เร็กซ์ที่ถูกรถชนาเ็สาหัสและกำลังใกล้ตาย เขาได้ถูกเปลวไฟปริศนาพุ่งเข้ามาในร่าง พอเขาลืมตาขึ้นมาเขาก็พบว่าตัวเองอยู่กลางทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง
" ที่นี่มันที่ไหนน่ะ....ถ้าไม่ใช่สวรรค์แล้วมันคือที่ไหน " เร็กซ์พูด ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน" อ...อะไรน่ะแผ่นดินไหวเหรอ? " เร็กซ์พูด ในตอนนั้นก็มีเงาขนาดใหญ่ปรากฎออกมาข้างหลังของเขาพอหันไปดูก็เห็นสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ยืนอยู่" ป....ป...ปิศาจ " เร็กซ์ตกใจมาก สัตว์ประหลาดตัวนั้นสูดดมกลิ่นของเร็กซ์" กลิ่นนี้.....มนุษย์.....ต้องฆ่า " สัตว์ประหลาดตัวนั้นยกแขนขึ้นแล้วทุบใส่เร็กซ์ เขากลัวจนก้าวขาไม่ออกจึงโดนทุบไปเต็มๆ แต่ว่าก็มีหญิงสาวผมยาวดำคนหนึ่งใช้มือรับแขนของสัตว์ประหลาดตัวนั้นไว้" ออเกอร์เหรอ ถึงเวลาผ่านไปหลายปีสายพันธุ์ของพวกเจ้าก็ยังไร้สมองเหมือนเดิมเลยนะ " หญิงสาวพูด ทันใดนั้นออเกอร์ก็จับเธอกลืนลงคอไปทันที" ก...กินเข้าไปแล้ว!! " เร็กซ์พูด " ถึงบอกไงล่ะว่าเจ้าน่ะมันไร้สมอง!! " แล้วหญิงสาวก็แหวกท้องของออเกอร์ออกมาแล้วฉีกมันเป็นชิ้นๆ เร็กซ์อ้าปากค้างเพราะเขาไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อนและถึงกับอ้วกออกมา ร่างกายของหญิงสาวเต็มไปด้วยเลือดของออเกอร์" เลือดของปิศาจชั้นต่ำเนี่ยน่ารังเกียจซะจริง " หญิงสาวมองไปข้างหน้าและได้เห็นเร็กซ์นั่งตัวสั่นแถมยังเพราะความกลัว" ข้ารู้สึกได้จากตัวเจ้า พลังของท่านจอมปิศาจ " หญิงสาวพูด เร็กซ์เห็นเขาที่อยู่บนศรีษะของเธอ" ป...ปิศาจ!! " เร็กซ์พยายามจะคลานหนี แต่หญิงสาวนั่งคุกเข่าลงต่อหน้าเขา" ในที่สุดก็เจอผู้ที่เหมาะสมแล้วสินะคะ ท่านจอมปิศาจ " " จ.....จอมปิศาจงั้นเหรอ!? " เร็กซ์พูด" ถึงพลังจะน้อยนิดแต่ข้ารู้สึกได้ ในร่างกายของท่าน.... " หญิงสาวพูดยังไม่ทันจบเร็กซ์ก็วิ่งหนีไปซะก่อน" นี่มันอะไรกันทั้งปิศาจตัวใหญ่แล้วก็ผู้หญิงนั่นแล้วพูดว่าจอมปิศาจอีก นี่มันอะไรกัน!! " เร็กซ์คิด" จะไปไหนเหรอคะ? " หญิงสาวบินตามเขามา" บ...บินได้ด้วยเหรอ!? "" ถ้าวิ่งตรงไปล่ะก็ข้างหน้าจะเป็น... " หญิงสาวยังพูดไม่ทันจบเร็กซ์ก็วิ่งตกหน้าผาลงไป" น.....นี่มันอะไรกัน....!! " เร็กซ์ตะโกนลั่น แต่หญิงสาวก็มาช่วยเขาไว้" ถ้าท่านตายไปแบบนี้ก็แย่สิคะคงต้องรีบเปลี่ยนให้ท่าน อ...อ้าว สลบไปแล้วเหรอ? " เร็กซ์ช๊อคจนสลบไป พอเขาลืมตาตื่นมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองอยู่ในที่ความมืด" ที่ไหนอีกล่ะเนี่ย.... " เร็กซ์พูด ทันใดนั้นก็มีสัญลักษณ์ดาวหกแฉกปรากฎขึ้นใต้เท้าของเขา" อะไรๆ!? สัญลักษณ์อะไรอีกล่ะเนี่ย!? "" ที่นี่คือห้องแห่งการสืบทอดค่ะ " หญิงสาวคนเดิมปรากฎตัวออกมาอีกครั้ง" ม....มาอีกแล้วเหรอ!! " เร็กซ์พยายามที่จะหนีแต่เขาออกจากสัญลักษณ์ไม่ได้" อย่าพยายามเลยค่ะการจะออกไปจากที่นี่มีแค่ทางเดียวค่ะ "" ล...แล้วต้องทำยังไงล่ะ? "" สืบทอดพลังของท่านจอมปิศาจค่ะ "" ส....สืบทอดพลังงั้นเหรอ!? จะทำได้ยังไงชั้นเป็นมนุษย์นะ!! แล้วอีกอย่างที่นี่คือที่ไหนชั้นยังไม่รู้เลย!! "" ข้าไม่สนหรอกค่ะว่าท่านมาจากโลกไหน และที่เป็นมนุษย์แค่กายเนื้อของเท่านั้นค่ะ สัญลักษณ์ที่อกนั่นเป็นตัวยืนยันว่าท่านจอมปิสาจได้เลือกท่านให้เป็นผู้สืบทอดค่ะ "" เอ๋!? มีรอยสักอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!! " เร็กซ์เห็นรอยสักแปลกๆอยู่ที่หน้าอกซ้ายของตนเอง" แต่การที่จะให้ท่านสืบทอดพลังโดยที่ยังไม่รู้อะไรคงน่าเกลียด ถ้างั้นข้าจะให้ท่านได้เห็นอดีตก็แล้วกันค่ะ " หญิงสาวใช้พลังของตัวเองเพื่อให้เร็กซ์ได้เห็นอดีต" นี่ฟังกันมั่งมั้ยเนี่ย? "" โลกใบนี้กำเนิดขึ้นมาโดยมีเผ่าพันธุ์สองเผ่าพันธุ์คือบรรพบุรุษของมนุษย์และปิศาจ " หญิงสาวพูด" ลิงกับ....สไลม์เหรอ? " เร็กซ์คิด" ทั้งสองเผ่าพันธุ์ต่างมีวิวัฒนาการ ฝ่ายปิศาจพัฒนาตนเองไปตามแหล่งที่อยู่อาศัยเช่นการูด้าที่อาศัยอยู่บนภูเขาหรือซาฮากินที่อาศัยอยู่ในน้ำ ส่วนพวกมนุษย์ก็พัฒนาตัวเองขึ้นมาเป็นรูปร่างเหมือนในปัจจุบันนี้แต่วิวัฒนาการของมนุษย์ก็หยุดลงแค่นั้นแม้จะอยู่ในภูมิประเทศที่ต่างกันมนุษย์ก็ยังคงรูปลักษณ์แบบเดิม ในอดีตทั้งสองเผ่าพันธุ์ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวอะไรกันต่างฝ่ายต่างอยู่ ทว่าอยู่มาวันหนึ่งฝ่ายมนุษย์เริ่มที่จะมีความอิจฉาในความสามารถของพวกปิศาจจึงเริ่มมีการต่อสู้กันระหว่างสองฝ่ายซึ่งฝ่ายมนุษย์ไม่สามารถสู้ได้เพราะฝ่ายปิศาจนั้นมีท่านจอมปิศาจ "" เอ๋? ไม่ใช่ว่าร่างกายต่างกันหรอกเหรอ? " เร็กซ์ถาม" อย่างที่รู้ฝ่ายปิศาจนั้นมีความสามารถแตกต่างกันจึงไม่ค่อยมีความร่วมมือกันเท่าไหร่แต่พอมีท่านจอมปิศาจพวกปิศาจก็รวมกันได้และต่อสู้กับพวกมนุษย์ และอีกอย่างเพราะสกิลมารของท่านจอมปิศาจด้วย "" สกิลมาร? มันคืออะไร? "" ถ้าท่านยอมรับสืบทอดแล้วข้าจะอธิบายให้ฟังค่ะ หลังจากที่ฝ่ายปิศาจร่วมมือกันมนุษย์ก็ไม่สามารถสู้ได้เหล่าเทพสวรรค์จึงยื่นมือเข้าช่วยฝ่ายมนุษย์ "" หา? มีเทพสวรรค์ด้วยเหรอ? "" ค่ะ เหล่าเทพสวรรค์ได้ประทานพลังลงมาในร่างทารกหญิงที่ถูกเลือกคนหนึ่ง จากนั้นเธอก็เติบโตขึ้นในฐานะผู้กล้าของเหล่ามนุษย์ ในช่วงที่เธอเติบโตขึ้นมาก็เห็นการสู้รบระหว่างทั้งสองเผ่าและซึมซับความโหดร้ายของพวกปิศาจเข้าไปจนเมื่อ 5 ปีก่อน ท่านจอมปิศาจก็ได้ถูกผู้กล้านั่นสังหารลง เหล่าปิศาจที่สูญเสียผู้นำต่างก็เสียขวัญและหนีกันไปคนละทิศละทางสุดท้ายก็ได้ถูกมนุษย์ไล่ล่า "" นี่เป็นเพราะไม่มีจอมปิศาจงั้นเหรอ? "" ค่ะ การขาดผู้นำอย่างท่านจอมปิศาจไปมันหนักหนามากสำหรับเหล่าปิศาจ ความขมขื่นตลอด 5 ปีนี้จะจบลงหากท่านยอมสืบทอดพลังของท่านจอมปืศาจค่ะ "" ......จะทำยังไงดีล่ะ เรามันก็แค่พนักงานกินเงินเดือนธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครต้องการความช่วยเหลือจากเราเลย คนที่เค้ามาขอความช่วยเหลือก็แค่มาหลอกใช้เท่านั้น แล้วเรื่องที่ยิ่งใหญ่แบบนั้นเราจะทำได้งั้นเหรอ? " เร็กซ์ลังเลที่รับสืบทอดเพราะเขาไม่ได้มีความสามารถเด่นอะไรเลย" ท่านจอมปิศาจคนก่อนได้ใช้พลังที่มีทั้งหมดของท่านในการช่วยชีวิตท่าน ข้าเชื่อว่าท่านจอมปิศาจหวังในตัวท่านไว้มากนะคะ "" เธอรู้ด้วยเหรอ? "" วิญญาณต่อชีวิตค่ะ มันเป็นพลังของท่านจอมปิศาจค่ะสัญลักษณ์ที่หน้าอกของท่านมันบอก ข้ารู้ว่าท่านไม่มั่นใจในพลังของตนเองแต่เหล่าปิศาจต้องการท่านนะคะ "" นี่เธออ่านใจชั้นได้งั้นเหรอ? "" ข้ารับรู้ได้ถึงความกลัวในใจท่านค่ะ มันเป็นความสามารถของข้าที่สามารถสัมผัสความกลัวได้ "" ......ถ้าเป็นอย่างที่เธอว่าจริง ชั้นจะถือว่านี่เป็นการเกิดใหม่ ในเมื่อจอมปิศาจคนก่อนยอมใช้พลังเฮือกสุดท้ายเพื่อพาชั้นมาที่นี่แล้วล่ะก็คงจะมาทำตัวอ่อนแอไม่ได้สินะ "" ถ้างั้นก็เชิญวางมือทั้งสองลงบนผลึกนี่เลยค่ะ " ทันใดนั้นก็มีผลึกโปร่งใสก้อนใหญ่ปรากฎขึ้นมากลางวงเวทย์" ผลึกนี่คือ.... "" นี่คือผลึกแห่งราชาค่ะ มันคือแหล่งพลังของท่านจอมปิศาจค่ะ "" ค....แค่วางมีอลงไปก็พอสินะ " เร็กซ์วางมือทั้งสองลงบนผลึก ทันใดนั้นก็มีลำแสงพุ่งขึ้นไปบนฟ้า ลำแสงนั่นสามารถมองเห็นได้จากทุกที่บนแผ่นดิน
ดินแดนน้ำแข็งทางใต้ วังน้ำแข็งเหมันต์
" ท....ท่านไลออส แสงนั่นมัน.... " ปิศาจปลาตัวหนึ่งพูด" .....ใกล้ๆนี้เอง ส่งคนไปดูซะ " ปิศาจร่างใหญ่พูด" ค....ครับ "
ป่าแห่งความสงบ หมู่บ้านของเอลฟ์
" พี่ซากุระ นั่นมันอะไรเหรอคะ? " เด็กๆกลุ่มนึงมองลำแสงที่พุ่งขึ้นฟ้า" พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันจ๊ะ.....หวังว่าคงไม่มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นนะ " หญิงสาวคนหนึ่งพูด
ภูเขาดราโกเนีย ดินแดนของมังกร
" ลำแสงนั่น....หรือว่า " ชายแก่คนหนึ่งที่นั่งสมาธิอยู่บนก้อนหินพูดหลังจากที่เห็นลำแสง" ท่านปู่คะลำแสงนั่นมันอะไรเหรอคะ? " หญิงสาวที่พึ่งเดินมาเห็นลำแสงถาม" จอมปิศาจคนใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้วน่ะสิ " หลังจากที่ลำแสงจางหายไปเร็กซ์ก็รู้สึกตัวขึ้นมา" สวัสดีค่ะท่านจอมปิศาจ " หญิงสาวพูด เร็กซ์กำลังนอนหนุนตักเธออยู่" ว...เหวอ ขอโทษที!! " เร็กซ์รีบลุกขึ้นทันที" ท่านในตอนนี้ดูดีกว่าเดิมอีกนะคะ "" เอ๋? หมายความว่าไง? "" ท่านลองส่องดูตัวเองในลำธารนั่นสิคะ " เร็กซ์ลองเดินไปส่องดูเงาของตัวเองในลำธารใกล้ เส้นผมที่ดำขรับกลับกลายเป็นสีเงิน ตาขาวของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีดำและตาดำก็เปลี่ยนเป็นสีทอง" เอ๋!? ทำไมถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ล่ะเนี่ย!! แล้วนี่มันอะไรกัน " เร็กซ์จับศรีษะตัวเองและพบอะไรบางอย่าง" นั่นคือเขาค่ะ "" ม...มีเขาด้วยเหรอ!! "" เขานั่นเป็นเหมือนสิ่งที่แสดงระดับของท่านจอมปิศาจค่ะ "" ปืศาจงั้นเหรอ!? ตอนนี้ชั้นกลายเป็นปิศาจแล้วเหรอ!! "" เมื่อท่านรับสืบทอดพลังของท่านจอมปิศาจแล้วร่างกายของท่านก็เปลี่ยนเป็นปิศาจแล้วล่ะค่ะ "" แล้วชั้นจะต่างจากเดิมยังไง? "" ก็เปลี่ยนไปหลายๆอย่างค่ะ ยิ่งที่เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ท่านก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นค่ะ "" เหมือนเลเวลสินะเป็นเกมรึไง? อ้า จริงสิถ้าจะเรียกท่านจอมปิศาจล่ะก็ช่วยเรียกว่าเร็กซ์ดีกว่านะ เพราะนั่นคือชื่อของชั้น "" ท่านเร็กซ์สินะคะ เข้าใจแล้วค่ะ แล้วก็ขออภัยที่แนะนำตัวช้า ข้าชื่อโซเฟียค่ะ "" โซเฟีย เธอเป็นปิศาจแบบไหนเหรอ? "" ข้าเป็นปิศาจรับของท่านจอมปิศาจค่ะ หากท่านประสงค์สิ่งใดโปรดบัญชามาได้เลยค่ะ "" งั้น...โซเฟีย ช่วยอธิบายเรื่องสกิลมารให้ฟังหน่อยสิ "" ....ถ้างั้นลองปฏิบัติจริงเลยดีกว่ามั้งคะ " โซเฟียรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
To be continued...