เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หกสิบเก้า  การเตรียมการก่อนต่อสู้

ว่าไปแล้วผมสงสัยมาตลอดว่าในแนวการนอนกับผีหรือคนที่เรียกเสือสมิงนางตานี นางตะเคียนมานอนด้วยนี่..พวกนี้มันคิดอะไรอยู่กันแน่นะ?

เราหื่นถึงขนาดต้องพึ่งพลังเหนือธรรมชาติกันขนาดนั้นเลยหรือนี่?

ผมยอมรับว่าผมก็หื่นได้เท่าทุกคนหรืออาจจะมากกว่า

แต่ความหื่นของผมตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าเราควรจะรักษาชีวิตของเราไว้ก่อนถึงจะหื่นได้ต่อไปเรื่อยๆในอนาคต

หากเราไปนอนกับผีจนรุ่งเช้าเราจะตาเหลือกขาว ตัวแข็งไหลตายเพราะผีพาเอาไปอยู่ด้วย

ทำอย่างนั้นมันคุ้มหรือ?

แน่นอนผมเชื่อว่าคนที่มองว่าระหว่างเมียที่บ้านที่ตากแดดตัวดำไม่มีครีมทาผิวให้ขาวอมชมพูอย่างโฆษณา

ต้องเอาดินโป่งข้างคลองมาปิ้งกินอย่างมีความสุขนั้น

คงมองว่าผีหรือเสือสมิงนั้นสวยกว่านั่นเอง

จึงไม่แปลกที่พวกนั้นอาจจะนอนกับผีได้

แค่ผมมีไวฟุเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจเท่านั้นถึงทำให้ผมไม่ไปหลงกับพวกเสือสมิงหรือผีสาวพวกนั้น

แต่ท่าทางอาจารย์คงจะคิดไปคนละอย่างล่ะนะ

“ขอบคุณอาจารย์มากจ๊ะชั้นคิดว่าชั้นจะลองบำเพ็ญเพียรที่อาจารย์คงเคยว่าไว้ก่อนที่จะสู้กับนางตะเคียนด้วยจ๊ะ”

“บ๊ะ ไอ้นี่มันสำมะคัญนักทุ่มเทเพื่อนางตะเคียนขนาดนี้ แม้แต่ข้าตอนหนุ่มๆยังทำไม่ได้”

“เพราะได้อาจารย์ช่วยชี้แนะแนวทางน่ะจ๊ะ”

หลังจากนั้นอีกเจ็ดวัน

ผมได้นั่งสมาธิ นุ่งขาวห่มขาวบูชาพ่อปู่ฤาษีอดอาหารคาวต่างๆเพื่อเพิ่มพลังบารมีของตนเองและเป็นเวลาที่ว่างมากพอที่คอยอ่านตำราและติวคาถาอาคมเพิ่มกับอาจารย์คงด้วย

บริเวณคลองที่ตะเคียนทองอยู่นั้น

ด้วยอำนาจเงิน...ผมได้เลี้ยงไอติมกะทิสดแก่พวกไอ้แก่นไอ้จุกในวัดและเจ๊กฮงก็เอาคนมาช่วยด้วยในการทำให้บริเวณลำคลองนั้นกลายเป็นพื้นที่โล่งกว้างขวางเหมาะแก่การทำปะรำพิธีของอาจารย์คง

คุณมิโยชิและคุณเฮนรี่นักวิทยาศาสตร์ที่ไอ้เจิดตามต้นฉบับใช้เส้นสายก็มาตั้งเครื่องมือเตรียมไว้ต่อกรกับนางตะเคียนทองด้วย

รวมไปถึงที่ต่างจากต้นฉบับ

ผมได้ไปหานักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันมาช่วยผมด้วยในเรื่องราวบ้าบอเช่นนี้

ที่สามารถลากคนจำนวนหลายสิบคนมาทำเรื่องราวบ้าบอ

โดยพ่อกำนันไม่ว่าสักคำ

ด้วยข้ออ้างว่า

“ชั้นจะแสดงให้ทุกคนเห็นว่าชั้นไม่แพ้ไอ้ขาม”

ซึ่งก็เป็นเรื่องจริงไม่ได้โกหกไม่ผิดศีลหรือข้อห้ามคลำเพราะผมพูดว่าแสดงว่าไม่แพ้ไอ้ขาม

ไม่ได้เกี่ยวกับว่าผมอยากจะชนะไอ้ขามหรือไม่นั่นเอง

และหลายคนที่ย้อนเวลามาอาจจะบ่นเรื่องการอดอาหารอดสุรา นุ่งขาวห่มขาว

แต่ผมที่เริ่มสัมผัสถึงวิญญาณได้แล้วกลับสนุกกับมันมากๆที่รู้สึกเมหือนเข้าค่ายแฮร์รี่พอตเตอร์ใมนภาคฤดูร้อนที่ทังวันเรียนแต่วิชาอาคมและนั่งสมาธิเพิ่มพลังจิตอิทธิฤทธิ์ของเรามากยิ่งขึ้น

และความลำบากแค่นี้เทียบกับการฝึกทหารนั้นไม่ได้เลยที่เราต้องไปกระโดดบ่อส้วมด้วยซ้ำในบางกรณีที่ครูฝึกนึกถึงการฝึกแปลกๆขึ้นมา

เพราะอย่างน้อยตอนนี้ผมก็พ่นไฟและโยนบ่วงกลางอากาศได้จริงๆ

หลังจากการเตรียมการมาครึ่งเดือน

บาบูกับบาบอนก็ขุนอาหารจนพวกช้างและงูจนมีแรงได้ที่แล้ว

พวกเราก็เริ่มแผนการปราบนางตะเคียนทองกัน