หลังจากขึ้นมานั่งในห้องรับแขกของหอการค้าแล้ว ชินเหยาก็เปิดประเด็นถามลั่วเทียนทันที่กับสิ่งที่ลั่วเทียนอย่างได้จากหอการค้าสดับจันทรา
"ไม่ทราบว่านายน้อยลั่วเทียนต้องการจะติดต่ออะไร สามารถบอกข้ามาได้เลย" ชินเหยากล่าวพร้อมรอยยิ้ม
"จริง ๆ แล้วข้ามาที่หอการค้าแห่งนี้เพื่อที่จะต้องการข้อมูลระดับสูง และข้าก็ทราบมาว่าหอการค้าของพวกท่านทำธุรกิจด้านนี้เกี่ยวกับการขายข่าวสารด้วย" ลั่วเทียนกล่าวกับชินเหยา
ชินเหยาแสดงออกด้วยรอยยิ้มเพราะตอนแรกเขาคิดว่าผู้ที่ทำให้เย่หลันถึงกับปรากฏตัวออกมาได้ จะต้องอยากได้ของที่ต้องลงทุนลงแรงหามาอย่างยากลำบาก เพื่อที่หอการค้าของเขาจะได้ราคาสูงตามไปด้วย
หลังจากได้ยินสิ่งที่ลั่วเทียนกล่าวชินเหยาก็ตอบกลับไปทันที "นายน้อยลั่วเทียนต้องการข้อมูลระดับสูงแบบไหน ข้าเองสามารถชั่งน้ำหนักจากคำถามของท่านได้ แล้วเราค่อยมาตกลงเรื่องราคากัน"
"งั้นข้าขอถามท่านเลยแล้วกัน ท่านมีอำนาจตัดสินใจในการให้ข้อมูลข่าวได้ถึงระดับไหน เพราะข้าอยากมั่นใจก่อนที่ข้าจะถามไป" ลั่วเทียนกล่าวออกไปด้วยสีหน้าจริงจริง
ชินเหยามีสีหน้าตกตะลึงกับสิ่งที่ลั่วเทียนกล่าว อีกทั้งผู้ที่ถามตัวเองกับเป็นเด็กหนุ่มที่ดูเหมือนจะเริ่มเข้าสู่วิถีแห่งการฝึกตนด้วยซ้ำ เขาคิดว่าก็แค่ถามข้อมูลมันจะต้องถามถึงอำนาจตัดสินใจของเขาทำไมกัน หากเป็นบุคคลอื่นถามกับเขาแบบนี้เขาคงไล่ตะเพิดออกจากหอการค้าไปแล้ว แต่นี่เขาจำเป็นจะต้องให้เกียรติเย่หลันด้วย อีกทั้งนางยังเป็นผู้บ่มเพาะพลังงานขั้นเซียนสวรรค์เหมือนกันกับเขา
เย่หลันได้ยินสิ่งที่ลั่วเทียนกล่าว นางก็มีสีหน้าตกตะลึงไม่แพ้กันเกี่ยวกับอำนาจการตัดสินใจ หากแต่นางลองมาคิดดูอีกทีว่าลั่วเทียนอยู่ถึงระดับไหนแล้ว อีกทั้งยังมีมังกรที่อยู่ขั้นมหาบรรกาลขั้นต้นเป็นผู้ติดตาม ซึ่งข้อมูลที่นายน้อยลั่วเทียนต้องการจะต้องเป็นข้อมูลระดับสูงอย่างแน่นอน
"เอายังงี้นายน้อยลั่วเทียนข้าจะกล่าวให้ชัดเจนเกี่ยวกับท่านที่ต้องการข้อมูลและอำนาจในการตัดสินใจของข้า หากท่านถามคำถามที่ข้าเองก็อยู่มาหลายพันปีแล้วยังไม่สามารถตอบได้ ข้าจะทำการชดเชยราคาให้เหมาะสมเกี่ยวกับคำถาม อีกทั้งข้าจะติดต่อบุคคลระดับสูงให้ช่วยในการหาข้อมูล"
"แต่ถ้าหากนายน้อยตั้งคำถามมาแล้วข้าสามารถตอบท่านได้อย่างง่ายดาย ท่านจะต้องชดเชยค่าเสียเวลาของมูลค่าคำถามเป็นจำนวนสิบเท่า และถ้าหากไม่เป็นข้อมูลข่าวระดับสูงอย่างที่ท่านว่า ท่านก็จะต้องจ่ายให้กับหอการค้าของเราจำนวนห้าสิบผลึกพลังงานหรือห้าหมื่นเหรียญทองก็ได้ นายน้อยลั่วเทียนมีความคิดเห็นว่าอย่างไร"
ชินเหยากล่าวเสร็จก็ดูสีหน้าของลั่วเทียนทันที ว่ามีอาการตื่นตระหนกหรือไม่ แต่เขาก็ต้องแปลกใจ เพราะสิ่งที่ลั่วเทียนแสดงออกมีแต่รอยยิ้มด้วยความมั่นใจ เขาดูไม่มีท่าทีกังวลเรื่องราคาในการการชดใช้ที่มีมูลค่าสูงอย่างมาก
ลั่วเทียนยิ้มเพราะรู้ว่ายังไงชินเหยาก็ต้องจ่ายค่าชดเชยให้กับเขาอย่างแน่นอน
"งั้นก่อนที่ข้าจะกล่าวอะไรออกไป ข้าอยากจะให้ท่านใช้ม่านอักขระกักเก็บเสียงห้องรับแขกแห่งนี้ไว้ก่อน เผื่อมีตาแก่รู้มากสอดรู้สอดเห็นเรื่องของข้า"
"แน่นอนเรื่องของความลับของลูกค้า ทางหอการค้าสดับจันทราของเราให้ความสำคัญเป็นอย่างมากในการเก็บข้อมูล" ชินเหยากล่าวด้วยความมั่นใจ
จากนั้นชินเหยาก็กระตุ้นม่านอักขระให้ทำงานทันที
เมื่อลั่วเทียนเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว จึงกล่าวสิ่งที่เขาต้องการทันที "ข้อมูลความลับระดับสูงที่ข้าอยากจะได้จากหอการค้าสดับจันทราที่มือชื่อเสียงเลื่องลือมาอย่างยาวนานจากท่าน นั่นก็คือ เส้นทางประตูมิติเชื่อมต่อดินแดนลับผ่านพรมแดน"