ตอนที่ 2 โลกหลังประตู
เพชรจ้องมองประตูบานมหึมานั้นด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งประหลาดใจ สงสัย และหวาดกลัว เขาไม่รู้ว่าประตูนี้จะนำเขาไปสู่ที่ใด แต่เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานที่แผ่ออกมาจากมัน พลังงานที่ทั้งน่าเกรงขามและลึกลับ ทันใดนั้น แสงสีทองสว่างจ้าก็พวยพุ่งออกมาจากประตู แสงนั้นเจิดจ้าจนเพชรต้องยกมือขึ้นมาบังตา และในขณะเดียวกัน เสียงทุ้มก้องกังวานที่น่าเกรงขามก็ดังออกมาจากประตู
"ิญญาน้อยเอ๋ย นี่คือจุดสิ้นสุดของเขตแดนแห่งผู้มีชีวิต เมื่อเ้าก้าวผ่านประตูบานนี้ไป เ้าจะไม่อาจหวนกลับสู่โลกเดิมได้อีก"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เพชรก็ยืนนิ่งงันด้วยความสับสน เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ‘นี่มันเื่อะไรกัน’ เพชรพึมพำกับตัวเอง ‘แล้วที่นี่มันที่ไหนกันแน่’" ก่อนที่เขาจะได้ถามอะไร
เสียงนั้นก็กล่าวต่อ ‘แต่เ้าไม่ต้องหวาดกลัว ความตายมิใช่จุดจบ หากแต่เป็จุดเริ่มต้นต่างหาก หากเ้าตัดสินใจก้าวข้ามประตูนี้ไป เ้าจะได้รับพลังเหนือธรรมชาติ พลังที่เ้ามิเคยมีในยามมีชีวิต พลังที่เ้าจะสามารถควบคุมธาตุต่างๆได้ตามใจนึก หรือแม้กระทั่งพลังในการบิดเบือนความเป็จริง และหากเ้าฝึกฝนพลังนั้นจนแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เ้าก็จะสามารถจุติใหม่ในโลกใดก็ได้ตามปรารถนา ไม่ว่าจะเป็โลกที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์ โลกที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยี หรือแม้กระทั่งโลกที่เ้าสามารถสร้างขึ้นมาเองได้ และหากเ้าแข็งแกร่งถึงขีดสุด เ้าจะสามารถนำพลังนั้นติดตัวไปในการจุติใหม่ได้ด้วย’"
"‘พลังเหนือธรรมชาติ?’ เพชรทวนคำด้วยความสงสัย
"เสียงนั้นหัวเราะเบา ๆ ‘เ้าไม่มีทางเลือกมากนักหรอกิญญาน้อยเอ๋ย เ้าจะเลือกที่จะจมอยู่กับความสับสนและความว่างเปล่า หรือจะเลือกที่จะก้าวไปข้างหน้าและค้นพบศักยภาพที่แท้จริงของเ้า’"
เพชรทอดสายตามองประตูบานมหึมานั้นอีกครั้ง ภาพชีวิตที่ผ่านมาฉายชัดในห้วงความคิด เขาหวนนึกถึงความธรรมดาที่แสนจะเรียบง่าย ชีวิตที่ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น ไม่เคยประสบความสำเร็จอันใดเป็ชิ้นเป็อัน เป็เพียงคนธรรมดาที่ต้องดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ หมุนเงินให้ชนเดือนก็แทบกระเสือกกระสนแล้ว แต่ในขณะเดียวกัน ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา ถ้าเขาตัดสินใจเริ่มต้นชีวิตใหม่ ณ สถานที่แห่งนี้ บางทีเขาอาจจะคว้าความสำเร็จที่เขาไม่เคยไขว่คว้าได้มาก่อนก็เป็ได้
"ได้ ผมจะข้ามประตูบานนี้’ เพชรกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เมื่อสิ้นคำพูด ประตูบานนั้นก็เปล่งประกายแสงสีทองเจิดจ้าออกมา แสงนั้นค่อย ๆ ขยายวงกว้างขึ้น ก่อนที่บานประตูจะค่อย ๆ แง้มเปิดออกอย่างช้า ๆ"
เพชรสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะก้าวเท้าเดินเข้าไปในประตู เมื่อเขาเดินผ่านประตูบานนั้นไป ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าก็ทำให้เขาต้องตะลึงงัน สถานที่แห่งนี้งดงามเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้ในตอนแรก เขาคิดว่าหลังประตูบานนี้จะเป็เพียงความมืดมิดที่ว่างเปล่า แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เบื้องหน้าของเขาคือทุ่งหญ้าสีเขียวขจีกว้างสุดลูกหูลูกตา ท้องฟ้าสีครามสดใสไร้เมฆหมอก แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องลงมา ทำให้ทุ่งหญ้าเป็ประกายระยิบระยับ
เพชรหันขวับกลับไปมองด้านหลัง แต่กลับไม่พบร่องรอยของประตูบานมหึมานั้นอีกแล้ว ราวกับมันไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน ‘แล้วพลังที่ประตูพูดถึงล่ะ’ เขาพึมพำกับตัวเองด้วยความสงสัย เพชรลองสำรวจร่างกายของตัวเองอย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบความเปลี่ยนแปลงใด ๆ เขาไม่รู้สึกถึงพลังงานใด ๆ หรือความสามารถพิเศษใด ๆ เลย ‘หรือว่ามันจะเป็แค่เื่โกหก’ เขาคิดในใจด้วยความกังวล
ในขณะที่เพชรกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น จู่ ๆ ม้วนกระดาษสีน้ำตาลก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา มันลอยอยู่กลางอากาศราวกับถูกแรงดึงดูดบางอย่าง เพชรเอื้อมมือไปหยิบม้วนกระดาษนั้นอย่างระมัดระวัง ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาแตะกับกระดาษ แสงสีทองสว่างจ้าก็วาบขึ้น พร้อมกับเสียงทุ้มก้องกังวานดังขึ้นในหัวของเขา ‘ยืนยันตัวตนเสร็จสิ้น’"
ม้วนกระดาษค่อย ๆ คลี่ออกอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นแผ่นกระดาษสีเหลืองซีด บนกระดาษปรากฏชื่อของเขา ‘เพชร’ ตัวอักษรสีดำสนิทถูกเขียนด้วยลายมือที่สวยงามและเป็ระเบียบ
เพชรจ้องมองชื่อของตัวเองบนแผ่นกระดาษสีน้ำตาลซีดด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาไม่แน่ใจว่ามันหมายถึงอะไร แต่ความสงสัยก็ผลักดันให้เขาอ่านต่อไป ด้านล่างชื่อของเขาปรากฏตัวเลขสามชุดที่เขียนด้วยลายมือเดียวกันกับชื่อของเขา"
พลังชีวิต: 1
พลังเวท: 1
พลังจิต: 10
เพชรขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ตัวเลขเหล่านี้หมายถึงอะไรกันแน่ และทำไมพลังจิตของเขาถึงมีค่ามากกว่าพลังชีวิตและพลังเวทมากนัก ก่อนที่เขาจะได้ทันคิดอะไรไปมากกว่านั้น ข้อความอีกบรรทัดก็ปรากฏขึ้นใต้ตัวเลขเ่าั้"
"กรุณาหยดเืลงบนกระดาษเพื่อค้นหาพลังพิเศษ"
เพชรจ้องมองข้อความนั้นด้วยความลังเล เขาไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาทำตามคำแนะนำ แต่ความอยากรู้อยากเห็นก็เอาชนะความกลัวของเขาได้ เขาตัดสินใจกัดนิ้วชี้ของตัวเองเบา ๆ จนเืซึมออกมา จากนั้นก็หยดเืลงบนกระดาษ
ทันทีที่เืของเขาหยดลงบนกระดาษ แสงสีทองสว่างจ้าก็วาบขึ้นอีกครั้ง คราวนี้แสงนั้นสว่างจ้ากว่าครั้งก่อนมากจนเพชรต้องหลับตาลง เมื่อแสงนั้นจางหายไป เพชรก็ลืมตาขึ้นและพบว่ามีข้อความใหม่ปรากฏขึ้นบนกระดาษ
"พลังพิเศษ: จิตควบคุมร่างกาย"
"เพชรจ้องมองข้อความนั้นด้วยความตกตะลึง ‘จิตควบคุมร่างกาย เขาพึมพำกับตัวเอง ‘นี่มันหมายความว่ายังไง’
ทันใดนั้น แผ่นกระดาษสีน้ำตาลซีดก็เปล่งแสงสีทองเรืองรอง ก่อนที่จะค่อย ๆ จางหายไปในร่างของเพชร ราวกับมันถูกดูดกลืนเข้าไปในร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ ในขณะที่เพชรกำลังงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น เสียงหวานเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งก็ดังขึ้นในหัวของเขา"
‘ยินดีต้อนรับสู่แดนชำระ’ เสียงนั้นกล่าว ‘ข้าคือผู้ช่วยจิตแห่งประตู จะคอยอธิบายสิ่งต่าง ๆ ให้เ้าเข้าใจ’"
‘เ้าไม่ต้องกังวล’ เสียงนั้นกล่าวต่อ ‘เพียงแค่คิดถึงแผ่นกระดาษนั้น มันก็จะปรากฏขึ้นในความคิดของเ้า ในนั้นจะมีวิธีการเอาตัวรอดและกฎระเบียบต่าง ๆ ในโลกใบนี้ ขอให้เ้าโชคดี ลาก่อน’"
เมื่อสิ้นเสียงนั้น ความเงียบก็กลับคืนมาอีกครั้ง เพชรพยายามตั้งสติและคิดถึงแผ่นกระดาษนั้น ทันใดนั้น ภาพของแผ่นกระดาษสีน้ำตาลซีดก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเขา ราวกับมันถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของเขาอย่างถาวร บนกระดาษปรากฏข้อความต่าง ๆ มากมาย ทั้งกฎระเบียบของแดนชำระ วิธีการฝึกฝนพลังจิต และคำแนะนำในการเอาตัวรอดในโลกใบนี้
เพชรเริ่มอ่านข้อความเ่าั้อย่างตั้งใจ เขาพบว่าแดนชำระเป็สถานที่ที่ิญญาของผู้ตายจะถูกส่งมาเพื่อชำระล้างบาปและฝึกฝนพลังจิต ก่อนที่จะจุติใหม่ในโลกอื่น ๆ กฎระเบียบของแดนชำระนั้นเข้มงวดและซับซ้อน ผู้ที่ฝ่าฝืนกฎจะถูกลงโทษอย่างหนัก
วิธีการฝึกฝนพลังจิตนั้นมีหลากหลายวิธี ทั้งการทำสมาธิ การควบคุมอารมณ์ และการใช้พลังจิตในการต่อสู้ เพชรพบว่าพลังจิตของเขานั้นมีศักยภาพที่สูงมาก แต่เขาต้องฝึกฝนอย่างหนักเพื่อที่จะควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์
คำแนะนำในการเอาตัวรอดในโลกใบนี้ก็มีประโยชน์อย่างมาก เพชรพบว่าแดนชำระนั้นเต็มไปด้วยอันตราย ทั้งจากิญญาร้ายและสัตว์ประหลาด เขาต้องระมัดระวังตัวอยู่เสมอและเรียนรู้ที่จะใช้พลังจิตของเขาในการป้องกันตัวเอง
441
