มใหญ่ฉุดแขนเขา แล้วพยายามโอบรัดเขาด้วยพละกำลังที่ไม่รู้ไปกินยาพลังช้างสารมาจากไหน
“เอ๊ย ... อะไรเนี่ย อย่านะครับคุณรัตนะ”