ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

คำพูดของอาชูร่าเต็มไปด้วยความมั่นใจและเย็นชาท่ามกลางเสียงกรีดร้องและความวุ่นวายที่เกิดขึ้น

ปราชญ์ทั้งสองรู้ดีว่าพวกเขาไม่มีเวลามากนักการต่อสู้นี้ไม่ได้เป็นเพียงเพื่อปกป้องโลกมิติ แต่เพื่อปกป้องชีวิตของผู้คนนับแสนที่อยู่ในสนามแห่งนี้

การระเบิดของอัฒจันทร์ปีกขวาทำลายชีวิตคนผู้บริสุทธิ์ไปหลายร้อยคนเป็นเพียงการเตือน และพวกเขารู้ดีว่าหากไม่หยุดยั้งอาชูร่าในทันที การทำลายล้างจะไม่หยุดเพียงแค่นี้แน่

รองเจ้าอาณานิคมยืนอยู่ในตำแหน่งของเขาสายตาจับจ้องไปยังอาชูร่าที่เพิ่งลงมือสังหารผู้บริสุทธิ์หลายร้อยชีวิตโดยไม่มีความลังเล

ดวงตาของรองเจ้าอาณานิคมเต็มไปด้วยความโกรธแค้นความโกรธที่ถูกกดทับอยู่ภายในถูกปลดปล่อยออกมาจนทำให้บรรยากาศรอบๆตัวเขาแผ่ซ่านด้วยมวลพลังแห่งความโกรธเกรี้ยว

อ๋องหลงเป่า หันกลับมาหาผู้คนที่ยืนอยู่รอบๆตัวเขาน้ำเสียงเข้มข้นของเขาเอ่ยออกไปโดยไม่ลังเล

 "ผู้ใช้พลังสายชีวิตชนิดฟื้นฟูรักษา จงรวมตัวกันและช่วยคนเจ็บให้ได้มากที่สุดอย่าให้ชีวิตที่เหลืออยู่สูญเสียไปมากกว่านี้!"

เสียงของรองเจ้าอาณานิคมเป็นคำสั่งที่ไม่มีใครกล้าขัดขืนผู้ใช้พลังดังกล่าวขานรับและกระจายตัวไปยังบริเวณที่ได้รับความเสียหายจากการระเบิด แสงสีที่เปล่งประกายจากมือของคนเหล่านี้เป็นสัญญาณของความหวังและความช่วยเหลือที่กำลังมาถึง

สายตาของรองเจ้าอาณานิคมยังคงจับจ้องไปที่อาชูร่าความโกรธในดวงตาของเขา

“คลืน!”   “คลืน!”

ในขณะที่โลกมิติทรงกลมที่ลอยอยู่เหนือสนามเริ่มสั่นไหวพลังงานที่ถูกใช้เพื่อรักษาเสถียรภาพของมันเริ่มอ่อนแรงลงความรู้สึกของแรงกดดันและความไม่แน่นอนปกคลุมไปทั่ว

คนที่อยู่ภายในโลกมิติต่างรู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆขณะที่ปราชญ์ทั้งสองที่อยู่ภายนอกนั้นสัมผัสได้ถึงพลังที่ลดลงอย่างรวดเร็ว

โลกมิติที่เคยเป็นทรงกลมสมบูรณ์เริ่มหดเล็กลงพลังงานที่เคยทรงพลังกลับลดน้อยลงจนทำให้มันเริ่มยุบตัว

สภาพแวดล้อมภายในโลกมิติเริ่มแปรปรวนพื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลง

ปราชญ์ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความกังวลทั้งคู่รู้ดีว่าสถานการณ์นี้ไม่อาจปล่อยให้เป็นไปตามนี้ได้

"เราไม่อาจรอช้าอีกต่อไปแล้ว!"

ปราชญ์คนหนึ่งกล่าวด้วยเสียงเคร่งเครียดขณะที่เขาเตรียมกำลังเพื่อโจมตี

แต่ทันใดนั้นอาชูร่าซึ่งยืนอยู่ในระยะที่พวกเขามองเห็นได้ชัดเจน กลับชี้นิ้วไปทางอัฒจันทร์ถัดมาอย่างไม่มีความลังเลรอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"ดูให้ดีสิว่าใครกันที่กำลังเสียเปรียบ!"

ทันทีที่นิ้วของอาชูร่าชี้ไปยังอัฒจันทร์นั้น

“ตูมมมม!”

เสียงระเบิดดังกึกก้องขึ้นมาอีกครั้ง ความสั่นสะเทือนทำให้ทุกคนหยุดชะงักชั่วขณะภูเขาไฟแห่งความหวังที่พวกเขาคิดว่าจะสามารถหยุดยั้งอาชูร่าได้กลับถูกแปรเปลี่ยนเป็นความสิ้นหวัง

เศษหินและดินแตกกระจายจากจุดที่ถูกระเบิดแสงเพลิงและควันดำพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าสร้างความวุ่นวายและความโกลาหลให้กับผู้คนที่พยายามหนีเอาชีวิตรอด

ปราชญ์ทั้งสองรีบหันไปมองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นรู้สึกถึงความรุนแรงของการระเบิดที่ไม่เพียงทำลายสิ่งปลูกสร้างแต่ยังทำลายขวัญและกำลังใจของพวกเขาด้วยทั้งสองปราชญ์รู้ดีว่าหากพวกเขาไม่สามารถหยุดอาชูร่าได้สิ่งที่สูญเสียไปจะมีแต่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แต่ด้วยสถานการณ์ที่เลวร้ายลงเช่นนี้การตัดสินใจโจมตีอาจกลายเป็นการเพิ่มความเสี่ยงให้กับผู้บริสุทธิ์

ในขณะที่ปราชญ์ทั้งสองยังคงชั่งใจอยู่อาชูร่ากลับยิ้มเยาะเย้ย ดูถูกการตัดสินใจของพวกเขาราวกับว่าเขาเป็นผู้ควบคุมเกมนี้โดยสมบูรณ์

ขณะที่สถานการณ์ยังคงโกลาหลและไม่มีท่าทีว่าจะคลี่คลายลง

“ฟู่!”

ทันใดนั้นท้องฟ้าที่เคยสว่างสดใสกลับแปรเปลี่ยนอย่างน่ากลัวเมฆดำก้อนใหญ่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วปกคลุมไปทั่วทั้งฟากฟ้าลมหนาวเย็นยะเยือกพัดเข้ามา ความเงียบงันเกิดขึ้นชั่วขณะราวกับว่าธรรมชาติเองก็รับรู้ถึงความอันตรายที่กำลังจะมาเยือน

ในขณะที่ทุกสายตาจับจ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอากาศก็เริ่มแหวกออกเป็นเส้นตรงจากจุดศูนย์กลาง ปรากฏเงาร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่งในชุดดำโบราณที่คลุมร่างจนดูน่าเกรงขามดวงตาของเขาเป็นสีแดงเจิดจ้าเหมือนแสงไฟที่ส่องออกมาจากความมืดมิด

รอบตัวของเขาล้อมรอบด้วยฝูงอีกาดำซึ่งโบยบินวนเวียนรอบๆ ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเงาร่างนั้นเอง

เมื่อเขาปรากฏตัวขึ้นเหล่าอีกาดำเริ่มสยายปีกกระพืออย่างหนักหน่วง เสียงร้องกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกันเป็นเสียงที่กรีดแทงหัวใจและสร้างความหวาดกลัวไปทั่วทั้งสนาม

ร่างของชายชราผู้นี้ค่อย ๆ ลอยลงมาจากฟากฟ้าอย่างช้าๆ สายตาของเขามองลงมาที่ผู้คนเบื้องล่างด้วยความเย็นชาและไร้ความปราณี

"ฮ่า ๆ ๆ!”

เสียงที่แหบพร่าและเย็นเยียบของชายหนุ่มดังขึ้นร่างของเขาเอื้อมมือขึ้นมาจากใต้ชุดคลุมดำเผยให้เห็นมือเหี่ยวแห้งที่ปกคลุมด้วยเงามืดรอบ ๆ เมื่อเขาเริ่มใช้พลังสายลมที่พัดแรงขึ้นราวกับถูกดึงเข้าไปในทิศทางเดียวกันพลังงานสีดำเริ่มก่อตัวขึ้นจากฝ่ามือของเขา และเริ่มดึงดูดสิ่งรอบข้างเข้าไป

เสียงกระซิบแผ่วเบาดังก้องในอากาศขณะที่เงาร่างของผู้คนบนอัฒจันทร์ที่โดนระเบิดถูกดึงดูดเข้าไปหาชายหนุ่มพลังชีวิตที่หลงเหลืออยู่ในศพของพวกเขาเริ่มถูกดูดกลืนไปยังชายหนุ่มในชุดดำอย่างไร้ปราณี