Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

ตอนที่ 33

ยอดนักธนู

                “เขาก็บอกแล้วไม่ใช่หรือไงว่าซื้อของมาพวกนายจะเอาอะไรนักหนา”แก้วถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีไม่พอใจนักก่อนหน้านี้กิลด์อัศวินนภาก็ไล่เธอออกจากเขตยึดครองทั้ง ๆที่กิลด์เมฆาที่แก้วอยู่นั้นก็เป็นกิลด์ย่อยของกิลด์เสียดฟ้าซึ่งมีฐานะเป็นพันธมิตรกับกิลด์อัศวินนภาแท้ๆพอออกมาเดินเล่นก็เจอคนของกิลด์อัศวินนภารังแกผู้เล่นใหม่อีกทำเอาเธออดโมโหแทนไม่ได้เลย

                “แต่ว่าเวทมนตร์สายฟ้ามัน.....”คนของกิลด์อัศวินนภากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก  แม้แก้วจะเป็นคนของกิลด์ย่อยแต่ทุกคนก็ทราบดีว่าพายัพหัวหน้ากิลด์เสียดฟ้านั้นเอ็นดูเธอแทบไม่ต่างจากน้องสาวบางทีอาจจะลำเอียงกับแก้วมากกว่าคนอื่น ๆในกิลด์เสียด้วยซ้ำหากไม่ใช่เพราะคราวก่อนแก้วไปเจอกับคนของอรุณละก็คนในกิลด์อัศวินนภาไม่มีใครกล้าหาเรื่องเธอหรอก

                “งั้นก็ไปตามหาคนที่มาขายสิเด็กใหม่ที่แค่ซื้อของมามีความผิดอะไรกัน”แก้วต่อว่าคนทั้งสองอย่างจริงจังการรังแกผู้เล่นใหม่จะทำให้กิลด์ดูแย่ในสายตาคนอื่นแม้จะเป็นกิลด์พันธมิตรแต่ก็มีโอกาสที่ชื่อเสียงเสีย ๆหาย ๆจะลามมาถึงกิลด์ของแก้วได้ด้วยเช่นกัน

                “ครับ......”คนของกิลด์อัศวินนภาทั้งสองตอบพลางเดินถอยออกไปแต่โดยดีหาเรื่องแก้วก็ไม่ใช่เรื่องดี จะลากตัวเด็กใหม่ที่ซื้อหนังสือสกิลมาเฉย ๆก็คงไม่ได้เรื่องอะไรมากมาย

                “ขอโทษด้วยนะ คนพวกนั้นจริง ๆก็ไม่ใช่คนไม่ดีหรอก”พอคนของอัศวินนภาจากไปแก้วก็หันมาขอโทษกวีแทนทั้งสองคนนั้นด้วยท่าทีรู้สึกผิด

                “ไม่เป็นไรครับผมแค่ตกใจนิดหน่อยเอง”กวีตอบพลางยิ้มเจื่อน ๆออกมาไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่เขาได้เจอกับแก้วใกล้ ๆแบบนี้หากแก้วรู้ว่าเขาคือใครละก็นอกจากจะไม่เข้ามาช่วยแล้วเธอยังจะยิงธนูใส่เขาอย่างไม่ลังเลอย่างแน่นอน

                เกษแก้วกัลยาคือชื่อตัวละครที่โดดเด่นมากคนหนึ่งในเกมสมัยเป็นเกมคอมพิวเตอร์เธอเป็นหนึ่งในคนที่สามารถสู้กับคนกลุ่มหลักของกวีได้อย่างสูสีเป็นตัวปัญหาที่กวีต้องเก็บเอามาใส่ใจเสมอเวลาวางแผนเธอเป็นคนจริงจังและมีความสามารถสูงทีเดียว อย่างน้อย ๆก็มี 2 ครั้งที่แก้วสามารถเอาชนะคนของกวีอย่างวิน กับ เนตร ได้ เพราะฉะนั้นแก้วคนนี้ไม่ใช่คนกระจอก ๆที่กวีจะประมาทได้ เพียงแต่กวีไม่รู้ว่าพอเป็นเกมในโลกเสมือนจริงแล้วเธอยังจะมีฝีมือเหมือนเดิมหรือเปล่านี่สิ

                “คราวหน้าฉันจะบอกพวกเขาไม่ให้ทำแบบนี้อีกคุณสบายใจได้เลยนะคะ”แก้วยิ้มบาง ๆออกมาด้วยท่าทีใจดีทำเอากวีที่มองอยู่อดประหลาดใจขึ้นมาไม่ได้ สมัยก่อนกวีไม่เคยเห็นแก้วตัวเป็น ๆเช่นเดียวกันนึกว่าเธอจะเป็นผู้หญิงที่แข็งกร้าวกว่านี้เสียอีกไม่นึกเลยว่าเกษแก้วกัลยาคนนั้นจะยิ้มหวานแบบนี้ได้ด้วยแถมว่ากันตามตรงเธอเองก็เป็นผู้หญิงที่สวยเอาเรื่องเหมือนกันแม้จะไม่ใช่สาวอ่อนหวานเรียบร้อยแต่เธอก็เป็นหญิงสาวหุ่นดีที่ต่อให้อยู่ในชุดมิดชิดก็ยังดูยั่วยวนได้

                “คุณช่วยผมไว้จริง ๆถ้ามีอะไรที่ผมตอบแทนได้ละก็....”กวียิ้มออกมาพลางเสนอสิ่งตอบแทนกับการช่วยเหลือของแก้วอย่างน้อยการที่แก้วเข้ามาก็ทำให้กวีไม่ต้องโดนพวกนั้นโจมตีแม้กวีจะไม่คิดว่าคนพวกนั้นจะฆ่าเขาได้ก็ตาม

                “คิก ๆ....ถ้าบังเอิญคุณไม่มีก้อนปุยเมฆละก็ฉันก็ไม่ต้องการอะไรตอบแทนหรอกค่ะ”แก้วพูดติดตลกออกมาด้วยท่าทีขำๆที่เธอมาเมืองทันดร้านั้นทั้งหมดก็เพื่อไอเทมอย่างก้อนปุยเมฆที่ได้จากเซียนหูยาวเท่านั้นมันเป็นไอเทมสำหรับเควสของเธอเพียงแต่เธอโดนพวกคนของกิลด์อัศวินนภาขวางเอาไว้ไม่ยอมให้เข้าไปล่าเธอจึงทำได้แต่พึ่งพาหัวหน้ากิลด์ใหญ่อย่างพายัพให้คุยกับไม้หัวหน้ากิลด์อัศวินนภาเพื่อขอไอเทมชิ้นนั้นมาให้เธอบ้างเท่านั้นเองเพราะหากกิลด์อัศวินนภาครอบครองพื้นที่ตรงนี้คนที่จะมีไอเทมนั้นก็มีเพียงอัศวินนภาเท่านั้น

                “บังเอิญจริง ๆ ผมมีมันอยู่พอดีเลย”กวีตอบพลางนำเศษปุยเมฆออกมาก่อนหน้านี้พวกกวีตกลงแบ่งไอเทมกันเพราะเจได้รับเงินค่าหนังสือสกิลไปแล้วเขาเลยบอกว่าไอเทมที่เหลือซึ่งไม่ทราบว่าเอาไปทำอะไรดีนั้นยกให้กวีทั้งหมดทำให้ไอเทมอย่างก้อนปุยเมฆที่ได้มาจากเซียนหูยาวอยู่ในมือกวีทั้งหมด

                “เอ๊ะคุณได้มันมายังไงคะ”แก้วมีท่าทีตกใจอย่างมากเมื่อเห็นก้อนปุยเมฆที่ลอยอยู่บนมือของกวีไม่ใช่ว่ากวีเป็นผู้เล่นใหม่หรอกหรือ ดูจากไอเทมสวมใส่แล้วกวีน่าจะเลเวลไม่ถึง 25เสียด้วยซ้ำ แม้จะเสียมารยาทไปหน่อยแต่จอมเวทเลเวลต่ำกว่า 25คนเดียวไม่น่าจะฆ่าเซียนหูยาวได้แน่ ๆเพราะสายฟ้าของมันน่ารำคาญมากนอกเสียจากจะโจมตีจากระยะไกลอย่างที่แก้วคิดจะมาทำ

                “คนที่ขายหนังสือให้ผมเขาแถมมาครับเขาบอกว่ามันได้มาพร้อมกันแต่เขาไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไรจริงสิถ้าคุณอยากได้ผมยกให้ก็แล้วกัน”กวียิ้มรับด้วยใบหน้าแสนจะใจดี

                “จะดีเหรอคะถึงคุณจะได้แถมมาแต่ถ้าเอามันไปขายละก็.....”แก้วนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะมองก้อนปุยเมฆในมือกวีของจากบอสบางชิ้นก็เป็นไอเทมเควส และหากคนที่ทำเควสนั้น ๆหาไม่ได้ก็ต้องซื้อเอาจากคนที่ฆ่าบอสตัวนั้นได้เท่านั้นแล้วแก้วในตอนนี้ก็อยากผ่านเควสนี้ไปให้ได้ถึงขั้นไปขอร้องหัวหน้ากิลด์หลักให้ช่วยคุยกับไม้ให้เลยทีเดียวซึ่งตอนนี้ต่อให้กวีเรียกเงินเธอมาละก็เธอก็ยินดีจ่ายให้อย่างแน่นอน

                “คุณช่วยผมเอาไว้นี่ครับถือว่าเป็นของแทนคำขอบคุณก็แล้วกัน”กวียื่นก้อนปุยเมฆใส่มือแก้วทันทีโดยไม่คิดอะไรมากต่อให้วันหนึ่งเขาบังเอิญได้เควสที่ต้องใช้เจ้าก้อนปุยเมฆขึ้นมาก็แค่มาล่าใหม่เท่านั้น

                “มัน....ออกจะมากเกินไปสำหรับคำขอบคุณนะคะจริงสิคุณมีไอเทมอะไรที่อยากได้หรือเปล่าฉันสามารถหาไอเทมมาตอบแทนคุณได้นะ”แก้วตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทียินดีเธอเองก็อยากได้ก้อนปุยเมฆชิ้นนี้มากการได้รับมาโดยไม่ต้องทำให้พายัพเดือดร้อนย่อมดีกว่าอยู่แล้ว

                “ถ้าอย่างนั้น....ผมมีไอเทมเควสชิ้นหนึ่งที่ยังหาไม่ได้”กวียิ้มออกมาบางๆ แก้วยังเป็นศัตรูกับกวีอยู่ พอเธอรู้ตัวก็คงหันปลายธนูใส่กวีแน่ ๆอย่างน้อยตอนนี้กวีก็อยากจะรู้ว่าแก้วมีฝีมือในโลกเสมือนจริงมากแค่ไหน....

                .

                .

                “เป็นเควสที่แปลกจังเลยนะคะให้มาล่านกนางแอ่นเนี่ย”หลังจากกวีเล่าเรื่องเควสที่สร้างขึ้นมาเองให้แก้วฟังแก้วก็ยินดีรับปากช่วยเหลือกวีอย่างเต็มใจโดยเนื้อหาเควสที่กวีเล่ามามั่ว ๆนั้นเป็นเควสฆ่านกนางแอ่นที่บินอยู่ริมโขดหินนอกเมืองโดยอ้างว่ามี npcต้องการขนของนกนางแอ่นเพื่อผ่านเควส

                “นั่นสิครับพวกมันเร็วเกินไปเวทมนตร์ของผมโจมตีไม่โดนเลย”กวีตอบพลางยิ้มเจื่อน ๆออกมานกนางแอ่นพวกนี้ไม่ใช่มอนสเตอร์เป็นเพียงสัตว์ป่าทั่วไปเท่านั้นพวกมันเลยไม่ได้โจมตีมนุษย์ทำเพียงบินไปมาเหนือทะเลและโขดหินเท่านั้นและด้วยความที่มันมีขนาดเล็กและรวดเร็วทำให้โจมตีพวกมันได้ยากลำบากมาก

                “ต้องล่าพวกมันกี่ตัวนะคะ”แก้วถามพลางนำธนูออกมาถือเอาไว้พร้อมขึ้นสายลูกธนูด้วยท่าทีเป็นธรรมชาติ

                “ยี่สิบครับ”กวีตอบพลางยิ้มออกมานกนางแอ่นพวกนี้มีกันเป็นร้อยตามแถวโขดหิน พวกมันบินว่อนกันตลอดทั้งวันซึ่งการใช้ธนูโจมตีพวกมันให้โดนถือเป็นเรื่องยากมากทีเดียว

                “งั้นก็เริ่มกันเลย”แก้วตอบด้วยท่าทีมั่นใจอย่างมากก่อนจะเริ่มเล็งไปทางนกนางแอ่นที่กำลังบินเล่นกันอยู่ตามโขดหิน

                ฉึก ๆ ๆ

                ลูกธนูของแก้วยิงเข้าไปปักบนร่างนกนางแอ่นอย่างแม่นยำอย่างกับจับวางแถมไม่ใช่แค่ตัวเดียวแต่ยังปักเข้าไปถึง 3 ตัวอีกต่างหาก ความแม่นยำของเธอนอกจากจะไม่ลดลงแต่ยังเหมือนจะสูงขึ้นด้วยไม่ใช่หรือไง

                ฟุบ!!

                ลูกธนูลูกที่ 2พุ่งออกไปในวิถีโค้งราวกับมันมีชีวิต แม้จะบอกว่าได้สกิลของสายอาชีพนักธนูเข้ามาเสริมแต่การเล็งยิงก็ต้องอาศัยความสามารถของผู้เล่นเช่นเดียวกับการร่ายเวทมนตร์ของนักเวทหรือการตั้งท่าดาบของอาชีพนักดาบยิ่งทำได้โดดเด่นเท่าไรก็ยิ่งเก่งกล้าในสายอาชีพนั้น ๆมากขึ้น

                ฉึก ๆ ๆ ๆ

                น่ากลัวมาก ความแม่นยำและการอ่านทางการเคลื่อนไหวของนกนางแอ่นนั้นเกินมนุษย์ไปมากแม้กวีจะพูดเองแล้วดูแปลก ๆแต่แก้วคนนี้ยังใช่คนอยู่หรือเปล่า....

                “ครบแล้ว...”ใช้เวลาแค่อึดใจเดียวแก้วก็ล่านกนางแอ่น20 ตัวสำเร็จที่เหลือก็แค่ปล่อยให้คลื่นซัดพวกมันเข้ามาที่ฝั่งแล้วลงไปเก็บเท่านั้น

                “ยอดเลย คุณเป็นนักธนูที่เก่งมากๆเลยนะครับ”กวีว่าพลางปรบมือออกมาด้วยท่าทีชื่นชม

                “ไม่หรอกค่ะถึงจะเห็นแบบนี้แต่ฉันก็เป็นแค่ที่สองเท่านั้นเอง”แก้วยิ้มด้วยท่าทีเขิน ๆก่อนจะบอกปัดคำชมแบบเกรงใจในตารางยอดฝีมือด้านธนูเกษแก้วกัลยานั้นเป็นเพียงผู้เล่นสายธนูอันดับ 2เท่านั้นโดยอันดับ 1 กลับเป็นผู้เล่นปริศนาที่ไม่เคยมีใครพบเห็นตัวมาก่อนลูกธนูของคนคนนั้นมักมาจากระยะไกล และเข้าเป้าทุกครั้งแม้จะมีคนพยายามจับตัวเขาคนนั้นให้ได้แต่ก็ไม่มีใครเคยพบเจอคนผู้นั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว

                “ไม่หรอกครับคุณต้องเป็นนักธนูที่เก่งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัยเลย”กวีกล่าวชมอย่างจริงใจฝีมือธนูของแก้วโดดเด่นมากจนอยากจะได้มาเป็นพวกเดียวกันเลยล่ะ

                คลืน......

                ระหว่างกำลังพูดชมความสามารถของแก้วอยู่นั้นอยู่ ๆตรงจุดที่นกนางแอ่นร่วงลงไปบนทะเลก็ปรากฏเงาดำเงาหนึ่งเคลื่อนตัวเข้ามาหาศพของนกนางแอ่นอย่างช้าๆ เลือดของนกนางแอ่นที่ตกลงไปบนทะเลเรียกให้มันโผล่ขึ้นมาจากใต้น้ำเลยทีเดียว

                ปึง!!

                เสียงกรามของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์ที่กัดร่างของนกนางแอ่นจำนวนมากลงไปในคอของมันดึงเอาความสนใจของแก้วกับกวีไปในทันทีบริเวณทะเลรอบข้างเมืองทันดร้าไม่น่าจะมีมอนสเตอร์แบบนี้อยู่นี่นาเจ้านั่นมันมาจากไหนกัน....