นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

        ​สองวันต่อมา  นิตตี้เข้าครอสการฝึกสอนตามหลักสูตรของกระทรวงฯ เธอผ่านได้รับการคัดเลือก เช้านี้เธอทำอาหารตั้งแต่เช้า เธอปรุงอาหารเที่ยงไปพร้อมๆกัน เสียงหม้อความดันดังเป็นจังหวะ เสียงวี๊ดดังขึ้นเมื่ออาหารในหม้อเร่ิ่มสุก ภายในห้องนอน บนเตียงนอนนักบินนอนพลิกร่างไปมาบนเตียงนอน คว้าหมอนหนุนมาปิดหูทั้งสองข้าง แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ในที่สุดร่างของชายหนุ่มลุกขึ้อย่างชี้เกียจ ลากรองเท้าแตะเดินเกาหัวเข้ามาในห้องครัว “ที่รัก..ทำอะไรตั้งแต่เช้า ไม่ต้องปลุกผมก็ได้“ วินนี่เดินมาซบหน้าบนไหล่เธอ “ ไม่ได้ปลุกนี่คะ วันนี้ฉันจะต้องไปโรงเรียนก่อน 8 โมงเช้า วันนี้ครูใหญ่จะมาดูการสอนของฉัน  ตอนเที่ยงนี้คุณอุ่นอาหารเองนะคะ“ วินนี่ยืนมองเธอจัดอาหารใส่กล่องอาหารของเธอ โน้มริมฝีปากจูบแก้มเธอ "คุณจะให้ผมอุ่นอาหารเอง แล้วใครจะอุ่นเครื่องให้ผมครับ“ วินนี่ทำหน้าทะเล้น ริมฝีปากอุ่นจูบที่ซอกคอ จมูกของเขาดมที่เสื้อนอนของเธอ “อืม.... มีแต่กลิ่นอาหาร” เธอหันหลังมองหน้านักบินหนุ่ม สองมือผลักแผงอกเขาออกห่างๆ “ก็ฉันยังไม่ได้อาบน้ำนี่คะ“ วินนี่หยิบกล้วยหอมปลอกกินก่อน   เขาเดินตามเธอเข้าห้องนอน ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนอน  “ผมขอนอนต่อ คุณเลิกกี่โมง ผมจะเดินไปรับ“ เสียงเธอตะโกนออกมาจากห้องน้ำ “บ่ายสองตรง ค่ะ “

        สิบโมงเช้า เสียงโทรศัพท์มือถือของวินนี่ดัง เขาตั้งเวลาปลุกเอาไว้ และมีสายเรียกซ้อนเข้ามา วินนี่รีบรับสาย “เดวนี่เอง “ เขาถามทันที “อืม มีไรวะ“   เสียงเครื่องออกกำลังกายดังเป็นจังหวะ ผู้กองเดวกำลังออกกำลังในห้องยิมของตึก A ห้องยิมใหญ่เต็มไปด้วยเครื่องออกกำลังกายมากมาย “เฮ้ ทำอะไรอยู่วะ ลงมาฟิตร่างกายหน่อย นายแพ้เมียอยู่นะโว้ย อย่าให้ไขมันขึ้นรอบเอว มาเร็วๆ พวกเรารอนายที่นี่กันหมดทุกคน “ วินนี่หัวเราะขึ้น "วันหยุดที่ไม่ได้ไปไหนเลย" วินนี่ลุกขึ้นอย่างงัวเงีย เขาสวมเสื้อกล้าม กางเกงขาสั้น รีบไปพบเพื่อนรักที่ห้องยิม ตึก A  เสียงทักทายดังสนั่น ลูกทีีมเข้ามาสวมกอดร่างสูง  “ลูกพี่มาสาย พวกผมเล่นไปสองเซ็ตแล้วครับ“ ผู้กองเดวออกกำลังท่ามกลางกลุ่มหนุ่มวัยทำงาน ต่างคนต่างสงสัยเมื่อกี้ได้ยินว่า  “ผู้กอง แพ้ผู้หญิงได้ไง“ เสียงเด็กวัยรุ่นแซวขึ้น "แพ้ผู้หญิงร่างบางสวยและเก่งจริงๆครับ สี่สิิบสองแต้มเลยครับ ฮ่าๆๆๆ" ผู้กองเดวหันหน้ายกน้ำหนักแบบเสียอารมณ์ เปรยๆออกมา   “เมื่อวานเป็นนัดแนะนำตัว ปล่อยให้เธอชนะเฉยๆ เห็นเป็นแฟนของลูกพี่ของพวกนาย เข้าใจไหม พวกเบื้อกเเซวอยู่ได้“ วินนี่หัวเราะในลำคอ นึกถึงท่าหวดลูกของนิตตี้ที่เฉียดร่างของเดวนิดเดียว พูดขึ้น“ เปล่าหรอก เมื่อวานเจอสะเก็ตดาวเท่านั้น” ทุกคนยิ่งพากันงงกับคำพูดของนักบินหนุ่ม "อะไร สะเก็ตดาว"

        วินนี่เล่นกล้ามแขน  กล้ามหน้าท้อง นั่งพักไม่นาน ต่อด้วยวิ่งบนลู่วิ่ง สุดท้ายลงว่ายน้ำอย่างหนักพร้อมกับผู้กองเพื่อนรัก สองหนุ่มขึ้นจากสระเข้าห้องน้ำ ชำระล้างร่างกายแต่งตัวออกมานั่งคุยเล่นกันบริเวณริมสระว่ายน้ำ ผู้กองเอ่ยขึ้น  “วันนี่ นิตตี้มีสอนเหรอ“ วินนี่ กระดกน้ำดื่มจนหมดขวด ในขณะนั้นผู้กองเดวมองมือถือของเขาอย่างงง  เบอร์ใครโทรเข้ามาสามสี่ครั้ง วินนี่ก้มหาโทรศัพท์มือถือของเขาเช่นกัน เล่าให้เพื่อนฟังต่อ “เธอไปสอนวันละ 4 ชม แต่วันนี้ไปเร็วหน่อย นี่นายไปกินข้าวเที่ยงบ้านฉันนะ เธอทำอาหารไว้ บอกให้ชวนนายมากินด้วยกัน“ ผู้กองอมยิ้มแกมหัวเราะ ไม่อยากจะเชื่อ “ ใจดีขนาดนั้นเลยหรือนี่“ วินนี่เจอโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเป้  “ ใครโทรวะ 6 ครั้ง “

         ชายหนุ่มทั้งสองคนเอาโทรศัพทมือถือมาดู "เบอร์เดียวกัน หมายความว่าอะไรวะ" ผู้กองมองหน้าวินนี่ "ฉันโทรเอง" ผู้กองเดวลองกดโทรฯ เสียงผู้รับเป็นผู้หญิง เสียงหวานใส พูดภาษาอังกฤษอย่างชัดเจนทำให้ผู้กองมองหน้าจอ "ล่อภาษาอังกฤษด้วยโว้ย“ ฝ่ายหญิงลืมตัวจึงพูดฮินดีกับผู้กองใหม่่อีกครั้ง "ผู้กองเดวใช่ไหมคะ ฉันเป็นเพื่อนกับนิตยาค่ะ ฉันเป็นคนโทร.หาพวกคุณตั้งนาน  คุณช่วยมาช่วยนิตยาด้วยค่ะ เธอ... ว๊าย!!! จะตกลงไหมนะ ช่วยด้วยค่ะ“ เสียงกรี๊ดร้องดังมากข้างๆ ผู้หญิงคุยกับผู้กองเดว เดวลุกขึ้นยืน "นิตตี้ เธออยู่ที่ไหน ตอนนี้ บอกผมมาเร็วๆ “ ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในอาการตกใจ เสียงแผ่นกระเบื้องตกลง ดังโครมเข้ามาในมือถือ เสียงสั่นตอบ  “ เธอข้างบนค่ะ วินนี่ค่ะ เรียกเขามาเร็วๆ ให้รีบมาเถอะค่ะ“ เดวหันกลับมาหาวินนี่ ”เมียนายอยู่ในอันตราย เราไปกันเถอะ “

        กลุ่มเพื่อนๆทั้งหมดของชายหนุ่มiยืนขึ้น พร้อมใจออกไปช่วยนิตยา เสียงวินนี่ถามอีกครั้ง ”นายแน่ใจ เธออยู่โรงเรียนสอนหนังสือ ตอนนี้คงกำลังกินอาหารเที่ยง จะอยู่ในอันตรายยังไง ฉันงงไปหมดแล้ว“ ผู้กองเดวมองหน้าเพื่อนรัก นิ้วมือชี้ไปที่เบอร์โทรในมือถือของวินนี่ “นายไม่เชื่อก็โทรกลับไปเดียวนี้ มันเป็นเบอร์เดียวที่โทรมา“ วินนี่กดโทรกลับไปที่เบอร์นั้น เสียงผู้หญิงคนเดิมรับ ร้องไห้ออกมา ขอให้เขารีบไปช่วยนิตตี้ “คุณวินนี่มาเร็วๆ ค่ะ  นิตตี้ติดอยู่บนหลังคา มันกำลังจะถล่มแล้ว“ วินนี่ตกใจ จับท่อนแขนเพื่อนรัก "ไปกันเถอะ"