เทพแห่งรุ่นพี่รุ่นน้อง
ก็จริงที่ผมชอบต้นหญ้า เพราะว่าผมชอบทุ่งหญ้ามาั้แ่เด็กๆ แต่จะให้มาเป็เทพเ้าแห่งต้นหญ้าหรือพวกวัชพืชเพราะเหตุผลแค่นี้เนี่ยมันก็แปลกไปหน่อยนะ
หากพูดถึงวัชพืชพวกคุณจะนึกถึงอะไรกันครับ แน่นอนก็คงจะไม่พ้นพวกต้นหญ้าใช่ไหมล่ะ บางคนติดตลกหน่อยก็อาจจะนึกถึงกัญชา เพราะมันใช้คำว่า Weed เรียกได้เหมือนกัน ประเด็นคือไม่ว่าจะเป็ศัตรูพืชแบบไหน ก็ล้วนแต่ถูกรังเกลียดจากผู้คนส่วนใหญ่อยู่ดี เทพเ้าแห่งศัตรูพืชจะมีไปเพื่ออะไรในเมื่อไม่มีเหตุผลให้ต้องบูชาเลยซักนิด
พวกคุณบางคนอาจจะคิดว่า พวกเกษตรกรที่ไม่้าให้หญ้าขึ้นในแปลงเพาะปลูกของพวกเขาไงที่เป็กลุ่มเป้าหมายหลัก ก็จริงที่เทพแห่งวัชพืชอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับการเกษตร แต่พวกคุณคงรู้จักยาฆ่าหญ้าสินะ ไอ้เ้าสิ่งที่ฉีดพ่นไม่กี่ทีหญ้าก็ตายเรียบแล้ว มีเหตุผลอะไรที่ต้องมาขอคำอวยพรจากเทพเ้าแห่งวัชพืชด้วยงั้นเหรอ
พวกเขามีแต่จะสาปแช่งผมเท่านั้นแหละครับ
คนหัวดื้อบางคนอาจจะเถียงต่อว่า วัชพืชบางอย่างก็นำมาใช้ประโยชน์เป็อาหารหรือเป็ยาก็ได้ ต้องมีคนที่ยอมรับมันบ้างแหละ ผมเห็นด้วยครับ แต่มันก็แค่ส่วนน้อยไงครับ ซึ่งมันน้อยและจิ๊บจ๊อยจนไม่เห็นความจำเป็ของเทพที่ดูแลเฉพาะในเื่นี้เลย ทำไมไม่เอาตำแหน่งเทพแห่งวัชพืชไปรวมกับเทพแห่งการเกษตรหรือเทพทำสวนให้มันรู้แล้วรู้รอดไปกันล่ะ
ใช่ ผมรู้ ผมย้ำถึงความไร้ค่าของตำแหน่งนี้ถึงสามครั้งเลยล่ะ
ผมถูกหญิงสาวหน้าตาดีที่เป็เทพีแห่งการต้อนรับพาไปยังห้องพัก และระหว่างการเดินทางก็ทำให้ผมได้ความรู้ใหม่ว่าเทพเ้าไม่สามารถเคลื่อนที่ชั่วพริบตาได้แบบในละคร จริงๆบางองค์ก็ดูเหมือนจะทำได้ แต่ส่วนใหญ่ก็ใช้การเดิน เหาะเหินไปในอากาศบ้าง แล้วพวกเขาก็ขับยานพาหนะหลากหลายรูปแบบ แม้กระทั่งคือขี่สัตว์หน้าตาประหลาดๆก็มีให้เห็น สรวง์พาราห์เดียแห่งนี้ดูเหมือนกับโลกของผมที่บวกความแฟนตาซีไปนิดหน่อย บวกความไซไฟไปอีกนิดหน่อย และทุกๆอย่างดูงดงามคมชัดกว่าปกติ หลายๆอย่างถูกคุมให้อยู่ในโทนสีขาว ครีม ทอง และสีฟ้า ให้ความรู้สึกเหมือนอาณาจักรแห่งท้องฟ้าที่มีหลายๆสิ่งปลูกสร้างถูกประดับไว้ด้วยก้อนเมฆหนานุ่ม ซึ่งนั่นก็ไม่ได้อยู่นอกเหนือความคาดหมายเท่าไหร่ ก็เป็์นี่นา
เทพีแห่งการต้อนรับเหมือนจะไม่สามารถอ่านใจผมได้ บวกกับรอยยิ้มและหน้าตาที่งดงามของเธอยิ่งทำให้ผมรู้สึกปลอดภัยเมื่อได้คุยกับเ้าของเสียงหวานๆมีเสน่ห์นั่น นางอยู่ในชุดสุภาพแต่ก็ดูร้อนแรง อาจจะเป็เพราะทรวดทรงชวนให้ใจเต้นนั่นด้วย ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ไม่แน่ใจว่ากฏ์เขาห้ามเทพเ้าทำตัวหื่นกามด้วยหรือเปล่า
ผมรับมือกับผู้หญิงสวยๆได้ดีในระดับนึง บางทีผมอาจจะดูนิ่งไปด้วยซ้ำจนไม่เคยมีใครสังเกตเห็นเลยว่าผมรู้สึกพิเศษกับอีกฝ่าย นั่นคงจะเป็อีกหนึ่งสาเหตุที่ผมมีแฟนน้อยมากๆครั้งเมื่อยังเป็มนุษย์
ระหว่างทางเทพีแห่งการต้อนรับก็พยายามแนะนำสถานที่ต่างๆไปด้วย ผมไม่อยากจะเชื่อว่า์จะมีร้านอาหารเยอะขนาดนี้ นี่มันหมายความว่าเทพเ้าจำเป็ต้องดื่มกินเฉกเช่นเดียวกับมนุษย์อยู่สินะ
“เอ่อ...แล้วที่นี่ใช้อะไรเพื่อแลกเปลี่ยนในการซื้อขายเหรอครับ” ผมเอ่ยถามออกไป น้ำเสียงของผมฟังดูประหม่าเล็กน้อย ผมรับมือกับผู้หญิงสวยๆไม่เก่งเอาซะเลย
“บนแดน์พาราห์เดีย เราจะใช้ เครดิต์ ในการแลกเปลี่ยนกันค่ะ” เทพีแห่งการต้อนรับบอก ให้ตายเถอะ น้ำเสียงของเธอเพราะซะจนผมรู้สึกว่าเพลงทุกเพลงที่ผมเปิดฟังต่อจากนี้จะไม่ไพเราะอีกต่อไปแล้ว อยากรู้จักชื่อของเธอจัง บางทีถ้าผมได้เป็เพื่อนกับเธอ…
“ถึงที่พักของคุณแล้วค่ะ” ผมมาหยุดยืนอยู่หน้าโรงแรมที่ดูหรูหราราวกับเป็โรงแรมห้าดาวที่มีกลุ่มเป้าหมายลูกค้าหลักเป็พวกมหาเศรษฐี ความหรูหราของมันทำให้ผมอยากจะถามออกไปแบบคนเฉิ่มๆเลยว่านี่คือที่พักของเทพหน้าใหม่ตำแหน่งต๊อกต๋อยแบบผมแน่ๆเหรอ แต่พอนึกถึงความสมเหตุสมผลเื่ที่ผมเองก็เป็หนึ่งในเทพเ้าแล้ว ผมก็พอจะยอมรับเื่ที่พักสุดหรูของผมได้ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องสร้างอพาร์ทเมนต์โทรมๆขึ้นบน์ให้สำหรับการเริ่มต้นทำงานเป็เทพเพื่อกระตุ้นให้มีความแอคทิฟในการทำงาน
เทพีแห่งการต้อนรับพาผมขึ้นไปดูห้องของตัวเอง ผมได้อยู่ห้อง 1018 แค่ประตูทางเข้าก็ให้ความรู้สึกเหมือนเป็ห้องพักระดับเทพแล้ว มันเป็ไม้เนื้อสีขาวครีมที่ตามร่องไม้มีออร่าสีทองวิ่งขึ้นเป็คลื่นๆ หน้าห้องมีชื่อของผม “แอคกริโอ เทพแห่งวัชพืช” เขียนแปะเอาไว้ เทพีผลักประตูเข้าไป จังหวะนั้นเองที่กลิ่นของทุ่งหญ้าพัดเข้ามาปะทะจมูกของผม มันเป็กลิ่นที่ผมชอบที่สุด และเป็กลิ่นที่หาััได้ยากที่สุดสำหรับคนที่เกิดและโตท่ามกลางเมืองใหญ่เช่นผม ผมมองเข้าไปในห้องแล้วก็ต้องอึ้งยิ่งกว่าเดิม เพราะทุกๆอย่างที่อยู่ในห้องมันคือสิ่งที่ผมอยากจะได้ในตอนที่ยังมีชีวิต ทั้งเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ข้าวของ หรือแม้แต่ภาพแขนบนผนังก็เป็อะไรๆที่ผมอยากได้ทั้งนั้น ที่ผมอึ้งที่สุดคือตรงระเบียงที่เต็มไปด้วยกระถางที่มีหญ้าหลากหลายสายพันธ์ถูกปลูกเอาไว้ คาดคะเนจากสายตานับได้ราวๆสิบกระถาง มีต้นหญ้าประมาณห้าสายพันธ์ที่ผมรู้จัก ส่วนที่เหลือมีหน้าตาแปลกๆที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนแม้ผมจะค่อนข้างมั่นใจว่าผมรู้จักต้นหญ้าทุกสายพันธ์บนโลกใบนี้
ต้นหญ้าบางต้นมีลูกตาเล็กๆอยู่บนใบด้วย แล้วก็…นั่น! ลูกตาพวกนั้นมันกำลังกระพริบปริบๆด้วยใช่ไหมน่ะ!
เทพีแห่งการต้อนรับแนะนำนัดหมายให้ผมรู้เล็กน้อย พรุ่งนี้ผมมีเรียนงานวันแรกกับ เทพแห่งรุ่นพี่รุ่นน้อง เป็อีกครั้งที่ผมรู้สึกว่าตำแหน่งเทพเ้ามันน่าขนลุก ผมไม่มีข้าวของที่พกมาด้วย แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะของใช้ทุกอย่างที่จำเป็ถูกเตรียมเอาไว้ให้หมดแล้ว ผมไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าของใช้ต่างๆมันดูไม่ค่อยแตกต่างกับตอนที่ผมเป็มนุษย์เลย เหมือนเทพเ้าก็ยังจำเป็ที่จะต้องอาบน้ำ แปรงฟัน หรือแม้กระทั่งสูบบุหรี่ไฟฟ้า ของเ่าั้ถูกจัดแจงอยู่ในตำแหน่งที่ผมคุ้นเคย ราวกับแม่บ้านที่จัดเตรียมห้องนี้ตามส่องพฤติกรรมของผมมาตลอดชีวิต
ทุกอย่างดูยอมรับได้มากขึ้นเมื่อผมตระหนักว่าที่นี่คือ์ แม้มันจะไม่เป็เหมือนที่ผมคิดเลยซักนิดเดียว แต่ว่าโลกแห่งเทพเ้ามันก็ควรจะเป็อะไรที่สะดวกสบายประมาณนี้นั่นแหละ
ผมทิ้งตัวลงไปบนเตียงนอนนุ่มๆ ร่างกายของผมอ่อนแรงและปวดเมื่อยแบบแปลกๆ ผมไม่รู้สึกเลยซักนิดว่าตัวเองแตกต่างจากตอนเป็มนุษย์ยังไง แอบสงสัยจังว่าเทพเ้าจะปวดหลังได้ไหม
ผมคิดทบทวนเื่ราวที่เกิดขึ้นในวันที่ผ่านมา มีเื่น่าเหลือเชื่อเกิดขึ้นมากมาย แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังไม่ประสาทเสียไปซะก่อน ผมนึกกังวลเกี่ยวกับเื่อนาคตต่อจากนี้ ผมบอกรินนาริคไปว่าคาดหวังความเติบโตในหน้าที่การงานก็จริง แต่กับเทพแห่งวัชพืชผมไม่รู้เลยว่ามันจะเติบโตได้ยังไง ไม่มีทางที่ผู้คนจะเคารพบูชาเทพที่เป็ผู้ดูแลศัตรูพืชทั้งมวลได้หรอก
ผมถอนหายใจ ถ้าลองมองในแง่ดี ผมก็แค่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับต้นไม้ใบหญ้าที่ผมรักไปตลอดกาล แต่คำว่าตลอดกาลก็ทำให้ผมวิตกจริตเข้าไปใหญ่ ถ้าเราอยู่กับอะไรซักอย่างไปนานๆไม่มีทางเลยที่เราจะไม่เบื่อ ผมนึกภาพตัวเองต้องนั่งทำงานที่ไม่มีการเติบโตและไม่มีแม้กระทั่งสิทธิ์ในการเปลี่ยนงาน มันทำให้ผมตั้งคำถามว่าเทพเ้าก็สามารถตกนรกทั้งเป็ได้ด้วยใช่ไหม
แล้วผมก็หลับไป
ผมตื่นขึ้นมาวันใหม่ จ้องมองนาฬิกาที่มีกรอบเป็เถาไม้พันเกี่ยวกัน เวลาสิบโมง์เท่ากับตอนไหนของโลกมนุษย์ไม่รู้ แต่ว่านั่นคือเวลานัดหมายและผมเหลือเวลาให้เตรียมตัวอีกไม่ถึง 20 นาที ผมรีบเข้าไปอาบน้ำและแต่งตัวอย่างรวดเร็ว ในระหว่างที่ผมเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าผมควรจะใส่ชุดไหนไปดีก็เป็จังหวะเดียวกันกับที่ผมเปิดตู้เสื้อผ้าหลังอาบน้ำเสร็จ และพบว่าในนั้นเต็มไปด้วยชุดทำงานของผม...มันมีแค่เสื้อผ้าสำหรับใส่ไปทำงานจนครบ 7 วัน เป็เสื้อผ้าที่มีรูปแบบซ้ำๆกันเปลี่ยนแค่สีกับลวดลายอีกนิดหน่อย
เมื่อผมแต่งตัวเสร็จผมก็รีบวิ่งลงไปชั้นล่าง ด้วยลิฟต์สีทองที่มองทะลุไปยังวิวทิวทัศน์ข้างนอกได้ ภาพจากมุมสูงสะกดผมไปชั่วขณะ นี่เป็วิวที่ทำให้ผมตระหนักได้อย่างจริงจังว่าที่นี่คือแดน์ของแท้ ทุกๆอย่างเหมือนจะเรืองแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาตลอดเวลา แทบทุกมุมถูกประดับประดาไปด้วยสถาปัตยกรรมหลากหลายประเภท แต่ก็เข้ากันได้อย่างลงตัวด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง บางส่วนของเมืองดูล้ำสมัย ในขณะที่บางส่วนก็ดูโบราณน่าเกรงขาม ไกลสุดสายตาผมเห็นว่ามีสิงโตร่างมหึมากำลังนั่งหาวอยู่กับที่นิ่งๆ แผงคอของมันมีไฟลุกดูราวกับเป็ดวงอาทิตย์ ให้ความรู้สึกเหมือนมันคือต้นเหตุของแสงสว่างบนแดน์พาราห์เดียแห่งนี้
ทางด้านขวาเป็น้ำพุขนาดใหญ่ที่เรียงตัวลอยขึ้นฟ้าขนานกันเจ็ดชั้น น้ำพุชั้นบนจะไหลรินลงมายังชั้นล่างเรื่อยๆ ก้อนเมฆที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่บนฟ้าหลายก้อนเป็แหล่งที่มีอาคารอันหลากหลายสร้างเอาไว้ ผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกที่จะได้เป็ส่วนหนึ่งของอารยธรรมอันเหนือจิตนาการเช่นนี้
ลิฟต์มาถึงชั้นหนึ่ง ผมกำลังจะก้าวเท้าออกจากลิฟต์ แต่เงาร่างใหญ่ล่ำของใครบางคนขวางทางผมเอาไว้
“นายมาช้าไปสามนาทีเลยนะ” อีกฝ่ายกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก ผมเงยหน้าขึ้นมองเทพที่สูงราวๆสองเมตร เขามีใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม กรอบโครงหน้าชัดเจนอย่างกับซุปเปอร์แมน อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงสีครีมดูเป็คนสบายๆ
“ฉันชื่อว่า โอเทรอส และเพราะว่าฉันเป็เทพเ้าแห่งรุ่นพี่รุ่นน้อง ฉันก็เลยไม่คิดเล็กคิดน้อยกับการที่เทพรุ่นน้องผู้น่ารักของฉันสายนิดๆหน่อยๆหรอก” เขาฉีกยิ้มเจิดจ้าก่อนจะเดินมากอดคอผมอย่างสนิทสนม “แต่คราวหน้าฉันขอให้นายทำเวลาได้ดีกว่านี้อีกนิดนะ” ผมเกร็งทำตัวไม่ถูก
“ขอโทษครับ เอ่อ...ผมชื่อว่าแอคกริโอครับ” ผมพูดตะกุกตะกัก เทพเ้าองค์นี้มีกลิ่นเหมือนกับคาเฟ่นั่งชิลล์ตอนเช้าๆเลย
“โอ้!” เขาทำสีหน้าเซอร์ไพร์ส เขาขัดขึ้นมาตอนที่ผมกำลังจะแนะนำตำแหน่งของตัวเองพอดี ผมนึกสงสัยว่าชื่อของผมมันมีอะไรหน้าประทับใจนักหนา “การที่เรามีคำว่าโออยู่ในชื่อทั้งคู่ไม่ใช่เื่บังเอิญแน่ๆ เพราะว่าไม่เคยมีเื่บังเอิญเกิดขึ้นบน์ นอกจากว่านี่จะเป็ลิขิตแห่ง์!”
โอเค ผมได้ยินคำๆนี้อีกแล้ว รู้สึกพะอืดพะอมแปลกๆแฮะ
โอเทรอสตบไหล่ผมพลางหัวเราะร่า เขามือหนักไปนิดสำหรับเทพแห่งรุ่นพี่รุ่นน้อง “ฉันว่าเราต้องเข้ากันได้ดีแน่ๆ ไปกันเถอะน้องชาย เดี๋ยวรุ่นพี่โอเทรอสคนนี้จะพาไปเรียนงานการเป็เทพเ้า และมันจะต้องสนุกสุดๆไปเลยล่ะ”
โปรดติดตามตอนต่อไป
4K
