ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

        250 เมตร!

        230 เมตร!

        220 เมตร!

        เย่เทียนก้าวเดินไปอย่างเชื่องช้าราวกับกําลังเดินเตร็ดเตร่อย่างไร้จุดหมาย อีกทั้งสายตาของคนอื่นๆกำลังจับจ้องไปที่ยอดฝีมือระดับราชาตอนนี้จึงแทบไม่มีใครสนใจเย่เทียนนอกจากเยว่หลิง

        “เย่เทียนกําลังทำอะไรน่ะ?”

        เยว่หลิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยกับการกระทำของเย่เทียนแต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เธอมองไปที่จอมยุทธ์ระดับราชาที่กำลังจะลงมือ

        การที่ได้มองดูยอดฝีมือระดับราชาลงมือนั้นเป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่งแน่นอนว่าไม่ควรพลาด!!!!!

        ในที่สุดจอมยุทธ์ระดับราชาก็ลงมือภาพที่ปรากฏขึ้นเห็นเพียงฝ่ามือขนาดใหญ่คู่หนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศฝ่ามือของเขาถูกปกคลุมไปด้วยพลังปราณจนกลายเป็นฝ่ามือโปร่งแสงขนาดใหญ่มือเปล่าคู่นั้นพุ่งเข้าไปในรอยแยกมิติที่ยาวหนึ่งเมตร

        “เปิด!”

        จอมยุทธ์ระดับราชาตะโกน

        แคร่ก แคร่ก!!!

        รอยแยกของมิติที่เดิมทีไม่ได้ขยายตัวเริ่มแตกออกอีกครั้งมันเริ่มถูกมือเปล่าฉีกกระชากออกและยิ่งขยายใหญ่ขึ้น จนในที่สุดก็กลายเป็นหลุมดำยาวห้าเมตรกว้างสองเมตร

        อย่างไรก็ตาม ทุกคนที่อยู่ที่นี่สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าในขณะที่กำลังฉีกกระชากรอยแยกออกนั้นฝ่ามือขนาดใหญ่ของจอมยุทธ์ระดับราชาถูกทำลายอย่างต่อเนื่องและในที่สุดกลิ่นอายระดับราชาของเขาก็ค่อยๆ อ่อนแอลงเล็กน้อย

        เห็นได้ชัดว่าการพยายามเปิดรอยแยกมิตินี้ค่อนข้างยากสำหรับจอมยุทธ์ระดับราชาดูแล้วเขาคงจะสิ้นเปลืองพลังไปไม่น้อยในเวลานี้ในที่สุดเย่เทียนก็อยู่ห่างจากจอมยุทธ์ระดับราชาไม่ถึง 200 เมตร

        ทันใดนั้นเย่เทียนก็ตรวจสอบพรสวรรค์ของราชาหยุนเหอ

        [มนุษย์ : หยุนเหอ

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะ : หลุดพ้น

        พรสวรรค์ด้านมิติ : ระดับเริ่มต้น]

        “เอ๋? เขามีพรสวรรค์ด้านมิติด้วย!”

        เย่เทียนประหลาดใจมาก

        เท่าที่เขารู้ มิติและเวลานั้นเป็นสิ่งลึกลับมากมันเป็นพรสวรรค์สองประเภทที่เหนือชั้นที่สุดเหนือพรสวรรค์ทั่วไปนี่เป็นครั้งแรกที่เย่เทียนได้พบกับผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพรสวรรค์ด้านมิติ

        พูดตามตรง เขาต้องการที่จะคัดลอกพรสวรรค์ด้านมิตินี้แต่สุดท้ายเขาก็กัดฟันและเลือกคัดลอกพรสวรรค์ในการบ่มเพาะของราชาหยุนเหอ

        พรสวรรค์ด้านมิติระดับเริ่มต้นอาจเป็นเรื่องมหัศจรรย์แต่พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับหลุดพ้นนั้นมีค่ามากกว่าเพราะมันเป็นพรสวรรค์ที่ใช้ปูทางสำหรับอนาคต

        นอกจากนี้ สัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์ด้านมิติก็ใช่ว่าจะไม่มีเพียงแค่ค้นหามันให้เจอก็ยังไม่สาย

        เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วการคัดลอกพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับหลุดพ้นนั้นคุ้มค่ากว่ามาก

        เมื่อเย่เทียนได้จําลองพรสวรรค์ในการบ่มเพาะของราชาหยุนเหอแล้วไม่นานราชาหยุนเหอก็หายวับไป

        “โชคดีที่เราคัดลอกได้ทันเวลา มิฉะนั้นเราคงพลาดพรสวรรค์ระดับหลุดพ้นไป”

        เย่เทียนกล่าวด้วยความยินดี

        จากนั้นเขาก็เดินกลับไปหาเยว่หลิงอีกครั้ง

        “นั่นมันระดับราชา เขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้ 500 ปีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของโลกเพิ่งผ่านไปแค่ 100 ปีเท่านั้น500 ปี ช่างยาวนานนัก!” เยว่หลิงถอนหายใจ

        “ฉันสงสัยว่าในชีวิตนี้ฉันจะกลายเป็นราชาได้หรือไม่?”

        แม้ว่าเธอจะได้สมบัติล้ำค่ามาและใช้มันยกระดับพรสวรรค์ของเธอให้กลายเป็นพรสวรรค์ในการบ่มเพาะสูงสุดแต่โอกาสที่เธอจะได้เป็นราชาก็ยังน้อยกว่า 10%

        แม้แต่ที่ฐานทัพทะเลมารก็มีผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์ได้แต่ระดับพลังของพวกเขาก็จะหยุดอยู่เพียงแค่นั้นส่วนผู้ที่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงสุดก็มีจำนวนเพียงน้อยนิดที่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับราชาได้หนทางข้างหน้ายากเย็นแสนเข็ญ ความเป็นไปได้นั้นน้อยเกินไป

        “อย่าคิดมากไป ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ!”

        เย่เทียนกล่าว

        “ใช่ ให้มันเป็นไปตามธรรมชาติแล้วกัน!” เยว่หลิงรู้สึกดีขึ้นมาอีกครั้ง“อย่างน้อยที่สุดพวกเราก็สามารถเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ได้อายุขัยของพวกเราสามารถยืนยาวถึง 200 ปีในขณะที่นักรบผู้เชี่ยวชาญหลายคนไม่มีโอกาสแม้แต่จะก้าวเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ไปตลอดชีวิตนับประสาอะไรกับบางคนที่เกิดมาแล้วไม่สามารถเป็นนักรบได้ เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้วพวกเรานับว่าโชคดีกว่ามาก!”

        “ใช่ พวกเราโชคดีมาก!”

        เย่เทียนเห็นด้วย

        เพราะเขาเป็นคนที่โชคดีเหนือกว่าคนอื่นๆ มากที่สามารถปลุกพรสวรรค์ในการคัดลอกได้ เขาจึงค่อยๆ ก้าวขึ้นมาจนถึงทุกวันนี้

        หากเขาไม่มีพรสวรรค์ในการคัดลอก ต่อให้เขาข้ามมิติมาแล้วอย่างไร? เขาคงทําได้เพียงพึ่งพาพรสวรรค์ของเขาเท่านั้นไม่มีทางที่จะสามารถกลายเป็นผู้แข็งแกร่งได้ตลอดชีวิต แม้แต่ระดับนักรบชั้นยอดก็อย่าได้หวัง

        “เตรียมตัวเข้าสู่เขตแดนลับ!”

        ปรมาจารย์จากตระกูลใหญ่กล่าวกับผู้ฝึกยุทธ์ทุกคน

        ปรมาจารย์เยว่เฟิงหันไปเตือนนักรบผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเยว่ว่า“หลังจากเข้าสู่เขตแดนลับแล้วพวกคุณพยายามหาคนจากตระกูลเดียวกันเพื่อมารวมกลุ่มกันมันจะช่วยให้พวกคุณปลอดภัยมากยิ่งขึ้นนอกจากนี้พวกคุณสามารถอยู่ในเขตแดนลับได้เพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น หากเกินหนึ่งเดือนแล้วพวกคุณไม่สามารถออกมาได้คุณจะต้องรอไปอีกสิบปีข้างหน้า เขตแดนลับมีกฎลึกลับคอยบงการอยู่ไม่มีทางที่พวกคุณจะสามารถทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์ได้พวกคุณอย่าได้หวังพึ่งโชคลาภ ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้น 10 ปีผลที่ตามมาจะเกิดอะไรขึ้นพวกคุณคงจะรู้ดี”

        “ผู้อาวุโส พวกเราเข้าใจแล้ว!”

        นักรบผู้เชี่ยวชาญตระกูลเยว่ตอบรับ

        ทันใดนั้น

        เยว่หลิงก็ส่งนาฬิกาให้เย่เทียน “นี่คือเครื่องมือติดต่อแม้ว่าเราจะเข้าสู่เขตแดนลับแล้ว เราก็สามารถใช้สิ่งนี้เพื่อตรวจจับตำแหน่งของอีกฝ่ายได้เมื่อเข้าสู่เขตแดนลับ เราจะถูกเคลื่อนย้ายไปคนละที่ทันทีเมื่อถึงเวลานั้นพวกเราต้องมารวมตัวกันโดยเร็วที่สุด”

        “อืม ผมเข้าใจแล้ว!”

        เย่เทียนหยิบนาฬิกาขึ้นมาแล้วถามต่อว่า “อีกหนึ่งเดือนเราจะออกมาได้ยังไง?”

        จะโทษเขาไม่ได้ที่ถามเช่นนี้ เพราะในความจริงแล้วเย่เทียนไม่มีความรู้อะไรเกี่ยวกับเขตแดนลับเลย

        “ออกมาจากรอยแยกของมิติเหมือนแบบนี้แหละ!” เยว่หลิงอธิบาย“เมื่อพวกเราเข้าสู่เขตแดนลับแล้ว จะมีคนนําสมบัติชิ้นหนึ่งใส่ไว้ในรอยแยกมิติเมื่อเวลานั้นมาถึง แสงประหลาดจะส่องสว่างไปทั่วเขตแดนลับพวกเราสามารถมองหาตำแหน่งของรอยแยกมิติได้โดยใช้แสงแปลกประหลาดนั่น ทำให้เราคํานวณเวลาในการออกมาได้ทัน”

        “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!”

        เย่เทียนเข้าใจอย่างครบถ้วน

        พูดตามตรงรอยแยกมิติเปรียบเสมือนประตูและเส้นทางที่นำพวกเขาจากโลกนี้ไปสู่อีกมิติหนึ่งเพียงแต่ว่าพวกเขาไม่สามารถกำหนดทิศทางด้วยตนเองได้พลังมิติจะโยนพวกเขากระจายออกไปในเขตแดนลับ

        วูบ!!!

        นักรบคนหนึ่งกระโดดเข้าไปในรอยแยกมิติและหายไป

        ไม่นานก็ถึงตานักรบผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเยว่

        เย่เทียนตามเยว่หลิงเข้าไปในรอยแยกมิติ เมื่อเขาเข้าไปในรอยแยกมิติพลังมิติก็ได้ห่อหุ้มตัวเขาไว้

        ตูม!!!

        พลังที่พุ่งมาโยนเย่เทียนร่วงลงมาที่ไหนสักแห่งด้วยความมึนงงในเขตแดนลับ

        ใกล้ลําธารสายหนึ่งร่างของเย่เทียนปรากฏขึ้นที่นี่และกระแทกลงกับพื้นจนเป็นหลุมขนาดใหญ่โชคดีที่เย่เทียนมีร่างกายที่แข็งแรง ถ้าคนธรรมดาตกลงมากระแทกกับพื้นเช่นนี้พวกเขาคงกลายเป็นเนื้อบดไปแล้ว

        เย่เทียนยืนขึ้นและมองไปรอบๆ หลังจากแน่ใจว่าไม่มีอันตรายมากนักเย่เทียนก็รีบหาสถานที่หลบซ่อนตัว

        เขาเตรียมจะเริ่มผสานพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับหลุดพ้น

        ไม่นานนักเขาก็พบกองหินที่มีช่องขนาดเท่าตัวคนและยากที่จะสังเกตเห็น

        ดังนั้นเย่เทียนจึงตัดสินใจแทรกตัวผ่านช่องหินและนั่งขัดสมาธิเริ่มผสานพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับหลุดพ้น

        อ๊ากกกก!!!

        ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแผ่ซ่านออกมาจากทั่วร่างกาย

        ในเวลานี้เย่เทียนรู้สึกราวกับได้ย้อนเวลากลับไปในตอนที่เขาหลอมรวมพรสวรรค์ครั้งสุดท้ายการหลอมรวมพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับหลุดพ้นนั้นรุนแรงกว่าที่เขาคิดไว้มากแต่พอคิดถึงประโยชน์ของมัน เย่เทียนก็กัดริมฝีปาก พยายามอดทนอย่างถึงที่สุดไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ สุดท้ายความเจ็บปวดก็ค่อยๆทุเลาลงเมื่อกระบวนการหลอมรวมเสร็จสิ้น

        เย่เทียนมองไปที่ร่างกายที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อจํานวนมากของเขา

        สิ่งแรกที่เย่เทียนทำไม่ใช่การชำระล้างร่างกาย แต่เป็นการตรวจสอบพรสวรรค์ของเขาแทน