ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

        บทที่ 56

        เลือกดูหน้าร้าน

        ภายในเมืองจินหยวนหลังจากที่จางหยวนสามารถจัดการที่ดินของตนเองจนเสร็จเรียบร้อย ในตอนนี้ที่ดินของเขาเป็นแปลงผักขนาดใหญ่ที่สามารถผลิตผักวิญญาณได้เป็นจำนวนมาก

        จางหยวนเดินอยู่ภายในเมืองในย่านการค้าขายที่มีผู้คนเดินพลุ่งพล่าน

        เขาเดินภายในย่านนี้และก็มองไปรอบๆพลางคิดภายในใจของตนเอง “ ภายในย่านนี้เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย”

        “ ในตอนนี้สวนผักวิญญาณของเราในพื้นที่ทั้งหมดยี่สิบห้าหมู่ภายในที่ดินที่ได้รับมาใหม่ทำการจัดเตรียมจนเสร็จเกือบจะสมบูรณ์”

        “ พวกมันสามารถสร้างกำไรก้อนโตให้กับเราได้โดยถ้าคิดเป็นการเฉลี่ยในแต่ละเดือนด้วยจำนวนส่วนผักทั้งหมดที่มีคงจะได้กำไรจากพวกมันน่าจะเดือนละประมาณสามร้อยตำลึงโดยการหักค่าแรงงานที่ต้องจ่ายผู้ที่ทำการว่าจ้าง ”  

        “ และก็หากค่าอุปกรณ์ที่จำเป็นจะต้องใช้และซื้อมาจากร้านค้าราชวงศ์ ”

        “ กำไรที่จะได้ประมาณสามร้อยถึงสี่ร้อยตำลึงต่อหนึ่งเดือน ซึ่งมันเป็นกำไรที่เยอะเป็นอย่างมากเมื่อเทียบกับกิจการการขายผัก”

        “ โดยบางทีกำไรในบางเดือนอาจจะพุ่งสูงมากกว่านั้นเสียด้วยซ้ำมันเทียบเท่ากับว่าเพียงแค่ทำการค้าขายเช่นนี้ไปประมาณสามเดือนถึงสี่เดือนก็จะได้เงินที่สูญเสียไปกับการซื้อที่ดินกลับคืนมาแล้ว”

        “ หลังจากนั้นก็คือกำไรเน้นๆ ”

        “ โดยในตอนนี้ไม่ว่ามองอย่างไรสวนผักวิญญาณก็กำลังไปได้สวยสิ่งที่กำลังขาดอยู่ก็คือหน้าร้าน ”

        “ ในตอนนี้กำลังขาดหน้าร้านที่จะใช้ในการขายผักวิญญาณในฐานะของเราโดยตรง”

        “ สิ่งที่ไม่สามารถขาดได้ก็คือโลโก้ผลิตภัณฑ์ จำเป็นต้องสร้างภาพลักษณ์และก็ภาพจำให้กับผู้คน”

        “ การค้าขายที่ผ่านมาเป็นการค้าขายบนแผงผักธรรมดาทั่วไปผู้คนรู้เพียงแค่ว่าเป็นเพียงแค่แผงขายผักวิญญาณ”

        “ คนพวกนั้นไม่ได้จดจำตัวตนของเราในการค้าขาย ”

        “ เพราะแบบนั้นภายในยุคสมัยที่เราจากมาผู้คนเลยเน้นการสร้างแบรนด์หรือการสร้างโลโก้ที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองให้ผู้คนจดจำได้ง่าย”

        “ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมต้องมีหน้าร้านในการขายผักวิญญาณในตอนนี้เองก็เช่นเดียวกันตัวของเราจำเป็นจะต้องให้ผู้คนจดจำในฐานะร้านขายผักวิญญาณ ”

        “ เมื่อผู้คนสามารถจดจำได้แล้วมันก็จะทำให้ตัวของเราสามารถขายผักวิญญาณพวกนี้ได้ง่ายดายมากขึ้น”

        “ ไม่เพียงเท่านั้นในวันข้างหน้าถ้าจะขยับขยายกิจการต่างๆในชื่อเดียวกันผู้คนเองก็จะให้ความสนใจเพราะว่ามีผลพวงที่ได้มาจากกิจการการค้าขายผัก”

        จางหยวนเขารู้อยู่แล้วว่าอย่างไรหน้าร้านเองมันก็เป็นสิ่งที่จำเป็น

        มันเป็นสิ่งที่ไม่สามารถขาดได้เป็นปัจจัยหนึ่งอย่างที่จำเป็นจะต้องใช้ในการดำเนินธุรกิจ 

        ในขณะที่กำลังเดินอยู่บนถนนขวาสายตามองหาสถานที่ที่เหมาะสมจะเป็นที่เปิดร้าน “ ย่านแถบนี้น่าจะเป็นย่านที่มีผู้คนมากมายก็จริงแต่ถ้ามองถึงร้านขายผักวิญญาณของเราลูกค้าคงจะไม่ชื่นชอบในการมาบริเวณย่านนี้สักเท่าไหร่ ”

        “ เหตุผลก็คือการขายผักวิญญาณในแต่ละครั้งที่ขายมาแถวในการต่อซื้อผักวิญญาณพวกนั้นยาวจนปิดถนน ”

        “ แล้วถ้ามาตั้งภายในย่านนี้ผู้คนก็ยิ่งอึดอัดจนทำให้บางทีอารมณ์ของผู้ที่รอซื้ออาจจะสูญเสียไป”

        “ อย่างไรเสียกิจกรรมการค้าขายก็จำเป็นจะต้องนึกถึงจิตใจของผู้ที่ทำการซื้อขายเป็นอันดับแรก”

        “ เพราะแบบนั้นในตอนนี้ตัวเลือกภายในย่านนี้มันเองก็ไม่ใช่สิ่งที่ตอบโจทย์ซักเท่าไหร่ถ้าเช่นนั้นมุ่งตรงไปทางทิศใต้ดีกว่า ” 

        จางหยวนเปลี่ยนสถานที่เดินชมมุ่งตรงไปยังทิศใต้ของเมือง 

        เขามุ่งตรงมาแถบนี้เพราะว่าบริเวณพื้นที่แถบนี้ไม่ใช่ย่านการค้าอีกทั้งที่ดินภายในเมืองแถบนี้ยังเป็นราคาถูก

        มีตึกแถวมากมายที่ปล่อยให้ทำการซื้อขายและอีกอย่างนึงก็คือถนนบริเวณแถบนี้ไม่ค่อยมีผู้คนถ้ามาเปิดร้านผักวิญญาณผู้คนคงจะยืนรอได้อย่างสบายใจไม่ต้องไปเบียดเสียดกับผู้อื่น

        “ ยอดเยี่ยมไปเลยบริเวณย่านนี้ถือว่าใช้ได้ ” หลังจากที่เดินชมไปเพียงแค่เล็กน้อยก็รู้ได้ทันทีว่าย่านนี้ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว

        หลังจากเดินชมอยู่สักพักก็ไปพบเจอเข้ากับสถานที่ที่ตนเองนั้นต้องการ

        มันเป็นอาคารขนาดใหญ่ที่ถูกปล่อยร้างมาเป็นเวลานานแม้จะตั้งอยู่ภายในเมืองเป็นอาคารสูงสามชั้นมองเห็นจากสายตาไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ด้านใน

        จวนหยวนชะโงกหน้าของตนเองเข้าไปดูด้านในพื้นที่กว้างขวางกำลังแม้ว่ามันจะเก่าไปบ้างแต่ก็เป็นเพราะว่าไม่มีผู้คนอยู่อาศัยมาเป็นเวลานาน

        ถ้านำมาตกแต่งอีกสักหน่อยคงจะสามารถเปลี่ยนแปลงกลายเป็นร้านขายผักได้ดีเยี่ยม

        “ สถานที่แห่งนี้ยอดไปเลยพื้นที่กว้างขวางกำลังดีตั้งอยู่บริเวณถนนที่ไม่ค่อยมีผู้คน แล้วอีกอย่างมีสูงถึงสามชั้นสามารถใช้พื้นที่ในการเก็บพวกผักวิญญาณที่กำลังจะนำมาขายได้ ”

        “ อีกอย่างตรงนี้มันเชื่อมโยงต่ออยู่กับสะพานที่จะมุ่งตรงไปยังกลางเมืองผู้คนเดินทางมาคงจะไม่ยากลำบากสักเท่าไหร่” จางหยวนพึมพำออกมาอย่างพึงพอใจหลังจากเห็นพื้นที่บริเวณนี้

        มองดูอยู่สักพักเขาก็หันไปถามผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาที่มีเพียงแค่

        “ ท่านป้าขอรับ!! ” จางหยวนลองเรียกหญิงวัยกลางคนที่เดินผ่านหลังของตนเองไป

        หญิงวัยกลางคนผู้นั้นหยุดเท้าของตนเองหันมามองอย่างรวดเร็วนางแสดงใบหน้างุนงงออกมา

        “ มีอะไรอย่างงั้นรึ? ”

        “ พอจะรู้หรือไม่ขอรับว่าสถานที่แห่งนี้เป็นของผู้ใด ข้าอยากจะซื้อมัน” อย่างแรกก็จำเป็นต้องหาข้อมูลก่อน

        ท่านป้าผู้นั้นใช้ดวงตาของตนเองเหลือบไปมองอาคารไม้สามชั้นที่ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าหลังจากที่มองดูแล้วก็ตอบกลับมา “ รู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้จะถูกจำนำเอาไว้โดยคนที่เป็นเจ้าของ”

        “ ตอนนี้คนที่ถือครองสิทธิอยู่เป็นกรมที่ดินภายในเมืองแห่งนี้ลองไปติดต่อซื้อขายดูท่าจะให้ราคาดีพวกนั้นจะต้องขายอย่างแน่นอน ”

        จางหยวนหลังจากได้ยินเช่นนั้นมุมปากฉีกยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจเขาก้มใบหน้าของตนเองลงไปกล่าวขอบคุณท่านป้า “ ขอบคุณท่านป้ามากขอรับ!!! ”

        “ ถ้าเป็นที่ๆมันอยู่ภายในสัญญาซื้อขายของกรมที่ดินก็ง่ายเลยเพราะว่าอย่างไรเสียพวกมันเองก็จำเป็นจะต้องนำเอาที่ดินเหล่านั้นขายอยู่แล้ว”

        คนภายในเมืองมีระบบจัดการในการขายที่ดินของตนเองอยู่หลากหลายเส้นทาง

        โดยถ้าไม่อยากจะปล่อยขายให้กับตระกูลใหญ่ก็สามารถนำเอาไปขายหรือว่าไปจำนองได้กับพวกกรมที่ดินที่เป็นของราชสำนัก

        โดยกรมจัดการที่ดินมีหน้าที่ในการรับซื้อที่ดินเหล่านั้นและพวกมันเองก็จำเป็นจะต้องนำเอาไปขายต่อเพื่อให้ได้กำไร

        กรมที่ดินจะเป็นหนึ่งในการจัดหาที่ดินที่ผู้คนต้องการภายในเมืองด้วย

        เพราะแบบนั้นการจะได้อาคารใหม่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางเมืองทางทิศใต้เช่นนี้มันเองก็คงจะไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็น

        ….

        หลังจากที่ได้เป้าหมายของตนเองจางหยวนเริ่มทำการไปติดต่อเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว

        เขามุ่งตรงไปยังกรมที่ดินท่ามกลางติดต่อซื้อขายสุดท้ายแล้วทำการติดต่อซื้อขายกับคนที่ดินง่ายดายเป็นอย่างมาก

        พวกมันขายให้ในราคาประมานสามร้อยตำลึงแน่นอนว่าสำหรับที่ดินภายในเมืองที่มีการก่อสร้างอย่างครบครันเช่นนี้ถือว่าไม่แพง

        จางหมิงซื้อพวกมันอย่างรวดเร็วถือว่าเป็นการลงทุนระยะยาว

        เท่านี้องค์ประกอบของร้านผักวิญญาณของเขาก็ครบถ้วนแล้วในตอนนี้เหลือเพียงแค่รอเวลาเท่านั้น 

        สามวันผ่านไป

        หลังจากที่จัดการเกี่ยวกับหน้าร้านมาเป็นเวลาสามวันเต็มๆในตอนนี้การจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นร้านผักวิญญาณกำลังจะเปิดขายในวันแรก 

        จบบท