Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบหก The Riddle of Steel 2

ผมสังหรณ์ว่าหากนี่เป็นตอนที่ผมเล่นเกมส์บนโต๊ะอยู่นี่คือตอนที่DM คงให้ทอยเต๋าเพื่อบอกว่าเราสังเกต Insightเห็นอะไรได้บ้าง?

และผมก็เห็นพอสมควรของทางเลือกคร่าวๆ

คำตอบแรกหากตอบว่า

เลือดเนื้อแข็งแกร่งกว่า

ครอมจะโมโหและเอาดาบฟาดทำลายเลือดเนื้อของผมก่อนจะโยนผมกลับลงไปบนโลกมนุษย์อีกครั้ง

คำตอบที่สองหากตอบว่า

เหล็กกล้าแข็งแกร่งกว่า

ครอมจะโมโหและใช้ดาบทำลายดาบของผมให้หักจากนั้นจะโยนผมกลับลงมาบนโลกมนุษย์อีกครั้ง

คำตอบที่สามหากตอบว่า

ทั้งเลือดเนื้อและเหล็กร่วมกันจึงจะแสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมาได้

ครอมจะโมโหและใช้ดาบทำลายเลือดเนื้อและอาวุธของผมก่อนจะโยนผมกลับลงมาบนฌโลกมนุษย์อีกครั้ง

...ใช่แล้วครับ มันไม่มีทางเลือกที่ครอมจะไม่โมโหแต่นี่ล่ะครอมล่ะ

ไม่มีใครบอกสักคำว่าครอมเป็นเทพเจ้าที่เต็มไปด้วยความรักความเมตตา

ผมกำลังจะตอบไปตามที่ตนเองคิดรวบรวมพลังอย่างเต็มที่

“พลังใจไม่มีพลังใจข้าคงทำอะไรไม่ได้”

ผมรวบรวมความกล้าตอบกล่าวครอมเทพเจ้าที่ไร้เมตตาของชาวไคมีเรี่ยนไป

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

ครอมโมโหจนดวงตาของเขาเป็นสายฟ้า

ฟาดดาบออกมาฟันที่ผม

ย๊ากกกกก

Raaaaaaaaage

พิโรธธธธธธธ

ดาบของครอมที่สามารถทำลาย Primordial Giant  ยักษ์แห่งบรรพกาล

ที่เลือดเนื้อและกระดูกของยักษ์นั้นประกอบขึ้นมาเป็นโลกนี้

ครืน ครืน ครืน

ดาบเดียวของครอมทำให้ภูผาสะเทือนสมุทรปั่นป่วน ท้องฟ้ามีพายุฟ้าผ่า

เลือดเนื้อกระดูกของผมกระเด็นออกจากร่างกายไปทีละชิ้นทันที

แม้กระทั่งหนังของยักษ์บรรพกาลที่แข็งแกร่งจนสามารถแยกแบ่งโลกกายภาพกับแดนมายาได้ยังไม่สามารถต้านทานดาบของครอมได้

Sword of Crom

ดาบแห่งครอม

ไม่มีความสามารถพิเศษใดใดนอกไปเสียจากสามารถฟันเข้าได้ทุกอย่างไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นไอเท็มเวทย์อาร์ติแฟคหรือเทพเจ้า

แต่กระทั่งร่างกายของผมเหลือแต่กระดูกขาวโพลน

ย๊ากกกก

ความโกรธของผมก็ยังไม่หมดสิ้นไปเช่นกัน

เปรี้ยง

ผมชกไปที่ใบหน้าของครอมที่ออกมาดาบหนึ่งใส่ผมตอบแทนกลับไป