ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

       ซุนเฟิงรู้ดีถึงความแข็งแกร่งของพ่อของเขาแม้ว่าซุนชิงเหอจะเป็นเพียงนักรบผู้เชี่ยวชาญขั้นต้นและมีพละกำลังเพียง 150,000จินแต่พ่อของเขาก็มีพรสวรรค์ด้านดาบระดับกลางและได้ฝึกฝนทักษะดาบระดับทองแดงถึงสองทักษะจนถึงจุดสูงสุดของขั้นเชี่ยวชาญและยังครอบครองอาวุธเวทระดับกลางอีกชิ้นหนึ่ง ด้วยทักษะดาบบวกกับอาวุธเวทเขาสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้ถึง 4 เท่า

        ดังนั้นพ่อของเขาจึงเทียบได้กับนักรบผู้เชี่ยวชาญที่มีพลังถึง 600,000จิน และด้วยพลังปราณ การโจมตีของเขามีพละกำลังถึง 1.2 ล้านจิน

        เมื่อเทียบกันแล้ว ซุนเฟิงสามารถปล่อยพลังโจมตีได้แค่ 300,000 จิน เท่านั้น ซึ่งเขานั้นด้อยกว่าพ่อของเขามาก

        แต่ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างนักรบชั้นยอดและนักรบผู้เชี่ยวชาญไม่ใช่พลังแต่เป็นความเร็วและการป้องกัน

        ความเร็วของนักรบผู้เชี่ยวชาญนั้นเร็วกว่านักรบชั้นยอดมากพลังป้องกันก็แข็งแกร่งกว่าเช่นกันดังนั้นความแข็งแกร่งที่แท้จริงจึงต่างกันราวฟ้ากับเหว

        หากพ่อของเขาต้องการที่จะฆ่าเขา เขาจะตายในพริบตา

        “ฮึ่ม ถึงเย่เทียนจะเร็วมากแค่ไหนมันก็ไร้ประโยชน์มันไม่มีทางเพิ่มความเร็วและพลังให้เกินกว่าพ่อของฉันได้ปฏิกิริยาการตอบสนองของนักรบผู้เชี่ยวชาญนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่นด้วยความแข็งแกร่งของพ่อ เย่เทียนมันจะต้องตายภายในกระบวนท่าเดียวแน่!”

        เมื่อคิดได้ดังนั้น ซุนเฟิงก็ไม่ได้กังวลอีกต่อไปเขาเพียงแค่รอข่าวการตายของเย่เทียนอย่างเงียบๆ

        สามวันผ่านไป

        เช้าวันรุ่งขึ้น

        ซุนชิงเหอออกจากตระกูลซุนและตรงไปยังที่พักของเย่เทียน

        เขาไม่ได้ปิดบังการกระทำของเขาเลยแม้แต่น้อย

        เพราะเขารู้ดีว่าการสังหารเย่เทียนนั้นไม่สามารถปิดบังได้แทนที่จะแอบลอบฆ่าเย่เทียนอย่างลับๆเขากลับเลือกที่จะสังหารเย่เทียนอย่างโจ่งแจ้งเพื่อข่มขู่ทุกคนในฐานหลินไห่และประกาศถึงอำนาจของตระกูลซุน

        วิลลาส่วนกลาง

        ตูม!!!!

        กลิ่นอายของนักรบผู้เชี่ยวชาญกระจายออกไปทั่วทิศทาง ทำให้ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากในย่านส่วนกลางต่างหวาดหวั่น

        ผู้ที่แผ่กลิ่นอายนี้ช่างหยิ่งยโสยิ่งนักทั้งยังทำตัวไม่เห็นกฎของฐานหลินไห่อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

        “นักรบผู้เชี่ยวชาญ!”

        เย่เทียนลืมตาขึ้นและมองไปยังสถานที่ที่ห่างออกไปไม่ไกล

        เขารู้สึกว่านักรบผู้เชี่ยวชาญคนนั้นมาที่นี่เพราะเขาอีกทั้งกลิ่นอายของอีกฝ่ายยังแฝงไปด้วยพลังดาบอันทรงพลังเห็นได้ชัดว่ามันเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญที่มีพรสวรรค์ด้านดาบ

        “ตระกูลซุน!”

        เย่เทียนพึมพำ

        เดิมทีเย่เทียนคิดว่าตระกูลซุนจะเลิกตอแยเขาแล้วคิดไม่ถึงว่ามันจะรอมาแก้แค้นเขาในวันนี้

        “ตระกูลซุน เหมือนว่าพวกแกจะมารนหาที่ตายกันนะ!”

        เย่เทียนปลดปล่อยความโกรธของเขาและจิตสังหารออกมา

        ในเวลานี้เย่หยูไปโรงเรียน มีเพียงเขาคนเดียวที่อยู่ในบ้านดังนั้นเย่เทียนจึงไม่กลัวว่าพลังของเขาจะส่งผลกระทบต่อเย่หยู

        นักรบผู้เชี่ยวชาญมีความรวดเร็วอย่างมากวินาทีก่อนอีกฝ่ายยังอยู่นอกเขตสวนกลางเพียงพริบตาเดียวซุนชิงเหอก็มาถึงบ้านของเย่เทียน

        หลังจากซุนชิงเหอใช้พลังจิตตรวจสอบ เขาก็พบร่องรอยของเย่เทียนและเย่เทียนเองก็พบตัวซุนชิงเหอเช่นกัน

        “พ่อของซุนเฟิง ซุนชิงเหอ!”

        เย่เทียนไม่แปลกใจเลย

        ด้วยความแข็งแกร่งที่เขาเคยแสดงออกมา นักรบชั้นยอดไม่สามารถต่อกรกับเขาได้ดังนั้นคราวนี้ผู้ที่มาจึงเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญ

        ในขณะที่เย่เทียนมองไปที่ซุนชิงเหอเขาก็เริ่มตรวจสอบพรสวรรค์ของซุนชิงเหอในทันที

        [มนุษย์ : ซุนชิงเหอ

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะ : ระดับปานกลาง

        พรสวรรค์ด้านดาบ : ระดับปานกลาง]

        ดูจากพรสวรรค์แล้ว พรสวรรค์ของซุนชิงเหอนั้นธรรมดามากลำพังพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับกลางการที่อีกฝ่ายสามารถฝึกฝนจนถึงขั้นนักรบผู้เชี่ยวชาญได้นั้นก็ถือว่ามาถึงขีดจํากัดแล้วแต่ด้วยพรสวรรค์ด้านดาบระดับกลางแน่นอนว่าอีกฝ่ายจะต้องเคยฝึกวิชาดาบระดับทองแดงเช่นเดียวกันกับซุนเฟิงอย่างแน่นอนพลังการต่อสู้ของเขาย่อมเทียบได้กับนักรบผู้เชี่ยวชาญขั้นปลาย

        “ความแข็งแกร่งของมันนับว่าไม่เลวเลย น่าเศร้าที่มันต้องตาย!”

        เย่เทียนคิดกับตัวเอง

        “เย่เทียน ตายซะ!”

        ซุนชิงเหอพุ่งเข้ามาและฟันไปที่วิลลา

        ในอากาศที่ว่างเปล่าปรากฏคมดาบสีเขียวตัดผ่านลงมามันได้ตัดกําแพงด้านนอกของบ้านและพุ่งตรงไปยังเย่เทียนอย่างรวดเร็ว

        “กล้าดียังไงมาทำลายบ้านของฉัน!”

        ตอนนี้เย่เทียนโกรธมาก

        เขาทำลายคมดาบของซุนชิงเหอด้วยดาบของเขาขณะเดียวกันร่างของเขาก็มาปรากฏนอกบ้าน ด้วยความเร็วของเขาตอนนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ซุนชิงเหอไม่สามารถตอบสนองได้ทัน

        ความเร็วของซุนชิงเหอนั้นมากกว่าความเร็วเสียงเพียงหนึ่งหรือสองเท่าเท่านั้นเมื่อเทียบกับเย่เทียนที่มีความเร็วเหนือเสียงถึง 12 เท่าแล้วเขาจะมองเห็นการเคลื่อนไหวของเย่เทียนได้อย่างไร?

        “ไม่ดีแล้ว!”

        สีหน้าของซุนชิงเหอเปลี่ยนไป เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาดูถูกเย่เทียนมากเกินไปความเร็วของเย่เทียนนั้นเกินความคาดหมายของเขาไปมากแม้แต่นักรบผู้เชี่ยวชาญระดับสูงในตระกูลซุนก็ไม่ได้เร็วถึงเพียงนี้!

        “ม่านดาบ!”

        คมดาบของซุนชิงเหอหมุนวนปรากฏคมดาบหลายเล่มเรียงตัวกันเป็นม่านดาบเพื่อปกป้องเขา

        นี่เป็นทักษะดาบระดับทองแดงและยังเป็นทักษะดาบระดับทองแดงที่ใช้ในการป้องกันโดยเฉพาะซึ่งเทียบเท่ากับพรสวรรค์ในการป้องกัน

        ทักษะดาบป้องกันนี้ซุนชิงเหอบังเอิญได้รับมันมาซึ่งมันเป็นวิชาที่ล้ำค่าอย่างมากพลังของมันสามารถป้องกันการโจมตีของนักรบผู้เชี่ยวชาญขั้นกลางหรือขั้นปลายได้

        “ทำลาย!”

        เย่เทียนฟันดาบออกไปพร้อมกับแอบกระตุ้นพรสวรรค์ด้านพละกําลังระดับสูง

        ดาบนี้เทียบเท่ากับการโจมตีเต็มกําลังของระดับปรมาจารย์ทั่วไป มันได้ทำลายม่านดาบของซุนชิงเหอในพริบตา

        แต่ในวินาทีถัดมา ดาบของเย่เทียนก็แตกเป็นเสี่ยงๆแต่ไม่ใช่ว่าม่านดาบของซุนชิงเหอแข็งแกร่งแต่เป็นเพราะดาบของเย่เทียนนั้นมีคุณภาพต่ำเกินไป

        ดาบเล่มนี้เป็นเพียงอาวุธธรรมดาๆ เท่านั้น มันเป็นอาวุธเวทระดับต่ำจึงไม่สามารถทนต่อพลังระดับปรมาจารย์ได้ ดังนั้นจึงแตกสลายกลายเป็นเสี่ยงๆ

        แม้ว่าดาบจะถูกทำลายแต่พลังโจมตีก็ไม่ได้ลดลงมากนัก

        คมดาบที่แตกกระจายยังคงพุ่งเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่องและเจาะร่างของซุนชิงเหอในพริบตา เศษดาบที่แตกกระจายปรากฏขึ้นบนร่างของซุนชิงเหอ

        “ปรมาจารย์...”

        ซุนชิงเหอจ้องเย่เทียนอย่างไม่อยากจะเชื่อและพูดคําว่าปรมาจารย์ออกมาพร้อมแววตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจ

        หากเขารู้ว่าเย่เทียนมีพลังโจมตีระดับปรมาจารย์เขาจะไม่มีทางมาแก้แค้นอีกฝ่ายเด็ดขาด ถึงแม้จะต้องเสียสละชีวิตของลูกชายก็ตาม

        แต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว

        เมื่อล่วงเกินตัวตนดังเช่นปีศาจอย่างเย่เทียน ตระกูลซุนก็คงจะจบสิ้นแล้วในตอนนี้เขากลายเป็นคนบาปของตระกูลซุนอย่างแท้จริง

        สติสัมปชัญญะของซุนชิงเหอค่อยๆ เลือนราง ร่างกายไร้วิญญาณล้มลงกองกับพื้น

        “ดาบของเราคุณภาพต่ำไป!”

        เย่เทียนมองไปที่ดาบในมือเขาที่เหลือแต่ด้ามด้วยความรู้สึกอับจน

        ทันใดนั้นสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ดาบของซุนชิงเหอ

        ดาบเล่มนี้ไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่นิดเดียวภายใต้แรงปะทะก่อนหน้านี้

        เย่เทียนหยิบดาบของซุนชิงเหอขึ้นมาและใช้นิ้วดีดเบาๆเสียงโลหะดังก้องไปทั่วอากาศ

        “ดาบดี!! ดาบเล่มนี้น่าจะเป็นอาวุธเวทปฐมธาตุระดับกลาง!”

        เย่เทียนคาดเดาเอาเอง

        จากนั้นเขาก็ค้นหาสิ่งของบนศพซุนชิงเหอก่อนจะพบกับตําราลับเล่มหนึ่งมันคือทักษะม่านดาบ

        ตําราเล่มนี้มีประโยชน์มาก ยังดีที่มันไม่ถูกทำลายโดยเศษดาบของเขาและยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์

        เย่เทียนรู้ว่านี่เป็นทักษะดาบระดับทองแดงสายป้องกันที่ซุนชิงเหอเพิ่งใช้ไปมันมีค่ามาก

        เมื่อมองไปที่ศพของซุนชิงเหอ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

        “ลูกชายของแกมอบตําราทักษะดาบระดับทองแดงและพรสวรรค์ในการบ่มเพราะระดับสูงให้แก่ฉันฉันไม่คิดว่าพ่อแบบแกก็จะใจกว้างเหมือนกัน รู้ว่าฉันกำลังขาดอาวุธแกก็นำมันมามอบให้ถึงที่ แถมยังนําวิชาดาบด้านการป้องกันมาให้ด้วยนี่แกรู้ได้อย่างไรว่าฉันกำลังขาดพลังด้านการป้องกันอยู่พอดี!”

        เพื่อเป็นการขอบคุณพ่อลูกตระกูลซุนที่แสนดีเย่เทียนจึงมอบคําสองคําให้แก่พวกเขา “คนดี!” ใช่คนตระกูลซุนนี่ช่างเป็นคนดีกันจริงๆ