เจียงม่อเซิ่งจำคำว่าปลาจิ๋นหลี่เอาไว้เงียบๆ กะว่าอีกเดี๋ยวจะสั่งใครไปเอาคอมพิวเตอร์โฟตอนสักเครื่องมาให้เขา เขาต้องเช็กเสียก่อน แล้วก็ยังต้องคอยดูการสตรีมของเจ้าหนุ่มน้อยด้วย
อวี๋จิ่นลี่ไม่ได้เข้าใจความนัยจากคำพูดของเจียงม่อเซิ่งแม้แต่นิดเดียว แล้วเอ่ยว่า “ตอนค่ำมั้ง”
ตอนนี้เขาไม่มีเงินไปซื้ออุปกรณ์สำหรับสตรีมโดยเฉพาะ เพียงแต่ระหว่างที่ศึกษาห้องไลฟ์เมื่อสักครู่นี้ อวี๋จิ่นลี่พบว่า ภายในห้องไลฟ์ก็มีกล้องในตัวอยู่แล้ว ทั้งยังสามารถใช้สตรีมได้ด้วย
ดังนั้นอวี๋จิ่นลี่จึงตัดสินใจว่าจะใช้อุปกรณ์ที่มากับห้องไลฟ์เสียให้หมดเรื่อง พอหาเงินก้อนแรกได้เมื่อไรค่อยเอาไปซื้ออุปกรณ์ใหม่ทีหลัง
ถึงปรกติอวี๋จิ่นลี่จะขี้เกียจอยู่เรื่อย แต่พอเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการบำเพ็ญแล้ว เขาก็จำเป็นต้องกระตือรือร้นขึ้นมา อย่างไรแล้วชีวิตที่ไร้ซึ่งตบะก็ออกจะเกินทนจริงๆ
เนื่องจากช่วงค่ำเริ่มการสตรีมเป็นครั้งแรก อวี๋จิ่นลี่ทั้งรู้สึกแปลกใหม่ ทั้งรู้สึกตื่นเต้นอย่างน่าพิลึก กระทั่งสงบใจแนะแนวการบำเพ็ญให้เจียงม่อเซิ่งไม่ได้เหมือนกัน จึงได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายคลำหาวิธีไปเองก่อน วันรุ่งขึ้นเขาถึงได้มาไขข้อข้องใจให้อีกฝ่าย
ต่อมาอวี๋จิ่นลี่ก็ออกมาจากห้องของเจียงม่อเซิ่ง เริ่มเตรียมวัตถุดิบที่ต้องใช้ในการสตรีมช่วงค่ำ เพราะการเตรียมตัวล่วงหน้าต้องดีกว่าอยู่แล้ว
“เกาลัดน้อย หิวรึยัง ในห้องมีผลไม้ที่เพิ่งซื้อกลับมาด้วยนะ” เฉียวมู่หลานเห็นอวี๋จิ่นลี่เดินมา จึงเอ่ยกับเขาด้วยรอยยิ้ม
ตั้งแต่อวี๋จิ่นลี่มายังบ้านตระกูลเจียง อารมณ์ของเฉียวมู่หลานก็ดีขึ้นเรื่อยๆ และมักจะรู้สึกว่าคนในครอบครัวก็สบายใจกันขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้พอคิดดีๆ แล้วดูเหมือนจะไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่เธอก็รู้สึกแบบนี้ไปตามจิตใต้สำนึก สัมผัสได้ว่าทุกอย่างเริ่มจะดีขึ้น
“คุณแม่ ผมไม่หิวครับ ผมจะไปดูหน่อยว่าในห้องครัวมีวัตถุดิบอะไร คืนนี้จะทำของอร่อยให้คุณพ่อคุณแม่ครับ” อวี๋จิ่นลี่ตอบด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็เดินพลางคิดไปด้วยว่าคืนนี้จะทำเมนูอะไรบ้าง
หลังจากซื้อเกลือกับพริกฮวาเจียวมาเมื่อครั้งก่อน อวี๋จิ่นลี่ก็ออกไปพร้อมกับป้าหลี่อีกหลายครั้ง ถึงได้บังเอิญเจอเครื่องปรุงต่างๆ มากมาย ทั้งยังเจอถั่วเหลืองที่สามารถนำไปทำเป็นซีอิ๊วได้ด้วย ทำเอาเขาดีใจแทบแย่
ตอนนี้อาหารติดบ้านก็ไม่ได้คณามืออวี๋จิ่นลี่แล้ว ส่วนอาหารมื้อใหญ่ที่ค่อนข้างพิถีพิถันบางอย่าง ก็ยังไม่เคยลองทำเลยสักครั้งเพราะว่าเครื่องปรุงไม่ครบครัน จึงกะว่าพอหาเครื่องปรุงได้ครบแล้วค่อยลงมือ จะทำให้อาหารจีนเลิศรสของพวกเขาแปดเปื้อนไม่ได้โดยเด็ดขาด
ดังนั้นคนตัวเล็กจึงตัดสินใจว่าจะสตรีมวิธีทำอาหารติดบ้านเป็นคอนเทนต์สตรีมช่วงค่ำจะดีกว่า อย่างไรเสียอาหารติดบ้านต่างหากถึงจะเป็นอาหารที่คนทั่วไปเข้าถึงได้บ่อยที่สุด ทั้งยังได้รับความนิยมจากคนจำนวนมากได้ง่ายที่สุดด้วย
ซี่โครงหมูผัดเปรี้ยวหวาน มันฝรั่งเส้นผัดเปรี้ยวเผ็ด เนื้อสันหลังมังกรตุ๋นน้ำแดงกับข้าวเหนียวคลุกโป๊ยเซียน แล้วก็ซุปใสใส่ไข่อีกหนึ่งรายการ อาหารพวกนี้ก็คือเมนูที่อวี๋จิ่นลี่เตรียมจะสตรีมช่วงค่ำวันนี้
ทันทีที่อวี๋จิ่นลี่เดินเข้าไปในห้องครัว เชฟสามท่านเดินเข้ามาต้อนรับอย่างหน้าชื่นตาบานแล้วล้อมเขาไว้ตรงกลาง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเอาอกเอาใจกันทุกคน
ตั้งแต่อวี๋จิ่นลี่แสดงฝีมือไปเมื่อคราวก่อน เชฟทั้งสามท่านก็นับถือเขาขั้นกราบเบญจางคประดิษฐ์ อยากจะเข้าพิธีไหว้เขาเป็นอาจารย์กันใจจะขาด แต่ทันทีที่คิดว่าฐานะของอีกฝ่ายเป็นถึงคุณนายน้อยของตระกูลเจียง พวกเขาก็ไม่กล้ามีความคิดแบบนั้น
แต่ว่าทุกครั้งที่คุณนายน้อยเข้าครัวมาทำอาหารด้วยตัวเอง ทั้งสามก็แย่งกันจะเป็นผู้ช่วยเป็นลูกมือให้เขา
เพราะเวลาที่อวี๋จิ่นลี่ทำอาหารนั้นไม่เคยจะหวงสูตร ทั้งยังไม่กลัวว่าใครจะครูพักลักจำ ด้วยเหตุนี้พวกเจิ้งเพ่ยฉีจึงเรียนรู้ไปได้หลายอย่างกันทุกครั้ง ฝีมือการทำอาหารจึงยิ่งเก่งกันขึ้นเป็นธรรมดา ในบางครั้งยังสามารถทำอาหารหลากหลายให้กับผู้เป็นนายของตระกูลเจียงเป็นมื้อได้อีกด้วย
เพียงแต่รสชาติที่ทำออกมาก็ยังเทียบกับอวี๋จิ่นลี่ไม่ติดก็เท่านั้น