ชีวิตคนท้องในวันสิ้นโลก

        ห้องภายในโรงแรม

        “วางเขาไว้บนเตียงนี่แหละ ขอบคุณนะคะ” มะยมบอกเพื่อนผู้ชายที่แบกธารินมาส่งให้ที่ห้อง

        “งั้นพวกเราไปก่อนนะ” พวกเพื่อนๆ พากันกลับไปจะเหลือก็แต่อาจารย์บางท่าน น้ำมลและรินที่ยังอยู่

        “หนูมะยมจะจัดงานแต่งต่อไหมลูก” อาจารย์ท่านหนึ่งถามขึ้น

        “จัดสิคะ สั่งอะไรไปหมดแล้ว แต่ถ้าเขามีคนใหม่งานก็คงล่ม”

        “มะยมจะไม่เลื่อนงานไปก่อนเหรอ” รินพูดแทรก “ยังไงพวกเธอก็ควรคุยกันให้มันจบก่อน” รินพูดเสริมเนื่องมาจากสายตาคนทั้งห้องที่พากันมองมาที่เธอ

        “เลื่อนไม่เลื่อนมันก็เ๱ื่๵๹ของมะยมกับแฟน เราเป็๲แค่คนนอกจะไปออกความเห็นอย่างนั้นได้ยังไง”

        น้ำมลมองรินตาขวาง เธอตัดสินใจแล้วเธอจะต้องสืบให้รู้เ๹ื่๪๫ว่าตกลงมีเ๹ื่๪๫อะไรกันแน่ที่ทำให้คนอย่างธารินทำท่าทางแบบนั้นใส่เพื่อนเธอ ถ้าพบว่ามีมือที่สามแล้วมือที่สามคือรินเธอไม่เอาผู้หญิงคนนี้ไว้แน่

        “ฉันก็แค่อยากช่วย” รินพูดเสียงอ่อย

        “ช่างเถอะ ดึกมากแล้วยังไงพวกครูไปก่อน พวกเธอสองคนก็คุยกันให้รู้เ๹ื่๪๫ก็แล้วกันจะได้ไม่มีปัญหาตามมาทีหลังอีก ที่สำคัญการแกล้งหลับหนีปัญหา ไม่ใช่สิ่งที่ชายชาติทหารควรทำ” อาจารย์คนเดิมกล่าวก่อนจะพาคนที่เหลือกลับไป ไม่ใช่พวกเขาไม่รู้ว่าธารินแกล้งหลับ พวกเขาแค่ไม่อยากให้เ๹ื่๪๫มันบานปลายไปมากกว่านี้ถึงได้หยุด อันที่จริงหลายคนค่อนข้างผิดหวังในตัวของธารินอยู่มากทีเดียว

        เมื่อทุกคนออกไปกันหมด มะยมจึงมองหน้าแฟนตัวเองนิ่งๆ ก่อนจะเดินไปอาบน้ำเพื่อให้ตัวเองอารมณ์เย็นลง ในตอนที่น้ำเย็นๆ ราดรดศีรษะน้ำตาของหญิงสาวได้ไหลลงมาพร้อมกันจนแยกไม่ออกว่านั่นคือน้ำจากฝักบัวหรือน้ำตากันแน่ หญิงสาวรู้สึกเสียใจอย่างมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นเธอไม่เข้าใจ สับสนและโกรธตลอดระยะเวลาที่คบกันมาไม่เคยมีเ๱ื่๵๹แบบนี้เกิดขึ้น จนเธอตัดสินใจที่จะฝากชีวิตไว้กับเขา แต่ในวันนี้มันกลับมีเ๱ื่๵๹แบบนี้เกิดขึ้น แฟนของเธอดูแปลกๆ เพื่อนของเธอก็ออกอาการแปลกๆ เธอไม่ได้โง่เธอแค่ไม่อยากยอมรับ และไม่รู้ว่าจะยอมรับมันได้อย่างไร ในตอนที่อาจารย์ถามว่างานแต่งยังจะมีอยู่ไหม เธอรู้สึกจุกในอก เธอรู้ดีว่าธารินแกล้งหลับรู้ถึงขั้นว่าเขาจะไม่มีทางอธิบายอะไรให้เธอฟังแน่นอนนอกจากเปลี่ยนเ๱ื่๵๹

        หญิงสาวถอนหายใจก่อนจะรีบอาบน้ำใส่เสื้อผ้าแล้วออกมานั่งเป่าผมหน้ากระจก เธอมองเขาผ่านกระจก เขาลุกขึ้นแล้วกำลังเล่นโทรศัพท์อยู่ที่เตียง เมื่อเขาเห็นว่าเธอมองอยู่เขาก็ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเสียงน้ำไหลทำให้รู้ว่าเขากำลังอาบน้ำ

        เมื่อเขาเดินออกมาจากห้องน้ำหญิงสาวก็เป่าผมเสร็จพอดี

        “เราจะคุยกันได้หรือยังคะ” มะยมเอ่ย

        “เราไม่มีอะไรที่ต้องคุยนี่ครับ” ธารินพูดเสียงเรียบก่อนจะเดินมาอุ้มมะยมขึ้นเตียง “ผมขอโทษที่ขึ้นเสียงใส่คุณ เราอย่าพูดถึงเ๱ื่๵๹นั้นเลยนะ” ชายหนุ่มหอมแก้มแฟนสาว

        “ถ้าคุณทำแบบนี้อีกครั้งเขาเลิกกันนะคะ” มะยมยื่นคำขาด เธอรู้ดีว่าตัวเองโง่ที่ยอมลงให้เขาทั้งที่เธอควรจะหาคำตอบให้ได้ แต่ในเมื่อเธอไม่มีหลักฐานเ๹ื่๪๫นี้คงต้องพักไว้ก่อน

        “ผมสัญญาว่าจะไม่มีเ๱ื่๵๹แบบนี้เกิดขึ้นอีก” เพราะเมื่อถึงวันนั้นคุณจะไม่ใช่คนที่ยืนอยู่ข้างผมอีกต่อไปประโยคหลังเขาบอกกับตนเองในใจ ชายหนุ่มก้มลงจูบหญิงสาวอย่างอ่อนโยนก่อนจะเริ่มลงมือปลดอาภรณ์ของหญิงสาวและของตัวเองออก และเริ่มทำกิจกรรมบนเตียงอย่างอ่อนโยนเพื่อเอาใจแฟนสาว ชายหนุ่มพยายามอ่อนโยนในทุกจังหวะไม่มีการเร่งเกินไปหรือรุนแรงเกินไป ทำให้ในห้องเกิดเสียงกระทบกันของเสียงเนื้อและเสียงหอบหายใจอีกทั้งเสียงครวญจากทั้งสองระงมไปทั่วห้อง

        มะยมหลับไปแล้ว ธารินก้มตัวลงจูบแฟนสาวอย่างอ่อนโยน เขาไม่อยากเป็๞คนแบบนี้ นี่ไม่ใช่เขาในสมัยเมื่อร้อยกว่าปีก่อน เมื่อร้อยกว่าปีก่อนเขารักมะยมมากและจะไม่มีทางทำให้เธอเสียใจเขาจะไม่มีทางทำมันแน่นอน แต่ตอนนี้เขาคือคนในอีกร้อยปีข้างหน้า ใช่แล้วธารินคนนี้ได้ย้อนเวลากลับมาจากอนาคตที่น่ากลัวและมืดมนของเหล่ามนุษย์บนดาวที่ชื่อว่าโลก

        ชายหนุ่มรู้สึก๻๠ใ๽ที่ตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลแทนที่จะตายไปแล้ว และยิ่ง๻๠ใ๽มากขึ้นไปอีกเมื่อพบว่าแฟนเก่าที่เสียชีวิตเพื่อเขากำลังนั่งเฝ้าเขาอยู่ข้างเตียง ในอกมีทั้งความดีใจและเสียใจในเวลาเดียวกัน

        มะยมเป็๞ผู้หญิงคนแรกที่เขาคบเป็๞แฟนและเธอเคยเป็๞ผู้หญิงคนเดียวที่เขาอยากจะสละชีวิตของตนให้ จนกระทั่งวันนั้นวันที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปมันเป็๞วันที่เธอสละชีวิตเพื่อช่วยเขา หลังจากนั้นเขาที่เกือบจะเสียสติกลับได้เจอกับหญิงสาวอีกคนที่คอยอยู่ข้างกาย เป็๞กำลังใจให้เขาผ่านอันตรายต่างๆ เธอเป็๞เหมือนแสงสว่างของเขา ถ้าจะพูดให้ถูกหญิงสาวคนนั้นเปรียบได้กลับชีวิตของเขา

        อาจเพราะระยะเวลากว่าร้อยปีทำให้หญิงสาวที่ชื่อว่ามะยมเป็๲เพียงอดีตคนรัก และคนที่เคยช่วยชีวิตเขาเท่านั้น ความรักมากมายที่เขาเคยมีให้เธอมันได้แปรเปลี่ยนไปเป็๲ของผู้หญิงอีกคนเรียบร้อยแล้ว บวกกับหญิงคนรักของเขาก็ได้ย้อนเวลากลับมาเช่นกัน นั้นทำให้เขาอยากบอกเลิกมะยม แต่คนรักของเขาบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา...

        ในวันนี้ที่เขาตวาดใส่มะยมอย่างขาดสติเนื่องมาจากในตอนที่เขาจากมาการเล่นแบบนี้ การทำตัวไร้เดียงสาและมองโลกในแง่ดีแบบนี้เป็๞สิ่งที่จะทำให้ตัวเองตายไวขึ้นเท่านั้น จนกระทั่งเธอจับเขาทุ่มลงไปนอนกับพื้นนั่นเอง เขาจึงได้จำได้ว่าเขาไม่ได้อยู่ในอนาคตที่สิ้นหวังเขาย้อนกลับมาเขามีเวลาอีกตั้งสามเดือนที่จะเปลี่ยนอนาคตที่เลวร้ายของเขากับคนรัก

        เขารู้ด้วยตัวเองเลยว่าเขาในตอนนี้ไม่มีกำลังที่จะไปสู้กับศัตรูของเขา เพราะแค่มะยมเขาก็สู้ไม่ได้แล้ว ในระหว่างที่เขาแกล้งหลับทำให้เขาสามารถคิดถึงวิธีการอื่นๆ อีกมากมาย เช่นเขาจะหาที่ปลอดภัยได้ยังไง เขาจะช่วยให้มะยมไม่ตายเป็๲การตอบแทนให้กับหญิงสาวยังไง

        ในตอนที่เขาเล่นโทรศัพท์เขาได้มีการตกลงแผนการไว้แล้วเรียบร้อย เพียงแต่แผนการนี้ต้องมีคนเจ็บหนึ่งในนั้นคือหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างกายของเขา เธอรักเขามากเขารู้ แต่ตอนนี้เขาหมดรักเธอแล้ว เธอไม่มีความหมายอะไรกับเขาแล้ว เ๹ื่๪๫บนเตียงวันนี้ถือเป็๞การแสดงความรักความอาวรณ์ของเขาคนเก่าให้กับเธอก็แล้วกัน

        ธาริมก้มลงจูบหญิงสาวอีกครั้งก่อนจะเก็บของแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ แต่ชายหนุ่มคงไม่ทราบว่ามีสายตาเสียใจและหยาดน้ำตาที่ไหลรินของคนที่มองตามหลังของเขาจนลับสายตา