ตอนที่28 จุดจบการแข่งขันที่เหนือความคาดหมาย
แสงตะวันของดวงอาทิตย์สาดส่องขึ้นเหนือหัวบ่งบอกว่าเวลาเข้าใกล้ยามเที่ยงไปทุกขณะ
ทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ปรากฏภาพผู้เล่นกำลังต่อสู้กับกลุ่มของสัตว์อสูรกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าแสงสีจากเวทมนตร์ หยดเืที่กระจัดกระจายของเหล่าสัตว์อสูรมองไปคล้ายกับาชวนให้นึกถึงเื่ราวเมื่อสมัยก่อน ‘กุยแก’ กำลังยืนมองภาพตรงหน้า พร้อมกับหวนรำลึกนึกถึง่ชีวิตก่อนหน้า่ชีวิตที่เขามิอาจทำการใหญ่ได้สำเร็จดั่งที่ตั้งใจเอาไว้เพราะโรคร้ายได้ฆ่าชีวิตของเขาไปก่อน
กุยแก สำนึกเสียใจมาตลอด ั้แ่ที่ทีชสุ่มบัตรขุนพลจนเขาได้เกิดมาใหม่ในโลกแห่งนี้เขาได้รับรู้เื่ราวว่าเ้านายคนก่อน ‘โจโฉ’หลังจากที่ดื่มสุราอย่างหนักก็ร่ำไห้จนรำพึงรำพันถึงเขาว่า
"ซึ่งเราร้องไห้เพราะเหตุคิดถึงกุยแกแม้กุยแกยังไม่ตายก็จะได้มาด้วยเรา เราก็จะไม่ยากถึงเพียงนี้"
ซึ่งหมายความว่าถ้ากุยแกไม่ตายไปซะก่อนการศึกที่โจโฉต้องพ่ายแพ้ในครั้งนี้คงชนะได้โดยง่าย
แต่ทว่าในชาตินี้กุยแกไม่คิดจะกลับไปรับใช้ ‘โจโฉ’ อีกแล้ว เขาได้รู้แล้วว่าวาสนาระหว่างเขากับโจโฉได้หมดไปแล้วแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าปณิธานของเขาจะหายไป เพราะในเวลานี้เขามีเ้านายคนใหม่คนที่จะกลายเป็คนที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต
ในระหว่างที่กุยแกกำลังรำลึกอยู่นั้น สายตาของเขาไม่ได้เหม่อลอยแต่กลับจ้องทุกการกระทำของคนทั้ง 4 คนอย่างแม่นยำเพราะในเวลานี้หน้าที่ของเขาคือเป็กรรมการระหว่างการแข่งขันไล่ฆ่าสัตว์อสูรที่กำลังจะจบลงในเร็วๆนี้แล้ว
ดาร์ค สองมือจับดาบกวัดแกว่งอย่างคล่องแคล่ว โดยที่ตัวของเขานั้นไม่ได้ใช้สกิลหรือวิชาใดๆออกมาเลยมีเพียงการขยับเคลื่อนไหวแค่เล็กน้อยหลังจากนั้นก็จะโจมตีเข้าจุดอ่อนของกระทิงเช่น ข้อต่อขา หรือแม้กระทั่งแทงดาบทะลุใส่หัวใจของกระทิงอย่างแม่นยำจนทำให้สามารถจัดการกับกระทิงโดยรอบอย่างง่ายดาย ดาบทั้งสองข้างนั้นถ้ามองดูดีๆจะเห็นได้ถึงออร่าสีดำบางๆเคลือบอยู่ที่ตัวดาบทำให้การโจมตีของดาบคมมากขึ้นจนสามารถตัดผ่านเนื้อหนังของกระทิงได้ยามใดที่เขาตวัดฟาดฟันหรือแทงใส่กระทิง ยามนั้นกระทิงก็จะเกิดาแขึ้นทันที เขาใช้การโจมตีเพียง2-3 ครั้งเท่านั้นในการจัดการกับกระทิง
ิ ควงพลองฟาดใส่กระทิงที่วิ่งเข้าหา ทำเอากระทิงที่ตัวใหญ่กว่าเขาหลายเท่าถึงกับกระเด็นบางตัวโดนฟาดเข้าที่คอจนทำให้คอนั้นหักส่งผลให้กระทิงตายค่าที่ินั้นจะต่างจากดาร์คเล็กน้อยที่เอาแต่เล็งโจมตีจุดอ่อนอย่างแม่นยำในกรณีของิจะใช้ปฏิกิริยาตอบโต้ที่เหนืุ์เป็ตัวช่วยมากกว่า โดยการอ่านจังหวะของกระทิงที่พุ่งเข้ามาเบี่ยงหลบแล้วโจมตีตามแรงของกระทิงคล้ายกับการยืมแรงเพื่อตอบสนองยกตัวอย่างขณะที่กระทิงพุ่งเข้ามาิก็จะอาศัยจังหวะฟาดพลองตามทิศทางที่กระทิงพุ่งไปทำให้กระทิงกระแทกกันเองหรือกระแทกใส่พื้นดินแทน
ผู้เล่นโดยรอบที่เริ่มสังเกตความผิดปกติต่างก็เริ่มชี้ไม้ชี้มือมาทางดาร์คกับิเพราะทั้งคู่ดูเท่จนกลุ่มผู้เล่นผู้ชายได้แต่อิจฉามีบางคนถึงกับนินทาว่าเป็ผู้เล่นเลเวลสูงแต่กลับมาโชว์ออฟทำไมที่นี่แต่ก็มีบางกลุ่มที่รู้ดีว่าทำไมทั้งสองถึงเก่งกาจแบบนี้กลุ่มผู้เล่นกลุ่มนี้คือกลุ่มคนที่เริ่มเข้าใจการควบคุมพลังเพราะกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากิและดาร์คนั้นเกิดจากการควบคุมพลังแล้วทั้งสองคนก็ไม่ได้ใช้สกิลใดๆ เลย ใช้เพียงแค่การโจมตีธรรมดาไปยังจุดอ่อนและการโจมตีในจังหวะที่ได้เปรียบโดยใช้การควบคุมพลังปราณและพลังจิตเป็ตัวเสริมความแรงเท่านั้น
…..
ห่างจากจุดที่ิ กับ ดาร์คอยู่ออกมาไม่ไกล ทีชที่เห็นถึงความยอดเยื่ยมของทั้งสองคนก็ตัดสินใจเอาจริง ทีชใช้กระบี่หมายเลข 798 โจมตีรอบตัวโดยใช้วิชา กระบี่เจ็ดชีพจรยิงพลังปราณออกไปเป็เส้นแล้วก็กระจายตัวเข้าสู่จุดชีพจรของกระทิงทำให้กระทิงที่โดนโจมตีถึงกับตายทันทีเพียงแต่พลังปราณของทีชกลับไม่มากพอที่จะใช้ได้ตลอดเวลา เขาจึงจำเป็ต้องสลับใช้กับวิชาดรรชนีหกชีพจรที่ใช้พลังปราณน้อยกว่าแต่ก็ต้องแลกมากับการที่เขาต้องเข้าไปฟันซ้ำใส่อีก 1กระบี่กระทิงถึงจะตายเหตุผลก็เพราะทีชที่พึ่งสำเร็จวิชานั้นยังไม่ได้ทดลองในการต่อสู้จริงมากเท่าที่ควรส่งผลให้ความแม่นยำในการควบคุมพลังให้พุ่งเข้าตรงจุดที่้ายังทำได้ไม่ดีทำให้ตัวของทีชต้องตามเข้าไปซ้ำกระทิงอยู่หลายครั้ง
ทีชพยายามคิดหาวิธีที่จะสามารถปล่อยปราณกระบี่ออกไปให้แม่นยำและใช้พลังน้อยที่สุดจนทำให้ในเวลานี้ตัวเขาเข้าสู่สมาธิขั้นสูง จนหลงลืมไปแล้วว่าเขากำลังแข่งขันกับเพื่อนอยู่
‘นายท่าน...นี่ท่านจะพัฒนาไปได้ถึงไหนกันนะ’กุยแกที่เห็นว่าทีชนั้นลืมตัวไปเรียบร้อยแล้วเอาแต่ทดลองวิชาจนบางครั้งก็โจมตีกระทิงถึง 6-7 ครั้งกว่ากระทิงจะตาย
แต่ทว่าคนที่เหนือความคาดหมายของกุยแกกับเป็
‘อลาโน่’ เพราะในขณะที่คนอื่นกำลังโชว์ความสามารถหรือกำลังพัฒนาวิชาอลาโน่กลับต้องต่อสู้อย่างทุลักทุเล ใช่แล้วอลาโน่กำลังใช้ดาบในมือฟาดฟันโจมตีมั่วซั่วไปหมด บางดาบก็โจมตีเข้าเป้าบางทีก็โจมตีหวืดเสียอย่างงั้น เมื่อดูดีๆกุยแกก็สรุปได้ทันทีว่าอลาโน่ใช้ดาบไม่เป็ แต่ถ้าถามถึงการใช้โล่อลาโน่นั้นทำได้ดีมากทุกครั้งที่กระทิงกำลังจะขวิดอลาโน่มักใช้โล่ในมืออีกข้างป้องกันได้ทุกครั้งแถมยังป้องกันในจังหวะที่สามารถโจมตีโต้กลับได้ด้วยเพียงแต่การโจมตีของอลาโน่นั้นไม่เคยหวังผลได้เลยพอเวลาผ่านไปนานเข้าอลาโน่ที่กำจัดกระทิงได้ช้ากว่าคนอื่นก็ถูกล้อม
สาเหตุที่กุยแกแนะนำให้ทีชกับเพื่อนไปเก็บเลเวลกับกระทิงแทนที่จะเป็สัตว์อสูรตัวอื่นนั่นก็เพราะในทุ่งหญ้าแห่งนี้ส่วนมากจะเป็สัตว์กินพืชซึ่งไม่ดุร้ายทำให้เวลาโจมตีตัวใดตัวหนึ่ง สัตว์อสูรตัวอื่นที่อยู่ใกล้ๆ จะรู้สึกกล้าๆ กลัวๆไม่ได้เข้าโจมตีผู้เล่นทันที ยกเว้นแค่กระทิง เพราะกระทิงนั้นมีจิตใจที่เหมือนกับนักสู้ทำให้กระทิงชอบพุ่งเข้าหาผู้เล่นก่อนเสมอ แถมยังพุ่งเข้าหาด้วยความรวดเร็วอีกด้วยทำให้คนที่้าเก็บเลเวลไวๆ นั้น ไม่ต้องไปวิ่งไล่ฆ่าสัตว์อสูร ขอแค่คอยยืนรักษาระยะห่างให้ดีก็พอ
…..
และแล้วเวลาการแข่งขันก็หมดลง ทั้ง 4คน ได้เดินกลับมาหากุยแกผู้เล่นที่เหมือนจะเข้าใจว่ากลุ่มของทีชนั้นแข่งกันฆ่าสัตว์อสูรต่างก็อยากรู้ว่าระหว่างทั้ง4 ใครจะเป็ผู้ชนะ ถึงกับมีคนตั้งโต๊ะพนันขึ้นเลยทีเดียวซึ่งก็แน่นอนว่าไม่มีใครพนันข้างอลาโน่....
“ข้าขอชมเชยพวกท่านจากใจจริง พวกท่านยอดเยี่ยมมากข้าไม่คิดว่าพวกท่านจะพัฒนาฝีมือได้รวดเร็วถึงเพียงนี้”กุยแกเอ่ยปากต้อนรับในขณะที่ทั้ง 4 คนเดินเข้ามาหา
“ฮ่าๆๆ ไม่ได้ต่อสู้อย่างสะใจมานานแล้วนะประกาศผลมาเลย ข้าคิดว่ายังไงซะข้าที่เป็สุภาพบุรุษไม่มีทางได้ที่โหล่แน่!”อลาโน่กล่าออกมาเสียงดัง พร้อมกับเอามือทุบอกอย่างมั่นใจ
“.......” ผู้เล่นที่รอฟังผลได้ยินต่างก็พูดไม่ออก
“คุณกุยแกครับ ประกาศผลได้เลย” ิบอกเพราะอยากรู้ผลเร็วๆ
“งั้นข้าขอประกาศว่าคนที่ฆ่ากระทิงได้เยอะที่สุดเป็จำนวนถึง351 ตัวภายใน 2 ชม.คือ ท่านิ....และ....ท่านดาร์ค!”
เฮ! เฮ!
“เห้ยพวกเ้าจะดีใจอะไรการพนันครั้งนี้ถือเป็โมฆะเฟ้ย เพราะที่ 1 มี 2 คน” เ้ามือที่เห็นว่าคนที่ชนะมี 2 คนรีบใช้เป็ข้ออ้างยกเลิกการพนันทันที
“บัดซบ! แกจะโกงพวกเรางั้นเหรอแกบอกเองว่าให้พวกเราเลือกว่าใครจะได้ที่ 1 ก็ในเมือฉันเลือกน้องิก็ต้องชนะพนันสิวะ”
“ใช่ๆ ส่วนของฉันเลือกคุณดาร์คเป็ผู้ชนะฉันก็ต้องได้เหมือนกัน!”
“ถูกต้อง! ข้าเองก็ด้วย ข้าแทงไปทั้งดาร์คแล้วก็ิ เพราะงั้นข้าต้องได้ 2 เท่า! เอ็งจ่ายมาซะดีๆ”
กลุ่มคนที่ไม่พอใจเ้ามือต่างก็ขยับเข้าไปยืนล้อมเพื่อไม่ให้เ้ามือหนีนั่นก็ไม่แปลกเพราะแทบทุกคนจะเลือกแทงไม่ดาร์คก็ิกันหมดคนที่เลือกทีชก็มีบ้างแต่น้อยเพราะหลายคนต่างก็คิดว่าไม่แน่ทีชอาจจะแซงได้ในตอนหลัง เพราะ1 ชั่วโมงหลังทีชฆ่ากระทิงได้ไวขึ้นกว่าเดิมมากนั่นเองส่วนอลาโน่นั้นไม่ต้องไปพูดถึง ชั่วโมงหลังๆแทบจะฆ่ากระทิงไม่ได้เลยเพราะเอาแต่ป้องกันกับหลบไปหลบมา
“กุยแก ข้าได้กี่คะแนนงั้นหรือ” ทีช ถาม เพราะเขา้าทราบว่าตัวเขายังห่างชั้นกับิแล้วก็ดาร์คอีกมากแค่ไหน
“ของนายท่านฆ่าไปทั้งหมด 315 ตัวส่วนของท่านอลาโน่ ฆ่าไปทั้งหมด 171 ตัว” กุยแกตอบ
‘ยังห่างกันขนาดนี้เลยงั้นเหรอขนาดเราใช้วิชาช่วยแท้ๆ สองคนนั้นไม่ธรรมดาเลยจริงๆ’ ทีช คิดในใจด้วยความตื่นเต้น
โดยไม่ได้รู้ตัวเลยว่ากุยแกได้คาดการณ์ว่าถ้านับเวลาแค่ 1 ชม.หลังละก็ทีชอาจจะฆ่ากระทิงได้สูสีหรืออาจจะมากกว่าิหรือดาร์คเสียอีก
ทีช รู้สึกภูมิใจที่มีพวกพ้องที่เก่งกาจและคนเหล่านี้ก็รับปากว่าจะเข้าร่วมกิลของเขาด้วย แต่ในขณะเดียวกันเขาก็แปลกใจกับอลาโน่นิดหน่อยเมื่อคิดดังนั้นทีชก็คิดจะลองถามอลาโน่ดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ทว่า
“เป็ไปได้ยังไง!ทำไมพลังสุภาพบุรุษของข้าถึงได้พ่ายแพ้....” อลาโน่ร้องออกมาอย่างคร่ำครวญที่จำนวนของเขานั้นต่างกับิแล้วก็ดาร์คถึงเท่าตัว แถมเขาไม่คิดว่าจะแพ้ทีชด้วยแต่ผลที่ออกมากลายเป็ว่าแค่ทีชเขาก็ยังไม่ใกล้เคียงด้วยซ้ำ
“พี่อลาโน่อย่าเสียใจไปเลยไว้พวกเราค่อยประลองกันใหม่ก็ได้นะครับ” ิที่เห็นอลาโน่เสียใจก็หันไปปลอบแต่ในใจเขากลับคิดว่าอยากจะประลองใหม่เพราะผลการประลองที่เสมอแบบนี้เขาไม่้า
“นั่นสินะ ครั้งหน้าสุภาพบุรุษคนนี้จะต้องชนะแน่!”อลาโน่ ผู้มองโลกในแง่ดีเสมอเมื่อได้ยินว่ามีคนมาปลอบก็หายเป็ปลิดทิ้งพร้อมกับกล่าวเพ้อเจ้ออีกครั้ง
“.......” กุยแก,ทีชและดาร์คถึงกับพูดไม่ออก
…..
ร้านค่าเฟ่ Admiration
ซ่า! ซ่า!
เสียงของฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก ติ๊กได้ตกลงว่าจะล็อกเอ้าท์ออกมาเพื่อพักผ่อนและหาอะไรทานก่อนที่จะกลับเข้าไปเก็บเลเวลกันต่อก็เดินลงมาที่ชั้นล่างก็พบกับบรรยกาศเงียบเหงาเพราะว่าฝนตกหนัก ทำให้ไม่มีลูกค้าเมื่อเดินมาถึงก็ได้ยินเสียงของฮิวโก้ที่บ่นออกมา
“พอใกล้เวลาเลิกงานก็ตกทุกทีแถมตกหนักแบบนี้ผมเอามอเตอร์ไซค์มาจะกลับยังไงละเนี่ย”
“ยืมรถพี่ขับกลับไปก็ได้นะ ยังไงพี่ก็ไม่ได้ใช้”ติ๊กที่ได้ยินว่าลูกน้องตัวเองกำลังลำบากเลยเสนอตัวช่วย
“จริงหรือครับพี่ติ๊ก ขอบคุณมากๆ เลยครับ” ฮิวโก้พูดด้วยน้ำเสียงดีใจ
“พี่ติ๊กนี่ละน้าาา ใจดีจังเลยนะครับแล้วเป็ยังไงบ้างครับพี่ เื่ในเกมราบรื่นมั้ยครับ” ต๋อง ถาม
“ราบรื่นมากกว่าที่คิดเลยละอย่างที่เคยบอกพี่มีสุดยอดกุนซือของสามก๊กแล้วตอนนี้ก็ได้พรรคพวกที่สุดยอดมากมาร่วมทีม นี่พี่กำลังจะตั้งกิลในเร็วๆ นี้แล้วเพียงแต่ยังหาคนได้ไม่ครบ นี่ถ้านายเข้ามาเล่นด้วยกันได้ก็คงจะดี” ติ๊กเล่าด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าเขากำลังดีใจใช่เขากำลังดีใจมากจริงๆ เพราะแผนการที่เขา้ากำลังดำเนินไปในทิศทางที่ดี
“นั่นสิพี่แต่ถึงผมจะเข้าไปในเกมไม่ได้แต่ผมจะช่วยพี่ที่นี่เอง ร้านของพวกเราต้องโด่งดังกว่า มอเตอร์คาเฟ่ ให้ได้!”ต๋องกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“พี่ติ๊กขาดคนงั้นเหรอผมช่วยได้นะเดี๋ยวถึงบ้านผมออนไลน์แล้วจะเดินทางไปหาพี่ไม่ทราบว่าพี่อยู่เมืองไหนเหรอครับ” ฮิวโก้ที่ได้ยินว่าติ๊กกำลังจะตั้งกิลแต่ขาดคนก็เลยอยากจะช่วย
“จริงสิลืมไปเลยว่าเดี๋ยวนี้ทุกคนก็เข้าไปเล่นเกมนี้กันทั้งนั้นมาหาพี่เลยพี่กำลังจะเดินทางไปเมืองอู๋โจว ตอนนี้กำลังเก็บเลเวลอยู่แถวๆทุ่งหญ้านั่นละ”
“อ๋อทุ่งหญ้าที่มีกระทิงกับพวกกวางเยอะๆ สินะครับงั้นพี่อาจต้องรอผมหน่อยนะ ผมอยู่ห่างจากพี่มากเลย ยังไงผมจะรีบไปหาครับ” ฮิวโก้รับปาก
“ได้ๆ พี่ยังขาดอีกหลายคนถ้ามีเพื่อนๆก็ชวนมาอยู่ด้วยกันได้นะ” ติ๊ก ไม่ลืมที่จะคว้าโอกาสหาคนเพิ่ม
“โอเคครับพี่ ผมพอมีเพื่อนอยู่แต่ไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะมาด้วยรึเปล่าจริงๆ พวกผมมีกิลอยู่แล้ว แต่เป็กิลที่ไม่ได้ใหญ่มาก ยังไงผมจะลองถามดูครับงั้นผมไปก่อนนะครับพี่ติ๊กถ้าถึงบ้านแล้วผมจะรีบออนไลน์เลยแล้วจะรีบไปหาพี่ให้เร็วที่สุดครับ” ฮิวโก้พูดจบก็รีบกางร่มแล้ววิ่งออกจากร้านไปที่รถของติ๊กทันที
“ต๋อง ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พี่ขอตัวกินข้าวก่อนนะจะได้กลับไปออนไลน์ต่อ” ติ๊กบอกพร้อมกับเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อทำกับข้าวกิน
“เถ้าแก่ ฉันก็ขอตัวกลับก่อนนะ บ๊ายบายคะ”หวานที่ฟังการสนทนาเงียบๆ อยู่นานเอ่ยขึ้น พร้อมกับเดินออกจากร้านไป
“อ้าวพูดปั๊บก็ออกไปปุ๊บเป็คนทำอะไรรวดเร็วเด็ดขาดจริงๆ น้า ผู้จัดการของเราเนี่ย” ติ๊กบ่นลอยๆ
“นั่นสิครับั้แ่พี่หวานเข้ามาบริหารร้านเราก็มีลูกค้าหน้าใหม่เพิ่มขึ้น มีแม้กระทั่งคนที่พักอยู่ต่างจังหวัดที่เดินทางมาเพื่อลองชิมเมนูใหม่ของเราบางคนก็มาเพื่อถ่ายรูปมุมสวยๆ ในร้านเอาไว้อัพบล็อกส่วนตัวพี่หวานปรับปรุงมุมถ่ายรูปด้วยตัวเองเลยนะครับพี่หวานเป็ผู้หญิงที่เก่งมากเลยจริงๆ” ต๋อง เอ่ยชมด้วยน้ำเสียงปลาบปลื้ม
‘นั่นสินะ เราเองก็ต้องพัฒนาไปด้วยไม่งั้นละก็คนเก่งๆ แบบคุณหวานอาจจะเบื่อหัวหน้าที่ไม่เอาไหนเข้าสักวัน’ติ๊กคิดพร้อมกับให้สัญญาตัวเองในใจ
.....
หวานเดินมาขึ้นรถของตัวเองแล้วก็สตาร์ทรถเธอมองไปภายในร้านที่ติ๊กกับต๋องกำลังคุยกันอยู่ แต่แล้วเธอก็พึมพำบางอย่างออกมา
“เกม LC…ตั้งกิล...เมืองอู๋โจว...น่าสนใจเหมือนกันนี่...เถ้าแก่”
1K
