ตำนานดาบเกมออนไลน์

ผู้เล่นทั้ง 7 คนที่ช่วยกันเก็บดอกหยกเลือดทั้งหมดในหุบเหวลึกโลหิต จนในกระเป๋าสัมภาระสะพายหลังของเย่ฮวามีดอกหยกเลือดมากถึง 17 ชุด ด้วยปริมาณดังกล่าวย่อมเพียงพอจะให้เขาสร้างโอสถหยกเลือดจำนวน 17 ชุด

หลังจากผ่านไปช่วงเวลาสั้น ๆ ภายใต้ความร่วมมือกัน เย่ฮวา ก็ได้รู้จักคนเหล่านี้มากขึ้น เซียวหลีและเหลียงชวนเป็นเพียงผู้เล่นที่หว๋อหน่ายต้าหล่างหว๋อหลายบังเอิญเจอในเมืองชิงสุ่ยจึงชวนมาร่วมทีม สำหรับหนิงซัวหวู่หล่านคือเพื่อนของหว๋อหน่ายต้าหล่างหว๋อหลาย ที่รู้จักกัน

การฆ่ามอนสเตอร์ไม่มีอันตราย เนื่องจากหว๋อหน่ายต้าหล่างหว๋อหลายคอยตั้งใจฮีลให้กับพวกเขา แต่ทันทีที่มีไฮยีน่าชโลมเลือดเกิดบริเวณใกล้ๆ หว๋อหน่ายต้าหล่างหว๋อจะฉีกออกจากตำแหน่งทันที เธอจึงหลบเลี่ยงการโจมตีของไฮยีน่าได้หลายต่อหลายครั้ง แต่ก็มีบางครั้งที่ยากจะหลบพ้น ในที่สุดเย่ฮวาก็ต้องก้าวออกไปเพื่อขัดขวางก่อนจะลงมือฆ่ามอนสเตอร์ แต่แล้วเวลานั้นเขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าหว๋อหน่ายต้าหล่างหว๋อมีความชำนาญในรูปแบบการเล่น ทำให้เธอเคลื่อนไหวและตอบสนองให้เข้ากับจังหวะเขาได้อย่างรวดเร็ว

หนิงซัวหวู่หล่าน เย็นชาเกินไป ไม่เคยพูดอะไรสักคำ ขณะที่ฆ่ามอนสเตอร์นอกจากลงมือแล้วก็ไม่มีเรื่องอื่น ด้านการเคลื่อนไหวเหนือกว่ากว่าจื่อ แต่อุปกรณ์สวมใส่ด้อยกว่ากวาจื่อเล็กน้อย

ทันใดนั้น เย่ฮวาก็ได้รับการติดต่อจาก เยว่เอ๋อ เขาจึงคลิกกลง ทันใดนั้น เยว่เอ๋อ ก็ยิงคำถามใส่: "เย่ฮวา! นายขายโอสถชีเฟิงร้านประมูลของเมืองชิงสุ่ยใช่มั้ย?"

ดูเหมือนว่า เยว่เอ๋อ จะเห็นโอสถชีเฟิง เขาจึงตอบกลับไปว่า: "ใช่ เธอรู้ได้ยังไง?"

เยว่เอ๋อ อ้าปากค้าง: "ยังจะถาม! ฉันจะบ้าตาย! นายบอกมาว่าหญ้าชีเฟิงอยู่ที่ไหน แล้วทำไมมียาดีๆถึงไม่เอามันมาขายให้กับพวกเราก่อน! พอเห็นชื่อโอสถชีเฟิงฉันก็รู้ทันทีว่าส่วนประกอบต้องมาจากหญ้าชีเฟิงแต่สมุนไพรที่ว่าไม่เห็นจะมี "

เย่ฮวา กระแอมสองครั้ง: "ก็ได้ๆ มันเป็นความผิดของฉันเอง พอดีฉันลืมนึกไป แต่เธอก็ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าเธอต้องการ แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเธอต้องการยาของฉัน ไว้ฉันปรุงยาชุดใหญ่ขึ้นมาอีก ฉันจะเอาไปขายให้เธอก่อน เธอสามารถซื้อไปได้ตามที่ต้องการ "

  "อ่า! ~ ค่อยสมกับเป็นคนรู้จักหน่อย~"

เยว่เอ๋อ เงียบไปพักนึงแล้วพูดว่า "นายรีบไปที่ร้านประมูลเพื่อนำโอสถชีเฟิงกลับคืนไป เดี๋ยวฉันจะจ่ายค่าธรรมเนียมให้ จากนั้นก็นำโอสถชีเฟิงทั้งหมดมาขายให้ฉัน ยาดีๆแบบนี้จะปล่อยให้มันหลุดมือไปไม่ได้ "

การยกเลิกไอเท็มที่ประมูลในร้านประมูลจะต้องชำระค่าปรับ 5% ของราคาที่ตั้งไว้ จริงๆแล้วค่าปรับนั้นไม่ใช่ปัญหา แต่เป็นเพราะว่าเย่ฮวาไม่ได้วางแผนที่จะขายไอเท็มนี้ให้กับเยว่เอ๋อ

เย่ฮวาจึงพูดกับเยว่เอ๋อว่าา: "โอสถชีเฟิง ฉันจะไม่ขายให้เธอ แต่ฉันมียาที่ดีกว่ามาเสนอ"

  "อะไร?"

เย่ฮวาทำการส่งภาพหน้าต่างคุณสมบัติของโอสถหยกเลือดให้กับเยว่เอ๋อ ทันทีที่เห็นโอสถหยกเลือดเยว่เอ๋อก็พูดกับเขาด้วยความตื่นเต้น: "ฉันเอา! ความสามารถในการฟื้นฟูของมันอะไรจะขี้โกงขนาดนี้ เย่ฮวา นายมีเท่าไหร่!

เย่ฮวา พูดว่า: "สมุนไพรที่เก็บมาได้ ยังไม่ได้ปรุงมันขึ้นมา แต่คงจะทำออกมาได้มากกว่าหนึ่งโหล กลุ่มฉันจะเก็บไว้ใช้บางส่วน แล้วจะแบ่งขายให้เธอ 10 ชุด"

  "ตกลง! จะนัดพบกันที่ไหนดี?"

  "ร้านช่างตีเหล็กเมืองชิงสุ่ย!"

  "ตกลง ฉันจะไปรอนายที่นั่น"

  "รีบมาเร็ว ๆ !"

  "ไว้เจอกันเร็ว ๆ นี้ ~"

...

เย่ฮวา กดสิ้นสุดการสนทนาแล้วพูดว่า "พวกเธอ ฉันมีธุระต้องไปจัดการ ฉันคงต้องแยกทางไม่ได้ไปเก็บเลเวลต่อ"

เหลียงชวนกล่าวว่า: "โอเค พี่ชายอีเหมย ช่วยรับเพื่อนที ถ้าหากมีเวลาก็ไว้มาช่วยกันเวลอีกนะ"

เย่ฮวาจะเพิ่มเพื่อนได้ยังไง ขืนเพิ่มมีหวัง ID คงถูกเปิดเผยทันที ยังนับว่าโชคดีที่ปาร์ตี้ยังสามารถซ่อน ID ได้ เนื่องจากความแตกต่างของเลเวล แต่ตราบใดที่มีรายชื่อเป็นเพื่อนอีกฝ่ายจะสามารถเห็น ID เขาได้ ดังนั้นเย่ฮวาจึงโบกมือ: "ไว้เราค่อยคุยกันเรื่องนี้ในภายหลัง พวกคุณเพิ่มเพื่อนพี่หน่ายไว้ก็ได้ เพราะเธอมีรายชื่อฉันเป็นเพื่อน ถ้าต้องการเก็บเลเวลสามารถบอกผ่านเธอได้เลย"

  "ตกลง~"

  "อื้อ"

เย่ฮวาหันกลับมาและพูดกับกวาจื่อ: "กวาจื่อ อยู่เก็บเลเวลให้อัพ ฉันขอตัวกลับเมืองก่อน~"

หลังจาก กวาจื่อ พยักหน้า เย่ฮวาก็ม้วนเคลื่อนย้ายออกมาแล้วทำการเปิดใช้งาน เพื่อกลับไปยังจุดบันทึกในเมืองชิงสุ่ย แล้วทันใดนั้นแสงสีขาวก็ปกคลุมวิสัยทัศน์ พริบตาเดียวเขาก็กลับมาถึงเมืองชิงสุ่ย

ร้านช่างตีเหล็กเมืองชิงสุ่ย เย่ฮวากวาดตามองรอบๆหลังจากที่เข้ามาในร้านช่างตีเหล็ก ผู้เล่นหลายคนในร้านกำลังซ่อมแซมอุปกรณ์ ทำให้หัวหน้าช่างตีเหล็กยุ่งอย่างมาก
 

บนม้านั่งมุมของผู้เล่นมีคนสวมชุดคลุมแดงนั่งอยู่เงียบ ๆ

เย่ฮวาสามารถมองเห็น ID ของเธอได้เนื่องจากมีเธออยู่ในรายชื่อเพื่อน ซึ่งก็คือ ต้านเซ่อปิงหลี่
 

เขาก้าวไปข้างหน้าและนั่งถัดจาก เยว่เอ๋อ ทันใดนั้นเธอก็โน้มตัวเข้าหาเขาแล้วกระซิบ "นายได้นำสิ่งที่ฉันต้องการมาด้วยหรือเปล่า"

เย่ฮวา ยิ้มออกมา: "สิ่งที่เธอต้องการมีเหรอฉันจะไม่เอามา"

  "เยี่ยม งั้นเรามาทำการแลกเปลี่ยนซื้อขายไอเท็มกัน"

  "เธอกำลังยุ่งอยู่หรือเปล่า พอดีว่าฉันยังไม่ได้ทำเป็นยามาทั้งหมดน่ะ"

เยว่เอ๋อ ชกใส่เขา: "ถ้าฉันยุ่ง คงไม่มานั่งรอนายอยู่ที่นี่"

เย่ฮวา หยิบไอเท็มภายในกระเป๋าสัมภาระออกมาซึ่งก็คือสมุนไพรที่ปรุงเป็นโอสถ เนื่องจากเขากลัวว่าจะมีใครเห็นจึงส่งยาให้อย่างลับๆ ดังนั้นสำหรับคนนอกแล้วจะเห็นแค่พวกเขานั่งนิ่งอยู่เงียบๆภายใต้เสื้อคลุม

การปรุงยาไม่สามารถกลั่นหลอมทั้งหมดได้ในคราวเดียว จึงต้องทำการปรุงเม็ดต่อเม็ดแล้วทำการแบ่งมันเป็น 10 ชุด ก่อนจะส่งให้ เยว่เอ๋อ: "ยานี้ฉันยกให้พวกเธอ สำหรับเรื่องราคาก็แล้วแต่ว่าเธอจะให้ เราไม่ใช่คนนอกจะให้มากน้อยเท่าไหร่ก็ได้ "

เยว่เอ๋อ เก็บโอสถหยกเลือดสิบชุดใส่ลงในกระเป๋าสัมภาระแล้วยิ้มให้กับเย่ฮวา ก่อนจะเอนกายเข้าหาเขาอีกครั้งแล้วพูดว่า: "ในเมื่อนายเห็นว่าฉันไม่ใช่คนอื่นคนไกล ฉันคงไม่สามารถปล่อยให้นายลำบากฟรีๆ ความสามารถในการฟื้นฟูของโอสถชีเฟิง ถือว่าดีพอสมควร แต่ประสิทธิภาพกลับมีเพียงครึ่งเดียวของโอสถหยกเลือด หากวางขายในร้านประมูลราคาเบื้องต้นน่าจะอยู่ที่ 12 เหรียญทอง แต่ฉันจะให้นาย 40 เหรียญทองต่อหนึ่งชุด คิดว่ายังไง ?”

เย่ฮวารีบโบกมือ: "มากเกินไป 30 เหรียญทองต่อชุดก็พอแล้ว ยังไงก็เป็นคนรู้จักให้ส่วนลดหน่อยคงไม่เป็นไร"

เยว่เอ๋อ จับมือเย่ฮวา แล้วมองมาที่เขาด้วยแววตาหวานหยาดเยิ้ม: "เย่ฮวา นายหล่อมาก!"

ได้ยินแบบนั้นเย่ฮวาก็ยิ้ม: "เข้าใกล้ฉันขนาดนี้ เดี๋ยวคลื่นไฟฟ้าในสมองฉันก็ลัดวงจรพอดี และขืนทำแบบนี้บ่อยๆ เธอระวังตัวจากฉันไว้ให้ดี"

เยว่เอ๋อ ยืดอกขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ: "งั้นนายก็มาหาฉันสิ ฉันสามารถแก้ปัญหาให้ได้ "

เย่ฮวาได้แต่เงยหน้าขึ้นด้วยรอยยิ้มขมขื่น: "แม่นาง ได้โปรดระเว้นอาตมาไปเถอะ"

  "เอ้า~"

เยว่เอ๋อ ส่งถุงบรรจุเงินมาให้เย่ฮวา: "ไม่แกล้งนายละ ยา10ชุด รวมทั้งหมดแล้ว 300 เหรียญทอง~ "

เย่ฮวา หอบถุงบรรจุเงินไว้ในอ้อมแขนและหัวเราะเบา ๆ : "แม่นางช่างเปี่ยมความเมตตา เช่นนั้นนักบวชผู้ยากไร้ขออำลา"

  "เฮ้ ~"
 

เยว่เอ๋อ คว้ามือของเขาไว้และดึงกลับมาที่ม้านั่ง: "หญิงผู้ใฝ่ธรรมมีเรื่องถกธรรมะกับผู้ทรงศีล แต่ไม่รู้ว่าท่านนักบวชมีเวลาให้ข้าน้อยหรือไม่"

เย่ฮวา ชักมือกลับพร้อมกับก้าวถอยออกมาสองก้าว: "ประสกผู้ใจบุญ เวลาในเดินทางของนักบวชผู้ยากไร้ได้สิ้นสุดลงแล้ว ไว้ประสกค่อยมาสนทนาธรรมในภายภาคหน้า~"

  "เปลี่ยน ... เปลี่ยนวันได้ไหม ?"

เยว่เอ๋อพูดด้วยสีหน้าเขินอาย: "ไม่รู้ว่าผู้ทรงศีลจะตอบรับได้หรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น ข้าน้อยก็จะปล่อยผู้ทรงศีลให้เป็นอิสระ~"

หลังจากที่พูดจบ เยว่เอ๋อก็ลุกขึ้น ก่อนจะหลับตาลงข้างหนึ่งราวกับกำลังบอกอะไรบางอย่าง ผ่านไปครึ่งนาทีเธอก็ลืมตาขึ้น และมองไปรอบๆ : "อ่า! รีบไปเถอะ!"

หลังจากลุกขึ้นเธอก็หยิบธนูคันยาวออกมา ก้าวออกไปยังจุดซ่อมอุปกรณ์ ทำให้หลายคนมุ่งความสนใจมายังอุปกรณ์ข้างๆเยว่เอ๋อ พร้อมกับหลีกทาง: "นั่นมันไอเท็ม 2B ?"

  "อย่าพูดดังไป ขนาดพวกเราเลเวล 21 ยังไม่สามารถมองเห็นเลเวลได้ หมายความว่าอีกฝ่ายต้องมีเลเวลสูงกว่า"

  "เขาพูดถูกรีบ ๆ รีบซ่อมอุปกรณ์แล้วไปเก็บเลเวลในแผนที่อันเดดที่เพิ่งเปิดใหม่เถอะ"

  "อืม~"

...

  "กวาจื่อ เราไปยังแผนที่อันเดดกันเถอะ" เย่ฮวา ส่งข้อความหากวาจื่อ

กวาจื่อ ตอบกลับ : "อืม นายเดินผ่านประตูทิศเหนือของเมืองชิงสุ่ย ไม่ต้องเลี้ยวตรงมาทางหุบเขามรณะ"

เย่ฮวา ตอบไปว่า "โอเค ฉันจะไปถึงที่นั่นอีกหนึ่งนาที"

  "ตกลง ฉันจะรอนายอยู่ที่นี่"

เย่ฮวาเปิดระบบแผนที่และเริ่มมุ่งหน้าไปยังหุบเขามรณะ ​​ที่นั่นเป็นแผนที่ในโหมดกวาดล้างแดนนรกที่กวาจื่อเคยบอกไว้ แผนที่แห่งนั้นมีขนาดใหญ่มากกว่า 7-8 เท่าของแผนที่ขนาดใหญ่ปกติ อาจกล่าวได้ว่ามันมีขนาดใหญ่จนน่าประหลาดใจและระดับมอนสเตอร์ในแผนที่ก็สูงมากเช่นกัน ส่วนใหญ่เป็นมอนสเตอร์เลเวล 30-35 นับเป็นสถานที่ที่อันตรายมาก และยิ่งพวกเขาเข้าไปลึกเท่าไหร่ เลเวลของมอนสเตอร์ก็จะยิ่งสูงขึ้น

เหตุผลที่ กวาจื่อ เลือกแผนที่นี้เป็นเพราะแผนที่นี้อยู่ไกลจากเมืองชิงสุ่ย และระดับของมันก็เหมาะกับการที่พวกเขาจะเก็บเลเวล

ในไม่ช้าเย่ฮวาก็มาถึงริมขอบของแผนที่หุบเขามรณะ ทำให้เขาเห็นตำแหน่งพิกัดของกวาจื่อ จากนั้นทั้งคู่ก็สร้างปาร์ตี้ขึ้น

เย่ฮวา โยนถุงบรรจุเงิน 90 เหรียญทองให้กับกวาจื่อ รวมไปถึงโอสถหยกเลือดอีกสองชุดและพูดว่า "นี่คือส่วนแบ่ง 30% ที่ฉันขายยามาได้ ส่วนอีกถุงก็เป็นโอสถหยกเลือดสองชุด ถึงนายจะยังไม่ได้ใช้มันตอนนี้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่านายจะไม่ได้ใช้มันในอนาคต"

กวาจื่อ รับเหรียญทองและยามา "ใจกว้างจริงๆ เพื่อนรักฉันเริ่มชักจะชอบนายแล้วสิ.. "

  "นายชอบฉัน แต่ฉันไม่ชอบนาย! แล้วฉันก็เป็นผู้ชายร้อยเปอร์เซ็นต์ ... "

กวาจื่อ ยิ้มขึ้น: "หรือว่าฉันควรจะเป็นฝ่ายแทงค์เพราะฝ่ายรุกน่าจะเหมาะกับนาย สำหรับเรื่องนี้นายได้ศึกษาไว้หรือยัง ? "

  "บ้าบอ!"

...

เย่ฮวาและกวาจื่อไม่พล่ามไร้สาระอีกต่อไป พวกเขาก้าวขาเข้าสู่แผนที่หุบเขามรณะได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ได้พบกับมอนสเตอร์ ในหุบเขามรณะแห่งนี้มีหนอนขนาดยักษ์ตัวสีดำคลานดึบๆไปบนพื้น

【หนอนซากศพมืด】

Lv: 31

โจมตี: 307-415

ป้องกัน: 80

พลังชีวิต: 8000

ข้อมูล: หนอนซากศพที่กลายพันธุ์หลังจากที่พวกมันกลืนกินซากศพและวิญญาณที่ตาย จนกลายเป็นหนอนยักษ์ พวกมันจะไม่กินสิ่งมีชีวิตแต่จะกินเพียงซากศพ และพวกมันก็ชื่นชอบการเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตให้กลายเป็นซากศพ

...

เลเวลของกวาจื่อแค่ 24 ทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นค่าคุณสมบัติของหนอนซากศพมืดได้ ดังนั้นเย่ฮวาจึงแชร์คุณลักษณะของมอนสเตอร์ให้กับกวาจื่อ 

หลังจาก กวาจื่อ ดูค่าคุณสมบัติของหนอนซากศพเขาก็พูดขึ้นว่า: "มอนสเตอร์ประเภทอันเดด คุณสมบัติแบบนี้ยังนับว่าพอไหว!"

เย่ฮวาพยักหน้าแล้วพูดว่า: "โชคดีที่ค่าพลังป้องกันของเจ้าหนอนมืดนี้ค่อนข้างต่ำ ไม่งั้นด้วยค่าพลังชีวิตที่สูงของมันคงยากต่อฆ่า"

กวาจื่อ กล่าวว่า: "เลิกคุยกันก่อน ตอนนี้เราไม่ควรคิดนั่นคิดนี่ รีบอัพเลเวลให้ถึง 30 แล้วไปเปลี่ยนคลาสสองดีกว่า!"

เย่ฮวา พยักหน้า: "ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน~"

  "ฉึก ~"

ดาบในมือของเย่ฮวาแทงเข้าไปในร่างของหนอนมืดก่อให้เกิดสัมผัสที่นุ่มนิ่มและยืดหยุ่น ทันทีที่ดาบหลี่กวงแทงลงไปได้ครึ่งด้าม ปลายดาบก็ทะลุผิวหนังอีกฝั่งออกมา

  "531"

ระหว่างที่ตัวเลขค่าเสียหายลอยขึ้นมา บริเวณปากแผลที่ถูกแทงด้วยดาบยาวก็มีของเหลวหนืดสีเขียวข้นจำนวนมากทะลักออกมา จนเนื้อตัวของเย่ฮวาเหนียวลื่น ให้ความรู้สึกน่าขยะแขยง

เย่ฮวา ก้าวถอยหลังและยื่นมือออกมาเพื่อเช็ดใบหน้า  "เจ้านี่น่าขยะแขยงมาก!"

กวาจื่อ เคลื่อนกริชไปที่อีกด้านหนึ่งของหนอนมืด ทันใดนั้นเมือกของเหลวก็พุ่งใส่กวาจื่อเต็มๆ 

กวาจื่อ กล่าวว่า: "อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อค่าสเตตัสหรือการเคลื่อนไหวของเรา หลังจากที่ฆ่าไปซักพักแล้ว ไอ้หนืดๆนี่จะหายไปเอง"
 

จบตอน