เป็เวลาเกือบสัปดาห์แล้วหลังจากเฟรดได้กลับอเมริกาไปโลกของหญิงสาวได้กลับมาเงียบเหงาอ้างว้างอีกครั้ง ความเหน็บหนาวทรมานทำให้ไม่มีวันไหนที่พริมไม่ร้องไห้กว่าจะข่มตาหลับได้แต่ละคืนเธอโหยหาอ้อมกอดอันอบอุ่นของเขา คิดถึงบรรยากาศแห่งวันวาน มองไปทางใดก็มีแต่ภาพความทรงจำเก่าๆฉายขึ้นมาให้หวนนึกถึง
“วันนี้เป็ยังไงบ้าง?” ชายหนุ่มคนรักส่งยิ้มทักทายให้เธอผ่านมาทางหน้าจอโทรศัพท์
“ก็...พึ่งตัดต่อวิดีโอเสร็จไปเมื่อตอนเย็นน่ะคลิปที่อัปฯ ล่าสุดคือยอดคนดูเกือบพันเลยนะ!” พริมเผยความภูมิอกภูมิใจฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี ยอดวิววิดีโอของเธอ่แรกๆคือไม่ถึงร้อยด้วยซ้ำ แต่ด้วยความตั้งใจศึกษาและพัฒนาตัวเองมาตลอดการได้เห็นพัฒนาการเล็กๆ แบบนี้พาให้รู้สึกอิ่มเอมใจไม่น้อยเลยทีเดียว
“เก่งมากเลยที่รัก ดีใจด้วยนะ” แววตาของเขาเป็ประกายขึ้นมาดูท่าว่า เขาเองก็ดีใจไม่น้อยไปกว่ากัน นั่นเป็เพราะชายหนุ่มคือคนสำคัญสำหรับเส้นทางการเป็คอนเทนต์ครีเอเตอร์ของเธอเฟรดคือคนที่ช่วยเสนอแนะและคิดหาลูกเล่นใหม่ๆแต่ละอย่างที่เขาแนะนำมาล้วนน่าสนใจไม่น้อย ถ้าไม่มีเขาเธอก็คงย่ำอยู่กับที่ตลอดไป
“แล้วนายล่ะ เป็อย่างไรบ้าง?” สายตาของเธอส่งความห่วงใยอย่างสุดซึ้งไปให้คนรักความคิดถึงช่างทรมานเหลือเกิน
“ว่าจะหาสมัครงานในเว็บน่ะ แต่่นี้ขอพักก่อน”เฟรดยักไหล่น้อยๆ เป็เื่ที่เข้าใจได้ เขาเดินทางไปอีกฟากโลกแบบนี้ อาจจะต้องใช้เวลาปรับตัวให้คุ้นเคยอีกสักพัก
“อาการยังกำเริบทุกวันอยู่ไหม?”เข้าคำถามสำคัญที่หญิงสาวอยากรู้มากที่สุดในเวลานี้
“ฉันจะไม่โกหก ่นี้หนักขึ้น เพราะว่า...คิดถึงเธอ”ดวงตาและรอยยิ้มของเขาสะท้อนความเศร้าออกมา นั่นทำให้หัวใจของเธอถูกบีบจนเจ็บ
“...เหมือนกัน” พริมเอ่ยเสียงแ่ รู้สึกว่าขอบตาของตนเองกำลังร้อนผ่าวขึ้นมาอีกแล้วจนเธอต้องแหงนเงยหน้าห้ามตัวเองไว้
“พวกเราไม่ควรเจอเื่แบบนี้เลย” น้ำเสียงของเฟรดสั่นเครือเขาเบนสายตาไปทางอื่นเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมายความเงียบบังเกิดขึ้นท่ามกลางคนทั้งสอง ต่างคนต่างเศร้าไม่แพ้กันจะเลือกทางใดก็เจ็บทั้งนั้น
“ไม่เป็ไร เดี๋ยวฉันจะไปหานายเอง่นี้ฉันขอเวลาเก็บเงินก่อน” พริมเอ่ยคำมั่นสัญญาเมื่อได้ทบทวนและเรียกความเข้มแข็งของตนเองกลับมาได้เธอมองเขาด้วยสายตาแน่วแน่ เมื่อมีเป้าหมายเด่นชัดแล้วเธอจะต้องไขว่คว้ามันมาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม ตอนนี้เงินไม่มีไม่เป็ไรขอแค่เชื่อมั่นในตนเองทุกอย่างก็จะตามมา
“ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นนะอยากให้เธอมาอเมริกาไม่ไหวแล้ว!”ในที่สุดเฟรดก็กลับมายิ้มได้อีกครั้ง ท่าทางเขาดูตื่นเต้นไม่น้อย
“ฉันอาจจะกลับไปเป็หมออีกครั้ง...แม้ว่าใจมันไม่อยากเป็แล้วก็ตาม” พริมยิ้มเศร้าให้คนรักสถานการณ์ตอนนี้เธอหาทางอื่นไม่เจอเลยจริงๆ
“ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอเสมอไม่ว่าเธอจะเลือกทางไหนก็ตาม ที่รักเป็คนเก่งอยู่แล้วแต่ถ้าไม่ชอบก็อย่าฝืนเลยนะ” ดวงตาสีเทาส่งความห่วงใยมาให้ มีเพียงเฟรดคนเดียวเท่านั้นที่เข้าใจความรู้สึกของเธอไม่เหมือนคนอื่นๆ ที่ต่างพากันเสียดายและไม่เข้าใจความทุกข์ระทมของเธอ พวกเขามองเห็นเพียงด้านที่ว่าหมอเป็อาชีพที่ได้บุญ มีเกียรติ และเงินดี แต่พวกเขาไม่เคยรับรู้ได้เลยว่าเธอต้องแบกรับความเครียดและความกดดันขนาดไหน
“แต่ตอนนี้...ฉันมีทางออกทางเดียว” พอลาออกมาแล้วพริมก็ได้พบความจริงที่ว่า โลกภายนอกนั้นโหดร้ายกว่าที่คิดไว้ ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆเลย ถึงแม้จะเตรียมตัวและวางแผนมาดีขนาดไหนก็ตาม เงินเก็บกำลังจะหมดไปในอีกไม่กี่เดือนบางทีเธออาจจะต้องฝืนความทุกข์อีกครั้งเพื่อต่อลมหายใจ
“เลือกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบเถอะ ฉันเองก็จะพยายามเหมือนกันถ้าเธอมาไม่ได้ ฉันจะเป็คนกลับไปหาเธอเอง”ความหนักแน่นและแน่วแน่ของชายหนุ่มทำให้พริมยิ้มบางๆ ออกมาได้ สถานการณ์ของพวกเขาตอนนี้ยังอยู่ในจุดที่ยากลำบากแต่อนาคตยังอีกยาวไกล เธอเชื่อว่า สักวันโลกใบนี้จะกลับมาใจดีกับเขาและเธออีกครั้ง
แต่ละวันผ่านพ้นไปอย่างเชื่องช้า สถานการณ์การเงินของหญิงสาวมาถึงจุดที่เธอไม่อาจปล่อยผ่านได้อีกต่อไปเมื่อมีเงินสำรองเหลืออยู่ไม่ถึง 3 เดือน พริมยอมพ่ายแพ้ให้กับโชคชะตา เธอออกไปรับงานพาร์ทไทม์ตามคลินิกและโรงพยาบาลเอกชนแน่นอนว่าความเครียดและความกดดันกลับเข้ามาค้ำอยู่บนบ่าของเธออีกครั้งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
อย่างไรก็ตาม พริมยังคงเลือกที่จะไม่ทิ้งความฝันในเส้นทางการทำอาหารหลังกลับมาจากทำงาน แม้จะรู้สึกเหนื่อยจนสายตัวแทบขาดเพียงใดหญิงสาวก็ยังคงมุ่งมั่นทำอาหารเมนูใหม่ๆ ลงคลิปในโลกออนไลน์อย่างสม่ำเสมอ จนตอนนี้เธอเริ่มมองเห็นเส้นทางความสำเร็จที่กำลังรออยู่ไกลๆแล้ว เมื่อหญิงสาวเริ่มมีรายได้จากการทำคลิป อาจจะยังไม่มาก แต่ก็ถือว่าเป็พัฒนาการที่ดี
“ฮัลโหล ทำอะไรอยู่เหรอที่รัก?” เฟรดเอ่ยทักทายทันทีที่เธอรับสายเป็ปกติเช่นทุกวันที่พวกเขาวิดีโอคอลคุยกัน
“หวัดดีจ้า กำลังตัดต่อคลิปอยู่น่ะ แล้วนายล่ะเป็อย่างไรบ้าง?” พริมส่งรอยยิ้มอบอุ่นให้เขาก่อนจะหันกลับไปดูหน้าจอโน้ตบุ๊กต่อวิดีโอใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ
“วันนี้ลูกค้าเยอะมากเลย แต่ก็สนุกดี” เฟรดยักไหล่น้อยๆสายตาของเขายังคงจับจ้องมายังเธอ ด้วยความรักใคร่
“ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ” พริมหันกลับไปหาเขาในหน้าจออีกครั้งหลังจากเซฟวิดีโอเสร็จ
ทั้งสองคุยกันเื่สัพเพเหระทั่วไปเหมือนเช่นทุกวันแล้วบทสนทนาก็ได้ถูกขัดจังหวะ เมื่อเฟรดบอกว่า มีคนเคาะประตูห้องนอนของเขาชายหนุ่มลุกขึ้นเดินหายออกไปจากหน้าจอชั่วคราว ก่อนจะกลับมาด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไป...
++++++++++++++++++++++++++++++++
เอี๊ยด!! ขอเบรกไว้ก่อนน้า ใครอยากรู้ว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งสองจะลงเอยเช่นไร อาการป่วยของเฟรดจะไปในทิศทางไหน พริมจะทำตามความฝันสำเร็จหรือไม่และจะเกิดอะไรขึ้นถ้าพริมได้มีโอกาสกลับไปคุยกับพ่อกับแม่อีกครั้ง(หลายอย่างเลยเนอะ)สามารถเข้าไปค้นหาคำตอบต่อได้ที่ meb market นะคะทุกคน ราคาเพียง 99 บาทเท่านั้น
รอเจอกันอีกทีต้นเดือนหน้านะคะสปอยนิดนึงว่า นิยายเื่ต่อไปเป็แนวแฟนตาซีผสมอิโรติกจ้า
223
![เกิดใหม่มั่งคั่ง ทำฟาร์มกลางหุบเขาลึก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727718_58055353.webp)
