item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 71 ยารักษาแหล่งกำเนิดคลื่นพลัง1

หลังจากผ่านไปเกือบ 12ชั่วโมงในที่สุดพวกเขาทั้งสามคนก็กลับออกมาจากป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้และถึงเมืองในช่วงมืดค่ำตลอดระยะทางที่ผ่านมาลุคพบว่าพื้นที่ในแถบชนบทดูวังเวงและเงียบเหล่ามีบ้านไม่กี่หลังที่ยังมีแสงไฟเปิดไว้ แต่บ้านส่วนใหญ่กลับมืดสนิทไร้ผู้คน

เนื่องจากผู้คนย้ายกลับเข้าไปในเมืองทำให้แถบนอกเมืองไม่มีคนอยู่อีกยกเว้นแต่คนเฒ่าคนแก่บางคนที่ไม่ยินยอมย้ายเข้าไปในเมือง

สถานการณ์ตอนนี้ทำให้อีลิกที่เป็นคนขับอดสงสัยไม่ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

“พี่ลุคมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมมันดูวังเวงแบบนี้”

“นายไม่ได้ดูข่าวเหรอ”

“ข่าวอะไร?” อีลิกหันไปถามอย่างงุนงง

ที่อีลิกไม่รู้ข่าวเรื่องการโจมตีของมอนสเตอร์เพราะตอนที่ไปถึงป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้ก็เป็นช่วงก่อนที่มอนสเตอร์จะบุกโจมตีพื้นที่ของรัฐคานันแถมตลอดเวลาเขาทุ่มเทไปกับการไล่ล่าและต่อสู้กับแมงมุมปรสิตที่ถ้าเสียสมาธิอาจจะโดนมันฆ่าได้นอกจากนั้นยังมีเรื่องรอยแตกมิติโลกสมบูรณ์อีกอีลิกจึงไม่ได้ติดตามข่าวจากโลกภายนอกเลย

ลุคเล่าแบบสรุปให้อีลิกฟัง

อีลิกจะทำหน้าตาตกใจเปิดแหวนเครือข่ายไกอาเช็คข่าวอย่างรีบร้อนและพบว่าพ่อของเขาพากองกำลังไปจัดการกับมอนสเตอร์พวกนั้นแล้ว

“มีเรื่องเกิดขึ้นมากมายในตอนที่ฉันไม่อยู่เจ้าพ่อบ้านั้นไม่คิดจะเรียกฉันกลับไป”

อีลิกพูดอย่างหงุดหงิดที่ตัวเองโดนหลังลืมแบบนี้ แต่ลุคและนิโคลกลับหันมามองหน้ากันและคิดต่างจากอีลิกพ่อของเขาก็คือ ผู้อำนวยการอีคอนคงเป็นห่วงอีลิกไม่ใช่น้อยจึงไม่คิดจะส่งข่าวไปให้อีลิกกลับมาถ้าอีลิกกลับมาจะต้องเข้าร่วมภารกิจด้วย เพราะเขาคือระดับ E

แต่อีคอนที่เป็นระดับ B ก็ไม่อาจจะรับประกันความปลอดภัยให้กับเหนือมนุษย์ระดับE ได้ในการต่อสู้ทุกอย่างยากจะควบคุม แถมยิ่งผู้อำนวยการต้องรับมือกับมอนสเตอร์ระดับ Bแล้วจะเอาสมาธิที่ไหนไปปกป้องอีลิก

“นายจะกลับไปที่สำนักงานเหนือมนุษย์ก่อนไหม” นิโคลสอบถามเพราะถ้าอีลิกจะกลับเธอจะไปส่งที่สถานีรถไฟ

“เออ...ช่างเถอะ ผมจะยังไม่กลับไปในตอนนี้” อีลิกกล่าวแต่ที่จริงเขาอยากจะตามลุคไปที่โรงพยาบาลเพื่อเจอกับนางฟ้าในดวงใจของเขาก่อน

พวกเขาตรงไปที่โรงพยาบาล ซึ่งต้องใช้เวลาอีกสักพักหนึ่ง

พอไปถึงโรงพยาบาลลุคก็ขึ้นไปที่ห้องพบว่าบอสตันเป็นคนที่เฝ้าอยู่ด้านหลังของเขามีหอกหนามสีส้มที่ห่อด้วยผ้า ซึ่งเป็นหอกที่ลุคมอบให้ไว้ใช้

ฮันเตอร์มีสิทธิ์ในการพกพาอาวุธไปในที่สาธารณะเพราะถ้าเกิดการบุกโจมตีของมอนสเตอร์พวกเขาจะได้ตอบโต้ได้ทันท่วงทีแน่นอนว่าเฉพาะเหนือมนุษย์ที่ได้สถานะฮันเตอร์ไม่ใช่เหนือมนุษย์ธรรมดา

แถมในสถานการณ์ที่มีมอนสเตอร์บุกโจมตีเพิ่มหลายสิบเท่าแบบนี้และดูเหมือนทางโรงพยาบาลยินดีที่จะให้บอสตันเอาอาวุธเข้ามาเองด้วยซ้ำการมีเหนือมนุษย์อยู่ในพื้นที่ทำให้พวกเขาอุ่นใจมากกว่า

ลุคเดินมาถึงเขาก็ใช้พลังของตัวเองตรวจสอบดูพบว่าคลื่นพลังของบอสตันยังไม่ได้ก้าวข้ามไปที่ระดับE แต่ว่ามันก็อยู่ในจุดสูงสุดของระดับF ที่พร้อมจะก้าวข้ามได้ตลอดเวลา

“เป็นยังไงบ้าง แล้วไอกะละ”

“ที่นี่ปกติดี ตอนที่นายไม่อยู่ไม่มีใครบุกโจมตีมาส่วนไอกะกลับไปเมื่อเช้าว่าจะไปทะลวงระดับF เป็นระดับ E เธอพึ่งส่งข้อความมาบอกว่าทะลวงระดับสำเร็จเป็นเหนือมนุษย์ระดับE แล้วตอนนี้กำลังนั่งรถมาที่นี่พอดี” บอสตันตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

“โทษทีที่ทำให้นายลำบาก” ลุคกล่าวอย่างจริงใจ

“ไม่หรอกเป็นเพราะนายให้โอกาสฉันจะเพิ่มพลังได้เร็วขนาดนี้อีกอย่างเดี๋ยวไอกะมาฉันก็จะทะลวงระดับพลังของตัวเองเช่นกัน” บอสตันตอบกลับ

ลุคพยักหน้ารับ

อีลิกไม่เข้าใจการสนทนาของทั้งสองว่ากำลังพูดถึงอะไรกันแต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่เขารู้สึกเหลือเชื่อกับคนพวกนี้ อีลิกจำได้ว่าชายคนนี้ก็เป็นหนึ่งในเหนือมนุษย์ที่มาทดสอบเป็นฮันเตอร์เช่นกันตอนนั้นพลังของชายคนนี้เรียกว่าเป็นมือใหม่ในเหนือมนุษย์ด้วยซ้ำแต่ทำไมตอนนี้คลื่นพลังถึงไปอยู่ในขอบเขตสูงสุดของระดับ F แล้ว

มันเกิดอะไรขึ้นในช่วงที่ฉันไม่อยู่ หรือโลกภายนอกจะผ่านไปหลายปีแล้วอีลิกคิดอย่างสงสัย แต่พอเห็นลุคเปิดประตูเข้าไปในห้องตาของอีลิกก็มองผ่านตัวลุคไปที่ใบหน้าของสาวน้อยที่นอนหลับอยู่บนเตียงโดยมีสายเครื่องมือทางการแพทย์ติดอยู่เต็มไปด้วยหมด

แม้จะเป็นแบบนั้นอีลิกก็จดจำใบหน้านี้ได้อย่างชัดเจนไม่มีทางลืมว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เขาประทับใจตั้งแต่แรกพบ

“นางฟ้าผมเจอคุณแล้ว” อีลิกจะเดินเข้าไปแต่ก็โดนนิโคลยกมือดึงห้ามไว้

“นายพึ่งจะหายจากไข้หวัดกลายพันธุ์ลืมไปแล้วหรือยังไงพวกเราเหนือมนุษย์อาจจะต้านเชื้อได้ แต่นายที่เห็นพาหะโดยตรงอย่าเข้าไปจะดีกว่าร่างกายเด็กคนนั้นพึ่งจะฟื้นตัวอย่างการผ่าตัด ถ้าติดไข้นายจะเป็นอันตรายได้”

“จริงด้วย” อีลิกนึกขึ้นได้และกล่าวโทษถึงความประมาทของตัวเองในใจก่อนจะมองดูลุคที่ยืนมองดูเจนอยู่คนเดียว โดยก็ไม่ได้เข้าไปแตะต้องตัวเจนด้วย

ที่จริงนิโคลก็แค่ไม่อยากให้อีลิกเข้าไปรบกวนลุคและเจนในช่วงเวลาแบบนี้เธอรู้ว่าลุครักน้องสาวมากมากถึงขนาดที่ใช้ทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือน้องสาวไม่ว่าจะเป็นเรื่องยาโอสถผู้หิวโหยที่ถ้าขายภายนอกคงราคาหลายล้านและยายกระดับคลื่นพลังที่เธอเดาว่าเขาคงหามาจากช่องทางพิเศษที่ไม่ควรเปิดเผย

ซึ่งการที่ลุคเอามาให้พวกเธอ บอสตัน ไอกะ ใช้โดยไม่สนใจถึงมูลค่าที่จ่ายและความเสี่ยงที่พวกเขาอาจจะเปิดเผยออกไปก็แสดงให้เห็นแล้วว่า

ลุคยอมทำทุกอย่างแม้จะเสี่ยงก็ตาม ที่สำคัญลุคเชื่อใจพวกเธอ

แน่นอนว่านิโคลไม่คิดจะบอกความลับอะไรออกไปเป็นอันเด็ดขาดเพราะเธอก็เคารพและมองลุคเป็นผู้นำของกิลด์ในอนาคตแล้ว

หลังจากผ่านไปสักพักลุคก็กลับออกมาและพูดคุยกับบอสตันและคนอื่น ๆรอจนไอกะมา เธอก็ช่วยเฝ้าห้องของเจนต่อ นิโคลขออยู่กับไอกะด้วย

ลุคพยักหน้าตกลงแต่เขาเห็นว่าอีลิกก็ไม่ยอมไปเห็นและเลือกจะช่วยเฝ้าให้อีกแรง การมีเหนือมนุษย์ 3คนคอยเฝ้าปกป้องถือว่าเป็นอะไรที่ปลอดภัยมากสำหรับเจนแล้ว

ต่อให้เห็นผู้มองอนาคตก็ไม่มีทางเข้าถึงตัวเจนได้เว้นแต่จะระเบิดมันทั้งโรงพยาบาลซึ่งลุคเชื่อว่าผู้มองอนาคตที่มีความคิดปกป้องผู้บริสุทธิ์ไม่มีทางทำแบบนั้นแถมวันที่ผ่านมาผู้มองอนาคตไม่ปรากฏตัวเลยแสดงว่าเขาเองก็กำลังโดนไล่ล่าอยู่

ลุคไปส่งบอสตันที่บ้านของเขา

“นายมีหินพลังงานพอแล้วใช่ไหม”

“มีแล้ว” บอสตันเปิดกระเป๋าของตัวเองให้ดู ด้านในมีหินพลังงานเกือบ30 ก้อน

“ไว้ขากลับเราค่อยไปโรงพยาบาลพร้อมกัน” ลุคกล่าวก่อนจะทิ้งท้ายอีกหนึ่งประโยคว่า “โชคดี”

“คุณก็เช่นกัน” บอสตันหันกลับเดินเข้าไปในบ้านของลุค

บ้านของลุคปลอดภัยมากพอให้บอสตันทะลวงระดับพลังได้ส่วนตัวลุคเขาเอาหนอนไหมฟ้าไปที่ตลาดมืด

...

ตลาดมืดร้านชายชราขาพิการ

“นายมาแล้วได้มาไหม” ชายชราขาพิการถาม

“ได้มาแล้ว” ลุคตอบกลับ

“ฮ่า ๆ ดีมาก พาฉันไปเอามันเร็วมันอยู่ที่ไหน” ชายชราหัวเราะร่าด้วยความยินดีก่อนจะให้ลุคนำทางไปด้วยความยินดีเพราะคิดว่าลุคไม่มีทางแบกดักแด้กำเนิดฟ้าไว้กับตัวได้เนื่องจากขนาดของมันใหญ่มากจึงคิดจะให้ลุคพาไปเอามันมา

ลุคขมวดคิ้วไปมาอย่างลังเล สุดท้ายก็บอกความจริงออกไป

“ได้มาก็จริง แต่ว่ามันไม่ใช่ดักแด้กำเนิดฟ้าแล้ว”

“หมายความว่ายังไง!”ชายชราดูค่อนข้างจะตกใจมากที่ได้ยินว่ามีความผิดพลาดเกิดขึ้นจึงดีดตัวขึ้นด้วยตัวที่ไม่มีขาและจ้องลุคอย่างบีบคั้นให้รีบตอบ

“ตอนที่เราไปล่าพวกมันมีมอนสเตอร์ที่กำลังกลายเป็นระดับ D เฝ้าดักแด้กำเนิดฟ้าไว้อยู่ในช่วงสุดท้ายที่กำลังจะฆ่ามอนสเตอร์ตัวนั้นมันพยายามทำลายดักแด้กำเนิดฟ้าไปพร้อมกับตัวมัน แต่ว่าก็ยังหยุดมันได้ถึงแบบนั้นดักแด้กำเนิดฟ้าก็เกิดความผิดปกติจนสลายตัวเองกลับไปเป็นหนอน”

ลุคเอาขวดออกมาด้านในมีหนอนไหมฟ้าที่ดูแข็งแรงตัวหนึ่ง

ชายชราคว้าเอาขวดในมือลุคมา ก่อนจะยื่นหน้าเบิกตากว้างมองดูหนอนในขวด

“ใช้ได้ไหม” ลุคถามอย่างกดดันเพราะเขากำลังคาดหวังในเรื่องการสร้างยารักษาคลื่นพลังอยู่และอารมณ์ของเขาในตอนนี้ก็ไม่พร้อมจะรับคำว่าไม่ได้

เนื่องจากว่าถ้าเป็นแบบนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าจะไปหาดักแด้กำเนิดฟ้าจากที่ไหนอีกแล้ว

ชายชราจ้องนิ่งไปที่หนอนไหมฟ้าก่อนจะเงยหน้ามองลุค

“มันก็ได้ แต่ว่าข้าอยากได้ดักแด้กำเนิดฟ้ามากกว่าและเจ้าก็ทำผิดพลาดจนมันย้อนวัยตัวเองกลับไปเป็นหนอนไหมฟ้าแบบนี้” ชายชราตอบและบ่นยืดยาว

ซึ่งจากคำพูดทั้งหมดที่ชายชรากล่าวลุคสนใจเพียงแค่คำเดียวคือคำว่า“ได้”

“ใช้เวลานานแค่ไหนในการปรุงยารักษาแหล่งกำเนิดคลื่นพลัง”ลุคอย่างร้อนใจจนแทบจะยืนมือไปเขย่าตัวของชายชราอยู่แล้ว

ชายชราเปิดประตูลับและเดินลงไปที่ห้องด้านล่างและมีเสียงกล่าวลอยมาหาลุคว่า“ประมาณ 3 ชั่วโมง”

ลุคได้ยินก็ดีใจรีบตามลงไปที่ห้องลับใต้ร้าน

“ไอ้หนูแล้วจะตามเข้ามาในห้องปรุงยาทำไม ออกไปรอข้างนอกนู้น”ชายชราไล่ลุคออกไป ก่อนจะปีนขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้มีล้อเลื่อนเพื่อจะได้ทำงานและเคลื่อนไหวได้สะดวก

ลุคไม่สนใจ เขายืนนิ่งมองดูชายชราปรุงยา

ที่จริงศาสตร์แห่งการปรุงยามันก็เป็นเหมือนการทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่เต็มไปด้วยเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์มากมายและยังต้องใช้ความรู้ที่มากกว่านักวิทยาศาสตร์ทั่วไปในเรื่องของวัตถุดิบจากโลกต่างมิติ

ซึ่งทำให้พวกเขาแยกตัวเองออกมาและเรียกตัวเองว่า นักปรุงยา

นักปรุงยามีการแบ่งระดับเหมือนกับพืชสมุนไพรคือมีแค่ระดับต่ำ กลางสูงที่ใช้แบบนี้ก็เนื่องมาจากว่าพวกเขาวัดระดับฝีมือตามการปรุงยาจากระดับของสมุนไพรซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะมีนักปรุงยาระดับต่ำมากที่สุดระดับกลางมีน้อยลงมาและนักปรุงยาระดับสูง ถือเป็นบุคคลสำคัญชั้นยอดของสหพันธรัฐที่เทียบเท่ากับผู้ปกครองรัฐเลยได้และในบางแง่มุมแม้แต่ผู้ปกครองรัฐอาจจะต้องก้มหัวให้ด้วยซ้ำ

ลุคไม่รู้ว่าชาชราตรงหน้าจะเป็นนักปรุงยาระดับไหน‘บางทีอาจจะระดับกลาง’