อ๊าาา เสียงของพระเ้าแปรร้องด้วยความเ็ป
“ท่านแม่ทัพ!!”
“ท่านแม่ทัพพ”
เหล่าทหารพม่าต่างพากันใเป็อย่างมาก เพราะพระเ้าแปรโดนลูกธนูยิง ในสมัยก่อนหากผู้บังคับบัญชาาเ็หรือตายจะทำให้ขวัญกำลังใจของทหารหายไปในทันที
“ดีมาก ตอนนี้แหละ ฆ่าให้หมดอย่าให้ใครรอดออกไปได้”พระราเมศวรร้องะโออกมาอย่างรวดเร็ว
โอ้วววววว เหล่าทหารก็ตอบรับด้วยเสียงที่ดังสนั่น
“พ่ออยู่หัวดูนั่นสิพะย่ะคะ ทัพของเ้าชายพลิกกลับมาได้ เหมือนที่พ่ออยู่หัวทรงคาดไว้จริงๆ” เหล่าทหารเมื่อเห็นภาพดังนั้นพูดออกมาด้วยความดีใจเป็อย่างมาก
“หากเป็เช่นนี้ต่อไป ทัพปีกขวาเราจะได้รับชัยชนะ และเมื่อทัพปีกขวาจัดการเสร็จเรียบร้อยทัพปีกขวาจะกลายเป็กำลังหนุนที่แข็งแกร่ง และจะเข้าตีกระหนาบข้างของทัพกลาง จนทำให้พวกพม่ารามัญพ่ายแพ้เป็แน่”ทหารอีกคนกล่าว
“ดีมากลูกข้า เอาละตอนนี้เราแค่รอเวลาให้ทัพปีกขวาจัดการให้เสร็จก็แค่นั้น”พระมหาจักรพรรดิกล่าวด้วยความมั่นใจ
“นี่มันอะไรกันน!!”
“ก่อนหน้านี้พวกอยุธยากำลังจะพ่ายแพ้ไม่ใช่รึ”
“พวกมันเป็ผีสางนางไม้รึไง พวกมันมาจากไหนอีก”
“ท่านแม่ทัพเราจะทำอย่างไรดี หากเป็แบบนี้ต่อไปเราจะพ่ายแพ้นะพะย่ะคะ”ทหารถามกับบุเรงนองอย่างเร่งรีบ
พระเ้าบุเรงนองเมื่อได้ฟังกลับนิ่งเฉยและยังมองไปทางทัพของพระเ้าแปรอย่างเงียบ ๆ
“อ้ายพัด มึงนี่สุดยอดเลยว่ะ นี่เป็แผนของมึงใช่ไหมวะ” แดงถามภัทรอย่างดีใจเพราะก่อนหน้านี้ตนกำลังเสียเปรียบแต่กลายเป็ว่าสถานการณ์พลิกกลับเหมือนหน้ามือเป็หลังมือ
“555555 เป็ไงพี่แผนเราสำเร็จ เ้าชายบอกถ้าสำเร็จจะมอบรางวัลอย่างงามให้ฉัน พี่คิดที่จะหอบลูกหอบเมียมาอยู่กับฉันไหมจ่ะ” ภัทรถามแดงเพราะแดงคือเพื่อนคนแรกและภัทรถูกใจแดงเป็อย่างมาก
“ได้รึวะะ ข้าคิดว่าถ้าอยู่กับเ้าข้าจะมีกินมีใช้ไปตลอดลูกข้าจะกินอิ่มนอนหลับ” แดงจึงรีบตอบกลับในทันที
เมื่อพวกเขา2คนกำลังพูดคุยอย่างสนุกสนานก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลังของทัพพม่า
กุบกับๆๆเสียงของทหารม้าที่ค่อย ๆ เสียงดังมาเรื่อยยๆ
“อ๊าาา”
“อึกก”
“ไม่มันอะไรกันน”
เมื่อภัทรได้ยินเสียงจึงรีบหันไปทางเสียงอย่างรวดเร็ว
“นั่นมันนายทหารที่อยู่ข้าง ๆ ของพระเ้าบุเรงนองเมื่อกี้ไม่ใช่รึ ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ละ??”ภัทรพูดอย่างสงสัยเป็อย่างมากเพราะก่อนที่ศึกจะเริ่มเขาได้มองไปที่พระเ้าบุเรงนองละเห็นนายทหารคนนี้ยืนอยู่ข้างๆ
“รึว่า!! มองแผนการณ์ออกงั้นรึ?” ภัทรพูดขึ้นด้วยความใเป็อย่างมาก
.
.
“พระเ้าแปรข้าได้รับคำสั่งจากท่านบุเรงนองให้มาช่วยท่านตอนนี้โปรดลงจากหลังช้างมากับข้าเพื่อที่จะได้ออกไปจากที่ตรงนี้ก่อนเถิด” นายทหารพูดอย่างเร่งรีบ
“อ๊ากก เื่ครั้งนี้ข้าจะไม่ลืมพระราเมศวร!” หลังพูดจบพระเ้าแปรก็ะโลงไปจากหลังช้างขึ้นหลังม้าอย่างรวดเร็ว
“เปิดทาง เปิดทางให้พวกข้าาา” นายทหารเมื่อได้ตัวพระเ้าแปรก็ได้รีบผ่าวงล้อมออกไปด้วยทัพม้าที่แสนร้ายกาจ
“สมกับที่ได้รับฉายาผู้ชนะสิบทิศ มองแผนการณ์ออกั้แ่แรกละเตรียมทหารม้าเอาไว้งั้นเหรอเนี่ยย” ภัทรคิดในใจ
ตึงง!! ตึงง! ตึง!! ไม่นานหลังจากพระเ้าแปรหนีออกไปก็มีเสียงกลองดังขึ้นที่ฝั่งพม่า ซึ่งเป็สัญญาณให้ถอยทัพ
“ถอยทัพ!!!” “ถอยยย”
“พวกมึงได้ยินเสียงกลองแล้วรีบถอยเร็ว!!”
ทุกกองทัพของฝั่งพม่าจึงรีบถอยกลับไปโดยเร็ว
ทหารอยุธยาก็ได้ตามไปตีต่อไปอีกซักพักจึงได้ถอยกลับเหมือนกัน
เฮ้~~!!!!!! เสียงร้องด้วยความดีใจของทหารอยุธยาได้ดังเป็อย่างมาก
.
.
.
ณ ที่ตั้งค่ายอยุธยา
“555555 เ้าทำได้ดีมากลูกข้า เ้าสามารถวางแผนให้พระเ้าแปรตกหลุมที่เ้าวางไว้ได้ ข้าภูมิใจยิ่งนัก” พระมหาจักรพรรดิกล่าวด้วยความยินดี
“ขอแสดงความยินดีกับพ่ออยู่หัวกับเ้าชายด้วยพะย่ะคะ”
“ขอแสดงความยินดียิ่งพะย่ะคะ”
เหล่าแม่ทัพนายกองต่างพูดออกมาด้วยความดีใจ
“ข้าไม่อาจรับคำยินดีได้อย่างเต็มที่ แผนที่ข้าได้ใช้นั่นเป็แผนที่ข้าได้ยินมาจากไอ้พัดพะย่ะคะ” พระราเมศวรรีบกล่าวบอก
“ไอ้พัดรึ ไหนเ้าลองเล่าแผนการณ์มาให้ข้าฟังหน่อยสิ”พระมหาจักรพรรดิรีบกล่าวอย่างสงสัย เหล่าทหารและแม่ทัพนายกองยิ่งให้ความสนใจเข้าไปอีก
เมื่อพระราเมศวรเล่าถึงแผนที่ได้คุยกับภัทรจบ ทั้งพระมหาจักรพรรดิและแม่ทัพต่างก็อ้าปากค้าง และผ่านไปไม่นานถึงมีเสียงพูดขึ้นจากแม่ทัพรายหนึ่ง
“ข้าขอกราบทูลถึงประวัติที่มาของไอ้พัดที่ข้าได้สืบมาพะย่ะคะ” นายทหารรีบตอบ
แต่เมื่อกำลังจะพูดต่อก็ได้มีทหารเร็ววิ่งเข้ามาส่งสาร
.
.
ณ ที่ตั้งค่าพม่า
“ไอ้ลูกหมานั่น เมื่อข้าตีกรุงแตกข้าจะฆ่ามันเป็คนแรก” พระเ้าแปรพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธอย่างมาก
“ท่านใจเย็นๆ ก่อน ดูเหมือนว่าฝั่งอยุธยายังไม่สิ้นคนมีฝีมือ แต่ข้ายังสงสัยหากพระราเมศวรมีความสามารถมากขนาดนี้ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่รีบแสดงความสามารถ หรือมีใครคนอื่นอีก? “ เสียงที่พูดคือพระเ้าบุเรงนองที่พูดขึ้นมาทำให้ทั้งกองบัญชาการต่างเงียบ จากนั้นก็ได้มีทหารเร็ววิ่งเข้ามาส่งข่าว
.
.
.
“ไอ้พัด เ้าทำความดีที่ใหญ่หลวงนักข้ากับเสด็จพ่อมีรางวัลใหญ่จะให้เ้าเลยละ 55555 ” หลังจากประชุมเสร็จพระราเมศวรจึงได้รีบมาหาภัทรอย่างเร่งรีบ
“ขอบพระทัยขอรับ ข้าแค่ทำหน้าที่ของคนที่รักชาตินะขอรับ” ภัทรกล่าวตอบ
“ชาติรึ หมายถึงอันใดกันแต่ช่างเถอะเ้าก็แปลกประหลาดเช่นนี้ล่ะนะ ข้อสงสัยว่าน้องสาวเ้าจะแปลกแบบเ้ารึไม่” พระราเมศวรกล่าว
“เอ๊ะ น้องสาวรึขอรับของใครกับขอรับ” ภัทรงงเป็อย่างมาก
“นี่เ้าแปลกประหลาดจนขนาดลืมบ้านไปแล้วงั้นรึ ก็น้องสาวเ้ายังไงละ”พระราเมศวรกล่าวความสงสัยเป็อย่างมาก
เอ๊ะะ!!! ข้ามีครอบครัวด้วยเหรอเนี่ยย แถมเป็น้องสาวอีกก!!!