.
.
.
ตัวเฉียวเฟิงมันก็คิดนึกบางอย่าง เพราะมันอยากรู้ว่าวาสนาชายหญิงนั้นมีจริงหรือไม่... เพราะเช่นนั้นมันจึงรอคอยโชคชะตาโดยมิได้ทำอะไร
หาไม่แล้วตัวมันคงต้องเลือกดูแลมารดา และมอบชีวิตอันมีความสุขยิ่ง มีบริวารหญิงชายมากมายให้แก่มารดาของตัวเอง ให้นางได้อยู่บ้านหลังใหญ่ มีความสุขตลอดไป โดยมีมันเป็นบุตรรักดูแลนางไม่ห่าง
ตอนนี้เฉียวเฟิงได้ตัดสินใจอีกครั้งที่จะอดทนรออีกสักนิด
ตัวมันอยากจะเฝ้ามองการเดินทางของโชคชะตาของตัวเองอีกสักหน่อย
เพราะหากสิ่งต่างๆ เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ มันจะได้ไม่ต้องอาลัยสิ่งใด
และใช้ชีวิตที่อยากจะทำเสียที
--- ครึ่งปีผ่านไป ---
หลังจากเฉียวเฟิงเฝ้ารอการพบเจอของตัวมันและยอดหญิงงาม แต่สุดท้ายตัวมันก็พบว่าสิ่งต่างๆ ที่มันคิดอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิด
โชคชะตาได้เปลี่ยนแปลงแล้ว ทุกอย่างไม่ได้เหมือนเดิมอีกแล้ว แม้จ้าวหมื่นมารคือมัน แต่มันก็ไม่ใช่จ้าวหมื่นมาร
แม้เฉียวเฟิงจะพยายามทำตัวยากไร้ จนตอนนี้กระทั่งบ้านพักที่ตัวมันและมารดาอาศัยอยู่ก็เลือกอยู่หลังเดียวกับจ้าวหมื่นมารเมื่อครั้งอดีต
แต่ถึงอย่างนั้นสัญญาณการได้พบเจอของมันกับยอดหญิงงามใดๆ ก็หามีไม่ สิ่งเดียวที่ตัวมันมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงระหว่างตัวมันกับยอดหญิงงามในตอนนี้ก็คือ
ณ ตอนนี้พานลี่ซึ่งเป็นศิษย์ชั้นในของสำนักบรรจบฟ้านั้น นางได้รับเลือกให้เป็นศิษย์รับใช้ของยอดหญิงงามและสวีอันฉี สตรีงามแซ่สวีแห่งสำนักบรรจบฟ้าอีกนาง
ซึ่งเฉียวเฟิงได้รับรู้เรื่องนี้ผ่านการบอกเล่าของพานลี่เมื่อนานมาแล้ว
ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปและเรื่องราวเป็นเช่นนี้ สุดท้ายเฉียวเฟิงก็จำเป็นต้องปรับแผนการในชีวิตแล้ว
เพราะ ณ ตอนนี้ตัวมันมั่นใจแล้วว่าโชคชะตาของตัวมันกับจ้าวหมื่นมารนั้นไม่จำเป็นต้องเดินไปในทิศทางเดียวกัน แม้มันจะเป็นจ้าวหมื่นมาร แต่มันก็ไม่ใช่จ้าวหมื่นมารในอดีต
เฉียวเฟิงมันสามารถที่จะมีชีวิตและกระทำสิ่งใดๆ ได้โดยอิสระ มันไม่จำเป็นต้องเดินไปตามเส้นทางและมีชะตาเดียวกับจ้าวหมื่นมารในอดีต
เมื่อเฉียวเฟิงคิดได้ดังนั้น เฉียวเฟิงก็คล้ายสบายใจ เหมือนยกหินหนักออกจากแผ่นหลังที่แบกมาเนิ่นนานและเลือกปรับเปลี่ยนการดำเนินชีวิตของตัวเองในทันที
ตอนนี้ตัวมันตัดสินใจที่จะทำสิ่งหนึ่งที่สำคัญยิ่งของตัวมันก่อน นั่นคือมอบชีวิตและความเป็นอยู่ใหม่แก่มารดาของตัวมัน นางไม่จำเป็นต้องอยู่ในบ้านเล็กหลังเก่านี้อีกต่อไป ท่านแม่ที่เมตตาคนนี้ควรได้รับความสุขสบายที่ดีที่สุด เนื่องเพราะสตรีผู้นี้คือสตรีคนแรกที่มอบความรักและความเมตตาให้กับตัวมัน และจ้าวหมื่นมารที่แสนอาภัพในอดีตอย่างแท้จริง
แค่เฉียวเฟิงคิดแบบนี้ตัวมันก็มีความสุขนัก และการทำของมันเช่นนี้ส่วนหนึ่งก็จะได้ชดเชยให้จ้าวหมื่นมารในอดีต ที่ไม่อาจจะดูแลมารดาให้มีความสุขได้…
หากจ้าวหมื่นมารรับรู้ว่ามารดาตัวเองได้มีชีวิตที่มีความสุข อยู่ดีกินดี จ้าวหมื่นมารคงมีความสุขมาก
.
.
.
ในห้องเงียบเฉียวเฟิงอยู่คนเดียว ไม่ช้าก็มีรอยยิ้มปรากฏ เป็นรอยยิ้มที่มีความสุขจากหัวใจส่วนลึก
“ท่านแม่ท่านไม่ต้องลำบากอีกต่อไปแล้ว”
.
.
.
ในบ้านวันนี้มีแต่หลีกังที่มาหา พานลี่ด้วยนางเป็นศิษย์ใน ในหลายๆ ครั้ง นางจึงไม่สามารถออกจากสำนักได้ง่ายๆ จำต้องอยู่ฝึกฝนกับอาจารย์ของนาง
วันนี้เฉียวเฟิงได้บอกกับหลีกัง หากพานลี่ว่างก็รีบให้มาหาศิษย์พี่ผู้นี้ทันที หลีกังรับคำ
และเหตุใดเฉียวเฟิงต้องเรียกหาเด็กน้อย ที่เป็นเช่นนี้นั่นเพราะ เรื่องบางอย่าง หากให้สองแม่ลูกที่ดูเป็นขอทานแบบนี้ไปกระทำ สายตาเหยียดหยาม คำพูดไม่น่าฟังคงมีมาก
เฉียวเฟิงไม่ต้องการให้มารดาพบสิ่งเหล่านี้ หากแต่ตัวมันต้องการให้มารดาได้รับการดูแลที่ดีที่สุด เมื่อเป็นแบบนี้ การให้คุณหนูผู้ร่ำรวยมาดูแลท่านแม่ของมัน ย่อมทำให้นางได้รับการดูแลที่ดีที่สุดไปด้วย
เฉียวเฟิงวางแผนจะให้พานลี่เป็นตัวแทนมันพาท่านแม่ไปหาซื้อเสื้อผ้าเครื่องใช้ต่างๆ ใหม่ นอกจากนั้นจะให้เด็กน้อยน่ารักผู้นี้ไปติดต่อหาซื้อบ้านใหญ่แทนมันด้วย
หลายปีมานี้ศิษย์พี่ให้เงินศิษย์น้องแสนน่ารักคนนี้ใช้ไปมากมาย โอสถวิเศษก็อีกมาก ทำงานแค่นี้คงไม่เป็นไรกระมัง
เฉียวเฟิงเดินไปคิดไปมีความสุขไป
.
.
.
แผนในใจของเฉียวเฟิงตอนนี้คือ หลังจากนี้ซัก 2 ถึง 3 ปี ตัวมันค่อยๆ หาทางใกล้ชิดยอดหญิงงาม นั่นเพราะมีพานลี่เป็นคล้ายสะพานอยู่แล้ว การเข้าหายอดหญิงงามจึงนับว่าไม่ยาก
หากแต่ที่ไม่เร่งรีบเข้าหานางในตอนนี้เลย ส่วนหนึ่งก็เพราะตอนนี้ระดับฐานพลังและเคล็ดวิชาฝึกฝนต่างๆ ในตัวมันนั้น ยังนับว่าต่ำต้อย ช่วงเวลานี้คล้ายเป็นอายุวัยของบุรุษที่สามารถเติบโตได้อย่างก้าวกระโดด และอีกอย่างในตอนนี้ก็มีเคล็ดวิชาระดับกลางจำนวนมากที่ตัวมันยังฝึกฝนไม่สำเร็จ เฉียวเฟิงมันตั้งใจที่จะให้ความสำคัญกับสิ่งนี้ก่อน
และจากนั้นมันจะค่อยๆ ทำความปรารถนาของจ้าวหมื่นมารเกี่ยวกับยอดหญิงงามให้สำเร็จ
และนอกจากนั้นอีกสิ่งหนึ่งที่เฉียวเฟิงกังวลเป็นที่สุด นั่นคือ... ตัวมันนั้นหาใช่บุรุษที่เข้าใจสตรี นอกจากนั้นมันก็ยังไม่แน่ใจเกี่ยวกับความรู้สึกของตัวมันที่มีต่อยอดหญิงงาม ว่ามันจะเป็นเช่นจ้าวหมื่นมารรึเปล่า
ตัวมันนั้นไม่ใช่ผู้ลุ่มหลงในความรักชายหญิง ทั้งในชีวิตนี้และชีวิตก่อน
และเพราะแบบนั้นมันจึงไม่มั่นใจ เมื่อชะตาไม่นำพา มันก็คล้ายไม่ต้องการรีบเร่งเช่นเดียวกัน
.
.
.