ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

    ตอนที่99 ข้ายินดีขายชีวิต

    ตอนที่99 ข้ายินดีขายชีวิต

    กริชเพชรกล่าวขึ้นเบาๆ ทุกคนต่างตะลึงงันเป็นจริงอย่างที่ปู่ทวดเจ้าจี่กล่าวไว้ว่า เรื่องนี้มันเป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่แค่ช่วยยึดครองอาณาจักรอสูรวารีน้ำจืดที่จิ๊บจ๊อยแห่งนี้ แต่พวกมันกำลังฝืนกฎสัญญาบรรพกาล ปฏิบัติการแทรกซึมเข้าครองโลกอสูรแล้ว


    กลุ่มควันนั้นรวมตัวกลายเป็นหน้าคนผู้หนึ่งใส่เกราะเหล็กดวงตาสีดำสนิท ส่งแววหวาดกลัวอย่างรุนแรงเมื่อพลังสีชมพูของกริชเพชรกดดันมัน

    จนต้องคืนร่างเป็นปรสิตวิญญาณที่มีชีวิต มันรู้ดีว่าถ้าถูกทำลายด้วยพลังจิตขององค์ชายสิบสี่ กายหยาบที่อยู่ในโลกคู่ขนานต้องตายเช่นกัน จึงส่งเสียงขอร้องสุดชีวิต


    "ท่านปล่อยข้าไปเถอะข้าขอร้องข้าสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวเรื่องนี้อีกต่อไป.."

    คนโลกคู่ขนานที่ส่งวิญญาณของเขาเข้ามาเป็นปรสิตเกาะกินครอบงำ ดวงจิตแก่นแท้ของกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืด ใช้เล่ห์เหลี่ยมคารมหวังเอาตัวรอด เพราะตอนนี้เขาถูกพลังจิตอสูรของกริชเพชร ควบคุมจนไม่อาจจะหลบหนีไปได้


    "เจ้าคิดว่าข้าโง่เหรอ..ผู้ที่ผูกจิตวิญญาณของตนเป็นปรสิตกับดวงจิตแก่นแท้ดวงใด ถ้าปรสิตวิญญาณไม่ตาย ก็ไม่สามารถปลดปล่อยดวงจิตแก่นแท้ ของอสูรผู้นั้นให้เลิกเป็นทาสไปตลอดกาล นี่คือกฎของคาถาควบคุมพลังจิตอสูร.."

    ทุกคนที่ได้ยินกริชเพชรกล่าวกลับวิญญาณอะไรสักอย่าง ที่อยู่ในกายขององค์กษัตริย์อสูรวารีน้ํำจืดถึงกับตกตะลึง นี่มันแฝงกายยึดร่างกันชัดๆ

    หมับ

    "..."

    "แตกสลายไปซะ.."

    ฟุบ!!

    กริชเพชรส่งพลังจิตอสูรของเขากลายเป็นฝ่ามืออสูรขนาดใหญ่ คว้าหมับที่ดวงจิตปรสิตวิญญาณคนโลกคู่ขนาน แตกสลายหายไปกลับกลายเป็นพลังสีชมพู กลุ่มหนึ่งที่เข้มข้นกริชเพชรใช้พลังจิตของเขาดูดซับมันเข้าไปในบอลดวงจิตแก่นแท้ พร้อมกับเร่งเร้าพลังส่งมันขึ้นไปที่นอเขาบนหัว แล้วตีกลับคืนมาเป็นพลังอสูรพลังจิตยกระดับ เป็นอสูรพลังจิตทองขั้นสี่


    ฉับพลัน ณ.ดินแดนอันไกลโพ้นที่อยู่คนละฝั่งของโลกอสูร ชายชุดดำที่ปกคลุมด้วยผ้าคลุมหัวใบหน้าของเขาเลือนรางระยิบระยับ เหมือนม่านมิติก็กระอักเลือดสีดำทรุดลงดิ้นทุรนทุราย


    "เป็นไปไม่ได้..ปรสิตวิญญาณของข้า..อ๊ากกก!!? .."

    ชายผู้นั้นก็ขดตัวเป็นกุ้งขาดใจตายร่างสูญสลายเป็นหมอกควันสีขาว เพราะเขาถูกจู่โจมดับชีวิตที่ฝากกล้าตัวอ่อน แทรกซึมเป็นสายลับในตัวขององค์จอมกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืด เขาคิดว่างานนี้มันเป็นภารกิจโคตรหมูที่รับมาจากนายเหนือมัน


    เพราะองค์จอมกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืดเป็นผู้ที่อ่อนด้อยที่สุด ในฐานะองค์กษัตริย์ของอาณาเขตอสูรวารี

    หมอกควันสีขาวส่งสารลับกลับไปหานายมันเป็นครั้งสุดท้าย ที่พำนักอยู่ในวิหารสีดำทรงกรวยขนาดใหญ่ กลางดินแดนที่ปกคลุมด้วยหมอกสีดำในอาณาจักรลึกลับ ที่ทุกชีวิตดำรงด้วยเวทย์มนต์และพลังแห่งความมืด


    "เขตแดนที่ไร้ความหมายเช่นนี้กลับมีผู้ที่สามารถฆ่าคนของเราได้.."

    เสียงทุ้มหนักเจ้าของวิหารศักดิ์สิทธิ์แดนมนต์ดำกล่าวเสียงเยือกเย็น แฝงด้วยความสงสัยเขาโคตรอำมหิตเกินไปที่จะ สนใจสมุนเล็กๆ ที่ส่งข่าวมา

    แต่ที่มันน่าสนใจคือมีอสูรพลังจิตสามารถฆ่าปรสิตที่มีชีวิต แฝงกายในอสูรได้ นั่นหมายความว่า คนผู้นี้ต้องมีพลังจิตอสูรระดับทองขึ้นไป ซึ่งเป็น


    เรื่องที่หายากมากๆ ในสถานที่ต่ำต้อย อย่างเขตแดนอสูรวารีน้ำจืด

    ซึ่งพวกเขาไม่ได้สนใจมันมานับหมื่นปีตั้งแต่แยกโลกทั้งสองเป็นคู่ขนาน จอมจักรพรรดิมนต์ดำ


    "นายเหนือข้าอสูรโลกขนานมันมีพวกพลังจิตก็ไม่น้อย จริงอย่างที่ท่านว่าในเขตแดนนี้ไม่น่าจะมีอสูรประเภทนี้อยู่เลย ช่างเป็นที่น่าแปลก ใจยิ่งนัก.."

    เสียงผู้หญิงหน้าตาสวย ชุดดำดวงตาเย็นยะเยือก ไม่มีตาขาวแม้สักนิดเดียวมันยิ่งขับความน่าสะพรึงกลัว ออกมาอย่างเหลือล้น


    "ทูตซ้ายมรณะเจ้าเป็นคนดูแลเขตแดนอสูรวารีทั้งหมดไม่เคยส่งคนไปแทรกซึมที่เขตแดนอสูรวารีกระนั้นหรือ.."

    เสียงเขาทุ้มหนักจนนางทูตซ้ายมรณะหดตัวลงต่ำ คุกเข่าต่อหน้าจอมจักรพรรดิ์ของนาง


    "ข้าน้อยผิดไปแล้วนายเหนือข้า..ข้าเห็นว่าอาณาจักรแห่งนี้มันเล็กน้อยเหลือเกิน จึงคาดคิดว่าไม่น่าจะส่งคนชั้นปรสิต ไปแฝงตัวให้เปลืองทรัพยากร จึงเพียงแต่ติดต่อกับอสูรที่มีใจคิดคดของที่นั่น ส่งข่าวคราวเพียงแต่ได้รู้ความเคลื่อนไหวตลอดมา


    ซึ่งมันก็ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ ข้าจึงไม่ได้ใส่ใจแต่ตอนนี้เกิดข่าวลือว่า ไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาลอยู่ที่นั่นข้าจึงเร่งรีบส่งปรสิต เข้าไปแฝงตัวโดยซื้อใจอสูรระดับสูงที่นั่น แต่ตอนนี้อย่างที่ท่านรับข่าวมาว่าคนของเราถูกทำลาย ข้ายิ่งแปลกใจยิ่งนัก..."

    เสียงของทูตซ้ายมรณะพูดอย่างหวาดหวั่น กล่าวรายงานอย่างระมัดระวัง


    "ฮ่าๆ ๆ ..เจ้าช่างโง่เขลาบัดซบสิ้นดีระยะหลายหมื่นปีมานี่ พวกเราค้นหาวัตถุสำคัญในการสร้างปีศาจนักรบบรรพกาล ที่เป็นอาวุธอันมีชีวิตจนบัดนี้ยังไม่สามารถประกอบร่างได้เต็มรูปแบบ เพราะขาดไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาล ชีวิตดวงสุดท้ายไป


    ไม่นึกเลยว่าจะมีข่าวคราวในอาณาจักรเล็กๆ แห่งนั้น จักรพรรดิเทพอสูรจอมราชันย์ช่างร้ายกาจเช่นนี้ แอบซ่อนไข่อสูรบรรพกาลไว้ในดินแดนที่เหนือความคาดหมาย จงสั่งลงไปทุ่มเทกำลังสุดความสามารถ ไม่ต้องเสียดายทรัพยากรใดๆ ทั้งสิ้น ไปเอาไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาลมาให้ข้าให้ได้


    ข้าจะสร้างปีศาจนักรบบรรพกาลอาวุธสังหารที่ยิ่งใหญ่ระดับโลกให้สำเร็จ ปีศาจนักรบบรรพกาลทั้งเจ็ดของข้า พวกเจ้ารอไข่ใบสุดท้ายก่อนเถอะ แล้วข้าจะปลุกชีวิตพวกเจ้าขึ้นมากลืนกินอสูรทั้งโลก ให้ดับสูญไปทั้งชาติพันธุ์ของพวกมัน.."

    เสียงของเจ้าตำหนักดังก้องกังวานไปไกลจนลูกสมุนขนลุกขนพอง ต่างค่อยๆ สลายตัวไปปฏิบัติงาน


    "นายเหนือข้า มีคนขายชีวิตที่เขตแดนอสูรวารีน้ำจืดพวกเรา จะซื้อมันให้เป็นคนของเราและจะสร้างมัน ให้ปกครองดินแดนอสูรวารีน้ำจืดและ ข้าจะให้มันหาไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาลมามอบให้แก่จอมจักรพรรดิ์มนต์ดำที่ยิ่งใหญ่.."

    เสียงของนางแผ่วเบาพร้อมกับหายวับไปกับตา ก่อนดวงไฟสีดำจะค่อยๆ ก้าวออกปรากฏกายขึ้นในสำนักหลง


    "เจ้าจะขายชีวิตให้กับพวกมันจริงๆ เหรอ.."เสียงผู้เฒ่ากล่าวขึ้น ในห้องรับรองอย่างแผ่วเบาด้วยความระมัดระวัง


    "ท่านพ่อข้าต้องทำเช่นนี้จริงๆ ถ้าตระกูลของเราต้องการ เป็นใหญ่ในดินแดนอสูรวารีน้ำจืดแห่งนี้ เราต้องมีผู้หนุนหลังที่ยิ่งใหญ่และเราไม่สามารถ ที่จะพึ่งพาจอมจักรพรรดิอสูรวารีได้

    เขาไม่เลือกพวกเราแม้ว่าพวกเราจะมีอำนาจหรือทรัพยากรล้นเหลือเพียงใด ตลอดหลายหมื่นปีมานี้พวกเขาเลือก แต่เลือดเนื้อเชื้อไขบุตรหลานสายตรงเท่านั้น พวกเราก็เป็นตระกูลอสูรเศษสวะ ในสายตาของพวกเขา แล้วเราจะจงรักภักดีต่อมันไปใยกัน.."

    เสียงชายหนุ่มแสนที่จะเยือกเย็น กล่าวขึ้นเบาๆ อย่างเคียดแค้น


    "ลูกรักของพ่อ เจ้าก็รู้ดีว่าเมื่อเจ้าขายวิญญาณให้พวกเขาเหล่านั้นไปแล้ว เจ้าจะไม่สามารถกลับมาเป็นอสูรได้อีกต่อไป ดำรงเพียงจิตวิญญาณเท่านั้น.."เสียงของเขาแผ่วเบาลงกว่าเก่า


    "เป็นอะไรก็ช่างเป็นแบบไหนก็ดีข้าไม่แคร์ไม่สนใจ ข้าต้องการเอาชนะองค์ชายสิบสี่ให้ได้ข้าต้องการหัวใจของนางคืนมา แม้ข้าจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนขายวิญญาณข้าก็ยอม.."เสียงของเขาฟังแล้วเด็ดเดี่ยว จนน่าตกใจมันผู้นั้นคือคุณชายต้วนจี้นั่นเอง


    "คิก! ..คิกคิก! ..จริงเหรอ..ที่เจ้าจะขายชีวิตจึงได้ใช้ธูปวิญญาณอัญเชิญข้ามา.."

    เสียงเยือกเย็นของหญิงสาวดังก้องไปทั่วห้อง พลังหมอกความมืดปกคลุมจนมืดมิด แทบจะหาจับตัวตนไม่ได้สองพ่อลูกตกตะลึง


    "ใช่ๆ ..ข้าเองท่านทูตแห่งโลกคู่ขนาน ข้าต้องการขายชีวิตให้กับท่าน.."

    เสียงของคุณชายต้วนจี้ดังเบาๆ


    "คุณชายนับว่าเจ้าโชคดียิ่งนัก..พวกเรามีภารกิจสำคัญในเขตแดนอสูรวารีน้ำจืดแห่งนี้ และต้องการขุนพลที่เข้มแข็งถ้าเจ้าขายวิญญาณให้กับพวกเรา..เราจะปั้นแต่งเจ้าให้เป็นยอดคนยอดอสูรภายในค่ำคืน แต่เจ้าก็คงต้องรู้ไว้ว่าเจ้าต้องภักดีต่อจอมจักรพรรดิ์มนดำแห่งโลกคู่ขนาน ไม่เช่นนั้นเราสามารถเด็ดชีพเจ้า เพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆ เท่านั้นเอง..."

    เสียงของนางเยือกเย็นแทรกซึมเข้าไปในจิตใจของชายหนุ่ม เขากัดฟันกรอดพูดด้วยเสียงทุ้มเบา


    "ข้ายินดีรับทุกสถานการณ์ ข้ายินดีเป็นทุกอย่างข้ายินดีจงรักภักดี ต่อจอมจักรพรรดิ์มนดำแห่งโลกคู่ขนาน เพียงแต่ข้าต้องการมีความแข็งแกร่ง เหนือผู้คนในโลกอสูรแห่งนี้.."เขากล่าวพร้อมกับก้มศีรษะ


    "เมื่อเจ้าขายวิญญาณแล้วข้าจะตอบแทนในสิ่งที่เจ้าต้องการ.."

    เสียงของหญิงสาวเยือกเย็นควันสีดำ ต่างกระจายกันเข้าปกคลุมคุณชายต้วนจี้ทันที

    นางฝังปรสิตชีวิตของนางลงไปในบอลดวงจิตแก่นแท้ของเขา พลังทั้งหมดของหญิงสาวก็ฝังตัวเป็นกาฝาก อยู่ในกายของคุณชายต้วนจี้ ยกระดับ ให้เขาเป็นอสูรพลังจิตระดับเพชรขั้นสองทันที


    "ฮ่าๆ ๆ ..พ่อดูสิข้าเป็นอสูรพลังจิตขั้นเพชร ข้าเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าองค์จอมกษัตริย์ดินแดนอสูรวารีไปแล้ว ศึกชิงองค์รัชทายาทต้องเป็นของข้า..ข้าจะล้างตระกูลเจ้าให้สิ้นซาก เพื่อตีตั๋วไปเข้าชิงองค์รัชทายาทสายตรงของจอมจักรพรรดิอสูรวารี..."

    เสียงของมันก้องกังวานดังไปไกลเหมือนว่าจะปกคลุมไปทั่วเขตแดนอสูรวารีน้ำจืดก็ว่าได้

    ...............................................................................................................................

    คล้ายกับเรื่องตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+ ที่คุณอ่าน